ILPP5/4512-1-280/15-4/AK | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników odpowiadających obszarowi produkcji i regeneracji amortyzatorów za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia od opodatkowania ich wniesienia do nowo powstałej spółki.
ILPP5/4512-1-280/15-4/AKinterpretacja indywidualna
  1. aport
  2. opodatkowanie
  3. zorganizowana część przedsiębiorstwa
  1. Podatek od towarów i usług (VAT)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2015 r. (data wpływu 23 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników odpowiadających obszarowi produkcji i regeneracji amortyzatorów za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia od opodatkowania ich wniesienia do nowo powstałej spółki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników odpowiadających obszarowi produkcji i regeneracji amortyzatorów za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia od opodatkowania ich wniesienia do nowo powstałej spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1. Fabryka (dalej: Wnioskodawca) rozważa wniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej ZCP) do nowo powstałej Spółki joint venture w zamian za udziały w kapitale podstawowym. Obecnie podstawowa działalność operacyjna Wnioskodawcy podzielona jest na dwa główne obszary: produkcję foteli do pojazdów szynowych i usług z nimi związanych oraz produkcję i regenerację amortyzatorów (tłumików drgań) do wózków jezdnych pojazdów szynowych. Przedmiotem transakcji miałby być zespół składników materialnych i niematerialnych, związanych z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w obszarze tłumików drgań (amortyzatorów) do wózków jezdnych pojazdów szynowych.

2. Każdemu z dwóch głównych Obszarów odpowiadają osobne działy utworzone i obecnie funkcjonujące u Wnioskodawcy. Na czele każdego z nich stoi osoba zarządzająca lub inna odpowiedzialna osoba, której podlegają inni pracownicy (kierownik, mistrz produkcji). Każdy z tych działów jest wydzielony organizacyjnie w strukturze Spółki. Dodatkowo można wskazać na dział administracyjny, w skład którego wchodzą m.in. piony: finansowy, jakości czy konstrukcji.

Zadaniem działu administracyjnego jest obsługa wszystkich pozostałych działów, ale nie ma on istotnego znaczenia dla możliwości prowadzenia przez nie działalności gospodarczej.

Do każdego z działów Wnioskodawcy, poprzez zakres jego zadań i odpowiedzialności – co dotyczy w szczególności działów odpowiadających produkcji foteli oraz produkcji i regeneracji amortyzatorów można przypisać i wyodrębnić określonych pracowników.

Każdy z działów odpowiadających danemu obszarowi ma swój cel do wykonania w każdym roku, tj. stawia się im osobne cele finansowe (wielkość sprzedaży i wynik finansowy), z czego dyrektorzy i kierownicy poszczególnych działów są rozliczani. Ponadto, u Wnioskodawcy prowadzona jest rachunkowość zarządcza uwzględniająca odrębne ewidencjonowanie przychodów i kosztów poszczególnych działów.

3. Na przedsiębiorstwo Wnioskodawcy jako całość, składa się zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej (we wszystkich Obszarach), w tym:

  • nieruchomość gruntowa;
  • budynki i budowle (hale produkcyjne, magazyny, budynek administracji);
  • jej znak towarowy;
  • prawo własności ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów;
  • inne prawa na dobrach niematerialnych, np. prawa majątkowe autorskie do programów komputerowych czy know-how związany z zarządzaniem;
  • środki pieniężne;
  • należności i zobowiązania;
  • tajemnice przedsiębiorstwa;
  • udziały/akcje w podmiotach zależnych;
  • księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Znaczną część składników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, zarówno materialnych jak i niematerialnych, można przypisać do poszczególnych jej działów. Składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy są powiązane funkcjonalnie i mogą stanowić samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące własną działalność gospodarczą.

Do obszaru produkcji foteli można przypisać:

  • hale produkcji foteli;
  • magazyn materiałów podstawowych;
  • urządzenia i maszyny (spawarki, szlifierki, maszyny do szycia, hafciarki, itd.);
  • wyposażenie (komputery, stoły montażowe, przyrządy i narzędzia dla każdego typu fotela, regały itp.);
  • prawa majątkowe autorskie i prawa pokrewne, oprogramowanie użytkowe;
  • umowy z dostawcami;
  • umowy z klientami i związane z nimi prawa i obowiązki (gwarancje, serwis);
  • umowy utrzymaniowe dotyczące oprogramowania osób trzecich (serwis, pierwsze i druga linia wsparcia);
  • należności i zobowiązania;
  • umowy z pracownikami;
  • środki pieniężne.

