ILPP2/443-1341/14-5/SJ | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
ILPP2/443-1341/14-5/SJinterpretacja indywidualna
  1. czynności niepodlegające opodatkowaniu
  2. podział spółki
  3. podział spółki przez wydzielenie
  4. przedsiębiorstwa
  5. zbycie
  6. zorganizowana część przedsiębiorstwa
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Wyłączenia

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej, przedstawione we wniosku z 22 grudnia 2014 r. (data wpływu 30 grudnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 6 marca 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r. oraz 11 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wniosek został uzupełniony 9 marca 2015 r. oraz 11 marca 2015 r. o wskazanie przedmiotu sprawy, doprecyzowanie opisu sprawy oraz oświadczenie złożone zgodnie z art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Jest czynnym podatnikiem VAT. Zajmuje się przede wszystkim detaliczną sprzedażą szeroko rozumianego asortymentu dekoracyjnego etc. oraz od 2009 r. prowadzi sklep w nieruchomości własnej (dalej: Jednostka) położoną w (...)

W ramach prowadzenia Jednostki Wnioskodawca świadczy również usługi związane z jej obsługą. Powyższe sprowadza się do sprzedaży detalicznej artykułów dekoracyjnych, zatrudnienia dwóch osób, bieżącą konserwacją budynku, utrzymaniem czystości nieruchomości oraz opłatą podatku od nieruchomości, realizacją praw i obowiązków wynikających z umów dotyczących zaopatrzenia w media, najmu powierzchni, umowy rachunku bankowego, a także obsługi kredytu hipotecznego. Ponadto Wnioskodawca jest najemcą sklepów położonych w W., L., N. i W.

W skład przedsiębiorstwa wchodzą w szczególności następujące składniki niematerialne i materialne:

  1. własność nieruchomości (dalej: Jednostka);
  2. nieruchomości związane z najmem sklepów: położone w W., L., N. i W.;
  3. własność ruchomości stanowiących środki trwale;
  4. wyposażenie przedsiębiorstwa związane z prowadzeniem Jednostki: meble biurowe oraz ekspozycyjne, sprzęt biurowy, zapasy towarów;
  5. wyposażenie przedsiębiorstwa związane z prowadzeniem sklepów określonych w pkt 2: meble biurowe oraz ekspozycyjne, sprzęt biurowy, zapasy towarów;
  6. prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z kontrahentami w tym umowy najmu;
  7. wierzytelności oraz środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym;
  8. zobowiązania wobec kontrahentów, w tym zobowiązania wobec dostawców oraz wynikające z zaciągniętych kredytów: kredyt, którego zabezpieczenie stanowi hipoteka na nieruchomości wymienionej w pkt 1;
  9. prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z pracownikami i współpracownikami;
  10. księgi, dokumenty związane z prowadzeniem działalności.

W ramach restrukturyzacji przedsiębiorstwa, Wnioskodawca planuje wniesienie części przedsiębiorstwa związanego z Jednostką tytułem aportu na pokrycie udziału w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka). A zatem w skład aportu planuje wniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci:

  • nieruchomości stanowiącej własność Wnioskodawcy, a w której znajduje się Jednostka,
  • zobowiązań z kredytu hipotecznego,
  • składniki materialne i niematerialne związane z prowadzeniem Jednostki, w tym między innymi rzeczy ruchome, w tym środki trwale, wyposażenie, zapasy, zobowiązania i wierzytelności, środki pieniężne, prawo do użytkowania określonych składników majątkowych na podstawie umów cywilnoprawnych, prawa i obowiązki z innych umów,
  • prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z pracownikami i współpracownikami związane z prowadzeniem Jednostki.

Jeżeli na moment aportu wystąpią zobowiązania związane z Jednostką, Spółka – jako przyjmująca aport – przejmie również te zobowiązania, z uwzględnieniem wymogów wynikających z właściwych przepisów prawa (m.in. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny).

Spółka będzie bowiem świadczyć usługi w zakresie wynajmu Jednostki i wyposażenia, co obecnie prowadzi Wnioskodawca w obrębie Jednostki.

Aport Jednostki nie będzie oznaczał likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, która nadal byłaby kontynuowana w innym niż dotychczas zakresie. Działalność polegała będzie na prowadzeniu działalności w nieruchomościach, które najmuje (pkt 2).

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że od stycznia 2015 r. zaprowadzi księgi, w których odpowiednie przychody i koszty dotyczące poszczególnych działów są księgowane na odrębnych kontach księgowych, w celu uzyskania informacji koniecznych do zobrazowania wyniku finansowego w obrębie Jednostki wraz z usługami powiązanymi oraz prowadzenia sklepów z pkt 2.

