2461-IBPP3.4512.672.2016.1.ASz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Uznanie za zorganizowaną część przedsiębiorstwa wydzielonego ze Spółki Zakładu Nieruchomości i Budownictwa oraz wyłączenie z opodatkowania przeniesienia tego Zakładu do Spółki Celowej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 22 września 2016 r. (data wpływu 26 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa wydzielonego ze Spółki Zakładu Nieruchomości i Budownictwa oraz wyłączenia z opodatkowania przeniesienia tego Zakładu do Spółki Celowej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa wydzielonego ze Spółki Zakładu Nieruchomości i Budownictwa oraz wyłączenia z opodatkowania przeniesienia tego Zakładu do Spółki Celowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

A. S. Sp. z o.o. (dalej A., Spółka lub Wnioskodawca) jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność w ramach Grupy Kapitałowej A. (dalej Grupa). Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej SSA), w oparciu o uzyskane zezwolenie.
Podstawową działalnością Spółki jest wytwarzanie zautomatyzowanej linii produkcyjnych dla przemysłu motoryzacyjnego, lotniczego itp. W ramach struktury Wnioskodawcy funkcjonują obecnie dwa główne obszary działalności:

  • Działalność produkcyjna obejmująca dział produkcji zautomatyzowanych linii (dalej Zakład produkcji, ZP);
  • Działalność związana z budownictwem oraz zarządzaniem nieruchomościami wchodzącymi w skład Spółki (dalej: Zakład Nieruchomości i Budownictwa, ZNiB).
– dalej łącznie: Zakłady.

Zakład Produkcji obejmuje w szczególności podstawową działalność Spółki w zakresie produkcji zautomatyzowanych linii produkcyjnych dla kontrahentów Wnioskodawcy. Ponadto w ramach niniejszego zakładu funkcjonują również niezbędne dla prowadzenia działalności działy rozwoju biznesu, działy projektowe, automatyki czy też kontroli jakości.

ZNiB. obejmuje natomiast dział zarządzania i utrzymania nieruchomości (odpowiedzialny za kompleksowe zarządzanie wszystkimi posiadanymi przez Spółkę nieruchomościami) oraz dział budownictwa (odpowiedzialny za rozwój działalności deweloperskiej Wnioskodawcy).

W związku z prowadzonymi w Grupie działaniami restrukturyzacyjnymi, mającymi na celu reorganizację działalności biznesowej poprzez uporządkowanie i zwiększenie efektywności funkcjonujących w niej jednostek (Zakładów), podjęta została decyzja o wydzieleniu i przeniesieniu do innej spółki celowej (kapitałowej) (dalej Spółka Celowa) realizowanych przez ZNiB funkcji, związanych z posiadanymi przez Spółkę nieruchomościami oraz inwestycjami budowlanymi. W ramach procesu reorganizacji rozważane jest przeprowadzenie wydzielenia, które skutkowało będzie podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki Celowej.

Planowany przez Spółkę proces wydzielenia i przeniesienia Zakładu Nieruchomości i Budownictwa do Spółki Celowej ma zostać przeprowadzony w drodze podziału przez wydzielenie. W następstwie tego procesu zarówno w ramach ZP, jak i ZNiB prowadzona będzie taka sama jak dotychczas działalność gospodarcza.

W ramach transferu ZNiB do Spółki Celowej przeniesiony zostanie cały zespól składników materialnych i niematerialnych warunkujących jego prawidłowe funkcjonowanie w zakresie:

  1. Zarządzania nieruchomościami, tj:
    • Dzierżawa nieruchomości inwestycyjnych,
    • Obsługa nieruchomości operacyjnych – obejmująca w szczególności konserwację budynków zapewnienie czystości, zapewnienie ochrony oraz bieżącej przydatności nieruchomości do używania;
  2. Działalności budowlanej, tj. przeprowadzenie projektu deweloperskiego na gruntach niezabudowanych nabytych przez Wnioskodawcę.

Ponadto, w ramach Grupy funkcjonuje również spółka zależna od Wnioskodawcy, tj. A. 2 sp. z o. o. (dalej: A 2). Według pierwotnej strategii biznesowej Grupy, A 2, podobnie jak Wnioskodawca, miała prowadzić działalność operacyjną (produkcyjną) w oparciu o uzyskane zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE. W tym celu A 2 nabyła również nieruchomość, której zakup sfinansowany został dzięki pożyczce udzielonej przez udziałowca – Wnioskodawcę.

