IPTPP2/443-499/14-6/JSz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Uznanie przekazania budynków i budowli wraz z wyposażeniem za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i wyłączenie z opodatkowania ww. czynności.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2014 r. (według daty wpływu) uzupełnionym pismami z dnia 1 września 2014 r. (data wpływu 5 września 2014 r. ) oraz z dnia 15 września 2014 r. (data wpływu 17 września 2014 r. ) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przekazania budynków i budowli wraz z wyposażeniem za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i wyłączenia z opodatkowania ww. czynności – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przekazania budynków i budowli wraz z wyposażeniem za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i wyłączenia z opodatkowania ww. czynności.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 1 września 2014 r. oraz z dnia 15 września 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz brakujący podpis.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

J.K. oraz W.K. prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej o nazwie ... (zwanej dalej: Wnioskodawcą). Przedmiotem działalności podatnika – Wnioskodawcy jest przede wszystkim m.in. sprzedaż hurtowa i detaliczna części samochodowych. Działalność ta jest wykonywana w sklepie znajdującym się w siedzibie Wnioskodawcy. Ponadto J.K. prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod nazwą ... (NIP ...), a W.K. prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod nazwą ... (NIP ...).

Podatnik, jak również J.K. oraz W.K. w ramach wykonywanej przez nich indywidualnej działalności gospodarczej, są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami VAT.

Przedmiotem działalności Pani J.K. jako prowadzącej indywidualną działalność gospodarczą jest m.in. PKD 71.20.B (Pozostałe badania i analizy techniczne) oraz 68.20.Z (Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub wydzierżawionymi).

Wspólnicy Wnioskodawcy, tj. J.K. i W.K. są małżeństwem i łączy ich wspólność ustawowa małżeńska, o której mowa w art. 31 § 1 ustawy z dnia 25.02.1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Ustawowa wspólność małżeńska pomiędzy małżonkami nie została w żaden sposób ograniczona.

W trakcie trwania małżeństwa, tj. w 2001 r. J.K. i W.K. nabyli od osób fizycznych na mocy aktu notarialnego na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomość gruntową zabudowaną domem mieszkalnym w stanie surowym zamkniętym, położoną w województwie, gmina ..., miejscowość ..., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. Nieruchomość stanowi współwłasność majątkową małżeńską, jako że stanowi przedmiot majątkowy nabyty w trakcie trwania małżeństwa Państwa K. W związku z powyższym obydwoje małżonkowie są współuprawnieni do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim samym zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli, o czym mowa w art. 206 i 207 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm).

Przedmiotowy budynek zakupiony w stanie surowym zamkniętym przez Państwa K. jako osoby fizyczne, następnie został wyremontowany przez J.K. i W.K. w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, tj. w ramach działalności Wnioskodawcy. Koszty remontu i wystawiane z tego tytułu faktury i rachunki, były ewidencjonowane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Następnie budynek ten został wciągnięty do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy oraz amortyzowany w ramach działalności Wnioskodawcy. Ponadto Państwo K. wybudowali na przedmiotowej nieruchomości nowy budynek w postaci stacji kontroli pojazdów, oddany do użytkowania w 2004 r. Koszty budowy stacji kontroli, w tym koszty materiałów oraz faktury i rachunki wystawiane w ramach budowy, były ewidencjonowane w ramach działalności Wnioskodawcy, a następnie budynek został również wprowadzony do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności jest amortyzowany.

Następnie Wnioskodawca na podstawie umowy dzierżawy budynku stacji kontroli pojazdów oraz urządzeń do stacji z dnia 18.08.2004 r. wydzierżawił budynek stacji kontroli pojazdów wraz z wyposażeniem na rzecz Pani J.K. w ramach prowadzonej przez nią indywidualnej działalności gospodarczej (pod numerem NIP ...). Z tytułu dzierżawy wystawiane były pomiędzy podatnikami, tj. Wnioskodawcą oraz J.K. jako indywidualnym podatnikiem faktury VAT z tytułu dzierżawy nieruchomości.