Do obszaru produkcji i regeneracji amortyzatorów można przypisać:

  • hale montażu amortyzatorów;
  • malarnie i suszarnie;
  • magazyn podstawowy;
  • urządzania i maszyny (maszyny do testowania amortyzatorów, piły do metalu, spawarki, frezarki, maszyny do szycia, hafciarki, itd.);
  • wyposażenie (komputery, stoły montażowe, przyrządy i uchwyty montażowe, regały, stojaki do suszenia, wanny do mycia itp.);
  • prawa majątkowe autorskie i prawa pokrewne, oprogramowanie użytkowe;
  • umowy z dostawcami;
  • umowy z klientami i związane z nimi prawa i obowiązki (gwarancje, serwis);
  • należności i zobowiązania w stosunku do klientów;
  • znak towarowy;
  • umowy z pracownikami;
  • środki pieniężne.

Do obszaru administracyjnego należałoby natomiast zaliczyć:

  • składniki majątku jak komputery i drukarki;
  • aktywa w postaci udziałów czy akcji w spółkach zależnych;
  • opracowane procedury, regulaminy, instrukcje;
  • know-how z zakresu zarządzania, produkcji;
  • strategie marketingowe i sprzedażowe;
  • doświadczenie w realizacji dużych projektów produkcyjnych dla kolei oraz obecnie realizowane projekty tego typu;
  • umowy z pracownikami związanymi z działami w obszarze administracyjnym.

Każda z powyższych grup obejmuje zatem składniki materialne i niematerialne, które połączone funkcjonalnie mogą stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

4. Jak zostało wskazane w punkcie 1, przedmiotem rozważanej przez Wnioskodawcę transakcji miałoby być wniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmującej obszar produkcji i regeneracji amortyzatorów, czyli zespołu składników materialnych i niematerialnych do nowo powstałej spółki joint venture.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy zespół składników Wnioskodawcy odpowiadających obszarowi produkcji i regeneracji amortyzatorów opisany powyżej można zakwalifikować jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT)...
  2. W przypadku uznania w pytaniu 1, że jest to zorganizowana część przedsiębiorstwa czy wniesienie aportem do spółki tak opisanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług (dalej VAT) ...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT zorganizowana część przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W ocenie Spółki każdy z działów odpowiadających poszczególnym Obszarom stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Na każdy z nich składa się bowiem zespół składników materialnych i niematerialnych posiadających cechy określone we wskazanym powyżej przepisie art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT. Każdy z tych działów ma własne cele, z których wykonania jest rozliczany, każdy ma swoich wyspecjalizowanych pracowników oraz osobę zarządzającą (kierownika, dyrektora etc). Z każdym z nich związany jest inny zestaw składników materialnych i niematerialnych, w tym także środków trwałych, służących prowadzeniu działalności gospodarczej. Naturalna granica podziału na zorganizowane części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy przebiega zgodnie z podziałem zakresów jej działalności gospodarczych.

Wystarczający stopień zorganizowania odnosi się w szczególności do działów odpowiadających Obszarowi produkcji foteli oraz Obszarowi związanemu z produkcja i regeneracja amortyzatorów.

Każdy z tych działów korzysta z przypisanych do siebie, a związanych ze specyfiką swojej działalności, aktywów; każdy generuje też odmienne zobowiązania. Częścią wspólną przedsiębiorstwa Spółki jest jej administracja, ale jej działalność nie determinuje możliwości funkcjonowania pozostałych działów.

Każdy z tych działów (Obszarów), jest w stanie funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze a zespół składników majątkowych lub niemajątkowych będący przedmiotem transakcji będzie w stanie funkcjonować (prowadzić działalność gospodarcza) w nowo powstałej spółce joint venture.

Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że Obszar produkcji foteli jak i Obszar produkcji i regeneracji amortyzatorów mogą być zakwalifikowane jako zorganizowane części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w rozumieniu art. 2 pkt 27e) w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W każdym bądź razie zespół składników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wchodzących w zakres obu tych obszarów łącznie stanowią odrębnie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ww. przepisów.

Ad 2.

