1462-IPPB1.4511.981.2016.1.EC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Na Wnioskodawcy, jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy, z tytułu wygranych w konkursach, loteriach oraz sprzedaży premiowej otrzymanych przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, bowiem osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą muszą opodatkować przychód z tytułu otrzymanej nagrody na tych samych zasadach co pozostałe przychody z prowadzonej przez te osoby działalności gospodarczej. Tym samym w tym przypadku Wnioskodawca nie będzie pełnił funkcji płatnika.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2016 r. (data wpływu 5 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązków płatnika wobec osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w związku z organizowanymi konkursami, loteriami promocyjnymi, loteriami audioteksowymi oraz sprzedażą premiową – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązków płatnika wobec osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w związku z organizowanymi konkursami, loteriami promocyjnymi, loteriami audioteksowymi oraz sprzedażą premiową.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (Spółka, Wnioskodawca) jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług promocji oraz marketingu towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka organizuje, na zlecenie oraz koszt przedsiębiorców (Zleceniodawcy), różnego rodzaju akcje promocyjne (Akcje Promocyjne) skierowane do konsumentów oraz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (Klienci), których celem jest zwiększenie przychodów realizowanych przez Zleceniodawców. Wśród Akcji Promocyjnych znajdują się akcje, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Ustawa o PIT), w tym konkursy, sprzedaż premiowa, loterie promocyjne, loterie audioteksowe a także inne akcje promocyjne z nagrodami.

Akcje promocyjne realizowane są przez Spółkę w ramach następującego modelu: Spółka występuje w roli oficjalnego organizatora Akcji Promocyjnej, przyrzekającego nagrody oraz faktycznie wydającego nagrody, zaś Zleceniodawca jest jedynie fundatorem nagród i zlecającym zorganizowanie i przeprowadzenie Akcji Promocyjnej. Spółka jest odpowiedzialna za prawne i techniczne aspekty Akcji Promocyjnej, w tym nabywa i wydaje nagrody we własnym imieniu.

Akcje Promocyjne na zasadach przedstawionych powyższej będą organizowane również w przyszłości (Zdarzenie przyszłe).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w stanie faktycznym przedstawionym powyżej oraz w zdarzeniu przyszłym podmiotem zobowiązanym do poboru podatku dochodowego od wydawanych nagród, zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT, jest Spółka ?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej obowiązków płatnika w związku z organizowanymi konkursami, loteriami promocyjnymi, loteriami audioteksowymi oraz sprzedażą premiową dotyczącą osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. W części dotyczącej obowiązków płatnika w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie faktycznym przedstawionym powyżej i w zdarzeniu przyszłym, podmiotem zobowiązanym do poboru podatku dochodowego od wydawanych nagród zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT jest Spółka.

Stanowisko przedstawione przez Spółkę oparte jest na następującej wykładni przepisów prawa.

  1. Regulacje prawne z Ustawy o PIT.

W myśl art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT płatnicy są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30 ust. 1 pkt 2. Przepis ten dotyczy wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68. W art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 Ustawy o PIT wymienione zostały przypadki, w których wygrane podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych - regulacje te nie znajdują jednak zastosowania w przypadku Akcji Promocyjnych organizowanych przez Spółkę.

W treści art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT wymienione zostały, jako płatnicy, m.in. osoby prawne które dokonują świadczeń na rzecz osób fizycznych, które mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegają tam obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Z kolei art. 42a Ustawy o PIT stanowi, że m.in. osoby prawne, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi: skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT dotyczy przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9. Natomiast w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c wymienione są przypadki, w których przychody (dochody) podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podsumowując przywołane powyżej przepisy można stwierdzić, że podmioty gospodarcze dokonujące świadczeń na rzecz polskich rezydentów występujących w charakterze konsumentów są obowiązane, jako płatnicy, do pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych od dokonywanych wypłat i świadczeń bądź do sporządzenia i przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu informacji o dokonanych wypłatach należności i świadczeniach.

W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że w treści przytoczonych powyżej przepisów prawa ustawodawca posłużył się następującymi wyrażeniami:

  1. podmioty, „które dokonują świadczeń” (art. 41 ust. 1),
  2. od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych” (art. 41 ust. 4),
  3. oraz podmioty, „które dokonują wypłaty należności lub świadczeń” (art. 42a).