Pani J.K. prowadzi w dzierżawionej stacji działalność gospodarczą w postaci m.in. badań technicznych pojazdów oraz zatrudnia tam pracowników. Aktualnie Wnioskodawca i J.K. chcieliby zmodyfikować model prowadzonej przez obydwa podmioty działalności oraz sposoby rozliczeń pomiędzy obydwoma podatnikami. W związku z powyższym Wnioskodawca chciałby nieodpłatnie przekazać budynki, które znajdują się w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy, a które miałyby zostać przekazane oraz wciągnięte do ewidencji środków trwałych w ramach prowadzonej przez J.K. działalności gospodarczej (dalej: przedmiot czynności).

Wnioskodawca wskazuje, iż miałoby to dotyczyć następujących budowli znajdujących się na opisanej wyżej nieruchomości gruntowej:

  1. stacji kontroli pojazdów, na który składa się budynek diagnostyczny obejmujący halę diagnostyczną 8x16 m2 oraz pomieszczenia gospodarcze 8x4 m2 (prysznic, kotłownia, WC, kuchnia) wraz z wyposażeniem, w szczególności: urządzeniem rolkowym (najazdowym) do kontroli działania hamulców pojazdów, przyrządem do pomiaru nacisku na pedał hamulca, urządzeniem do oceny prawidłowości ustawienia kół jezdnych pojazdu, przyrządu do pomiaru i regulacji ciśnienia powietrza w ogumieniu, przyrządu do pomiaru ustawienia i światłości świateł pojazdu, przyrządu do pomiaru w szybach pojazdu współczynnika przepuszczalności światła, miernika poziomu dźwięku, dymomierza, wieloskładnikowego analizatora spalin silników o zapłonie iskrowym, przyrządu do kontroli złącza elektrycznego pojazd-naczepa, przyrządu do wymuszania kontrolowanego nacisku na mechanizm sterowania hamulcem najazdowym przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, urządzenie do wymuszania szarpnięć kołami jezdnymi pojazdu, czytnika informacji diagnostycznych, opóźnieniomierza do kontroli działania hamulców, przyrządu do pomiaru nacisku na pedał hamulca, przyrządu do pomiaru geometrii ustawienia kół i osi pojazdu, urządzenia do kontroli skuteczności tłumienia zawieszenia pojazdu, elektronicznego detektora gazów do kontroli nieszczelności instalacji gazowej, zestawu narzędzi monterskich, podstawowego zestawu przyrządów mierniczych ogólnego przeznaczenia, kompletu kluczy dynamometrycznych, indywidualnym wyciągiem spalin oraz dźwignikiem kanałowym. Wszystkie urządzenia i materiały składające się na wyposażenie stacji zostały zakupione w ramach działalności Wnioskodawcy i z tytułu poniesionych na ten cel kosztów przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  2. budynku mieszkalnego o wymiarze 9x12 m2 trzykondygnacyjnego, w skład którego wchodzi sala konferencyjna z wyposażeniem, 5 łazienek, kotłownia, kuchnia, 2 hole, 6 pokoi wraz z całkowitym wyposażeniem, tj. łóżka, krzesła, meble kuchenne, kuchenka gazowa, lodówka, pralka, narożnik kuchenny, stół konferencyjny, piec gazowy. Budynek jest aktualnie wynajmowany w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy na rzecz podmiotu trzeciego jako kwatery pracownicze. Budynek ten był zakupiony przez J.K. i W.K. w 2001 roku w stanie surowym zamkniętym i wyremontowany w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a z tytułu poniesionych na ten cel kosztów przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca wskazuje, iż na przedmiotowej nieruchomości gruntowej znajduje się również trzeci budynek, który nie jest wciągnięty do ewidencji środków trwałych żadnego z podatników i jest okazjonalnie wykorzystywany przez J.K. i W.K. na potrzeby wykonywanych przez nich działalności gospodarczych. Intencją J.K. i W.K. jest, aby budynek ten był wykorzystywany przez W.K. w ramach prowadzonej przez niego indywidualnej działalności gospodarczej.

