IBPP1/443-766/11/LG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Zwolnienie od podatku VAT usług szkoleniowych finansowanych z sektora publicznego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2011r. (data wpływu 9 maja 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 lipca 2011r. (data wpływu 29 lipca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych finansowanych z sektora publicznego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych finansowanych z sektora publicznego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 lipca 2011r. (data wpływu 29 lipca 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 13 lipca 2011r. znak: IBPP1/443-766/11/LG.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest firmą szkoleniową. Nie jest jednak jednostką wpisaną do ewidencji placówek kształcenia ustawicznego. W ramach swojej działalności realizuje m. in. szkolenia finansowane z sektora publicznego.

Tematyka szkoleń finansowanych ze środków publicznych (np. przez Urząd Marszałkowski), jest różnorodna, jednakże zawsze dotyczy „miękkich” umiejętności z zakresu sprzedaży, komunikowania, czy też zarządzania. Udoskonalenie lub też przekazywanie ww. umiejętności uczestnikom szkoleń pozostaje w bezpośrednim związku z wykonywanymi przez nich obowiązkami służbowymi. Szkolenia służą zatem realizacji celów zawodowych uczestników.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 26 lipca 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, świadczącą usługi w zakresie kształcenia i wychowania (nie tylko nie jest placówką kształcenia ustawicznego, ale nie jest również żadną inną jednostką, wymienioną w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty).

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że jest głównym wykonawcą świadczonych usług szkoleniowych oraz że do grupy „szkoleń finansowanych z sektora publicznego” zalicza tylko takie, które są świadczone na rzecz jednostek z sektora publicznego i są finansowane z budżetów tych jednostek.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy świadczenie przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych finansowanych z sektora publicznego jest zwolnione z opodatkowania VAT... W szczególności, czy ze zwolnienia z VAT korzystają opisane w stanie faktycznym organizowane przez Spółkę szkolenia dotyczące „miękkich” umiejętności z zakresu sprzedaży, komunikowania, czy też zarządzania...

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie przez nią usług szkoleniowych finansowanych z sektora publicznego korzysta ze zwolnienia w podatku VAT. Tym samym również i opisane przez Spółkę w stanie faktycznym szkolenia dotyczące „miękkich umiejętności z zakresu sprzedaży, komunikowania, czy też zarządzania są zwolnione z VAT.

Uzasadnienie: Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy VAT czynnością podlegającą opodatkowaniu jest między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Za odpłatną dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 6 ustawy VAT, uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel rzeczami, ich częściami, a także wszelkimi postaciami energii. Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy VAT, podstawowa stawka podatku VAT do dnia 31 grudnia 2013r. wynosi 23%. Niemniej, ustawodawca zawarł w ustawie VAT zarówno stawki obniżone (preferencyjne), jak i zwolnienia z podatku. Te ostatnie, w związku z ustawą z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, zostały „przeniesione” z załącznika nr 4 ustawy VAT do art. 43 (art. 43 ust. 1 pkt 17 i n.). Jednocześnie zrezygnowano z identyfikacji zwolnień z podatku za pomocą kodów PKWiU. Zabieg ten miał w intencji ustawodawcy pozwolić na wyznaczenie zakresu zwolnień z jak najpełniejszym wykorzystaniem zarówno przepisów unijnych (zwłaszcza dyrektywy 2006/112/WE), jak również orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oraz krajowych sądów administracyjnych.

Stosownie do treści art. 132 ust. 1 lit. i ww. dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane się za podobne przez dane państwo członkowskie.

Powyższy przepis implementują m. in. normy z art. 43 ust. 1 pkt 26 i 29 ustawy VAT. Stosownie do pierwszego z wymienionych przepisów, zwalnia się usługi świadczone przez:

  1. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
  2. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT stanowi natomiast, że zwolnione są również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

  1. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
  2. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
  3. finansowane w całości ze środków publicznych

-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W ocenie Wnioskodawcy może on uznać usługi szkoleniowe za zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy VAT, gdyż spełnia ona zawarte w jego treści przesłanki, tj.:

  • świadczy usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego;
  • usługi te są finansowane w całości ze środków publicznych.

Wnioskodawca uważa, że świadczone przez nią usługi z pewnością można określić mianem „usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego”. Do ustalenia zakresu tego pojęcia pomocne są przepisy rozporządzenia unijnego nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej. Co istotne, rozporządzenie unijne jest takim rodzajem prawa wtórnego UE, które wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Jak zasadnie w ocenie Spółki wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 25 marca 2011r., znak ILPP1/443-310/11-2/KŁ:

Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Zgodnie zatem z art. 14 ww. rozporządzenia, usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Wnioskodawca pragnie szczególnie podkreślić, że wraz z dniem 1 lipca 2011r. wejdzie w życie nowe rozporządzenie unijne - rozporządzenie nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. W rozporządzeniu tym, zarówno w punkcie 32 preambuły, jak również w art. 44 wprost podtrzymano dotychczasowe znaczenie omawianych usług, stanowiąc:

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Zdaniem Spółki prowadzone przez nią szkolenia, których tematykę stanowią „miękkie” umiejętności z zakresu sprzedaży, komunikowania, czy zarządzania, pozostające w bezpośrednim związku z branżą, czy zawodami uczestników szkolenia, objęte są zwolnieniem z VAT. Szkolenie pozwala bowiem zawsze na udoskonalenie umiejętności wykorzystywanych w czasie pracy przez jego uczestników. Często szkolenie pozwala również na nabycie nowej wiedzy i umiejętności potrzebnej przy wykonywaniu obowiązków służbowych przez uczestników szkolenia.

