ITPB1/4511-528/16-1/WM | Interpretacja indywidualna

1. Czy zbycie całej kolekcji muzealiów jednemu podmiotowi (prawdopodobnie jednostce samorządu terytorialnego) będzie stanowić działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy?
2. Czy zbycie całej kolekcji muzealiów należy uznać jako źródło przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, który to przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli sprzedaż poszczególnych muzealiów nastąpi po upływie pół roku licząc od końca miesiąca w którym nastąpiło nabycie?
ITPB1/4511-528/16-1/WMinterpretacja indywidualna
  1. rzecz
  2. sprzedaż
  3. źródła przychodu
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2016 r. (data wpływu 21 czerwca 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 sierpnia 2016 r. (data wpływu 30 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży prywatnej kolekcji muzealiów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży prywatnej kolekcji muzealiów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nie prowadzącą samodzielnie działalności gospodarczej (jest wspólnikiem spółki jawnej). Wnioskodawczyni jest organizatorem Muzeum, które działa na podstawie ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2012 r., poz. 987) oraz statutu. Ogólny nadzór nad Muzeum sprawuje Minister Kultury. Muzeum jest jednostką organizacyjną nienastawioną na osiąganie zysku (art. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy o muzeach), której statutowym celem jest trwała ochrona tradycji i zabytków w zakresie farmacji i medycyny, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie kontaktu ze zbiorami.

Muzeum gromadzi zabytki z zakresu farmacji i medycyny, w tym: laboratorium galenowe wraz z wyposażeniem pochodzącym z okresu XIX i XX wieku, receptury do produkcji leków z pełnym wyposażeniem, utensylia apteczne z XVIII, XIX, XX wieku, księgozbiór - starodruki i książki, naczynia apteczne do przechowywania preparatów i leków, witraż z 1902 r., pocztówki z wizerunkiem apteki od XIX wieku, ryciny i zielniki z XIX wieku, opakowania po lekach z XIX - XX wieku, dyplomy lekarskie i farmaceutyczne z IX - XX wieku, recepty z XVII - XX wieku.

Wnioskodawczyni przedmioty wchodzące w skład muzealiów (rzeczy ruchome) nabywała przez kilkanaście lat przed powstaniem Muzeum (grudzień 2003 r.) oraz w okresie ostatnich 12 lat na rynkach, giełdach i targach staroci w komisach i lombardach i nie dysponuje dowodami zakupu tych przedmiotów.

Wnioskodawczyni podkreśliła, że wszystkie przedmioty, objęte kolekcją, nabywała w ramach realizacji swojego "hobby", którym było gromadzenie wiekowych przedmiotów o wartości kolekcjonerskiej.

Nabywanie, ani następnie posiadanie przedmiotowych ruchomości, nie było powiązane z prowadzeniem jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Żaden z przedmiotów należących do kolekcji nie był nabywany w zamiarze jego dalszej odsprzedaży. Przeciwnie, jej zamiarem było zgromadzenie jak największej i jak najokazalszej kolekcji antyków. Cel w istocie został zrealizowany, gdyż Wnioskodawczyni zgromadziła około 7580 eksponatów, 7 sztuk mebli oraz około 4.000 sztuk książek.