Intencją Wnioskodawcy jest przeniesienie ww. budynków pkt 1 i 2 oraz wciągnięcie ich do ewidencji środków trwałych J.K. tak, aby mogła ona kontynuować działalność, wykorzystując opisane wyżej nieruchomości w postaci budynku stacji kontroli oraz budynku wynajmowanego aktualnie przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotu trzeciego. W konsekwencji budynki te miałyby zostać wpisane do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez J.K. indywidualnej działalności gospodarczej, a wykreślone z ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy.

Przekazanie budynków pomiędzy podatnikami miałoby nastąpić na podstawie protokołu przekazania budynków pomiędzy podatnikami w formie pisemnej, nieodpłatnie, bez konieczności wystawienia faktury VAT.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że w jego ocenie składniki majątkowe, będące przedmiotem planowanego przekazania, będą stanowiły organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, które mogą zarazem stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania (zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 ust. 27e ustawy o VAT).

Wnioskodawca wskazuje, iż wspomniane wyodrębnienie zawiera się we wszystkich trzech płaszczyznach wymienionych w wezwaniu, tj. zarówno organizacyjnej, jak i finansowej oraz funkcjonalnej.

Odnosząc się do kwestii wyodrębnienia organizacyjnego, należy wskazać, iż w opisanym w poz. 68 wniosku o interpretację stanie faktycznym składniki stacji kontroli pojazdów są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzupełniają, w sensie organizacyjnym oraz funkcjonalnym, co umożliwia realizację celu gospodarczego, jakim jest działalność stacji kontrolnej. Prowadzenie przez Panią K. dotychczasowej działalności w zakresie stacji pojazdów będzie się zatem odbywało na tych samych zasadach jak dotychczas (tj. działalność będzie prowadzona w tym samym zakresie), z użyciem tych samych składników majątkowych oraz pracowników, jednak w oparciu o składniki majątkowe „wciągnięte” do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez nią indywidualnej działalności.

Ponadto intencją Wnioskodawcy jest dalsze kontynuowanie przez Panią K. w ramach jej indywidualnej działalności dotychczasowej działalności Wnioskodawcy w postaci wynajmu budynku mieszkalnego znajdującego się w sąsiedztwie stacji kontroli pojazdów. W ocenie Wnioskodawcy budynek ten również stanowi samodzielną jednostkę organizacyjną, całkowicie wyposażoną i gotową do prowadzenia za jej pomocą wyodrębnionej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie budynku na cele podmiotu trzeciego (kwatery pracownicze).

Oba zakresy działalności (tj. zarówno stacja kontroli pojazdów, jak i budynek pod wynajem) mogą i będą prowadzone w sposób samodzielny i autonomiczny, przy wykorzystaniu zespołu składników materialnych i niematerialnych objętych przedmiotem planowanej czynności oraz istniejących struktur organizacyjnych. Oba budynki stanowią odrębne jednostki, które wraz z całkowitym wyposażeniem w sprzęt konieczny do wykonywania tego typu działalności (opisany w poz. 68 wniosku) są gotowe do wykorzystania w tym samym celu przez jakikolwiek inny podmiot niż Wnioskodawca. Oba budynki były dotychczas wykorzystywane do opisanej w stanie faktycznym działalności przez Wnioskodawcę (w zakresie budynku pod wynajem) oraz przez Panią K. (w zakresie stacji kontroli pojazdów), a zatem niewątpliwie nie ma przeszkód, aby w tym stanie organizacyjnym i funkcjonalnym, z wykorzystaniem tego samego sprzętu i wyposażenia znajdującego się w obydwu budynkach, była kontynuowana wyodrębniona działalność jakiegokolwiek podmiotu, który taką działalnością był zainteresowany, również bez konieczności ponoszenia dodatkowych nakładów koniecznych w celu rozpoczęcia tego typu działalności.

