1061-IPTPB2.4511.719.2016.2.MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Obowiązki płatnika w związku z zawarciem umowy z rodzicami/opiekunami o zwrot kosztów dowożenia dzieci niepełnosprawnych do przedszkola.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2016 r. (data wpływu 22 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 października 2016 r. (data wpływu 20 października 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z zawarciem umowy z rodzicami/opiekunami o zwrot kosztów dowożenia dzieci niepełnosprawnych do przedszkola – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z zawarciem umowy z rodzicami/opiekunami o zwrot kosztów dowożenia dzieci niepełnosprawnych do przedszkola.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 4 października 2016 r., Nr 1061-IPTPB2.4511.719.2016.1.MK, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 oraz art. 14f § 1 - 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 4 października 2016 r. (skutecznie doręczone w dniu 11 października 2016 r.). W dniu 20 października 2016 r. (nadano w dniu 18 października 2016 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zgodnie z art. 14a ust. 4 ustawy o systemie oświaty obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym na podstawie art. 14 ust. la bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka umożliwiającego dzieciom, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom z upośledzeniem umysłowym z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3, albo zwrot kosztów przejazdu ucznia i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) i rodzicami, opiekunami lub opiekunami prawnymi, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

Gmina ..., reprezentowana przez Burmistrza, na podstawie zarządzenia Burmistrza ... nr ... z dnia 28 grudnia 2015 r. zmieniającego zarządzenie nr ... z dnia 26 sierpnia 2014 r., zawarła „Umowę dotyczącą zwrotu kosztów przejazdu dziecka niepełnosprawnego oraz jego opiekuna - rodzica do przedszkola prywatnym samochodem osobowym” z rodzicami dzieci niepełnosprawnych, którzy zapewniają przewóz i opiekę na trasie od miejsca zamieszkania dziecka do przedszkola. Dzieci mają obecnie sześć, siedem i osiem lat, odbywają roczne przygotowanie przedszkolne i posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Wysokość miesięcznej kwoty zwrotu dowozu dziecka obliczana jest jako poczwórny iloczyn odległości miejsca zamieszkania dziecka do przedszkola w danym miesiącu rozliczeniowym. Wysokość stawki za kilometr przebiegu pojazdu została określona na 0,4179 zł. Zwrot kosztów przysługuje po przedłożeniu w Urzędzie Miejskim w ... przez rodzica poprawnie wypełnionego oświadczenia o realizacji zadania. Oświadczenie musi być potwierdzone przez przedszkole w zakresie uczęszczania dziecka na zajęcia.

Gmina ... zawarła umowę z rodzicem niepełnosprawnego dziecka sześcioletniego odbywającego roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu na okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. Wysokość stawki za kilometr przebiegu pojazdu została określona na 0,4179 zł. Trasa z domu do przedszkola wynosi 15 km i jest mnożona przez 4 (tj. droga do przedszkola, powrót rodzica do domu, przejazd po dziecko do przedszkola, powrót z dzieckiem do domu). Maksymalna kwota zwrotu, biorąc pod uwagę miesiąc, w którym dziecko uczęszczało we wszystkie dni do przedszkola tj. 23 dni, będzie wynosić 576 zł 70 gr (4 x 15 km = 60 km x 23 dni x 0,4179 zł = 576 zł 70 gr).

Gmina ... zawarła umowę z rodzicem niepełnosprawnego dziecka siedmioletniego odbywającego roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu na okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. oraz kolejną na okres od 1 września 2016 r. do 31 sierpnia 2017 r. Wysokość stawki za kilometr przebiegu pojazdu została określona na 0,4179 zł. Trasa z domu do przedszkola wynosi 20 km i jest mnożona przez 4 (tj. droga do przedszkola, powrót rodzica do domu, przejazd po dziecko do przedszkola, powrót z dzieckiem do domu). Maksymalna kwota zwrotu, biorąc pod uwagę miesiąc, w którym dziecko uczęszczało we wszystkie dni do przedszkola tj. 23 dni, będzie wynosić 768 zł 94 gr (4 x 20 km = 80 km x 23 dni x 0,4179 zł = 768 zł 94 gr).

