0111-KDIB3-1.4012.344.2018.1.RSZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Wykonywanie przez Wnioskodawcę usług w związku z pełnieniem funkcji Inspektora Ochrony Danych, na gruncie ustawy, należy uznać za doradztwo. Zatem Wnioskodawca nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 kwietnia 2018 r. (data wpływu 30 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w związku z wykonywaniem usług opisanych we wniosku – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2018 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w związku z wykonywaniem usług opisanych we wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, w ramach której zajmuje się m.in. szkoleniami w tym w zakresie ochrony danych osobowych.

Zgłoszony przedmiot działalności wg PKD obejmuje m.in.:

  1. Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania PKD 70.22.Z,
  2. Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane PKD 85.59.B.

Do tej pory Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na prowadzeniu szkoleń w zakresie ochrony danych osobowych, pierwszej pomocy, bhp.

Firma Wnioskodawcy nie świadczyła usług doradztwa, dlatego też korzystał ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł.

Ze względu na zmianę przepisów związanych z ochroną danych osobowych i wejście w życie 25 maja 2018 roku Unijnego Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych kontrahenci zwrócili się do Wnioskodawcy z prośbą o pełnienie funkcji Inspektora Ochrony Danych w ramach umowy współpracy zawartej z jego firmą od 25 maja 2018 roku.

Szacowana łączna wartość usług dla firm w ramach pełnienia obowiązków inspektora ochrony danych nie przekroczy łącznie w roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) w art. 39 określiło zadania Inspektora Ochrony Danych jako:

  1. informowanie administratora, podmiotu przetwarzającego oraz pracowników, którzy przetwarzają dane osobowe, o obowiązkach spoczywających na nich na mocy niniejszego rozporządzenia oraz innych przepisów Unii lub państw członkowskich o ochronie danych i doradzanie im w tej sprawie - traktowane jako szkolenia osób przetwarzających dane;
  2. monitorowanie przestrzegania rozporządzenia, innych przepisów Unii lub państw członkowskich o ochronie danych oraz polityk administratora lub podmiotu przetwarzającego w dziedzinie ochrony danych osobowych, w tym podział obowiązków, działania zwiększające świadomość, szkolenia personelu uczestniczącego w operacjach przetwarzania oraz powiązane z tym audyty;
  3. udzielanie na żądanie zaleceń co do oceny skutków dla ochrony danych oraz monitorowanie jej wykonania zgodnie z art. 35 – tj. konsultacja administratora danych z inspektorem ochrony danych w zakresie oceny skutków dla ochrony danych;
  4. współpraca z organem nadzorczym ;
  5. pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla organu nadzorczego w kwestiach związanych z przetwarzaniem, w tym z uprzednimi konsultacjami, o których mowa w art. 36, oraz w stosownych przypadkach prowadzenie konsultacji we wszelkich innych sprawach.

W ramach swoich zadań Inspektor Ochrony Danych zwany również w Rozporządzeniu unijnym DPO (Data protection officer) monitoruje zgodność z RODO.

W ramach tego monitorowania przestrzegania przepisów DPO mogą między innymi:

Zbierać informacje w celu identyfikacji procesów przetwarzania;

Analizować i sprawdzać zgodność tego przetwarzania;

Informować i rekomendować określone działania administratorowi albo podmiotowi przetwarzającemu.

Grupa powołana na mocy Art. 29 Rozporządzenia zaleca administratorowi konsultowanie z DPO m.in. następujących kwestii:

faktu, czy należy przeprowadzić ocenę skutków dla ochrony danych; metodologii przeprowadzenia oceny skutków dla ochrony danych;

faktu, czy należy przeprowadzić wewnętrzną ocenę skutków dla ochrony danych czy też zlecić ją podmiotowi zewnętrznemu;

zabezpieczeń (w tym środków technicznych i organizacyjnych) stosowanych do łagodzenia wszelkich zagrożeń praw i interesów osób, których dane dotyczą;

prawidłowości przeprowadzonej oceny skutków dla ochrony danych i zgodności jej wyników z wymogami ochrony danych (czy należy kontynuować przetwarzanie czy też nie oraz jakie zabezpieczenia należy zastosować).

Inspektor Ochrony Danych ma pełnić funkcję punktu kontaktowego by umożliwić organowi nadzorczemu dostęp do dokumentów i informacji w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 57, jak również wykonywania uprawnień w zakresie prowadzonych postępowań, uprawnień naprawczych, uprawnień w zakresie wydawania zezwoleń oraz uprawnień doradczych, zgodnie z art. 58.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie mógł, począwszy od 25 maja 2018 roku, korzystać ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług świadcząc w/w zadania Inspektora Ochrony Danych? Czy wymienione zadania wynikające z przepisów Rozporządzenia należy uznać za usługi związane z doradztwem w związku z tym obciążyć podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że począwszy od 25 maja 2018 roku, może korzystać ze zwolnienia podmiotowego podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Zadania Inspektora Ochrony Danych określone zostały w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE.

W ocenie Wnioskodawcy obowiązki Inspektora Ochrony Danych nie powinny być traktowane jako usługi doradcze. Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa a w przyjętej interpretacji tego terminu stosuje się wykładnię językową która określenie „doradzać”, w myśl Słownika Języka Polskiego PWN 2006, definiuje jako „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”.