W związku z faktem, że lokal w którym zgromadzone są zbiory należy do jednostki samorządu terytorialnego, a jednocześnie dalsze prowadzenie Muzeum przez Wnioskodawczynię ze względów m. in. ekonomicznych jest niemożliwe Wnioskodawczyni prowadzi negocjacje w zakresie sprzedaży całości zbiorów albo ww. jednostce albo uczelni. W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sprzedaż może odbyć się na zasadzie sprzedaży muzealiów w zamian za ekwiwalentną co do wartości nieruchomość w innym miejscu miasta niż znajduje się obecnie Muzeum. Kolekcja została wyceniona przez biegłych i specjalistów od takich wycen. Rozmowy z uczelnią znajdują się w bardzo wstępnej fazie.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że spółka jawna, której jest wspólnikiem prowadzi aptekę ogólnodostępną w pomieszczeniach należących do ADM. Zbiory muzeum znajdują się na zapleczu tego lokalu w części pomieszczeń. Eksponaty (muzealia) nabywane były ze środków prywatnych przez kilkadziesiąt lat, koszty eksploatacyjne oraz czynsz całego lokalu ponosi spółka jawna, innych kosztów nie było. W związku z funkcjonowaniem muzeum od ponad 5 lat nie zatrudniała pracowników. Wnioskodawczyni wskazała również, że nie uzyskiwała przychodów w związku z prowadzeniem muzeum, gdyż działanie w tym zakresie oparte jest o zasadę non profit.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy zbycie całej kolekcji muzealiów jednemu podmiotowi (prawdopodobnie jednostce samorządu terytorialnego) będzie stanowić działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy?
  2. Czy zbycie całej kolekcji muzealiów należy uznać jako źródło przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, który to przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli sprzedaż poszczególnych muzealiów nastąpi po upływie pół roku licząc od końca miesiąca w którym nastąpiło nabycie?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zbycie całej kolekcji muzealiów jednemu podmiotowi (prawdopodobnie jednostce samorządu terytorialnego) nie będzie stanowić działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność gospodarcza lub pozarolnicza działalność gospodarcza jest to działalność zarobkowa, prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły. Zarobkowy charakter działalności oznacza, iż działalność ta jest nastawiona na osiągnięcie zysku, co odróżnia ją od działalności społecznej. Zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym to prowadzenie tej działalności w sposób zaplanowany, systematyczny, uporządkowany. Wykonywanie działalności w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nie okazjonalny. Natomiast ciągłość działania wiąże się z jej planowanym charakterem i realizacją poszczególnych zamierzeń. Żaden z tych elementów wyróżniających jako źródło przychodów działalność gospodarczą lub pozarolniczą działalność gospodarcza u Wnioskodawczyni nie występuje.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy, źródłem przychodów jest m. in. odpłatne zbycie innych rzeczy - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Należy uwzględnić, przy ocenie czynności Wnioskodawczyni, takie okoliczności, jak przedział czasowy między datą nabycia, a datą odpłatnego zbycia rzeczy, częstotliwość transakcji, formę nabycia własności rzeczy; które są następnie przedmiotem odpłatnego zbycia, cechy indywidualne przedmiotu zbycia, sposób faktycznego wykorzystywania przez podatnika rzeczy przed zbyciem oraz sposób organizacji sprzedaży.

Niewątpliwie mamy do czynienia z zamiarem sprzedaży majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celu odsprzedaży (w celach handlowych). Przedmioty te miały wyłącznie zaspokajać osobiste potrzeby Wnioskodawczyni związane z realizacją jej "hobby". Zamiar ich zbycia wynika zaś z sytuacji osobistej, w jakiej się znalazła. Wnioskodawczyni zamierza dokonać jednorazowego zbycia całej kolekcji. Zatem Wnioskodawczyni musi sprzedać zgromadzoną kolekcję ale chciałaby, aby ten jeden nabywca kontynuował cel dla jakiego Wnioskodawczyni zbierała ww. muzealia. Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie zamierza także podejmować działań przygotowawczych o charakterze inwestycyjnym, czy też działań marketingowych w celu sprzedaży ww. przedmiotów.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przywołane przepisy prawne stwierdzić należy także, że odpłatne zbycie kolekcji muzealiów nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy, ponieważ zostanie dokonane po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie poszczególnych eksponatów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w jednym ze swych wyroków z dnia 10 lipca 2014 r., o sygn. akt I SA/Bk 250/14, analizował podobny stan faktyczny i uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W katalogu źródeł przychodu zawartym w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 ww. ustawy jako odrębne źródła przychodu wyszczególniono:

  • pozarolniczą działalność gospodarczą;
  • odpłatne zbycie rzeczy.

W myśl art. 5a pkt 6 wyżej powołanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

  1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
  2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
  3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Wskazać jednak należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy daje podstawę, by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze - dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie - działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz po trzecie - w sposób ciągły.

Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:

  • jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
  • wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter.
  • prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, iż podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Jeżeli więc rozmiar, powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku zbycie rzeczy spełnia przesłanki uznania ich za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winno zostać rozliczone na zasadach właściwych dla tej działalności.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

  1. środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
  2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
  3. składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
  4. składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
  • wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio;

Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. innych rzeczy,
    • jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)– c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Obowiązki podatkowe zależą zatem od okoliczności uzyskania przychodów, o których mowa w powołanych wyżej przepisach.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest organizatorem Muzeum, które działa na podstawie ustaw, z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2012 r., poz. 987) oraz statutu. Muzeum to, jest jednostką organizacyjną nienastawioną na osiąganie zysku (art. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy o muzeach), której statutowym celem jest trwała ochrona tradycji i zabytków w zakresie farmacji i medycyny, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetyczne oraz umożliwianie kontaktu ze zbiorami.