Późniejszą decyzją władz Grupy wspomniana strategia biznesowa uległa jednak zmianie, w wyniku której aktualnie nie planuje się kontynuacji działalności operacyjnej A 2 na terenie SSE. W konsekwencji, A 2 planuje wystąpić do właściwych organów państwa o cofnięcie decyzji o przyznaniu jej zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE. W rezultacie powyższych zdarzeń, majątek nieruchomy A 2 jest aktualnie niewykorzystywany.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, w tym w szczególności planowany proces reorganizacji mający na celu uporządkowanie działalności gospodarczej prowadzonej przez Grupę, podjęto decyzję o przeniesieniu do Spółki Celowej, w ramach wydzielanego ZNiB, również należących do Wnioskodawcy udziałów w A 2, jak i wierzytelności z tytułu pożyczki udzielonej przez Wnioskodawcę na zakup nieruchomości.

Docelowo ma to pozwolić Spółce Celowej na wykorzystanie nieużytkowanego aktualnie majątku nieruchomego A 2 w prowadzonej przez nią działalności lub też, w razie wykonania przez gminę lub SSE przysługującego im względem nieruchomości prawa pierwokupu (pierwszeństwa), wykorzystanie uzyskanych w ten sposób środków pieniężnych na finansowanie tej działalności.

Składniki materialne planowane do przeniesienia w ramach ZNiB będą obejmować w szczególności:

  1. Wszystkie nieruchomości Spółki, w tym:
    1. grunty niezabudowane (przeznaczone do działalności deweloperskiej),
    2. nieruchomości zabudowane (przeznaczone obecnie do dzierżawy),
    3. nieruchomości zabudowane (nieruchomość operacyjna, w której prowadzona jest działalność produkcyjna);
  2. Wyposażenie (w tym budowle) wskazanych powyżej nieruchomości niezbędne do prowadzenia działalności przez ZNiB;
  3. Sprzęty niezbędne do obsługi administracyjnej ZNiB takie jak komputery, drukarki, skanery, telefony, meble itp.,
  4. drobne wyposażenie nie stanowiące środków trwałych,
  5. sprzęt i urządzenia do utrzymania czystości,
  6. sprzęt i urządzenia do utrzymania porządku w budynkach ( halach) i na zewnątrz,
  7. środki finansowe niezbędne do prowadzenia działalności bieżącej ZNiB oraz działalności deweloperskiej.

Składniki niematerialne planowane do przeniesienia będą obejmować w szczególności:

  1. udziały w A 2 wraz z należnością z tytułu pożyczki udzielonej przez Spółkę na zakup nieruchomości;
  2. zobowiązania i należności wynikające z bieżących transakcji stanowiących przedmiot działalności ZNiB,
  3. prawa i obowiązki z umów, m.in.:
    • umowy z zatrudnionymi na umowy o pracę lub inne podobne umowy z pracownikami zatrudnionymi obecnie w ramach ZNiB (tj. kadry kierowniczej, kadry zarządzającej nieruchomościami, kadry utrzymującej porządek)
    • umowy dzierżawy nieruchomości,
    • umowy z dostawcami mediów i innych towarów oraz materiałów wykorzystywanych w bieżącej działalności ZNiB, z tym że umowy na dostawy mediów zostaną przeniesione w zakresie przewidzianym w ramach umów dzierżawy nieruchomości (o których mowa powyżej),
    • umowa na świadczenie usług księgowo-podatkowych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach ZNiB.

Natomiast, składniki materialne, które pozostaną w Spółce w ramach Zakładu Produkcji będą obejmować w szczególności:

  1. Maszyny, urządzenia, oprzyrządowanie oraz infrastrukturę techniczną niezbędną do prowadzenia działalności produkcyjnej;
  2. Programy komputerowe, licencje oraz inne wartości niematerialne i prawne niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w obecnym kształcie;
  3. Materiały, zapasy oraz produkcję w toku;
  4. Pojazdy samochodowe;
  5. Meble i sprzęty niezbędne do obsługi administracyjnej ZP takie jak komputery, drukarki, skanery, biurka itp.;
  6. Drobne wyposażenie nie stanowiące środków trwałych;
  7. Środki finansowe niezbędne do prowadzenia działalności bieżącej ZP.