W ocenie Spółki oznacza to, że obowiązki płatnika i obowiązki informacyjne, o których mowa powyżej ciążą na podmiocie faktycznie dokonującym świadczeń. W przypadku, o którym mowa jest w opisie stanu faktycznego, takim podmiotem jest to Spółka. Trzeba bowiem pamiętać, że tylko Spółka, czyli podmiot który faktycznie dokonuje świadczeń, posiada pełną wiedzę co do ilości, wartości, momentu przekazania świadczeń oraz otrzymujących świadczenia, dzięki czemu jest w stanie prawidłowo wypełnić obowiązki płatnika.

Należy również mieć na uwadze, że w myśl art. 41 ust. 7 Ustawy o PIT, w przypadku gdy przedmiotem wygranej (nagrody) w Akcjach Promocyjnych (a w szczególności w loteriach promocyjnych i audioteksowych) nie są pieniądze, podatnik (Klient) jest zobowiązany wpłacić płatnikowi (Spółce) kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia. W celu usprawnienia procesu wydania tego typu nagród Spółka stosuje praktykę w myśl której w treści zatwierdzanych przez Dyrektora Izby Celnej regulaminów loterii obok nagrody rzeczowej występuje równolegle nagroda pieniężna, która kalkulowana jest w taki sposób aby stanowiła równowartość podatku dochodowego, który powinien zostać zapłacony przez Klienta (zwycięzcę) przed wydaniem mu przez Spółkę nagrody. W rezultacie nagroda składa się z dwóch elementów: nagrody rzeczowej oraz kwoty pieniężnej - w treści regulaminu loterii jest wyraźnie określone, że Spółka, jako jej organizator, jest zobowiązana w stosunku do zwycięzcy aby wydać mu nagrodę - zobowiązanie to wynika z treści art. 919 § 1 k.c. (przyrzeczenie publiczne) oraz zezwolenia Dyrektora Izby Celnej, w którego treści zostało jednoznacznie wskazane, że to Spółka jest organizatorem loterii, zobowiązanym do wydania nagród na rzecz zwycięzców. Skoro więc Spółka, jako organizator loterii, zobowiązana jest do tego, aby wydać nagrodę na rzecz zwycięzcy, a jednocześnie na mocy art. 41 ust. 7 Ustawy o PIT, jako podmiot wydający nagrody, zobowiązana jest do pobrania od zwycięzcy (podatnika) zryczałtowanego podatku dochodowego, to tym samym to właśnie Spółka powinna być traktowana przez organy podatkowe jako płatnik tego podatku. Nie można bowiem zgodzić się z taką wykładnią przepisów prawa podatkowego która prowadziłaby do konkluzji, że podmiot wydający nagrodę rzeczową, pobierający zryczałtowany podatek dochodowy w oparciu o treść Ustawy o PIT oraz Ustawy o grach hazardowych nie jest jego płatnikiem. W ocenie Spółki taki sposób wykładni przepisów prawa byłby sprzeczny z obowiązującą na gruncie polskiego systemu prawnego zasadą racjonalności prawodawcy.

Z reguły racjonalnego prawodawcy wypływa bowiem konkluzja, że skoro prawodawca jest racjonalny, to i wytwór jego pracy w postaci aktu normatywnego jest racjonalny, należy więc go tak tłumaczyć, aby nie stał się nieracjonalny. Akt normatywny powinien być interpretowany przez jego odbiorców w taki sposób aby nadać mu racjonalności w maksymalnym stopniu. W piśmiennictwie prawniczym zgodnie uznaje się że w myśl koncepcji racjonalnego prawodawcy to prawodawca racjonalny jest twórcą norm odtwarzanych przez interpretatora z tekstu prawnego. Założenie to nakłada na interpretatora obowiązek odtworzenia z tekstu prawnego wysłowionych w nim norm prawnych jako wypowiedzi jednoznacznych, niezależnie od błędów, jakie w zakresie redagowania przepisów popełnił prawodawca instytucjonalny (tak: L. Morawski, Teoria prawodawcy racjonalnego a postmodernizm, Państwo i Prawo 2000/11). Trzeba pamiętać, że domniemanie racjonalności prawodawcy jest jednym z najczęściej powoływanych domniemań interpretacyjnych przez polskie sądy. Trybunał Konstytucyjny domniemanie racjonalności prawodawcy uważa wręcz za niezbędne założenie każdej interpretacji przepisów prawnych (tak: orzeczenie TK z dnia 25 lutego 1992r., K 3/91, OTK 1992/1/34) stwierdzając, iż "fundamentalne reguły wykładni przepisów prawnych za punkt wyjścia przyjmują założenie - rzecz jasna idealizujące - o racjonalnym prawodawcy, a więc takim ustawodawcy, który stworzy przepisy w sposób sensowny, racjonalny, celowy, znając cały system prawny i nadając poszczególnym słowom i zwrotom zawsze takie same znaczenie, nie zamieszczając jednocześnie zbędnych sformułowań"). Z domniemania racjonalności orzecznictwo i doktryna wyprowadza cały szereg bardziej szczegółowych reguł, takich jak domniemanie, że prawodawca nie stanowi norm sprzecznych, norm zawierających luki lub zbędnych, dąży do społecznie aprobowanych celów, liczy się z konsekwencjami empirycznymi podejmowanych decyzji (tak: wyrok NSA z dnia 15 maja 2008 r., II OSK 548/07). W praktyce orzeczniczej NSA podkreśla się także, że wszelkie unormowania prawne powinny być wykładane w ten sposób aby mieć na względzie dyrektywę dążenia prawodawcy do utworzenia zbioru norm prawnych o charakterze zupełnym i niesprzecznym (tak: wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2011 r., I FSK 481/11 oraz z dnia 10 grudnia 2007 r., II FPS 3/07).