W związku z powyższym należy wskazać, iż w ocenie Wnioskodawcy niewątpliwie zachodzi w stosunku do powyższych składników majątkowych przymiot wyodrębnienia organizacyjnego. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż z uwagi na formę prawną prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności (spółka cywilna) wyodrębnienie powyższych składników majątkowych z istoty rzeczy nie jest uwzględnione w statucie, regulaminie lub „innym akcie o podobnym charakterze” gdyż charakter prawny spółki cywilnej, szczególnie w przypadku spółki łączącej małżonków, wprowadzenie tego typu szczególnych uregulowań wydaje się być nieuzasadnione. Należy jednak uznać, iż oba budynki wraz z wyposażeniem stanowią jedną ze struktur funkcjonujących w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, tj. w istniejącej strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa są przeznaczone do realizacji określonych wyodrębnionych zadań gospodarczych, posiadają zdolność do niezależnego działania jako samodzielny podmiot gospodarczy, a zespół składników materialnych i niematerialnych obu budynków jest wystarczający do samodzielnego działania i nie wymaga udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Odnosząc się do przesłanki wyodrębnienia finansowego przedmiotu czynności należy wskazać, iż odrębność powyżej opisanych budynków oraz ich przeznaczenie umożliwia odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych oraz przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W interpretacji z dnia 16 czerwca 2009 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygn. ITPB3/423-154/09/AW wskazano, że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. W ocenie Wnioskodawcy przedmiot czynności spełnia warunek wyodrębnienia finansowego, gdyż generuje konkretne przychody i koszty związane z jego funkcjonowaniem. Z wykorzystaniem przedmiotu czynności Pani K. będzie prowadzić (lub - w przypadku stacji kontroli pojazdów - kontynuować) działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątkowe wciągnięte dotychczas do ewidencji Wnioskodawcy w niezależny sposób, ponosząc określone koszty związane m.in. z eksploatacją czy bieżącym utrzymaniem budynków i ich wyposażenia (np. koszty energii elektrycznej i wody na podstawie odrębnych liczników). Z drugiej strony, oba te budynki przynosić będą również określone przychody, związane z organizacyjnym wykorzystaniem stacji kontroli pojazdów (a zatem przychody wynikające z zarobkowego wykonywania m.in. badań technicznych pojazdów) oraz budynku pod wynajem (a zatem przychody związane np. z wynajmem lokalu na kwatery pracownicze). W ramach wyodrębnienia finansowego w obu budynkach istnieją również zobowiązania, w tym koszty eksploatacji budynków (m.in. energia elektryczna, woda, monitoring, telefon stacjonarny), przy czym w przypadku budynku stacji kontroli pojazdów część umów na dostawę mediów (energia elektryczna i woda) została już przeniesiona na Panią K. jako dzierżawcę budynku. W przypadku budynku mieszkalnego, oprócz zobowiązań związanych z eksploatacją budynków, Wnioskodawcę obowiązuje również aktualnie umowa na wynajem tego budynku podmiotowi trzeciemu.