Składniki niematerialne, które pozostaną w Spółce, w ramach Zakładu Produkcji będą obejmować w szczególności:

  1. zobowiązania i należności wynikające z bieżących transakcji stanowiących przedmiot działalności Zakładu Produkcji,
  2. prawa i obowiązki z umów, m.in.:
    • umowy z zatrudnionymi na umowy o pracę lub inne podobne umowy z pracownikami zatrudnionymi obecnie w ramach ZP (tj. kadry kierowniczej, kadry inżynierskiej, kadry informatycznej, kadry kontroli jakości, kadry produkcyjnej oraz magazynowej);
    • umowy z dostawcami usług i materiałów, w tym mediów wykorzystywanych w bieżącej działalności ZP;
    • umowy z kontrahentami (nabywcami) linii produkcyjnych wytwarzanych przez Spółkę
    • umowa na świadczenie usług podatkowych, prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach ZP;

W ramach podziału przez wydzielenie mogą natomiast nie zostać przeniesione – z przyczyn obiektywnych – wszystkie umowy związane z działalnością ZNiB, np. z uwagi na brak zgody kontrahenta, niemniej w takich sytuacjach zawierane będą umowy trójstronne lub porozumienia normujące zasady współpracy (o ile takie rozwiązanie będzie możliwe do przeprowadzenia).

Zakłady funkcjonujące w ramach struktury A cechują się następującą odrębnością:

Wydzielany ZNiB, jak i jednostka pozostająca (ZP) posiadają własną, wewnętrzną hierarchiczną strukturę podległości służbowej pracowników. Oznacza to, że personel przyporządkowany do jednego z Zakładów odpowiada bezpośrednio przed jego kierownikiem (czy też kierownikami). Kierownictwo Zakładów podlega natomiast bezpośrednio najwyższemu kierownictwu Spółki, tj, zarządowi.

Określony przedmiot działania zarówno ZP, jak i ZNiB wymaga również bezpośredniego dedykowania specjalistów dziedzin właściwych do prowadzonej działalności oraz personelu pomocniczego, warunkującego prawidłowe funkcjonowanie Zakładów.

Dodatkowo, Zakładom są przydzielone konkretne składniki majątkowe służące prowadzeniu działalności produkcyjnej, czy też zarządzania/administrowania nieruchomościami oraz prowadzeniu działalności deweloperskiej. Ewidencja środków trwałych Wnioskodawcy umożliwia zidentyfikowanie środków trwałych dedykowanych do właściwych Zakładów. Powyższa metodologia pozwala przyporządkować do Zakładów wszystkie te składniki majątkowe, które warunkują właściwe, bieżące ich funkcjonowanie.

Należy podkreślić, iż z uwagi na dłuższą historię funkcjonowania oraz profil prowadzonej działalności ZP cechuje się wyższym zatrudnieniem oraz większą ilością aktywów. Niemniej, powyższe nie ma negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia działalności przez ZNiB.

W zakresie wyodrębnienia na płaszczyźnie finansowej, z uwagi na fakt, iż aktualnie ZNiB czy też ZP stanowią integralną część Wnioskodawcy, Zakłady te nie prowadzą odrębnej księgowości i nie sporządzają bilansu (takiego obowiązku nie przewidują też zasadniczo przepisy ustawy o rachunkowości). Jednakże ewidencja księgowa (odrębne zespoły kont) prowadzona przez Spółkę pozwala na przyporządkowanie Zakładom zarówno ponoszonych w jej ramach kosztów, jak i uzyskiwanych przychodów. Umożliwia to odpowiednia analityka kont księgowych, która znajduje odzwierciedlenie w polityce rachunkowej Spółki. Dlatego też możliwe jest przygotowanie dla celów zarządczych wyniku finansowego, sprawozdań finansowych, czy też innych kluczowych wskaźników finansowych.

Zakłady posiadają również własne rachunki bankowe służące do rozliczeń transakcji przeprowadzanych w ramach ich działalności oraz możliwość tworzenia własnego budżetu, stanowiącego niezależny plan finansowy bezpośrednio związany z zadaniami wykonywanymi przez poszczególne Zakłady.

