0113-KDIPT1-2.4012.77.2018.2.KT | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
  • braku zastosowania art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT dla wykonywanych usług;
  • możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT
  • INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

    Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2018 r. (data wpływu 31 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 marca 2018 r. (data wpływu 4 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

    • braku zastosowania art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT dla wykonywanych usług – jest prawidłowe,
    • możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT– jest nieprawidłowe.

    UZASADNIENIE

    W dniu 31 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zastosowania art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT dla wykonywanych usług oraz możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 marca 2018 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, ostatecznie własnego stanowiska oraz przesłanie pełnomocnictwa.

    We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

    Osoba fizyczna chce podjąć działalność gospodarczą w formie organizacyjno-prawnej: jednoosobowa działalność gospodarcza. Przedmiotem działalności będzie: przygotowanie wniosków oraz nadzór nad postępowaniem związanym z pozyskiwaniem środków z dotacji dla klientów. W PKD działalność gospodarcza tego przedsiębiorcy zostanie zaklasyfikowana jako 70.22.Z, tj. Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzanie oraz 66.19.Z i 82.99.Z.

    Przedmiotem umów, jakie będą zawierane pomiędzy przedsiębiorcą, a jego klientami będzie: tworzenie i przygotowanie wniosków celem uzyskania dotacji na rzecz klientów oraz nadzór nad procedurą związaną z pozyskiwaniem dotacji. Umowy zawierane z klientami wprost stanowić będą, że usługa przedsiębiorcy nie będzie polegać na doradztwie.

    W związku z wykonywaniem usług przedsiębiorca uzyska dochód, ale wartość sprzedaży nie przekroczy łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000,00 zł. Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przedsiębiorca będzie korzystał ze zwolnienia od podatku.

    Ponadto w uzupełnieniu wskazano, że „osoba fizyczna” oraz „przedsiębiorca”, o których mowa we wniosku to Wnioskodawczyni. Zainteresowana obecnie już prowadzi działalność gospodarczą, jednakże w chwili składania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie prowadziła jeszcze działalności gospodarczej.

    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
    1. Czy przedsiębiorca mając na uwadze jego przedmiot działalności oraz wpis w PKD – będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
    2. Czy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług dotyczący zwolnienia od podatku VAT będzie miał zastosowanie w przypadku opisanego w niniejszym wniosku przedsiębiorcy?

    Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku), mając na uwadze, że nie świadczy usług w zakresie doradztwa – przysługuje Jej zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem wartość sprzedaży dokonywanej przez przedsiębiorcę nie przekroczy w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000,00 zł. Zdaniem Wnioskodawczyni nie dotyczy Jej wyłączenie prawa do zwolnienia od podatku VAT, tj. art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, nawet w przypadku posiadania wpisu w PKD działalności kodu 70.22.Z.

    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
    • braku zastosowania art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT dla wykonywanych usług – jest prawidłowe,
    • możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT– jest nieprawidłowe.

    Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania ze sobą zagadnień będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, tut. Organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji, a ponadto uznano za zasadne udzielenie odpowiedzi w pierwszej kolejności na pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2, a następnie na pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1.

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

    Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

    1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
    2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
      1. transakcji związanych z nieruchomościami,
      2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      3. usług ubezpieczeniowych

    – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

    1. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

    Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

    Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

    Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

    1. dokonujących dostaw:
      1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        • energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        • wyrobów tytoniowych,
        • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
      3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
      4. terenów budowlanych,
      5. nowych środków transportu;
    1. świadczących usługi:
      1. prawnicze,
      2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      3. jubilerskie;
    1. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

    Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi prawnicze oraz w zakresie doradztwa.

    W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

    W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

    Odnosząc zatem treść przytoczonych powyżej przepisów do pytania oznaczonego we wniosku jako nr 2 należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawczyni będzie wykonywać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie czynności w zakresie opisanym we wniosku i czynności te nie będą miały w jakimkolwiek zakresie charakteru czynności doradczych – nie znajdzie zastosowania przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy.

    Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 2 jest prawidłowe.

    Z kolei odnosząc się do kwestii objętych zakresem pytania oznaczonego we wniosku jako nr 1 stwierdzić należy, że jeżeli usługi Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności – jak wynika z okoliczności sprawy – nie będą polegać na doradztwie i nie znajdzie zastosowania przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, to w sytuacji gdy wartość sprzedaży nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2018, kwoty 200 000,00 zł., Zainteresowanej przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia przewidzianego na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy. Przy czym, jeżeli faktycznie Zainteresowana nie będzie świadczyć usług doradczych, to bez znaczenia pozostaje fakt, że działalność gospodarcza Wnioskodawczyni zostanie zaklasyfikowania w PKD jako 70.22.Z, tj. Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzanie.

    Tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania oznaczonego jako nr 1 należało uznać je za nieprawidłowe. Zainteresowana pomimo, że wskazała na możliwość zwolnienia, to jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy nie uwzględniła możliwości zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy w powiązaniu z art. 113 ust. 1 ustawy.

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

    Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.