Warunek wyłączenia z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT jest spełniony wtedy, gdy przedmiotem transakcji będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa mogąca samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Zbycie takiego zespołu składników majątkowych nie podlega opodatkowaniu VAT stosownie do wspomnianego przepisu i to niezależnie od tego, w jakiej formie miało miejsce zbycie (np. sprzedaż lub aport do spółki). Skoro przedmiotem rozważanej transakcji ma być wniesienie zespołu składników wchodzących w zakres Obszaru produkcji i regeneracji amortyzatorów, a ten należy zakwalifikować jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, to na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcja ta będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, z dnia 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

W świetle art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Wobec tego w niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb interpretacji przepisu art. 6 pkt 1 ustawy należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem – przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
  5. koncesje, licencje i zezwolenia;
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
  8. tajemnice przedsiębiorstwa;
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Natomiast przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – w myśl art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.

Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

  1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
  2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
  3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
  4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą gdzie podstawowa działalność operacyjna Wnioskodawcy podzielona jest na dwa główne obszary: produkcję foteli do pojazdów szynowych i usług z nimi związanych oraz produkcję i regenerację amortyzatorów (tłumików drgań) do wózków jezdnych pojazdów szynowych.

Każdemu z dwóch głównych Obszarów odpowiadają osobne działy utworzone i obecnie funkcjonujące u Wnioskodawcy. Na czele każdego z nich stoi osoba zarządzająca lub inna odpowiedzialna osoba, której podlegają inni pracownicy (kierownik, mistrz produkcji). Każdy z tych działów jest wydzielony organizacyjnie w strukturze Spółki. Dodatkowo można wskazać na dział administracyjny, w skład którego wchodzą m.in. piony: finansowy, jakości czy konstrukcji.

Do każdego z działów Wnioskodawcy, poprzez zakres jego zadań i odpowiedzialności – co dotyczy w szczególności działów odpowiadających produkcji foteli oraz produkcji i regeneracji amortyzatorów można przypisać i wyodrębnić określonych pracowników.

Każdy z działów odpowiadających danemu obszarowi ma swój cel do wykonania w każdym roku, tj. stawia się im osobne cele finansowe (wielkość sprzedaży i wynik finansowy), z czego dyrektorzy i kierownicy poszczególnych działów są rozliczani. Ponadto, u Wnioskodawcy prowadzona jest rachunkowość zarządcza uwzględniająca odrębne ewidencjonowanie przychodów i kosztów poszczególnych działów.

Na przedsiębiorstwo Wnioskodawcy jako całość, składa się zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej (we wszystkich Obszarach), w tym:

  • nieruchomość gruntowa;
  • budynki i budowle (hale produkcyjne, magazyny, budynek administracji);
  • jej znak towarowy;
  • prawo własności ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów;
  • inne prawa na dobrach niematerialnych, np. prawa majątkowe autorskie do programów komputerowych czy know-how związany z zarządzaniem;
  • środki pieniężne;
  • należności i zobowiązania;
  • tajemnice przedsiębiorstwa;
  • udziały/akcje w podmiotach zależnych;
  • księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Znaczną część składników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, zarówno materialnych jak i niematerialnych, można przypisać do poszczególnych jej działów. Składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy są powiązane funkcjonalnie i mogą stanowić samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące własną działalność gospodarczą.

Do obszaru produkcji foteli można przypisać:

  • hale produkcji foteli;
  • magazyn materiałów podstawowych;
  • urządzenia i maszyny (spawarki, szlifierki, maszyny do szycia, hafciarki, itd.);
  • wyposażenie (komputery, stoły montażowe, przyrządy i narzędzia dla każdego typu fotela, regały itp.);
  • prawa majątkowe autorskie i prawa pokrewne, oprogramowanie użytkowe;
  • umowy z dostawcami;
  • umowy z klientami i związane z nimi prawa i obowiązki (gwarancje, serwis);
  • umowy utrzymaniowe dotyczące oprogramowania osób trzecich (serwis, pierwsze i druga linia wsparcia);
  • należności i zobowiązania;
  • umowy z pracownikami;
  • środki pieniężne.

Do obszaru produkcji i regeneracji amortyzatorów można przypisać:

  • hale montażu amortyzatorów;
  • malarnie i suszarnie;
  • magazyn podstawowy;
  • urządzania i maszyny (maszyny do testowania amortyzatorów, piły do metalu, spawarki, frezarki, maszyny do szycia, hafciarki, itd.);
  • wyposażenie (komputery, stoły montażowe, przyrządy i uchwyty montażowe, regały, stojaki do suszenia, wanny do mycia itp.);
  • prawa majątkowe autorskie i prawa pokrewne, oprogramowanie użytkowe;
  • umowy z dostawcami;
  • umowy z klientami i związane z nimi prawa i obowiązki (gwarancje, serwis);
  • należności i zobowiązania w stosunku do klientów;
  • znak towarowy;
  • umowy z pracownikami;
  • środki pieniężne.