W ramach wyodrębnienia organizacyjnego Wnioskodawca posiada odrębny rachunek bankowy, za pomocą którego obsługiwane są wszelkie transakcje związane z działem najmu Jednostki, a mianowicie wpływy czynszu z najmu, płatności związanych z kosztami utrzymania tej Jednostki, tj. media, koszty związane z administrowaniem nieruchomością ponoszone przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotu trzeciego i inne.

Wnioskodawca obecnie rozważa wniesienie Jednostki jako aportu do Spółki z o.o. w zamian za objęcie w tej Spółce udziałów.

W odpowiedzi na zobowiązanie do uzupełnienia opisu sprawy poprzez określenie, czy część przedsiębiorstwa będąca przedmiotem aportu wyczerpuje znamiona art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, Zainteresowany wskazał, że:

  • ta część przedsiębiorstwa jest wyodrębniona w strukturze organizacyjnej i stanowi dział przedsiębiorstwa o nazwie: Jednostka;
  • ta część przedsiębiorstwa traktowana jest jako odrębność od pozostałej części przedsiębiorstwa, albowiem posiada też odrębność finansową, poprzez posiadanie własnego konta bankowego, na którym to dokonywane są wszystkie transakcje związane z działem o nazwie Jednostka (w którym poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych przyporządkowane są przychody i koszty oraz należności i zobowiązania związane tylko z tym działem o nazwie: Jednostka);
  • w ocenie Wnioskodawcy, ta część wyodrębniona przedsiębiorstwa wyczerpuje definicję określoną w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług z uwagi na wyodrębnienie organizacyjne i finansowe.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy czynność wniesienia do Spółki aportu w postaci Jednostki z wyłączeniem niektórych składników (praw i obowiązków wynikających z umów najmu określonych w punkcie 2, zapasów towarów na tych nieruchomościach) będzie podlegała wyłączeniu od opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej, lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej. Jednocześnie przepis art. 6 powołanej ustawy wyłącza określone czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W powołanym przepisie wskazane są czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług. Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług przez „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

W związku z powyższym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, aby mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

  • istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
  • zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
  • składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
  • zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawne, jak również opis zdarzenia wskazuje, że w ocenie Wnioskodawcy, Jednostka stanowi zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) przeznaczony do realizacji ściśle określonych zadań gospodarczych. Jednostka jest wydzielona w sposób organizacyjny i funkcjonalny, finansowy wskazany w opisie sprawy.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, transakcja wniesienia Jednostki aportem do Spółki, będzie stanowiła transakcję dotyczącą zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w związku z tym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 u.p.t.u., a wyodrębniony zespół składników majątkowych wypełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy – przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów, czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Należy zauważyć, że regulacja zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy, stanowi implementację art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 06. 347. 1), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE.

W myśl art. 19 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE – w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Wobec tego w niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu, itp.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług – przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

  1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
  2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
  3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
  4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Podkreślić należy, że interpretacji pojęcia „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, określonego w art. 2 pkt 27e ustawy, należy dokonywać w ramach wykładni prowspólnotowej z uwzględnieniem cyt. normy art. 19 Dyrektywy 112. Regulacja ta natomiast była przedmiotem orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01) Trybunał stwierdził, że: „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy dyrektywy – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (czynny podatnik VAT) prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Zajmuje się przede wszystkim detaliczną sprzedażą szeroko rozumianego asortymentu dekoracyjnego etc. oraz od 2009 r. prowadzi sklep w nieruchomości własnej (Jednostka) położonej w (...). W ramach prowadzenia Jednostki Wnioskodawca świadczy również usługi związane z jej obsługą. Powyższe sprowadza się do sprzedaży detalicznej artykułów dekoracyjnych, zatrudnienia dwóch osób, bieżącą konserwacją budynku, utrzymaniem czystości nieruchomości oraz opłatą podatku od nieruchomości, realizacją praw i obowiązków wynikających z umów dotyczących zaopatrzenia w media, najmu powierzchni, umowy rachunku bankowego, a także obsługi kredytu hipotecznego. Ponadto Wnioskodawca jest najemcą sklepów położonych w W., L., N. i W.