Odnosząc się do przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego jednostki należy wskazać, iż mamy z nim do czynienia, gdy jest ona w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Wydzielona część mienia przedsiębiorstwa musi więc posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy. Zgodnie z tezą zawartą w wezwaniu do uzupełnienia wniosku o interpretację, składniki majątkowe, materialne i niematerialne, wchodzące w skład danej jednostki muszą więc umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa - tak m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 marca 2009 r., sygn. ILPP2/443-68/09-2/AD. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna więc stanowić zespół składników materialnych i niematerialnych, który mógłby funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze (tak m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 2009 r., ITPP1/443-396/09/BK oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2009 r., ILPP2/443-720/09-2/EN). Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do przedmiotu czynności nie ulega wątpliwości, że składniki objęte przedmiotem czynności pozwolą Pani K. na samodzielne prowadzenie (lub też w przypadku stacji kontroli pojazdów - kontynuowanie) w ramach prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej. Przedmiot czynności posiada przymiot odrębności funkcjonalnej wyrażający się zdolnością do samodzielnego kontynuowania realizowanych obecnie zadań gospodarczych, przy wykorzystaniu tego samego zespołu składników majątkowych, relacji umownych (świadczenie usług polegających na kontroli pojazdu czy też usług wynajmu budynku mieszkalnego) oraz zespołów ludzkich. W obydwu przejmowanych budynkach można więc prowadzić samodzielną i odrębną działalność, zarówno w stosunku do stacji kontroli pojazdów, jak i budynku pod wynajem. Oba te budynki są zatem wyodrębnione w strukturze przedsiębiorstwa w tym sensie, że prowadzona w nich działalność mogłaby być kontynuowana przez jakikolwiek samodzielny podmiot gospodarczy.

Reasumując, należy wskazać, iż w przypadku planowanej czynności:

  1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
  2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
  3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
  4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy należy uznać, że planowany przedmiot czynności pomiędzy Wnioskodawcą a Panią K. spełnia przesłankę wyodrębnienia o charakterze organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, a więc spełnia wszystkie wymogi określone w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle obowiązujących przepisów ustawy o VAT, przedmiot czynności stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i czy w związku z powyższym, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, nieodpłatne przekazanie przedmiotu czynności przez Wnioskodawcę będącego spółką cywilną małżonków na rzecz jednego z tych małżonków w celu dalszego wykorzystywania przedmiotu czynności w ramach prowadzonej przez tego małżonka indywidualnej działalności gospodarczej nie będzie podlegało podatkowi VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, ww. składniki majątkowe, tj. budynki wraz z wyposażeniem będą stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w związku z czym na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, przekazanie tych budynków pomiędzy Wnioskodawcą a Panią J.K. do dalszego wykorzystania przez Panią K. w ramach prowadzonej przez nią indywidualnie działalności gospodarczej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju), rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 10 i 10a ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, o ile nie zachodzą przesłanki określone w tych ustępach wyłączające zwolnienie.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy, planowana transakcja obejmuje zespół składników w postaci budynków wraz z ich całkowitym wyposażeniem, które stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca wskazuje, że przepisy ustawy o VAT nie zawierają własnej definicji „przedsiębiorstwa”; w konsekwencji dla celów wykładni tego pojęcia należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Kodeks cywilny nie definiuje natomiast pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, które zostało jednak uregulowane w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi zatem stanowić zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie powinno zachodzić na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (rozumianej jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Zgodnie ze wskazaniem WSA (wyrok z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. III SA/Wa 666/08), „każdy zespół składników majątkowych, dający się wyodrębnić poprzez funkcjonalne powiązanie polegające na przydatności do realizacji określonego działania gospodarczego - bez względu na jego organizacyjne wyodrębnienie w postaci zakładu czy też oddziału - będzie przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 55(1) K.c. <...> użyte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT pojęcie „przedsiębiorstwo” obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, bez względu na to, czy obejmuje on całość, czy jedynie część majątku określonego podmiotu”.

W odniesieniu do powyższego Wnioskodawca wskazuje, że przedmiot planowanej czynności stanowi wyodrębnioną organizacyjnie część aktywności gospodarczej Wnioskodawcy, za pomocą której Pani J.K. będzie mogła kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą w zakresie stacji kontroli pojazdów.