Do obszaru administracyjnego należałoby natomiast zaliczyć:

  • składniki majątku jak komputery i drukarki;
  • aktywa w postaci udziałów czy akcji w spółkach zależnych;
  • opracowane procedury, regulaminy, instrukcje;
  • know-how z zakresu zarządzania, produkcji;
  • strategie marketingowe i sprzedażowe;
  • doświadczenie w realizacji dużych projektów produkcyjnych dla kolei oraz obecnie realizowane projekty tego typu;
  • umowy z pracownikami związanymi z działami w obszarze administracyjnym.

Każda z powyższych grup obejmuje zatem składniki materialne i niematerialne, które połączone funkcjonalnie mogą stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości, czy część majątku przedsiębiorstwa obejmująca wskazane w opisie zdarzenia przyszłego składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji czy wydzielenie jej do innego podmiotu nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, że interpretacji pojęcia „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, określonego w art. 2 pkt 27e ustawy, należy dokonywać w ramach wykładni prowspólnotowej z uwzględnieniem cyt. normy art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Regulacja ta natomiast była przedmiotem orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01) Trybunał stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy dyrektywy – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C- 444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem należy wskazać, że fakt wyłączenia niektórych składników materialnych i niematerialnych może pozostawać bez wpływu na kwalifikację zbywanych składników jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W kontekście bowiem uregulowań wspólnotowych oraz orzecznictwa TSUE należy wskazać, że nie ma podstaw do przyjęcia, że tylko przeniesienie wszystkich składników materialnych i niematerialnych jest okolicznością decydującą o uznaniu danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ, jeśli dany zespół składników będzie zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, to spełnione zostaną przesłanki pozwalające uznać, z punkt widzenia charakteru prowadzonej działalności, że doszło do wydzielenia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W opisie sprawy Zainteresowany jednoznacznie wskazał, że podstawowa działalność operacyjna podzielona jest na dwa główne obszary, którym odpowiadają osobne działy utworzone i funkcjonujące. Na czele każdego z nich stoi osoba zarządzająca. Każdy z tych działów jest wydzielony organizacyjnie w strukturze Spółki. Dodatkowo można wskazać na dział administracyjny, w skład którego wchodzą m.in. piony: finansowy, jakości czy konstrukcji.

Zadaniem działu administracyjnego jest obsługa wszystkich pozostałych działów, ale nie ma on istotnego znaczenia dla możliwości prowadzenia przez nie działalności gospodarczej.

Do każdego z działów Wnioskodawcy, poprzez zakres jego zadań i odpowiedzialności – co dotyczy w szczególności działów odpowiadających produkcji foteli oraz produkcji i regeneracji amortyzatorów można przypisać i wyodrębnić określonych pracowników.

Każdy z działów odpowiadających danemu obszarowi ma swój cel do wykonania w każdym roku, tj. stawia się im osobne cele finansowe (wielkość sprzedaży i wynik finansowy), z czego dyrektorzy i kierownicy poszczególnych działów są rozliczani. Ponadto, u Wnioskodawcy prowadzona jest rachunkowość zarządcza uwzględniająca odrębne ewidencjonowanie przychodów i kosztów poszczególnych działów.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z opisu sprawy – część przedsiębiorstwa stanowiąca działalność gospodarczą w obszarze produkcji i regeneracji amortyzatorów (tłumików drgań) jest wydzielona pod względem finansowym, funkcjonalnym oraz organizacyjnym z całości przedsiębiorstwa Zainteresowanego i stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczony do prowadzenia odrębnej i samodzielnej działalności gospodarczej, to spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, stosownie do treści art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji, czynność wniesienia do nowo powstałej spółki, wymienionych w opisie sprawy składników materialnych i niematerialnych, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, wydzielona część majątku w obszarze produkcji i regeneracji amortyzatorów, obejmująca wskazane w opisie zdarzenia przyszłego składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji aport ww. składników do nowo powstałej spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu projektowanego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swa aktualność.

Tut. Organ informuje ponadto, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników odpowiadających obszarowi produkcji i regeneracji amortyzatorów za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia od opodatkowania ich wniesienia do nowo powstałej spółki. Z kolei wniosek w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.