Skoro zatem Spółka, jako organizator loterii, zobowiązana jest w myśl art. 919 § 1 k.c., regulaminu loterii oraz zezwolenia Dyrektora Izby Celnej do wydania nagrody oraz pobrania od zwycięzcy (podatnika) zryczałtowanego podatku dochodowego z tego tytułu celem odprowadzenia go, jako płatnik, na rachunek bankowy właściwego naczelnika urzędu skarbowego, to mając na względzie opisane w tym miejscu dyrektywy wykładni przepisów prawa należy jednoznacznie stwierdzić, że na gruncie podanego przez Spółkę stanu faktycznego wyłącznie jej przysługuje status płatnika tegoż podatku. Odmienna wykładnia powołanych przepisów prawa prowadziłaby bowiem do konkluzji sprzecznych z zasadami racjonalności ustawodawcy podatkowego ponieważ obciążałaby obowiązkami płatnika podmiot, który nie jest organizatorem loterii w myśl przepisów Ustawy o grach hazardowych, nie dokonuje wydania nagród i który może nie posiadać szczegółowej wiedzy o tym na rzecz kogo, w jakiej dacie i o jakiej wartości zostały wydane przez Spółkę nagrody w ramach loterii.

  1. Praktyka orzecznicza organów podatkowych.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez organy podatkowe - stanowisko takie zostało wyrażone m.in. przez:

  1. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 5 grudnia 2012r. (ITPB1/415-976/12/MR),
  2. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 20 lipca 2012r. (ITPB2/415-409/12/1B),
  3. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lipca 2012 r. (IPPB1/415-553/12-2/ES),
  4. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2013 r. (IPPB1/415-1328/12-2/ES),
  5. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 28 stycznia 2014 r. (ILPB2/415-1016/13-5/TR),
  6. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 czerwca 2014 r. (IPPB2/415-357/14-4/MG).

W ramach niniejszego wniosku o wydanie interpretacji warto wskazać, że Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 14 maja 2012 r. (IPPB2/415-210/12-2/AS) trafnie uznał, że „(...) na podmiocie przekazującym świadczenie w postaci nagrody w konkursie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego. (...) podmiot wydający nagrodę powinien pobrać i odprowadzić należny od tej nagrody zryczałtowany podatek. W sytuacji, kiedy Agencja zobowiązała się, jako podwykonawca innej spółki z tej branży do przeprowadzenia konkursu i dokonała wypłaty uzyskanej w nim nagrody, miała obowiązek w ramach wykonywania obowiązków płatnika pobrać należny podatek.”. Analogiczne stanowisko zostało zajęte także przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w treści interpretacji indywidualnej z dnia 3 sierpnia 2012 r. (IBPBII/1/415-442/12/MK) gdzie możemy przeczytać, iż: „(...) Wnioskodawca posiada środki pieniężne na nagrodę (nagroda jest wkalkulowana w wartość usługi) i to Wnioskodawca a nie podmiot, na rzecz którego zorganizowany jest konkurs, przekazuje zwycięzcy konkursu wygraną pieniężną. Zatem płatnikiem obowiązanym do poboru zaliczki na podatek jest Wnioskodawca.”.