W związku z powyższym opisem, w zakresie podatku od towarów i usług, zadano następujące pytania:
  1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydzielany Zakład Nieruchomości i Budownictwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U z 2016 Nr 710 ze zm.; dalej: ustawa o VAT)?
  2. Czy transakcja polegająca na wydzieleniu Zakładu Nieruchomości i Budownictwa oraz utworzeniu Spółki Celowej nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydzielany ZNiB stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W konsekwencji, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcja wydzielenia ZNiB i utworzenia Spółki Celowej nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie.

Pytanie nr 1

I

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Biorąc pod uwagę brzmienie powyższego przepisu oraz stanowiska prezentowane przez organy skarbowe i sądy administracyjne, ustawodawca ustanowił dla uznania zbioru składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa następujące warunki:

  1. zbiór ten musi mieć charakter zespołu składników majątkowych i niemajątkowych, w tym zobowiązań, mogącego samodzielnie służyć wykonywaniu określonej działalności gospodarczej (wyodrębniony pod względem funkcjonalnym),
  2. powinien być on wyodrębniony pod względem organizacyjnym,
  3. powinien być on wyodrębniony pod względem finansowym.

Stanowisko takie zaprezentowane zostało przykładowo w wyroku NSA z dnia 12 maja 2011 r. (II FSK 2222/09), jak również w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydawanych w imieniu Ministra Finansów, np. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi 28 kwietnia 2014 r, (IPTPP1/443-55/14-4/RG), interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi 10 lutego 2014 r. (IPTPP2/443-944/13-2/IR), a także w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach 4 września 2014 r. (IBPP4/443-266/14/EK).

W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie powyższe warunki zostaną spełnione w przypadku ZNiB.

II

Pierwszą przesłanką warunkującą uznanie składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o VAT jest udział składników materialnych, jak i niematerialnych, w tym zobowiązań. Co więcej, taki zbiór musi stanowić zespół. Jakkolwiek ustawodawca nie sprecyzował, jak należy rozumieć sformułowanie „zespołu składników”, wielokrotnie w temacie tym wypowiadały się zarówno sądy administracyjne, organy podatkowe, jak i doktryna prawa podatkowego.

Zgodnie z powszechnie uznawaną wykładnią, gdy mowa jest o „zespole składników”, to nie mogą one stanowić przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zespół taki nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj gospodarcza rola, jaką odgrywają one w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

Takie ujęcie zespołu składników pojawiło się m in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 października 2012 r. (IBPBI/2/423-795/12/SD), w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 15 grudnia 2011 r. (IBPBI/2/423-1159/11/CZP) oraz w wyrokach sądów administracyjnych, w tym m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2012. r. (III SA/Wa 2836/11) oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2008 r. (I SA/Wr 355/08).

Jak wskazuje art. 2 pkt 27e ustawy o VAT zespół składników majątkowych musi zawierać zarówno elementy materialne, jak i niematerialne, w tym zobowiązania. Jak wypowiadał się m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej wydanej 3 stycznia 2013 r. (IPTPB3/423-366/12-2/IR), do elementów materialnych w tym zakresie zalicza się przede wszystkim środki trwałe, do elementów niematerialnych prawa i obowiązki z umów i innych stosunków prawnych związanych z bieżącym prowadzeniem danej działalności gospodarczej, w tym zobowiązania.

W tym kontekście warto przywołać wyrok NSA z dnia 12 maja 2011 r. (II FSK 2222/09), w którym stwierdzono, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie wymaga, aby w jej skład wchodziły bezwzględnie wszystkie zobowiązania związane z daną działalnością.

Na gruncie przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że zbiór składników materialnych i niematerialnych składających się na ZNiB stanowi zespół. Opisane składniki majątkowe jak np.: (i) nieruchomości wraz z (ii) wyposażeniem operacyjnym, jak i administracyjnym, a także (iii) prawa i obowiązki z umów z dostawcami mediów, z umów dzierżawy oraz z umów z personelem ZNiB i innych umów, są powiązane poprzez cel jakiemu służą. Celem tym jest prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie szeroko rozumianego zarządzania, obsługą nieruchomości, jak również działalnością deweloperską. Co więcej, uznać należy, że są to składniki wystarczające, aby potencjalnie Zakład Nieruchomości i Budownictwa prowadził taką działalność samodzielnie. Wskazać również należy, że intencją Wnioskodawcy, Spółki Celowej oraz całej Grupy jest aby w ramach ZNiB prowadzono działalność gospodarczą o takim profilu jak dotychczas. Wchodzące w skład aportu składniki materialne i niematerialne mają być wykorzystywane do prowadzenia działalności związanej z nieruchomościami i budownictwem.