W skład przedsiębiorstwa wchodzą w szczególności następujące składniki niematerialne i materialne:

  1. własność nieruchomości położonej w L. przy ulicy C. 25 (Jednostka);
  2. nieruchomości związane z najmem sklepów: położone w W., L., N. i W.;
  3. własność ruchomości stanowiących środki trwale;
  4. wyposażenie przedsiębiorstwa związane z prowadzeniem Jednostki: meble biurowe oraz ekspozycyjne, sprzęt biurowy, zapasy towarów;
  5. wyposażenie przedsiębiorstwa związane z prowadzeniem sklepów określonych w pkt 2: meble biurowe oraz ekspozycyjne, sprzęt biurowy, zapasy towarów;
  6. prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z kontrahentami w tym umowy najmu;
  7. wierzytelności oraz środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym;
  8. zobowiązania wobec kontrahentów, w tym zobowiązania wobec dostawców oraz wynikające z zaciągniętych kredytów: kredyt, którego zabezpieczenie stanowi hipoteka na nieruchomości wymienionej w pkt 1;
  9. prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z pracownikami i współpracownikami;
  10. księgi, dokumenty związane z prowadzeniem działalności.

W ramach restrukturyzacji przedsiębiorstwa, Wnioskodawca planuje wniesienie części przedsiębiorstwa związanego z Jednostką tytułem aportu na pokrycie udziału w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka). A zatem w skład aportu planuje wniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci:

  • nieruchomości stanowiącej własność Wnioskodawcy, a w której znajduje się Jednostka,
  • zobowiązań z kredytu hipotecznego,
  • składniki materialne i niematerialne związane z prowadzeniem Jednostki, w tym między innymi rzeczy ruchome, w tym środki trwale, wyposażenie, zapasy, zobowiązania i wierzytelności, środki pieniężne, prawo do użytkowania określonych składników majątkowych na podstawie umów cywilnoprawnych, prawa i obowiązki z innych umów,
  • prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z pracownikami i współpracownikami związane z prowadzeniem Jednostki.

Jeżeli na moment aportu wystąpią zobowiązania związane z Jednostką, Spółka – jako przyjmująca aport – przejmie również te zobowiązania, z uwzględnieniem wymogów wynikających z właściwych przepisów prawa. Spółka będzie bowiem świadczyć usługi w zakresie wynajmu Jednostki i wyposażenia, co obecnie prowadzi Wnioskodawca w obrębie Jednostki. Aport Jednostki nie będzie oznaczał likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, która nadal byłaby kontynuowana w innym niż dotychczas zakresie. Działalność polegała będzie na prowadzeniu działalności w nieruchomościach, które najmuje (pkt 2).

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że od stycznia 2015 r. zaprowadzi księgi, w których odpowiednie przychody i koszty dotyczące poszczególnych działów są księgowane na odrębnych kontach księgowych, w celu uzyskania informacji koniecznych do zobrazowania wyniku finansowego w obrębie Jednostki wraz z usługami powiązanymi oraz prowadzenia sklepów z pkt 2.

W ramach wyodrębnienia organizacyjnego Wnioskodawca posiada odrębny rachunek bankowy, za pomocą którego obsługiwane są wszelkie transakcje związane z działem najmu Jednostki, a mianowicie wpływy czynszu z najmu, płatności związanych z kosztami utrzymania tej Jednostki, tj. media, koszty związane z administrowaniem nieruchomością ponoszone przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotu trzeciego i inne.

Wnioskodawca obecnie rozważa wniesienie Jednostki jako aportu do Spółki z o.o. w zamian za objęcie w tej Spółce udziałów.

Część przedsiębiorstwa mająca być przedmiotem aportu wyczerpuje znamiona art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, tj.: ta część przedsiębiorstwa jest wyodrębniona w strukturze organizacyjnej i stanowi dział przedsiębiorstwa o nazwie: Jednostka; ta część przedsiębiorstwa traktowana jest jako odrębność od pozostałej części przedsiębiorstwa, albowiem posiada też odrębność finansową, poprzez posiadanie własnego konta bankowego, na którym to dokonywane są wszystkie transakcje związane z działem o nazwie Jednostka (w którym poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych przyporządkowane są przychody i koszty oraz należności i zobowiązania związane tylko z tym działem o nazwie: Jednostka).

Tym samym, zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Jednostki, będący przedmiotem aportu, odznaczający się odrębnością organizacyjną, funkcjonalną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy. Zatem, wniesienie w drodze aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci Jednostki – do spółki na pokrycie udziału w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o. – jest wyłączone spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, tzn. czynność ta nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że czynność wniesienia do Spółki aportu w postaci Jednostki, będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.