  1. Praktyka orzecznicza sądów administracyjnych.

Stanowisko zbieżne z tym, jakie przedstawione zostało w opisanych powyżej interpretacjach indywidualnych, wyrażone zostało także w szeregu prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych. W ocenie sądów administracyjnych pojęcie „dokonywanie wypłat”, o którym mowa w art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT, powinno się rozumieć w sposób literalny, a mianowicie jako faktyczną realizację wypłaty („faktyczne wypłacenie”). Analiza rozstrzygnięć sądów administracyjnych prowadzi także do konkluzji, że analogicznie jak podmiot, który faktycznie dokonuje wypłat (świadczeń), należy rozumieć podmiot, który stawia do dyspozycji podatnika pieniądze lub wartości pieniężne. Przez „faktyczne wypłacenie” sądy rozumieją bowiem wypłatę środków finansowych rzeczywiście dokonaną przez określony podmiot, bez względu na źródła pochodzenia tych środków. Bez znaczenie pozostaje fakt, że ostatecznie koszt finansowy wydania nagród pokryje ten podmiot w interesie ekonomicznym którego organizowana jest dana Akcja Promocyjna (Zleceniodawca) - koszt ten bowiem jest zwracany przez Zleceniodawców na rzecz Spółki w postaci należnego jej wynagrodzenia za usługi świadczone na ich rzecz. Wszystko to prowadzi zaś do konkluzji, że podmiotem faktycznie wypłacającym jest podmiot przekazujący środki pieniężne osobie uprawnionej do ich otrzymania, czyniąc to czy to w gotówce, czy też na np. rachunek bankowy (tak: wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r., III SA/Wa 1889/14; z dnia 12 marca 2015 r., III SA/Wa 2799/14 oraz z dnia 6 grudnia 2010 r„ III SA/Wa 730/2010).

  1. Regulacje prawne z Ustawy o grach hazardowych.

W ocenie Spółki, w przedstawionym przez nią stanie faktycznym, na sposób wykładni przepisów prawa podatkowego (Ustawa o PIT) wpływ mają także unormowania zawarte w treści Ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Ustawa o grach hazardowych) - część bowiem Akcji Promocyjnych tj. loterie audioteksowe oraz loterie promocyjne mogą być organizowane przez Spółkę wyłącznie na podstawie zezwoleń wydawanych przez organy administracji publicznej i w przypadku tychże loterii Spółka zobowiązana jest aby postępować zgodnie z bezwzględnie obowiązującymi unormowaniami prawa administracyjnego, które nakładają na nią szereg zakazów prawnych oraz ograniczeń, co w konsekwencji wpływa także na sposób realizacji obowiązków wynikających z treści Ustawy o PIT.

Po pierwsze wskazać trzeba, że w myśl art. 32 ust. 3 Ustawy o grach hazardowych zezwolenia na urządzanie loterii audioteksowej oraz loterii promocyjnej urządzanych na obszarze właściwości miejscowej jednego dyrektora izby celnej udziela dyrektor izby celnej, na którego obszarze właściwości miejscowej są urządzane i prowadzone takie gry. Natomiast z art. 32 ust. 4 tej ustawy wynika, że zezwolenia na urządzanie loterii audioteksowej oraz loterii promocyjnej urządzanych na obszarze właściwości miejscowej więcej niż jednego dyrektora izby celnej udziela dyrektor izby celnej właściwy według miejsca zamieszkania lub siedziby wnioskodawcy albo siedziby oddziału przedsiębiorcy zagranicznego, albo głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przez przedstawiciela. W innych przypadkach gdy wnioskodawcą jest podmiot, który nie ma siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przypadku gdy nie można ustalić właściwości miejscowej organu, organem właściwym jest Dyrektor Izby Celnej w Warszawie.

Z tej regulacji wypływa więc wniosek, że prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizacji loterii audioteksowych i promocyjnych jest uzależnione od uzyskania zezwolenia wydawanego przez organy administracji publicznej - tak więc nie każdy podmiot może prowadzić działalność gospodarczą w tym zakresie, tym samym taki rodzaj aktywności gospodarczej nosi znamiona "koncesjonowanego".

Po drugie trzeba zwrócić uwagę, że przepisy Ustawy o grach hazardowych określają bardzo dokładnie jaką treść powinien zawierać wniosek przedsiębiorcy o udzielenie zgody na urządzanie loterii audioteksowej oraz promocyjnej (art. 39 oraz art. 39a tejże ustawy). Zgodnie z tymi przepisami, podmiot zainteresowany uzyskaniem takiego zezwolenia, zobligowany jest aby przedłożyć m.in. bankowe gwarancje wypłat nagród oraz projekt regulaminu loterii.