W wykazanym przez Wnioskodawcę zakresie obowiązków wpisane jest informowanie administratora, monitorowanie przestrzegania rozporządzenia, współpraca z organem nadzorczym, pełnienie funkcji punktu kontaktowego oraz udzielanie na żądanie zaleceń co do oceny skutków dla ochrony danych. Wśród w/w wymienionych to właśnie udzielanie zaleceń może budzić wątpliwości i pozostać sklasyfikowane jako doradztwo, jednakże w jego ocenie mając na uwadze definicje oceny skutków dla ochrony danych osobowych warto zaznaczyć że jest to to proces mający opisać przetwarzanie, ocenić niezbędność proporcjonalność przetwarzania oraz pomóc w zarządzaniu ryzykiem naruszenia praw lub wolności osób fizycznych wynikającym z przetwarzania danych osobowych. Oceny dokonuje administrator danych. Do obowiązków IOD należeć więc będzie jedynie kontrola poprawności przeprowadzenia procesu przez Administratora i wskazanie ewentualnych nieprawidłowości w tym procesie. W ocenie Wnioskodawcy charakter usługi będzie polegał na pomocy Administratorowi, a nie na świadczeniu usług doradczych.

Wnioskodawca ma świadomość że wykonywanie czynności rozumianych jako doradztwo automatycznie wyłącza możliwość korzystania ze zwolnienia z VAT bez względu na wysokość osiąganych z działalności obrotów. Zdaniem Wnioskodawcy, wyłączenia jednak nie powoduje samo zarejestrowanie działalności - podanie we wniosku rejestracyjnym PKD dotyczącego doradztwa, tak jak w przypadku jego firmy. W tym zakresie mają bowiem znaczenie faktycznie wykonywane czynności w ramach świadczonych usług.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że do czasu rozpoczęcia świadczenia usług doradczych może korzystać z podmiotowego zwolnienia, a mając na uwadze, że jeżeli by przyjąć czysto teoretycznie że wskazane powyżej udzielanie zaleceń należy uznać za doradztwo, to ze względu na fakt, iż będzie to następować na żądanie Administratora, a więc w trakcie realizacji umowy może nigdy nie zaistnieć, Wnioskodawca uważa iż do czasu wykonania takiej usługi zwolnienie z podatku VAT jest prawidłowo stosowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    • jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W myśl art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Powyższe oznacza, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia.

Z kolei, przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy należy stwierdzić, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają usługi w zakresie doradztwa.

Dodatkowo wskazać należy, że na mocy art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Stosownie do art. 96 ust. 5 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

  1. przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
  2. przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
  3. przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
  4. przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, w ramach której zajmuje się m.in. szkoleniami, w tym w zakresie ochrony danych osobowych. Zgłoszony przedmiot działalności wg PKD obejmuje m.in.:

  1. Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania PKD 70.22.Z,
  2. Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane PKD 85.59.B.

Do tej pory Wnioskodawca prowadzi działalność polegająca na prowadzeniu szkoleń w zakresie ochrony danych osobowych, pierwszej pomocy, bhp. Firma Wnioskodawcy nie świadczyła usług doradztwa, dlatego też korzystał ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Od dnia 25 maja 2018 r. Wnioskodawca będzie świadczył usługi pełnienia funkcji Inspektora Ochrony Danych, na podstawie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), dalej: RODO.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy dotyczącymi zastosowania zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi, opisane we wniosku, należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia, z uwagi na przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Z cyt. powyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy, wynika, że usługi w zakresie doradztwa (z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W analizowanej sprawie, Wnioskodawca pełniąc funkcję Inspektora Ochrony Danych będzie realizował obowiązki wynikające z art. 39 RODO, tj. m.in. informowanie administratora, podmiotu przetwarzającego oraz pracowników, którzy przetwarzają dane osobowe, o obowiązkach spoczywających na nich na mocy niniejszego rozporządzenia oraz innych przepisów Unii lub państw członkowskich o ochronie danych i doradzanie im w tej sprawie oraz udzielanie na żądanie zaleceń co do oceny skutków dla ochrony danych oraz monitorowanie ich wykonania.

Tym samym należy uznać, że Wnioskodawca świadcząc usługi w ramach pełnionej funkcji Inspektora Ochrony Danych będzie udzielał fachowych zaleceń i porad. W ramach opisanych we wniosku świadczeń będzie bowiem doradzał (administratorowi, podmiotom przetwarzającym oraz pracownikom) jak i udzielał zaleceń co do oceny skutków dla ochrony danych oraz monitorował ich wykonanie.

Zatem, czynności te będą stanowiły usługi doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, w związku z tym Wnioskodawca nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz treści przywołanych przepisów stwierdzić należy, że wykonywanie przez Wnioskodawcę usług w związku z pełnieniem funkcji Inspektora Ochrony Danych, na gruncie ustawy, należy uznać za doradztwo. Zatem Wnioskodawca nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 - rozpatrzone.

Zaznacza się, że na podstawie art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.