0461-ITPB4.4511.842.2016.1.MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy środki finansowe uzyskane ze sprzedaży własnościowego lokalu mieszkalnego, które Wnioskodawczyni przeznaczy na zakup części domu rekreacyjno-wypoczynkowego, całorocznego, spełniającego wszystkie wymogi domu mieszalnego, w którym wraz z rodziną (mężem i trójką dzieci - trojaczkami) zamierza zameldować się i zamieszkać na stałe podlegać będą zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2016 r. (data wpływu: 24 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w ... z dnia 11 kwietnia 2014 r. Wnioskodawczyni nabyła spadek po zmarłych w lutym 2012 r. i we wrześniu 2012 r. rodzicach: T i J.

W skład spadku weszło mieszkanie własnościowe dwupokojowe w starej poniemieckiej kamienicy przy ul. ... .

Ponieważ uprawnionymi do spadku po T byli jeszcze brat zmarłego – W oraz syn nieżyjącej siostry zmarłego – K – mieszkanie Wnioskodawczyni musiała sprzedać by spłacić im należną część spadku.

Sprzedaż mieszkania nastąpiła w sierpniu 2015 r. Wnioskodawczyni jest osobą niepracującą, zajmującą się domem, rodziną – wychowuje 3 dzieci – trojaczki w wieku 13 lat.

Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, którymi mogłaby spłacić współwłaścicieli ww. mieszkania.

Otrzymaną gotówkę ze sprzedaży mieszkania (... zł) Wnioskodawczyni chciałaby zainwestować w kupno części domu rekreacyjno-letniskowego, całorocznego, wielopokojowego, murowanego (na fundamencie) z własnym ogrzewaniem gazowym i kominkowym (z płaszczem wodnym), z wodą z wodociągu, kanalizacją, energią elektryczną, gazem, wywozem nieczystości, telefonem stacjonarnym.

Dom znajduje się w ..., gmina ..., ul. ..., o powierzchni 105 m2. Stanowi on własność teściowej Wnioskodawczyni – E, która od 10 lat jest wdową, jest osobą starszą, schorowaną wymagającą opieki. Teściowa zajmuje tylko parter domu. Uzyskane ze sprzedaży domu (części) pieniądze zamierza przeznaczyć na zdrowie, leki i rehabilitację.

Wnioskodawczyni z rodziną zamierza zaopiekować się teściową, zamieszkać z nią na stałe, zameldować się w nabytej części domu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy środki finansowe uzyskane ze sprzedaży własnościowego lokalu mieszkalnego, które Wnioskodawczyni przeznaczy na zakup części domu rekreacyjno-wypoczynkowego, całorocznego, spełniającego wszystkie wymogi domu mieszalnego, w którym wraz z rodziną (mężem i trójką dzieci - trojaczkami) zamierza zameldować się i zamieszkać na stałe podlegać będą zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ww. środki podlegać powinny zwolnieniu z podatku dochodowego. Dom w ..., którego część Wnioskodawczyni zamierza kupić jest faktycznie domem mieszkalnym, całorocznym, a zakwalifikowanie do obiektów rekreacyjno-wypoczynkowych wynika tylko z tego, że grunt na którym dom wybudowano, zakwalifikowany jest przez Gminę do rekreacyjno-wypoczynkowych (choć brak jest planu zagospodarowania tego terenu, a na wybudowanie domu de facto mieszkalnego Gmina wyraziła zgodę).

Właścicielka domu – E mieszka w tym domu od 12 lat i zameldowana jest w nim na stałe.

Analogiczna sprawa była przedmiotem interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ILPB2/415-433/11-2/AJ z dnia 1 czerwca 2011 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  • jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Jednakże zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

  1. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
  2. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
  3. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
  4. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
  5. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
  • położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

  1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
  2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części
  • przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Odnosząc zatem przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że z powołanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że okolicznością decydującą o jego zastosowaniu jest przeznaczenie przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych w terminie począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym zostało ono dokonane, na własne cele mieszkaniowe, które zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy obejmują nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

Podkreślenia wymaga, że o mieszkalnym charakterze budynku decyduje funkcja jakiej ma on służyć, czyli funkcja mieszkalna i tylko wydatki związane z nabyciem takiego budynku uprawniają do ulgi.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji legalnej pojęcia budynku mieszkalnego. Z wykładni systemowej można wywieść, że w pojęciu tym mieści się także pojęcie budynku rekreacyjno-wypoczynkowego, całorocznego, spełniającego funkcje domu mieszkalnego. Co do zasady, o tym czy dom można uznać za budynek mieszkalny, decyduje jego przeznaczenie. Dla oceny możliwości skorzystania z ulgi istotne jest ustalenie, czy w danym budynku podatnik będzie realizował swoje cele mieszkaniowe, czy jedynie potrzeby związane z rekreacją i wypoczynkiem.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego utrwaliło się stanowisko, że dom letniskowy może być zaliczony do kategorii budynków mieszkalnych tylko wtedy, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela i jego bliskich, służąc tym samym zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Jeżeli podatnik korzysta z domu jedynie w celach wypoczynkowych, sezonowo, wówczas dom taki uznać należy za letniskowy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawczyni zamierza przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania na kupno części domu rekreacyjno-letniskowego, całorocznego, wielopokojowego, murowanego (na fundamencie) z własnym ogrzewaniem gazowym i kominkowym (z płaszczem wodnym), z wodą z wodociągu, kanalizacją, energią elektryczną, gazem, wywozem nieczystości, telefonem stacjonarnym. Wnioskodawczyni z rodziną zamierza zamieszkać na stałe i zameldować się w nabytej części domu.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie – o ile zostaną wypełnione wszystkie wskazane wyżej warunki – przeznaczenie przychodu z odpłatnego zbycia mieszkania na zakup ww. budynku przystosowanego do całorocznego wykorzystania i służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni (w którym Wnioskodawczyni zamierza mieszkać z rodziną) uprawnia do zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślenia wymaga, że zwolnieniu podlega dochód, a nie przychód jak wskazała Wnioskodawczyni.

Należy przy tym zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego, a w szczególności czy nabyty budynek spełnia funkcję budynku mieszkalnego i czy faktycznie wykorzystywany jest dla celów mieszkaniowych Wnioskodawczyni (całoroczne zamieszkiwanie) stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawczynię interpretacji organu podatkowego, wskazać należy, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika, w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych i sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.