Opisane w stanie faktycznym składniki stacji kontroli pojazdów są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzupełniają, w sensie organizacyjnym oraz funkcjonalnym, co umożliwia realizację celu gospodarczego, jakim jest działalność stacji kontrolnej. Prowadzenie przez Panią K. dotychczasowej działalności w zakresie stacji pojazdów będzie się zatem odbywało na tych samych zasadach jak dotychczas, z użyciem tych samych składników majątkowych oraz pracowników, jednak w oparciu o składniki majątkowe „wciągnięte” do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez nią indywidualnie działalność. Ponadto intencją Wnioskodawcy jest dalsze kontynuowanie przez Panią K. w ramach jej indywidualnej działalności dotychczasowej działalności Wnioskodawcy w postaci wynajmu budynku mieszkalnego znajdującego się w sąsiedztwie stacji kontroli pojazdów. W ocenie Wnioskodawcy budynek ten również stanowi samodzielną jednostkę organizacyjną, całkowicie wyposażoną i gotową do prowadzenia za jej pomocą wyodrębnionej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie budynku na cele podmiotu trzeciego (kwatery pracownicze).

Oba zakresy działalności mogą i będą prowadzone w sposób samodzielny i autonomiczny, przy wykorzystaniu zespołu składników materialnych i niematerialnych objętych przedmiotem planowanej czynności oraz istniejących struktur organizacyjnych.

Odnosząc się do przesłanki wyodrębnienia finansowego przedmiotu czynności należy wskazać, iż odrębność powyżej opisanych budynków oraz ich przeznaczenie umożliwia odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych oraz przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W interpretacji z dnia 16 czerwca 2009 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygn. ITPB3/423-154/09/AW wskazano że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. W ocenie Wnioskodawcy przedmiot czynności spełnia warunek wyodrębnienia finansowego, gdyż generuje konkretne przychody i koszty związane z jego funkcjonowaniem. A więc przedmiot czynności posiada cechy samodzielności finansowej, gdyż z wykorzystaniem przedmiotu czynności Pani K.będzie prowadzić działalność gospodarczą w niezależny sposób, ponosząc określone koszty (np. koszty energii elektrycznej i wody na podstawie odrębnych liczników), ale również osiągając przychody związane z funkcjonalnym wykorzystaniem przenoszonych składników majątku.

Odnosząc się do przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego jednostki należy wskazać, iż mamy z nim do czynienia, gdy jest ona w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Wydzielona część mienia przedsiębiorstwa musi wiec posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe, materialne i niematerialne, wchodzące w skład danej jednostki muszą więc umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa - tak m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 marca 2009 r., sygn. ILPP2/443-63/09-2/AD. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna więc stanowić zespół składników materialnych i niematerialnych, który mógłby funkcjonować jako niezależnie przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze (tak m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 2009 r., ITPP1/443-396/09/BK oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2009 r., ILPP2/443-720/09-2/EN). Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do przedmiotu czynności nie ulega wątpliwości, że składniki objęte przedmiotem czynności pozwolą Pani K. na samodzielne prowadzenie (kontynuowanie) w ramach prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej. Przedmiot czynności posiada przymiot odrębności funkcjonalnej wyrażający się zdolnością do samodzielnego kontynuowania realizowanych obecnie zadań gospodarczych, przy wykorzystaniu tego samego zespołu składników majątkowych, relacji umownych oraz zespołów ludzkich.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy należy uznać, że planowany przedmiot czynności pomiędzy Wnioskodawcą a Panią K. spełnia przesłankę wyodrębnienia o charakterze organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, a więc spełnia wszystkie wymogi określone w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż będzie kontynuował dotychczasową działalność gospodarczą, w oparciu o pozostałe składniki majątkowe znajdujące się w ramach przedsiębiorstwa, w szczególności prowadzonego w ... sklepu motoryzacyjnego oraz środków trwałych, które nie będą objęte przedmiotem czynności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Należy zauważyć, iż powołany wyżej art. 6 pkt 1 ustawy stanowi implementację art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.).