Ponadto należy podkreślić, iż mając na uwadze projekt deweloperski, ZNiB w ramach podziału przez wydzielenie, zostanie wyposażony w (i) niezbędne środki finansowe w formie gotówkowej oraz (ii) finansowanie zewnętrzne w formie promesy pożyczki, które zapewni możliwość przeprowadzenia procesu inwestycyjnego zgodnie z założeniami Biznes Planu inwestycji.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ZNiB (wewnętrzna jednostka Spółki – Wnioskodawcy) stanowi wyodrębniony funkcjonalnie zespół składników majątkowych i niemajątkowych, w tym zobowiązań, spełniając tym samym pierwszą przesłankę uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

III

Kolejnym warunkiem niezbędnym dla uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o VAT jest jego odpowiednie wyodrębnienie organizacyjne.

W tym kontekście szczególnie w interpretacjach organów podatkowych podkreśla się, że najpełniejszym przejawem wyodrębnienia organizacyjnego jednostki w ramach przedsiębiorstwa jest jej funkcjonowanie jako dział, wydział, oddział itp. Podkreślały to szczególnie organy podatkowe w wydawanych w imieniu Ministra Finansów indywidualnych interpretacjach podatkowych, np. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 5 maja 2011 r. (IBPBI/2/423-503/11/MO) oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 grudnia 2010 r. (ILPB3/423-768/10-4/EK).

Należy podkreślić, że zarówno organy interpretacyjne, jak i sądy administracyjne wielokrotnie potwierdzały istnienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeżeli organizacyjne wyodrębnienie wynikało ze statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze, a nawet na podstawie faktycznego wyodrębnienia.

Stanowisko, w myśl którego wyodrębnienie organizacyjne zespołu składników materialnych i niematerialnych nie musi mieć charakteru sformalizowanego, a wynikać może z faktycznych okoliczności funkcjonowania danego podmiotu gospodarczego, prezentowały w szczególności sądy administracyjne, w tym m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Gdańsku w wyroku z 21 listopada 2012 r. (I SA/Gd 971/12) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r. (III SA/Wa 2836/11). Podkreśla się, że przejawem takiego faktycznego wyodrębnienia organizacyjnego może być przede wszystkim własny personel dedykowany do pracy w ramach konkretnej jednostki, uporządkowany wg odrębnej hierarchii podległości służbowej, odpowiednio przyporządkowany majątek pozwalający na prowadzenie danej działalności, a także np. wewnętrzne schematy organizacyjne, oddzielne procedury i regulaminy itp.

W ocenie Wnioskodawcy, ZNiB cechuje się odpowiednim wyodrębnieniem organizacyjnym pozwalającym na uznanie go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o VAT. Należy uznać, że wyodrębnienie tej jednostki w ramach Wnioskodawcy ma charakter faktyczny. ZNiB nie stanowi formalnie zarejestrowanego oddziału Spółki, jednakże posiada znaczną organizacyjną odrębność. Przejawia się ona przede wszystkim poprzez posiadanie własnej grupy personelu, którego obowiązki związane są tylko i wyłącznie z realizowaniem zadań i celów biznesowych w ramach ZNiB. Podlegają oni wewnętrznej, oddzielnej strukturze podległości służbowej. Jednocześnie, kierownictwo ZNiB podlega bezpośrednio najważniejszym organom zarządczym w Spółce tj. zarządowi. Co więcej, w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji środków trwałych możliwe jest zidentyfikowanie elementów majątku rzeczowego Spółki przyporządkowanych do ZNiB. Elementem potwierdzającym organizacyjną odrębność jednostki są także wewnętrzne schematy organizacyjne Wnioskodawcy, na których figuruje ZNiB. Ponadto, przedmiotowe wyodrębnienie znajduje potwierdzenie w funkcjonujących w ramach Spółki dokumentach wewnętrznych takich jaki regulaminy, czy też procedury wewnętrzne.