Drugi warunek niezbędny do zastosowania zwolnienia również zostaje spełniony, ponieważ świadczone szkolenia są finansowane ze środków publicznych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych, środkami publicznymi są:

  1. dochody publiczne;
  2. środki pochodzące z budżetu UE oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
  3. środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
  4. przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    1. ze sprzedaży papierów wartościowych,
    2. z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    3. ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    4. z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    5. z innych operacji finansowych;
  5. przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Do tej ostatniej kategorii wchodzą zatem m. in. przychody organów władzy publicznej, w tym organów administracji rządowej, organów kontroli państwowej i ochrony praw oraz sądów i trybunałów; jednostek samorządu terytorialnego oraz ich związków; jednostek budżetowych (np. Urzędów Marszałkowskich), czy też samorządowych zakładów budżetowych – art. 9 pkt 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych.

Wnioskodawca pragnie przy tym zwrócić uwagę na stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wyrażone w interpretacji z dnia 30 marca 2011r., znak IPPP2/443-954/10-5/MM, że „termin »finansowanie ze środków publicznych« należy czytać szeroko. Słowo finansowane może dotyczyć zarówno szkolącego, który np. otrzymuje środki publiczne bądź nabywcy, który płaci za szkolenie ze środków publicznych.

Reasumując, prowadzone przez Spółkę szkolenia dotyczące „miękkich umiejętności z zakresu komunikacji, sprzedaży, czy też zarządzania, finansowane w całości z sektora finansów publicznych (np. przez Urząd Marszałkowski), mogą być traktowane jako zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy VAT.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka wskazuje również na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 marca 2011r., znak IPPP3/443-1184/10-4/1B, w której stwierdzono: „Z analizy akt sprawy wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem szkoleń dla jednostek sektora publicznego i przedsiębiorstw, <...> Powyższe szkolenia były i będą w całości finansowane ze środków publicznych. Uczestnikami ww. szkoleń byli pracownicy i urzędnicy, którzy wiedzę z zakresu tych szkoleń będą wykorzystywać bezpośrednio w pracy, ponieważ dotyczą one zakresu ich obowiązków służbowych. Zatem biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powyższe przepisy należy stwierdzić, iż ww. przez Wnioskodawcę szkolenia mieszczą się w usługach kształcenia zawodowego, ponieważ pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych. Ponieważ powyższe szkolenia mieszczą się w usługach kształcenia zawodowego, a Wnioskodawca wskazał, iż są w całości świadczone ze środków publicznych, tym samym spełniają warunki zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy uprawniające do skorzystania ze zwolnienia.

Za uzasadnione Spółka uznaje również zwrócenie uwagi tut. organowi na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 marca 2011r., znak IPPP1/443-6/11-4/AW:

Z opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca organizuje szkolenia dla firm prywatnych i instytucji sektora publicznego, które są w 100% finansowane ze środków publicznych. Organizowane szkolenia mają na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych, np. szkolenie ze zmian w ustawie o prawie zamówień publicznych kierowane do specjalistów ds. zamówień publicznych. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, iż organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia spełniają definicję szkoleń kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, a z uwagi, iż są w 100% finansowane ze środków publicznych, powyższa usługa będzie korzystać od 01.01.2011r. ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

  1. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
  2. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

  1. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
  2. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
  3. finansowane w całości ze środków publicznych

-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Wnioskodawca stwierdził bowiem, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), a ponadto z opisu przedstawionego we wniosku nie wynika, żeby Wnioskodawca był podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) środkami publicznymi są:

  1. dochody publiczne;
  2. środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
  3. środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
    1. przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    2. ze sprzedaży papierów wartościowych,
    3. z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    4. ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    5. z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    6. z innych operacji finansowych;
  4. przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Natomiast wg art. 9 ww. ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą:

  1. organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
  2. jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
  3. jednostki budżetowe;
  4. samorządowe zakłady budżetowe;
  5. agencje wykonawcze;
  6. instytucje gospodarki budżetowej;
  7. państwowe fundusze celowe;
  8. Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
  9. Narodowy Fundusz Zdrowia;
  10. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;
  11. uczelnie publiczne;
  12. Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;
  13. państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe;
  14. inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynika, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, gdyż udoskonalenie lub też przekazywanie wiedzy umiejętności z zakresu sprzedaży, komunikowania, czy też zarządzania uczestnikom szkoleń pozostaje w bezpośrednim związku z wykonywanymi przez nich obowiązkami służbowymi. Szkolenia te służą realizacji celów zawodowych uczestników. Ponadto Wnioskodawca jest głównym wykonawcą świadczonych usług szkoleniowych finansowanych z sektora publicznego oraz że do grupy „szkoleń finansowanych z sektora publicznego” zalicza tylko takie, które są świadczone na rzecz jednostek z sektora publicznego i są finansowane w całości z budżetów tych jednostek.

Odnosząc zatem przedstawiony wyżej stan faktyczny do powołanych w sprawie przepisów prawa należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe na rzecz np. Urzędów Marszałkowskich stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, które są finansowane w całości ze środków publicznych, zatem korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załącznika dołączonego do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.