Muzeum gromadzi zabytki z zakresu farmacji i medycyny. Wnioskodawczyni przedmioty wchodzące w skład muzealiów (rzeczy ruchome) nabywała przez kilkanaście lat przed powstaniem Muzeum (grudzień 2003 r.) oraz w okresie ostatnich 12 lat na rynkach, giełdach i targach staroci w komisach i lombardach i nie dysponuje dowodami zakupu tych przedmiotów. Wszystkie przedmioty, objęte kolekcją Wnioskodawczyni nabywała w ramach realizacji swojego "hobby", którym było gromadzenie wiekowych przedmiotów o wartości kolekcjonerskiej.

Nabywanie, ani następnie posiadanie przedmiotowych ruchomości, nie było powiązane z prowadzeniem jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Żaden z przedmiotów należących do kolekcji nie był nabywany w zamiarze jego dalszej odsprzedaży. Przeciwnie, jej zamiarem było zgromadzenie jak największej i jak najokazalszej kolekcji antyków.

Obecnie ze względów osobistych Wnioskodawczyni musi sprzedać zgromadzoną kolekcję, ale chciałaby, aby nabywcą był jeden podmiot, który będzie kontynuował cel dla jakiego Wnioskodawczyni zbierała ww. muzealia. Wnioskodawczyni prowadzi negocjacje w zakresie sprzedaży całości zbiorów albo ww. jednostce albo uczelni.

Wnioskodawczyni wskazała ponadto, że spółka jawna, której jest wspólnikiem prowadzi aptekę ogólnodostępną w pomieszczeniach należących do ADM. Zbiory muzeum znajdują się na zapleczu tego lokalu w części pomieszczeń. Koszty eksploatacyjne oraz czynsz całego lokalu ponosi spółka jawna, od ponad 5 lat nie było żadnej formy zatrudnienia, innych kosztów związanych z funkcjonowaniem muzeum nie było. Wnioskodawczyni wskazała również, że nie uzyskiwała przychodów w związku z prowadzeniem muzeum, gdyż działanie w tym zakresie oparte jest o zasadę non profit.

Mając na uwadze obowiązujące regulacje prawne oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, w szczególności oświadczenie Wnioskodawczyni, że muzealia nabywane były w celu hobbystycznym, ze środków osobistych Wnioskodawczyni do jej majątku prywatnego (żaden z przedmiotów należących do kolekcji nie był nabywany w zamiarze jego dalszej odsprzedaży), jak i z uwagi na fakt, że muzeum nie jest prowadzone w ramach działalności gospodarczej (zgodnie z treścią wniosku nie jest nastawione na osiąganie zysków, gdyż działanie w tym zakresie oparte jest o zasadę non profit), stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uznania tej aktywności Wnioskodawczyni za pozarolniczą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego w niniejszej sprawie nie ma zastosowania wskazany powyżej przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczący odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

Jak wynika z wniosku, zbycie kolekcji muzealiów z zakresu medycyny i farmacji nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Zamiar zbycia tej kolekcji wynika z sytuacji osobistej, w jakiej znalazła się Wnioskodawczyni. Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika również, aby w związku ze sprzedażą całej kolekcji Wnioskodawczyni podejmowała działania, które przekraczałyby zarząd majątkiem prywatnym. Rzeczoną transakcję należy więc rozpatrywać przez pryzmat uregulowań przywołanego wyżej przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powołany wyżej przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy podatkowej formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie rzeczy ruchomych nastąpi po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – nie będzie źródłem przychodu w rozumieniu tego artykułu. W konsekwencji kwota uzyskana ze sprzedaży muzealiów (rzeczy) w ogóle nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując stwierdzić należy, iż zbycie przez Wnioskodawczynię należących do jej majątku osobistego muzealiów, wchodzących w skład gromadzonej przez nią kolekcji, dokonane po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie poszczególnych eksponatów – nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej była wyłącznie ocena skutków podatkowych odpłatnego zbycia prywatnej kolekcji muzealiów.

Zakres wniosku wyznacza bowiem w szczególności:

  • stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
  • stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
  • zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi na charakter dokonywanych czynności ostateczna ocena postępowania Wnioskodawczyni może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.). W postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego organ podatkowy nie zbiera bowiem materiału dowodowego, ani nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych. To organy prowadzące postępowanie podatkowe lub kontrolę podatkową na podstawie całego zebranego materiału dowodowego władne są ustalić okoliczności nabywania poszczególnych przedmiotów, w tym zamiar ich nabywania, częstotliwość transakcji oraz rozmiar i profesjonalizm przedsięwziętych czynności.

Końcowo zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2018 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.