W myśl art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Zatem dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
  5. koncesje, licencje i zezwolenia;
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
  8. tajemnice przedsiębiorstwa;
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Należy wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Natomiast według art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako: dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

  1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
  2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
  3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
  4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Podkreślenia wymaga, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że J.K. oraz W.K. prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (Wnioskodawca). Przedmiotem działalności podatnika – Wnioskodawcy jest przede wszystkim m.in. sprzedaż hurtowa i detaliczna części samochodowych. Ponadto J.K. oraz W.K. prowadzą indywidualną działalność gospodarczą. Podatnik, jak również J.K. oraz W.K. w ramach wykonywanej przez nich indywidualnej działalności gospodarczej, są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami VAT. Wspólnicy Wnioskodawcy, tj. J.K. i W.K. są małżeństwem i łączy ich wspólność ustawowa małżeńska, o której mowa w art. 31 § 1 ustawy z dnia 25.02.1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Ustawowa wspólność małżeńska pomiędzy małżonkami nie została w żaden sposób ograniczona.

W trakcie trwania małżeństwa, tj. w 2001 r. J.K. i W.K. nabyli od osób fizycznych na mocy aktu notarialnego na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomość gruntową zabudowaną domem mieszkalnym. Nieruchomość stanowi współwłasność majątkową małżeńską, jako że stanowi przedmiot majątkowy nabyty w trakcie trwania małżeństwa Państwa K. Przedmiotowy budynek zakupiony w stanie surowym zamkniętym przez Państwa K. jako osoby fizyczne, następnie został wyremontowany przez J.K. i W.K. w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, tj. w ramach działalności Wnioskodawcy. Koszty remontu i wystawiane z tego tytułu faktury i rachunki, były ewidencjonowane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Następnie budynek ten został wciągnięty do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy oraz amortyzowany w ramach działalności Wnioskodawcy. Ponadto Państwo K. wybudowali na przedmiotowej nieruchomości nowy budynek w postaci stacji kontroli pojazdów, oddany do użytkowania w 2004 r. Koszty budowy stacji kontroli, w tym koszty materiałów oraz faktury i rachunki wystawiane w ramach budowy, były ewidencjonowane w ramach działalności Wnioskodawcy, a następnie budynek został również wprowadzony do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności jest amortyzowany. Następnie Wnioskodawca na podstawie umowy dzierżawy budynku stacji kontroli pojazdów oraz urządzeń do stacji z dnia 18.08.2004 r. wydzierżawił budynek stacji kontroli pojazdów wraz z wyposażeniem na rzecz Pani J.K. w ramach prowadzonej przez nią indywidualnej działalności gospodarczej. Z tytułu dzierżawy wystawiane były pomiędzy podatnikami, tj. Wnioskodawcą oraz J.K. jako indywidualnym podatnikiem faktury VAT z tytułu dzierżawy nieruchomości.

Pani J.K. prowadzi w dzierżawionej stacji działalność gospodarczą w postaci m.in. badań technicznych pojazdów oraz zatrudnia tam pracowników. Aktualnie Wnioskodawca i J.K. chcieliby zmodyfikować model prowadzonej przez obydwa podmioty działalności oraz sposoby rozliczeń pomiędzy obydwoma podatnikami. W związku z powyższym Wnioskodawca chciałby nieodpłatnie przekazać budynki, które znajdują się w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy, a które miałyby zostać przekazane oraz wciągnięte do ewidencji środków trwałych w ramach prowadzonej przez J.K. działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wskazuje, iż miałoby to dotyczyć następujących budowli znajdujących się na opisanej wyżej nieruchomości gruntowej:

