0113-KDIPT3.4011.324.2017.2.KSM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy pieniądze otrzymane przez Wnioskodawczynię tytułem zwrotu kosztów pogrzebu prawidłowo uważa Ona za „odprawę pośmiertną” lub „zasiłek pogrzebowy”, które zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku złożonym w dniu 2 listopada 2017 r., uzupełnionym pismem złożonym w dniu 27 listopada 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu kosztów pogrzebu – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 i § 4 oraz art. 14f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 10 listopada 2017 r., nr 0113-KDIPT3.4011.324.2017.1.KSM, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 10 listopada 2017 r. (data doręczenia 17 listopada 2017 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem złożonym w dniu 27 listopada 2017 r., nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 24 listopada 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Dnia 11 października 2007 r. zmarł .... – mąż Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni otrzymała po zmarłym pieniądze z Funduszu Własności Pracowniczej PKP Specjalistyczny Fundusz Inwestycyjny Otwarty, nr ...... Pieniądze te określono mianem „zwrotu kosztów pogrzebu” i uznano za przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym Wnioskodawczyni otrzymała PIT-8C, który był podstawą rozliczenia podatku od osiągniętego z tego źródła dochodu.

W uzupełnieniu wniosku, złożonym w dniu 27 listopada 2017 r., Wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 17 marca 2016 r. wypłaciła po zmarłym mężu pieniądze z Funduszu Własności Pracowniczej PKP Specjalistyczny Fundusz Inwestycyjny Otwarty, nr ....., tytułem zwrotu kosztów pogrzebu w kwocie 4 700 zł 02 gr. Wypłata ta nastąpiła po udokumentowaniu przez Wnioskodawczynię wydatków związanych z organizacją pogrzebu Jej męża, a także przedłożeniu aktu zgonu. Jednak wypłacone pieniądze nie wystarczyły na pokrycie całych kosztów pogrzebu w kwocie 7 219 zł. Ponadto wspomniane pieniądze w kwocie 4 700 zł 02 gr uznano za przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy pieniądze otrzymane przez Wnioskodawczynię tytułem zwrotu kosztów pogrzebu prawidłowo uważa Ona za „odprawę pośmiertną” lub „zasiłek pogrzebowy”, które zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, dochód tytułem zwrotu kosztów pogrzebu należy uznać za „odprawę pośmiertną” lub „zasiłek pogrzebowy”, z uwagi na istotę uzyskanego dochodu, bowiem wypłata tego dochodu nastąpiła po udokumentowaniu przez Wnioskodawczynię wydatków związanych z organizacją pogrzebu Jej męża, a także przedłożeniu aktu zgonu. Zatem, dochód ten podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto warto zauważyć, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 marca 2007 r. (sygn. akt I SA/Po 1531/06), który dotyczył bardzo podobnego stanu faktycznego, w odniesieniu do diety, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznano, że dieta jest pojęciem na tyle „pojemnym”, że mogą się w nim mieścić świadczenia określone w przepisach różnymi nazwami, jak np. rekompensata (dla ławników), ryczałt, ekwiwalent czy też wynagrodzenie. O tym, czy dane świadczenie jest dietą w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decyduje istota tego świadczenia, a nie jego nazwa. Sąd wskazał na to, że użyte w nim słowo „dieta” z uwagi na brak zdefiniowania na użytek tej ustawy, jak i odesłaniu do innego aktu prawnego zawierającego taką definicję, może wywoływać rozbieżności interpretacyjne. Zgodnie z powyższym orzeczeniem można przyjąć na podstawie wnioskowania przez analogię, że o tym czy dany dochód jest „odprawą pośmiertną” lub „zasiłkiem pogrzebowym” powinna decydować istota tego świadczenia, a nie jego nazwa. Analogicznie w przypadku Wnioskodawczyni istota uzyskanego dochodu ma wyraźnie charakter „odprawy pośmiertnej” lub „zasiłku pogrzebowego” po zmarłym mężu.

