0115-KDIT1-2.4012.816.2018.1.AJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Z tytułu usług, które Wnioskodawczyni będzie świadczyła od dnia 1 stycznia 2019 r. będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2018 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy przy świadczeniu usług polegających na zarządzaniu projektami unijnymi, zarządzaniu finansami w projekcie oraz sporządzaniu wniosków aplikacyjnych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy przy świadczeniu usług polegających na zarządzaniu projektami unijnymi, zarządzaniu finansami w projekcie oraz sporządzaniu wniosków aplikacyjnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zwraca się Pani z prośbą o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku przy świadczeniu usług polegających na zarządzaniu projektami unijnymi, zarządzaniu finansami w projekcie oraz sporządzaniu wniosków aplikacyjnych. Od 1 stycznia 2014 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest „płatnikiem” podatku do towarów i usług. Dotychczas prowadzona działalność gospodarcza opierała się na usługach szkoleniowych oraz usługach doradczych. Zakres świadczonych usług doradczych był szeroki i stąd przy rejestracji działalności gospodarczej zdecydowała się Pani na bycie „płatnikiem VAT”. Wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w żadnym roku podatkowym prowadzenia działalności gospodarczej kwoty 200.000 zł. Od 1 stycznia 2019 r. planuje Pani kontunuowanie prowadzonej działalności gospodarczej jednak dokona się silne zawężenie zakresu prowadzonej działalności/rodzaju świadczonych usług. Od stycznia 2019 będzie to wyłącznie działalność gospodarcza, która będzie związana z szeroko pojętymi projektami współfinansowanymi przez Unię Europejską (EFS, głównie RPO WZ, POWER), ale również w ramach Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014- 2020. Planowane do świadczenia usługi od 1 stycznia 2019 r. to przede wszystkim:

  1. Zarządzanie projektami (nazewnictwo m.in. kierownik projektu, koordynator, asystent), główny zakres obowiązków m.in: kierowanie wykonywaniem projektu (nadzór merytoryczny i techniczny), nadzór nad realizacją projektu, personelem i pracą podwykonawców, podejmowanie decyzji dotyczących planowania, organizacji i kontroli wykonywanych zadań, realizacja wydatków z budżetu projektu zgodnie z zapisami wniosku oraz obowiązującym prawem, zatwierdzanie dokumentacji księgowej pod względem merytorycznym, zatwierdzanie dokumentacji projektowej, utrzymywanie stałego kontaktu z Beneficjentem oraz Ministerstwem/Instytucją Pośredniczącą, nadzór nad prawidłową i efektywną realizacją wydatków, rekrutacja Beneficjentów projektu, promocja projektu, udzielanie informacji o projekcie osobom zainteresowanym, prowadzenie dokumentacji projektu, przyjmowanie formularzy rekrutacyjnych, organizacja szkoleń, nadzór nad przygotowaniem materiałów promocyjnych, odbiór pracy wykonywanej przez personel projektu, pomiar produktów, rezultatów, celów projektu.
  2. Zarządzanie finansami w projekcie (nazewnictwo m.in.: specjalista ds. rozliczeń i sprawozdawczości, specjalista ds. finansów), główny zakres obowiązków m.in.: sprawozdawczość i opracowanie części finansowej wniosku o płatność, przygotowanie wzorów dokumentacji projektowej i finansowej, nadzór nad budżetem projektu, prowadzenie monitoringu budżetu, zatwierdzanie dokumentów pod względem finansowo- księgowym, kontakt z Instytucją Pośredniczącą.
  3. Sporządzanie wniosków aplikacyjnych o dofinansowanie projektów, w tym m.in. z EFS, ASOS, ROPS, Funduszu Pracy.

Powyższe usługi według klasyfikacji PKD zostały zdefiniowane w podklasie 70.22.Z - „Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarzadzania”. W zakresie czynności, jakie będzie Pani wykonywała w ramach działalności gospodarczej od 1 stycznia 2019 r. nie będą wykonywane czynności wymienione w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w szczególności usługi doradcze i prawnicze. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak wiec doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko. W związku z brakiem wskazania PKD w ustawie dot. doradztwa, stwierdziła Pani, że najistotniejszym faktem jest charakter wykonywanych czynności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy świadcząc ww. usługi zaliczane do podklasy PKD 70.22.Z ma Pani prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, od stycznia 2019 roku planuje bardzo wąski zakres świadczenia usług związanymi z zarządzeniem projektami współfinansowanymi przez Unię Europejską, zarządzaniu finansami w tychże projektach, jak też sporządzaniu wniosków aplikacyjnych o dofinansowanie projektów. W zakresie czynności, jakie będzie Pani wykonywała w ramach działalności gospodarczej od 1 stycznia 2019 r. nie będą wykonywane czynności wymienione w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w szczególności usługi doradcze i prawnicze. Stoi Pani na stanowisku, że mimo wyboru PKD 70.22.Z, tj. „Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarzadzania” do prowadzenia w/w działalności gospodarczej, która będzie związana z szeroko pojętymi projektami współfinansowanymi przez Unię Europejską ma prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT. W podobnej sytuacji wydano „decyzję” ... z dnia 4 czerwca 2018 r., dotyczyła ona jednak przedsiębiorstwa planowanego do rejestracji a nie takiego, który już istnieje i planuje zmianę zakresu prowadzonych usług w przyszłości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Według art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    1. jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z treści art. 113 ust. 4 ww. ustawy wynika, że podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Stosownie do art. 113 ust. 5 cyt. ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

  1. prawnicze,
  2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
  3. jubilerskie.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi doradztwa.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe.

Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, opinii, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Jak wynika z opisu sprawy, od 1 stycznia 2014 r. rozpoczęła Pani prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług szkoleniowych i doradczych. W związku z szerokim zakresem usług zrezygnowała Pani ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Przez cały okres prowadzenia działalności nie przekroczyła Pani limitu uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego. Od dnia 1 stycznia 2019 r. zamierza Pani w znacznym stopniu ograniczyć zakres prowadzonej działalności do usług związanych z projektami współfinansowanymi przez Unię Europejską (EFS, głównie RPO WZ, POWER), ale również w ramach Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014- 2020, które – jak wynika z treści wniosku – nie będą stanowiły usług doradczych ani prawniczych w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy. W tym kontekście należy wskazać, że nie jest Pani podatnikiem rozpoczynającym prowadzenie działalności w trakcie roku podatkowego, o którym mowa w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT gdyż, działalność prowadzi Pani od 1 stycznia 2014 r. W takim przypadku przysługiwać będzie Pani zwolnienie podmiotowe od podatku od towarów i usług, ale nie jak wskazano w treści wniosku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy. Podstawą zwolnienia od podatku będzie art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 11 ustawy, ponieważ od końca roku, w którym zrezygnowała Pani ze zwolnienia podmiotowego upłynął okres dłuższy niż rok. Zauważyć ponadto należy, że utraci Pani prawo do zwolnienia – zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy – w przypadku przekroczenia limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z chwilą wykonania czynności, którą przekroczono kwotę uprawniającą do zwolnienia od podatku.

Wobec powyższego oceniając przedstawione stanowisko całościowo należało uznać je za nieprawidłowe.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że nie będzie Pani świadczyła usług doradczych i prawniczych. Oznacza to, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.