Gmina ... zawarła umowę z rodzicem niepełnosprawnego dziecka ośmioletniego odbywającego roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu na okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. oraz kolejną na okres od 1 września 2016 r. do 31 sierpnia 2017 r. Wysokość stawki za kilometr przebiegu pojazdu została określona na 0,4179zł. Trasa z domu do przedszkola wynosi 22 km i jest mnożona przez 4 (tj. droga do przedszkola, powrót rodzica do domu, przejazd po dziecko do przedszkola, powrót z dzieckiem do domu). Maksymalna kwota zwrotu, biorąc pod uwagę miesiąc, w którym dziecko uczęszczało we wszystkie dni do przedszkola tj. 23 dni, będzie wynosić 845 zł 83 gr (4 x 22 km = 88 km x 23 dni x 0,4179 zł = 845 zł 83 gr).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy Urząd Miejski, jako jednostka Gminy będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych powinien pobierać zaliczkę na podatek dochodowy?
  2. Czy Urząd Miejski po zakończeniu roku podatkowego powinien wystawić informację PIT-8C?
  3. Czy zwrot kosztów dowozu dziecka do przedszkola należy potraktować jako zwolnienie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zgodnie z zapisem „zapis ten dotyczy uczniów szkół”)?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), na podstawie art. 14a ust. 4 ustawy o systemie oświaty obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym na podstawie art. 14 ust. 1a bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka umożliwiającego dzieciom, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom z upośledzeniem umysłowym z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust 3, albo zwrot kosztów przejazdu ucznia i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) i rodzicami, opiekunami lub opiekunami prawnym, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

Działając na podstawie powyższego przepisu ustawy o systemie oświaty Gmina ..., reprezentowana przez Burmistrza, zawarła z rodzicami dzieci niepełnosprawnych umowę, w której określono zasady zwrotu kosztów przejazdu ucznia niepełnosprawnego uczęszczających do przedszkola i opiekuna prawnego, samochodem osobowym.

Odbycie rocznego przygotowania przedszkolnego przez dzieci 5 i 6 letnie jest obowiązkowe, tak jak obowiązek szkolny (nauka dzieci w szkole podstawowej i gimnazjum). Zgodnie z art. 17 ust. 3 i 3a ustawy o systemie oświaty, gmina ma obowiązek zapewnić dzieciom szkół podstawowych i gimnazjów dowóz i opiekę. Skoro zwolnieniem przedmiotowym objęty jest przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 3 i 3a ustawy o systemie oświaty, to również zwrot kosztów, o których mowa w art. 14a ust 3 i 3a tej ustawy powinien podlegać zwolnieniu, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym Gmina będąca płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie pobierała zaliczek na podatek dochodowy z tego tytułu.

Stosownie bowiem do art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012., poz. 361 ze zm.), wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów przejazdu z tytułu dowozu uczniów do szkół, o którym mowa w art. 17 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. W ww. artykule brak jest zapisu dotyczącego dzieci w wieku przedszkolnym, ale skoro takie dzieci w myśl art. 14a ust. 4 ustawy o systemie oświaty mają mieć zapewniony bezpłatny transport oraz opiekę, to koszty dojazdu są objęte zwolnieniem. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni - przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym.

W związku z powyższym Gmina ... przyjęła, że art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma tutaj zastosowanie, tzn. zwolnieniem od podatku będą objęte koszy dojazdu dzieci do przedszkoli. Wnioskodawca, po zakończeniu roku podatkowego, przy przyjęciu, że art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się zarówno do zwolnienia przedmiotowego zwrotu kosztów przejazdu z tytułu dowozu uczniów do szkół, jak i zwrotu kosztów dowozu dzieci do przedszkola, nie wystawia informacji PIT-8C jako informacji o przychodach z innych źródeł rodzicom, którzy otrzymali zwrot kosztów dowozu dziecka do przedszkola.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wymienił jako źródło przychodów przychód z innych źródeł.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy. o przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Natomiast stosownie do treści art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w art. 17 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.).

Przepis art. 17 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że jeżeli droga dziecka z domu do szkoły, w której obwodzie dziecko mieszka, przekracza odległości wymienione w ust. 2, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu lub zwrot kosztów przejazdu środkami komunikacji publicznej.

