Związanie oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego | Interpretacje podatkowe

Związanie oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to związanie oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zestawienie zostało ograniczone do kilku najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Naruszenie zasady związania oceną prawna stanowi kwalifikowaną wadę skutkującą stwierdzeniem nieważności decyzji w nowym postępowaniu. Sąd po to wyraża swoją ocenę w omawianym zakresie, by przy ponownym rozpoznawaniu sprawy zakres tej oceny nie był już przedmiotem rozpoznania.
Fragment:
(...) 1. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt I SA/Lu 333/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę P.spółki z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 30 maja 2005 r., Nr PD. 1-4218/19/05 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. 2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym: - wyrokiem z dnia 12 marca 2001 r. sygn. akt I SA/Lu 117-118/00 NSA OZ w Lublinie uchylił decyzję organu podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. - decyzją z dnia 19 lutego 2002 r. Izba Skarbowa uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i określiła spółce „P" zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r., zaległość podatkową oraz odsetki za zwłokę, - wyrokiem z dnia 28 listopada 2002 r., sygn. akt I SA/Lu 242/02, Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Lublinie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 19 lutego 2002 r. - decyzją z (...)
2011
1
maj

Istota:

1. W ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 106 p.s.a. -sformułowany w sposób nieprawidłowy, tj. z pominięciem wskazania paragrafu, obejmującego naruszony przepis - jest niezasadny. Z treści skargi wynika, że dotyczył on najprawdopodobniej nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd pierwszej instancji. Wskazać w związku z tym należy, że do takiego działania sąd upoważniony jest - zgodnie z art. 106 § 3 p.s.a. - wyłącznie w ściśle określonej sytuacji, jeśli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

2. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym prawidłowo uwzględniono całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Sąd zauważa, że strona skarżąca nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń przed Sądem pierwszej instancji, dotyczących uchybienia przepisom postępowania, a co się z tym wiąże, zgodnie z art. 105 p.s.a., nie przysługuje jej prawo powoływania się na takie uchybienia w dalszym toku postępowania.

3. Podstawę kasacyjną, polegającą na naruszeniu prawa materialnego stanowić może „błędna wykładnia prawa materialnego, polegająca na opacznym rozumieniu przepisu, nie budzącego wątpliwości (interpretntio cessat ciańs) lub nietrafnym ustaleniu znaczenia przepisu prawa, budzącego wątpliwości przez niewłaściwe posłużenie się przez Sąd dyrektywami interpretacyjnymi i przyjętymi metodami wykładni prawa albo niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego, polegające w szczególności na zastosowaniu przepisu nieobowiązującego lub na błędach sylogizmu subsumpcyjnego lub nieprawdłowym ustaleniu konsekwencji prawnych udowodnionych faktów na podstawie stosowanego przepisu prawa materialnego".

4. Umowa darowizny jest w istocie tożsama z umową renty, zaś stwierdzenie, że zachodzi causa donandi, jest wystarczające dla uznania, że została zawarta umowa renty, zgodna z przepisami Kodeksu cywilnego i rodząca - na gruncie prawa podatkowego - konsekwencję w postaci ustawowego prawa do odliczenia. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że wbrew temu, co twierdzi pełnomocnik skarżących. Sąd pierwszej instancji nie stwierdził pozorności zawartej przez nich umowy renty, a jedynie dokonał odmiennej jej oceny.

5. Jeżeli umowa renty cywilnej została zawarta na okres dłuższy niż jeden rok podatkowy i z jej tytułu w roku podatkowym spełnione zostało tylko jednorazowe świadczenie pieniężne, to zapłacona kwota nie może stanowić w rzeczonym roku podatkowym wykonania renty, uprawniającej do odliczenia od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 updof.
Fragment:
(...) Decyzją z dnia 24 kwietnia 2002 r. Nr PB.2.31-4117/823-28/2002 Izba Skarbowa w Szczecinie utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2001 r., w przedmiocie określenia skarżącym Krystynie i Zbigniewowi R. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Izba wskazała, że dla oceny, zasadności dokonanego przez skarżących odliczenia świadczeń, wynikających z przedstawionych przez nich dwóch umów, nazwanych umowami renty, niezbędne jest ustalenie, czy powyższe umowy stanowiły umowę renty, czy też zostały zawarte wyłącznie w celu obejścia przepisów prawa podatkowego. W ocenie organu odwoławczego, z oświadczeń skarżących wynikało, że przyczyną ustanowienia przez nich przedmiotowych rent było posiadanie niewykorzystanych nadwyżek finansowych, zaś ich celem przysporzenie majątkowe rentobiorców. Izba Skarbowa uznała natomiast, że rzeczywistym celem i faktyczną (...)
2011
1
lut
© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.