Trzecim aspektem prawnym, który nie może umknąć uwadze w trakcie analizowania statusu Spółki w przypadku organizowania loterii audioteksowej oraz loterii promocyjnej jest fakt, że zgodnie z bezwzględnie obowiązującym unormowaniem zawartym w art. 28 Ustawy o grach hazardowych; "podmiot prowadzący działalność w zakresie gier hazardowych nie może powierzyć innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier" z zastrzeżeniem wyjątków, które nie znajdują jednak zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym. Należy również pamiętać, że w myśl art. 66 ust. 1 Ustawy o grach hazardowych "Podmiot ubiegający się o udzielenie zezwolenia na urządzanie loterii promocyjnej lub loterii audioteksowej jest obowiązany posiadać gwarancję bankową wypłaty nagród do wysokości wartości nagród określonej w regulaminie loterii.".

Podsumowując przedstawione w tym miejscu unormowania zawarte w Ustawie o grach hazardowych trzeba stwierdzić, że skoro w przypadku organizacji przez Spółkę loterii audioteksowych oraz promocyjnych:

  1. przeprowadzenie tego typu akcji promocyjnych uzależnione jest od zezwolenia wydawanego przez organ administracji publicznej na rzecz konkretnego podmiotu (którym jest Spółka) i tylko ona może prowadzić taką grę (art. 32 ust. 3 i 4);
  2. Spółka jest zobligowana aby posiadać gwarancję bankową wypłaty nagród w grach (art. 66 ust. 1);
  3. Spółkę obciąża zakaz podzlecania innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier (art. 28)

to w konsekwencji należy uznać, że to Spółka jest podmiotem który dokonuje wydania nagród w powyższych grach, wobec czego powinna być uznana za płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułów określonych w art. art. 30 ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT.

Mając powyższe na uwadze, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 5a pkt 6 cytowanej ustawy, działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

  1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
  2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
  3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Przepis art. 14 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – tj. pozarolniczej działalności gospodarczej – uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 – w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka organizuje, na zlecenie oraz koszt przedsiębiorców (Zleceniodawcy), różnego rodzaju akcje promocyjne (Akcje Promocyjne) skierowane do konsumentów oraz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (Klienci), których celem jest zwiększenie przychodów realizowanych przez Zleceniodawców. Wśród Akcji Promocyjnych znajdują się akcje, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Ustawa o PIT), w tym konkursy, sprzedaż premiowa, loterie promocyjne, loterie audioteksowe a także inne akcje promocyjne z nagrodami.

Akcje promocyjne realizowane są przez Spółkę w ramach następującego modelu: Spółka występuje w roli oficjalnego organizatora Akcji Promocyjnej, przyrzekającego nagrody oraz faktycznie wydającego nagrody, zaś Zleceniodawca jest jedynie fundatorem nagród i zlecającym zorganizowanie i przeprowadzenie Akcji Promocyjnej. Spółka jest odpowiedzialna za prawne i techniczne aspekty Akcji Promocyjnej, w tym nabywa i wydaje nagrody we własnym imieniu.

Przychód (nagroda) uzyskany z tytułu udziału w konkursach, loteriach oraz sprzedaży premiowej związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowi przychód z tej działalności i podlega opodatkowaniu tak jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej. Należy bowiem zauważyć, iż w przypadku takich konkursów, loterii oraz sprzedaży premiowej warunkiem koniecznym udziału jest prowadzenie działalności gospodarczej.

Natomiast w myśl z art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Jak wynika z powyższego, podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, sami dokonują opodatkowania tych dochodów.

Wobec powyższego należy wskazać, że wartość wygranych uzyskanych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, z tytułu organizowanych przez Wnioskodawcę opisanych we wniosku konkursów, loterii oraz sprzedaży premiowej, stanowią przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W konsekwencji na Wnioskodawcy, jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy, z tytułu wygranych w konkursach, loteriach oraz sprzedaży premiowej otrzymanych przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, bowiem osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą muszą opodatkować przychód z tytułu otrzymanej nagrody na tych samych zasadach co pozostałe przychody z prowadzonej przez te osoby działalności gospodarczej. Tym samym w tym przypadku Wnioskodawca nie będzie pełnił funkcji płatnika.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków oraz interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego organu. Wydane orzeczenia i interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.