Ponadto warto zauważyć, że w podobnym stanie faktycznym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 20 lutego 2017 r. (nr 1061-IPTPB4/4511/283/2016/1/JR) podkreślono, że zwolnienie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może być również zastosowane do dodatkowego świadczenia pośmiertnego. Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika bowiem, że ma on zastosowanie wyłącznie do odpraw pośmiertnych uregulowanych w art. 93 Kodeksu pracy. Ponadto, gdyby zamierzeniem ustawodawcy było ograniczenie przedmiotowego zwolnienia jedynie do odpraw pośmiertnych wypłacanych na podstawie Kodeksu pracy, to wprost byłoby to wyrażone w omawianym przepisie.

Analogicznie zauważali też: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 29 marca 2011 r. (nr IBPBII/1/415-1074/10/BJ) oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 11 października 2013 r. (nr IBPBII/1/415-703/13/JP) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 2 października 2012 r. (nr IPPB2/415-661/12-2/MK) oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja 2013 r. (nr IPPB2/415-234/13-2/EL).

Przede wszystkim jednak za tym, że pieniądze otrzymane przez Wnioskodawczynię należy uznać za „odprawę pośmiertną” przemawia literalna wykładnia słowa „pośmiertny”, które oznacza coś (w tym świadczenie) będące objawem śmierci lub występujące na skutek śmierci, natomiast przez „odprawę pośmiertną” należy rozumieć określoną sumę pieniędzy wypłacaną rodzinie przez instytucję po śmierci pracownika (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, P-Ś, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2008 r., s. 435 i 1167).

Natomiast przez „zasiłek” należy rozumieć świadczenie pieniężne przyznawane z tytułu ubezpieczenia społecznego, np. w razie śmierci kogoś z rodziny (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, T-Ż, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2008 r., str. 880)

Reasumując, Wnioskodawczyni uważa, że ze względu na istotę świadczenia, które otrzymała po zmarłym mężu powinno ono być traktowane jak „odprawa pośmiertna” lub „zasiłek pogrzebowy”, a zatem jako świadczenie zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto Wnioskodawczyni pragnie zaznaczyć, że jest osobą niepełnosprawną i znajduje się w trudnej sytuacji życiowej oraz osiąga wyłącznie dochody z emerytury na poziomie 21 072 zł 94 gr rocznie. Dlatego też uprzejmie prosi Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Informacji Skarbowej o podzielenie Jej interpretacji oraz uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Należy podkreślić, że użyte w konstrukcji art. 20 ust. 1 ww. ustawy sformułowanie „w szczególności” świadczy o przykładowym katalogu przychodów z innych źródeł. Oznacza to, że przychodami z innych źródeł są także inne przychody, niewymienione wprost w tym przepisie. Tym samym uznaje się, że katalog ten nie jest katalogiem zamkniętym. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Z wniosku wynika, że dnia 11 października 2007 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni. W dniu 17 marca 2016 r. Wnioskodawczyni wypłaciła po zmarłym mężu pieniądze z Funduszu Własności Pracowniczej PKP Specjalistyczny Fundusz Inwestycyjny Otwarty, tytułem zwrotu kosztów pogrzebu w kwocie 4 700 zł 02 gr. Wypłata ta nastąpiła po udokumentowaniu przez podatniczkę wydatków związanych z organizacją pogrzebu Jej męża, a także przedłożeniu aktu zgonu. Wypłacone pieniądze nie wystarczyły jednak na pokrycie całych kosztów pogrzebu w kwocie 7 219 zł.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 1896, z późn. zm.), w razie śmierci uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego, fundusz jest obowiązany na żądanie osoby, która przedstawi rachunki stwierdzające wysokość poniesionych przez nią wydatków związanych z pogrzebem uczestnika - odkupić jednostki uczestnictwa uczestnika zapisane w rejestrze uczestników funduszu, do wartości nieprzekraczającej kosztów urządzenia pogrzebu zgodnie ze zwyczajami przyjętymi w danym środowisku, oraz wypłacić tej osobie kwotę uzyskaną z tego odkupienia.

Stosownie do ust. 2 ww. przepisu – przepis ust. 1 nie dotyczy jednostek uczestnictwa zapisanych we wspólnym rejestrze uczestnika i innej osoby.