Zgodnie z art. 17 ust. 3a powołanej ustawy obowiązkiem gminy jest:

  1. zapewnienie uczniom niepełnosprawnym, których kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie art. 71b, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej i gimnazjum, a uczniom z niepełnosprawnością ruchową, upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym - także do najbliższej szkoły ponadgimnazjalnej, nie dłużej jednak niż do ukończenia 21 roku życia;
  2. zapewnienie dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom i młodzieży z upośledzeniem umysłowym z niepełnosprawnościami sprzężonymi, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do ośrodka umożliwiającego tym dzieciom i młodzieży realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia;
  3. zwrot kosztów przejazdu ucznia, o którym mowa w pkt 1 i 2, oraz jego opiekuna do szkoły lub ośrodka, wymienionych w pkt 1 i 2, na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) i rodzicami, opiekunami lub opiekunami prawnymi ucznia, jeżeli dowożenie i opiekę zapewniają rodzice, opiekunowie lub opiekunowi prawni.

Stosownie do art. 14a ust. 3 ustawy o systemie oświaty, jeżeli droga dziecka sześcioletniego z domu do najbliższego publicznego przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka lub zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

Zgodnie z art. 14a ust. 3 ww. ustawy jeżeli droga dziecka pięcioletniego z domu do najbliższego publicznego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej lub publicznej innej formy wychowania przedszkolnego przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka lub zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

W myśl natomiast art. 14a ust. 4 ustawy o systemie oświaty, obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym na podstawie art. 14 ust. 1a bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka umożliwiającego dzieciom, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom z upośledzeniem umysłowym z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3, albo zwrot kosztów przejazdu ucznia i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) i rodzicami, opiekunami lub opiekunami prawnymi, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice, opiekunowie lub opiekunowie prawni.

Z treści wniosku wynika, że Gmina, reprezentowana przez Burmistrza, zawiera „Umowy dotyczące zwrotu kosztów przejazdu dziecka niepełnosprawnego oraz jego opiekuna - rodzica do przedszkola prywatnym samochodem osobowym” z rodzicami dzieci niepełnosprawnych, którzy zapewniają przewóz i opiekę na trasie od miejsca zamieszkania dziecka do przedszkola. Dzieci mają obecnie sześć, siedem i osiem lat, odbywają roczne przygotowanie przedszkolne i posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Wysokość miesięcznej kwoty zwrotu dowozu dziecka obliczana jest, jako poczwórny iloczyn odległości miejsca zamieszkania dziecka do przedszkola w danym miesiącu rozliczeniowym. Wysokość stawki za kilometr przebiegu pojazdu została określona na 0,4179 zł. Zwrot kosztów przysługuje po przedłożeniu w Urzędzie Miejskim przez rodzica poprawnie wypełnionego oświadczenia o realizacji zadania. Oświadczenie musi być potwierdzone przez przedszkole w zakresie uczęszczania dziecka na zajęcia. Maksymalna kwota zwrotu dla rodzica wynosi: 576 zł 70 gr dla rodziców dzieci sześcioletnich, 768 zł 94 gr dla rodziców dzieci siedmioletnich oraz 845 zł 83 gr dla rodziców dzieci ośmioletnich.

Analizując brzmienie ww. przepisów ustawy o systemie oświaty, a w szczególności ciążący obowiązek przygotowania przedszkolnego oraz obowiązki nałożone przez gminę, uznać należy, że zarówno w sytuacji zapewnienia przez gminę bezpłatnego transportu, jak i zwrotu kosztów przejazdu, o których mowa w art. 14a ust. 3 i 4 oraz art. 17 ust. 3 i 3a ustawy o systemie oświaty, nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, do otrzymanych zwrotów nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące zarówno źródeł przychodów, jak i zwolnień przedmiotowych, w tym zwolnienia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy nie powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest zasadne analizowanie, czy zwrot kosztów dowozu dziecka do przedszkola należy traktować jako zwolnienie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 40c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który został powołany przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku.

Urząd Miejski jako płatnik nie jest zobowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy od ww. świadczeń, a po zakończeniu roku podatkowego nie ciąży na nim obowiązek wystawienia z tego tytułu informacji PIT-8C.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, że w sprawie ma zastosowanie ww. zwolnienie przedmiotowe, należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie tutejszy Organ wydając interpretację indywidualną prawa podatkowego opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ..., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.