  1. stacji kontroli pojazdów, na który składa się budynek diagnostyczny obejmujący halę diagnostyczną 8x16 m2 oraz pomieszczenia gospodarcze 8x4 m2 (prysznic, kotłownia, WC, kuchnia) wraz z wyposażeniem, w szczególności: urządzeniem rolkowym (najazdowym) do kontroli działania hamulców pojazdów, przyrządem do pomiaru nacisku na pedał hamulca, urządzeniem do oceny prawidłowości ustawienia kół jezdnych pojazdu, przyrządu do pomiaru i regulacji ciśnienia powietrza w ogumieniu, przyrządu do pomiaru ustawienia i światłości świateł pojazdu, przyrządu do pomiaru w szybach pojazdu współczynnika przepuszczalności światła, miernika poziomu dźwięku, dymomierza, wieloskładnikowego analizatora spalin silników o zapłonie iskrowym, przyrządu do kontroli złącza elektrycznego pojazd-naczepa, przyrządu do wymuszania kontrolowanego nacisku na mechanizm sterowania hamulcem najazdowym przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, urządzenie do wymuszania szarpnięć kołami jezdnymi pojazdu, czytnika informacji diagnostycznych, opóźnieniomierza do kontroli działania hamulców, przyrządu do pomiaru nacisku na pedał hamulca, przyrządu do pomiaru geometrii ustawienia kół i osi pojazdu, urządzenia do kontroli skuteczności tłumienia zawieszenia pojazdu, elektronicznego detektora gazów do kontroli nieszczelności instalacji gazowej, zestawu narzędzi monterskich, podstawowego zestawu przyrządów mierniczych ogólnego przeznaczenia, kompletu kluczy dynamometrycznych, indywidualnym wyciągiem spalin oraz dźwignikiem kanałowym. Wszystkie urządzenia i materiały składające się na wyposażenie stacji zostały zakupione w ramach działalności Wnioskodawcy i z tytułu poniesionych na ten cel kosztów przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  2. budynku mieszkalnego o wymiarze 9x12 m2 trzykondygnacyjnego, w skład którego wchodzi sala konferencyjna z wyposażeniem, 5 łazienek, kotłownia, kuchnia, 2 hole, 6 pokoi wraz z całkowitym wyposażeniem, tj. łóżka, krzesła, meble kuchenne, kuchenka gazowa, lodówka, pralka, narożnik kuchenny, stół konferencyjny, piec gazowy. Budynek jest aktualnie wynajmowany w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy na rzecz podmiotu trzeciego jako kwatery pracownicze. Budynek ten był zakupiony przez J.K. i W.K. w 2001 roku w stanie surowym zamkniętym i wyremontowany w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a z tytułu poniesionych na ten cel kosztów przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca wskazuje, iż na przedmiotowej nieruchomości gruntowej znajduje się również trzeci budynek, który nie jest wciągnięty do ewidencji środków trwałych żadnego z podatników i jest okazjonalnie wykorzystywany przez J.K. i W. K. na potrzeby wykonywanych przez nich działalności gospodarczych. Intencją J.K. i W.K. jest, aby budynek ten był wykorzystywany przez W.K. w ramach prowadzonej przez niego indywidualnej działalności gospodarczej.

Przekazanie budynków pomiędzy podatnikami miałoby nastąpić na podstawie protokołu przekazania budynków pomiędzy podatnikami w formie pisemnej, nieodpłatnie, bez konieczności wystawienia faktury VAT.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w jego ocenie składniki majątkowe, będące przedmiotem planowanego przekazania, będą stanowiły organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, które mogą zarazem stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Wnioskodawca wskazuje, iż wspomniane wyodrębnienie zawiera się we wszystkich trzech płaszczyznach, tj. zarówno organizacyjnej, jak i finansowej oraz funkcjonalnej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa wskazać należy, że skoro – jak wynika z treści wniosku – składniki majątkowe, będące przedmiotem planowanego przekazania, będą organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonym do realizacji określonych zadań gospodarczych, który mógłby zarazem stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, to stanowić będą zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji nieodpłatne przekazanie zespołu składników majątkowych przez Wnioskodawcę, będącego spółką cywilną małżonków, na rzecz jednego z tych małżonków w celu dalszego wykorzystywania tych składników w ramach prowadzonej przez tego małżonka indywidualnej działalności gospodarczej, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, tj. nie będzie objęte zakresem przedmiotowym ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach opisu zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Powyższe oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.