W myśl natomiast art. 111 ust. 3 powyższej ustawy, kwoty oraz jednostki uczestnictwa niewykupione przez fundusz, odpowiednio do wartości, o których mowa w ust. 1, nie wchodzą do spadku po uczestniku.

Zgodnie z powyższymi przepisami ustawy o funduszach inwestycyjnych osoba, która poniosła wydatki związane z pogrzebem zmarłego uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego uzyskuje uprawnienie do otrzymania określonych wartości pieniężnych od funduszu, na podstawie przedstawionych rachunków. Osoba ta nie staje się zarejestrowanym uczestnikiem funduszu i nie nabywa jednostek uczestnictwa, a jedynie fundusz wypłaca tej osobie kwotę uzyskaną z odkupienia jednostek zmarłego uczestnika, do wartości nieprzekraczającej kosztów urządzenia pogrzebu zgodnie ze zwyczajami przyjętymi w danym środowisku. Tytułem prawnym do otrzymania tej wypłaty jest art. 111 ust. 1 pkt 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

W omawianej sprawie mamy do czynienia właśnie z sytuacja, którą przewiduje przywołany wyżej przepis. Wnioskodawczyni, na podstawie przedstawionych rachunków, uzyskała środki pieniężne, które w części pokryły wydatki związane ze zorganizowaniem pogrzebu Jej męża. Nie budzi zatem wątpliwości, że uzyskała Ona świadczenie pieniężnie, o którym mowa w art. 111 ust. 1 pkt 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Zatem, otrzymaną przez Wnioskodawczynię wypłatę należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł określony w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z innych źródeł.

Jednakże w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągniecia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zauważyć należy, że w przywołanym przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo-skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, że zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

A zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki:

  • zostały faktycznie i w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, tzn. pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami oraz,
  • nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, wydatki związane z pogrzebem męża Wnioskodawczyni, będącego uczestnikiem Specjalistycznego Funduszu Inwestycyjnego Otwartego, poniesione przez Wnioskodawczynię, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu. Istnieje bowiem bezpośredni związek między wydatkami związanymi z pogrzebem, a otrzymanym przez Wnioskodawczynię z funduszu inwestycyjnego zwrotem wydatków związanych z wyprawieniem tego pogrzebu, uznanych przez fundusz za koszty urządzenia pogrzebu uczestnika funduszu inwestycyjnego (zmarłego męża Wnioskodawczyni).

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymane przez Wnioskodawczynię świadczenie pieniężne stanowiące „zwrot kosztów pogrzebu” należy uznać za przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym przychód ten należy pomniejszyć o faktycznie poniesione koszty uzyskania przychodu związane z organizacją pogrzebu męża Wnioskodawczyni zgodnie ze zwyczajami przyjętymi w danym środowisku.

Zatem, otrzymane przez Wnioskodawczynię środki pieniężne tytułem zwrotu kosztów pogrzebu, nie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazany przez Wnioskodawczynię przepis art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe, nie znajdzie w przedmiotowej sprawie zastosowania, bowiem w powyższym przepisie ustawodawca jednoznacznie i precyzyjnie wskazał, że ze zwolnienia z opodatkowania mogą korzystać jedynie odprawy pośmiertne oraz zasiłki pogrzebowe, natomiast otrzymane przez Wnioskodawczynię środki pieniężne stanowią „zwrot kosztów pogrzebu”, co jest świadczeniem odmiennym od wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy.

Końcowo podkreślić należy, że mając na uwadze treść art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Ordynacja podatkowa, Organ podatkowy wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzania postępowania zmierzającego do oceny otrzymanego przez Wnioskodawczynię świadczenia pieniężnego, w konsekwencji kwalifikowania go jako „odprawy pośmiertnej” czy „zasiłku pogrzebowego”. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, nie prowadzi postepowania dowodowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz przywołanych interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach na tle innych stanów faktycznych. Dodać również należy, że na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), interpretacje co do zasady wiążą w sprawach, w których zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego.

Z uwagi na powyższe powołane we wniosku rozstrzygnięcia nie mogą stanowić podstawy prawnej przy wydawaniu niniejszej interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.