Reasumując, ZNiB spełnia przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego, która warunkuje uznanie go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

IV

Kolejnym aspektem wyodrębnienia zespołu składników materialnych i niematerialnych kluczowym dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest jego wyodrębnienie finansowe. W tym kontekście istotne jest zastrzeżenie, że wyodrębnienie finansowe jednostki nie musi jednak oznaczać jej samodzielności finansowej. Przyjmuje się bowiem, że wyodrębnienie finansowe nie wiąże się z koniecznością prowadzenia odrębnej księgowości i sporządzania bilansu. Potwierdzają to również organy podatkowe – przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 18 maja 2012 r. (ITPB3/423-120/12/DK) wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdzono, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza pełnej, całkowitej samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Innymi akceptowanymi przejawami odpowiedniego wyodrębnienia finansowego zorganizowanej części przedsiębiorstwa są np. posiadanie odrębnego planu finansowego, oddzielnego rachunku bankowego, własnych rejestrów środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, a także możliwość generowania w systemach finansowo-księgowych własnych raportów.

W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać, że ZNiB stanowi jednostkę wyodrębnioną również pod względem finansowym. ZNiB co prawda nie prowadzi własnej odrębnej księgowości i nie sporządza własnych sprawozdań finansowych, bowiem dotychczas stanowił część większego podmiotu. Spółka prowadzi natomiast odpowiednie konta kosztowe i przychodowe, pozwalające na wiarygodne określenie kosztów i przychodów związanych z działalnością ZNiB, jednostka ta posiada własny rachunek bankowy służący bieżącej obsłudze rozliczeń wynikających z czynności dokonywanych w ramach zadań realizowanych przez ZNiB, Prowadzone przez Wnioskodawcę ewidencje pozwalają na potencjalne stworzenie dla ZNiB sprawozdań finansowych, kalkulacje jego wyniku finansowego i innych kluczowych wskaźników finansowych dla celów zarządczych. Ponadto dla ZNiB możliwe jest przedstawienie odrębnego budżetu.

Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, że ZNiB spełnia przesłankę wyodrębnienia finansowego, warunkującego uznanie zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

V

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku elementy ZNiB oraz stanowiska prezentowane przez organy skarbowe i sądy administracyjne, w ocenie Wnioskodawcy, ZNiB cechuje się wymaganym na gruncie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT wyodrębnieniem funkcjonalnym, organizacyjnym i finansowym, ZNiB mógłby potencjalnie stanowić samodzielnie funkcjonujące przedsiębiorstwo. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań – składający się na Zakład Nieruchomości i Budownictwa, stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Pytanie nr 2

Jak uzasadniono we wcześniejszej części wniosku, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ZNiB stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W tym kontekście przywołać należy treść art. 6 pkt 1 tej ustawy, w myśl którego jej przepisów nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Transakcja zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa to każda czynność, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania jak właściciel. Do takich czynności zaliczyć należy m.in. sprzedaż, darowiznę, a także wydzielenie aktywów podmiotu (w tym przypadku ZNiB) i utworzenie na tej podstawie nowej spółki prawa handlowego (w tym przypadku Spółki Celowej).

W oparciu o przedstawione powyżej argumenty oraz uwzględniając treść art. 6 pkt 1 ustawy o VAT uznać należy, że transakcja polegająca na wydzieleniu Zakład Nieruchomości i Budownictwa i utworzeniu Spółki Celowej nie będzie objęta przepisami tej ustawy, a co za tym idzie nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Powyższa interpretacja znajduje również potwierdzenie na gruncie interpretacji podatkowych wydawanych przez polskie władze skarbowe. Przykładowo, wydając w podobnym stanie faktycznym interpretację indywidualną z dnia 10 kwietnia 2015 r. (sygn. IBPP3/4512-39/15/EJ) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że:

„Mając na uwadze zaprezentowany opis sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji zostały spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania przedmiotowego zespołu składników Spółki za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Opisana we wniosku „Działalność transportowa” jest bowiem zespołem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki, przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych i potencjalnie mogłaby ona stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zatem w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i opisana przez Spółkę czynność polegająca na podziale spółki przez wydzielenie i przeniesienie na nową spółkę części majątku spółki dzielonej w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 ksh stanowiącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa, będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jednakże stosowanie do art. 6 pkt 1 ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.”

Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 19 kwietnia 2013 roku (sygn, IBPP3/443-30/13/EK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

  1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
  2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
  3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
  4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części obejmuje wszelkie czynności w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport). Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Jak wynika z okoliczności sprawy, w ramach struktury Wnioskodawcy funkcjonuje obecnie m.in. działalność związana z budownictwem oraz zarządzaniem nieruchomościami wchodzącymi w skład Spółki (ZNiB). W związku z prowadzonymi działaniami restrukturyzacyjnymi, mającymi na celu reorganizację działalności biznesowej przez uporządkowanie i zwiększenie efektywności funkcjonujących w niej jednostek (Zakładów), Wnioskodawca podjął decyzję o wydzieleniu i przeniesieniu do Spółki Celowej (kapitałowej) realizowanych przez ZNiB funkcji, związanych z posiadanymi przez Spółkę nieruchomościami oraz inwestycjami budowlanymi. W ramach procesu reorganizacji rozważane jest przeprowadzenie wydzielenia. Planowany przez Spółkę proces wydzielenia i przeniesienia ZNiB do Spółki Celowej ma zostać przeprowadzony w drodze podziału przez wydzielenie. W następstwie tego procesu zarówno w ZNiB prowadzona będzie taka sama jak dotychczas działalność gospodarcza.

W ramach transferu ZNiB do Spółki Celowej przeniesiony zostanie cały zespól składników materialnych i niematerialnych warunkujących jego prawidłowe funkcjonowanie w zakresie zarządzania nieruchomościami oraz działalności budowlanej.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy wydzielany ZNiB stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27 e ustawy o VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, ZNiB stanowi zespół składników majątkowych i niemajątkowych, które pozwalają na samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie dzierżawy i obsługi nieruchomości oraz działalności budowlanej

O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić z uwagi na fakt, że ramach struktury Wnioskodawcy funkcjonuje obecnie działalność związana z budownictwem oraz zarządzaniem nieruchomościami (ZNiB). Wydzielany ZNiB posiada własną, wewnętrzną hierarchiczną strukturę podległości służbowej pracowników. Oznacza to, że personel przyporządkowany do Zakład odpowiada bezpośrednio przed jego kierownikiem (czy też kierownikami). Kierownictwo Zakładu podlega natomiast bezpośrednio najwyższemu kierownictwu Spółki, tj, zarządowi.

Wyodrębnienia na płaszczyźnie finansowej, wskazuje fakt, że wprawdzie aktualnie ZNiB stanowi integralną część Wnioskodawcy, Zakład ten nie prowadzi odrębnej księgowości i nie sporządza bilansu, jednakże ewidencja księgowa (odrębne zespoły kont) prowadzona przez Spółkę pozwala na przyporządkowanie ZNiB zarówno ponoszonych w jej ramach kosztów, jak i uzyskiwanych przychodów. Umożliwia to odpowiednia analityka kont księgowych, która znajduje odzwierciedlenie w polityce rachunkowej Spółki. Dlatego też możliwe jest przygotowanie dla celów zarządczych wyniku finansowego, sprawozdań finansowych, czy też innych kluczowych wskaźników finansowych. Zakład posiada własny rachunek bankowy służący do rozliczeń transakcji przeprowadzanych w ramach ich działalności oraz możliwość tworzenia własnego budżetu, stanowiącego niezależny plan finansowy bezpośrednio związany z zadaniami wykonywanymi przez ten Zakład.

Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi regulacjami prawnymi, zdaniem Organu składniki majątkowe tworzące w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy ZNiB, będący przedmiotem wskazanej we wniosku transakcji, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy wskazują, że część przedsiębiorstwa w postaci ZNiB stanowi organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych (działalność inwestycyjna), który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższego, część wydzielana cześć przedsiębiorstwa – ZNiB, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W konsekwencji, planowana czynność przeniesieniu do Spółki Celowej ZNiB stanowiącego w ramach funkcjonującego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy zorganizowaną część przedsiębiorstwa będzie – zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1 – wyłączona spod działania ustawy o VAT jako czynność niepodlegająca przepisom ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydzielany ZNiB stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcja wydzielenia ZNiB i utworzenia Spółki Celowej nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT – jest prawidłowe.

Podkreślić należy, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.