0111-KDIB1-2.4010.344.2018.1.AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy Wnioskodawca, który działa w imieniu Gminy, wypłacając na rzecz podmiotów zagranicznych należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest odrębnym od Gminy płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, w rozumieniu art. 26 ust. 1 tej ustawy, zobowiązanym do wypełnienia obowiązków płatnika, posługując się w tym celu numerem identyfikacji podatkowej NIP nadanym Wnioskodawcy?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 sierpnia 2018 r. (data wpływu 22 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca, który działa w imieniu Gminy, wypłacając na rzecz podmiotów zagranicznych należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest odrębnym od Gminy płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, w rozumieniu art. 26 ust. 1 tej ustawy, zobowiązanym do wypełnienia obowiązków płatnika, posługując się w tym celu numerem identyfikacji podatkowej NIP nadanym Wnioskodawcy – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2018 r. wpłynął do organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca, który działa w imieniu Gminy, wypłacając na rzecz podmiotów zagranicznych należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest odrębnym od Gminy płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, w rozumieniu art. 26 ust. 1 tej ustawy, zobowiązanym do wypełnienia obowiązków płatnika, posługując się w tym celu numerem identyfikacji podatkowej NIP nadanym Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest jednostką budżetową Gminy Miejskiej, czyli jednostką organizacyjną Gminy utworzoną na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2077), które regulują zasady działania oraz organizację jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych.

Będąc jednostką budżetową Gminy, Wnioskodawca nie posiada osobowości prawnej. Oznacza to, między innymi, że stroną wszelkich umów cywilnoprawnych zawieranych przez Wnioskodawcę jest wyłącznie Gmina. Zawierając umowę, Wnioskodawca działa w imieniu i na rzecz Gminy na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta przedstawicielowi Wnioskodawcy.

Na podstawie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie z dnia 29 września 2015 r., Wnioskodawca jako jednostka budżetowa Gminy nie jest również odrębnym od Gminy podatnikiem podatku od towarów i usług.

Tym niemniej, Wnioskodawca posiada własny numer NIP, który wykorzystywany jest m.in. przy rozliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń osób zatrudnionych w jednostce na podstawie umów o pracę (samorządowe jednostki budżetowe i samorządowe zakłady budżetowe są bowiem na gruncie prawa pracy traktowane jako pracodawcy).

Wnioskodawca, działając w imieniu i na rzecz Gminy, kupuje od kontrahentów zagranicznych w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm., dalej: „updop”), (tj. osób prawnych niemających siedziby, ani zarządu w Polsce) m.in. usługi niematerialne skutkujące powstaniem obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego tzw. „podatku u źródła”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 updop.

Zrealizowanie zapłaty, tj. wyplata wynagrodzenia z tytułu świadczeń nabywanych od podmiotów zagranicznych zawsze dokonywana jest w ramach planu finansowego Wnioskodawcy i techniczna realizacja tej wypłaty zawsze następuje z wykorzystaniem rachunku bankowego Wnioskodawcy.

Kontrahent zagraniczny obowiązany jest na podstawie art. 3 ust. 2 updop, rozliczyć podatek od dochodów osiągniętych na terytorium Polski, jednakże nie jest za to odpowiedzialny osobiście, do pobrania zryczałtowanego podatku na mocy art. 26 ust. 1 updop, a także wypełnienia obowiązków formalnych związanych ze sporządzeniem deklaracji i informacji podatkowych, zobowiązany jest płatnik.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, który działa w imieniu Gminy, wypłacając na rzecz podmiotów zagranicznych należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 updop jest odrębnym od Gminy płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, w rozumieniu art. 26 ust. 1 updop, zobowiązanym do wypełnienia obowiązków płatnika, posługując się w tym celu numerem identyfikacji podatkowej NIP nadanym Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca, który działa w imieniu Gminy wypłacając należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 updop - jest odrębnym od Gminy płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, w rozumieniu art. 26 ust. 1 updop, zobowiązanym do wypełnienia obowiązków płatnika, posługując się w tym celu numerem identyfikacji podatkowej NIP nadanym Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. la-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W świetle powyższej regulacji należy stwierdzić, że płatnikiem może być zarówno osoba prawna jak i jej jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej. Rozstrzygające znaczenie dla przypisania statusu płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego ma to, kto dokonuje wypłaty należności, czyli rozstrzygać powinien aspekt organizacyjny.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, wypłacając należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 updop – Wnioskodawca jako jednostka organizacyjna Gminy nieposiadająca osobowości prawnej, jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego w rozumieniu art. 26 ust. 1 updop, zobowiązanym do wypełnienia obowiązków płatnika, posługując się w tym celu numerem identyfikacji podatkowej NIP nadanym Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe stanowisko znajduje poparcie w otrzymanym przez Urząd Miasta piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego z 4 stycznia 2017 r., będące odpowiedzią na pytanie Wydziału Finansowego Urzędu Miasta, dotyczące rozstrzygnięcia jakimi danymi identyfikacyjnymi należy się posłużyć składając deklaracje oraz informacje dotyczące 2016 r. Z udzielonej odpowiedzi, cyt.: „Odpowiadając na powyższe zapytanie należy podkreślić, że proces centralizacji związany jest wyłącznie z zakresem rozliczania podatku od towarów i usług. A więc tylko dla celów rozliczania podatków podatku od towarów i usług poszczególne jednostki organizacyjne utraciły byt prawny z dniem 1 stycznia 2017 r. stając się częścią danej jednostki samorządu terytorialnego. W zakresie rozliczania pozostałych podatków jednostki te nadal pozostają odrębnymi podatnikami czy płatnikami podatków bezpośrednich” można wnioskować, że obowiązki płatnika dotyczące zryczałtowanego podatku dochodowego od podmiotów zagranicznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 updop, spoczywają na jednostce organizacyjnej i winny być realizowane ze wskazaniem indywidualnego numeru identyfikacji podatkowej NIP poszczególnych jednostek organizacyjnych Gminy, nabywających świadczenia od podmiotów zagranicznych w imieniu Gminy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - ograniczony obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 5 updop, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

W myśl art. 3 ust. 5 updop, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Stosownie do art. 21 ust. 1 updop podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 przychodów z:

1. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2. z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a. z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

- ustala się w wysokości 20% przychodów;

3. z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

4. uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera

-ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Przepis art. 21 ust. 2 updop stanowi, że przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W art. 21 updop wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacanych przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.

W myśl art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Natomiast stosownie do art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U z 2017 r., poz. 869 z późn. zm.) podatnicy są obowiązani podawać identyfikator podatkowy na dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych, do których poboru są obowiązane organy podatkowe lub celne.

Przepisy art. 11 – 12 ww. ustawy, dotyczące podatników, stosuje się odpowiednio do płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych (art. 12a ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Gminy utworzoną na podstawie przepisów ustawy o finansach publicznych. Wnioskodawca nie posiada osobowości prawnej, działając w imieniu i na rzecz Gminy, kupuje od kontrahentów zagranicznych w rozumieniu art. 3 ust. 2 updop m.in. usługi niematerialne skutkujące powstaniem obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego tzw. „podatku u źródła”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 updop.

Mając powyższe na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz literalne brzmienie art. 26 ust. 1 updop, zobowiązanymi do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami. Wnioskodawca, który działa w imieniu Gminy, jako odrębny podmiot, podmiotowo wymieniony w art. 26 ust. 1 updop jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, wypłacając na rzecz podmiotów zagranicznych należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 updop jest zobowiązany do wypełniania obowiązków płatnika. Wnioskodawca powinien na dokumentach posługiwać się własnym numerem Identyfikacji podatkowej NIP. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.