0115-KDIT1-2.4012.788.2018.1.AD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Wynajem powierzchni (...) wraz z wyposażeniem oraz sprzedaży całości lub części jej wyposażenia.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2018 r. (data wpływu 17 października 2018 r.), uzupełnionym w dniu 27 listopada 2018 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług dotyczących wynajmu powierzchni (...) wraz z wyposażeniem oraz sprzedaży całości lub części jej wyposażenia – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 27 listopada 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług dotyczących wynajmu powierzchni (...) wraz z wyposażeniem oraz sprzedaży całości lub części jej wyposażenia.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadząca działalność pod firmą: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...), zwana dalej podatnikiem, stroną, Spółką lub wnioskodawcą, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali użytkowych podmiotom gospodarczym oraz osobom fizycznym. Spółka jest czynnym podatnikiem w zakresie podatku od towarów i usług zobowiązanym do składania deklaracji miesięcznych. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych rokiem podatkowym jest okres 12 miesięcy liczonych w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia. Aktualnie rokiem podatkowym jest okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. W 2016 r. Spółka w części budynku w (...), pobudowanego na nieruchomości, której strona jest właścicielem, dokonała adaptacji pomieszczeń o powierzchni około 1.150,00 m2 na potrzeby prowadzenia działalności rozrywkowej i rekreacyjnej dla dzieci oraz na potrzeby organizacji imprez okolicznościowych dla dzieci, która to działalność jest prowadzona przez Wnioskodawcę pod nazwą: (...), zwana dalej (...) lub działalnością rozrywkową dla dzieci. Na adaptację ww. pomieszczeń dla celów prowadzenia (...) Spółka w 2016 r. poniosła wydatki w kwocie netto nie mniejszej niże 681.802,23 zł, które po rozpoczęciu ww. działalności zaewidencjonowała w ewidencji środków trwałych, natomiast naliczone od ww. środka trwałego odpisy amortyzacyjne są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu. Spółka nabyła też szereg urządzeń i wyposażenia np. miś ekspozycja stała, konstrukcja zabawkowa pl., podłoga interaktywna, itp., zwanego dalej wyposażeniem do prowadzenia działalności rozrywkowej dla dzieci za kwotę nie mniejszą niż 182.713,60 zł. W pomieszczeniach (...) jest też prowadzona działalność gastronomiczna z nastawieniem na sprzedaż artykułów spożywczych dla dzieci, tj. sprzedaż soków, słodyczy, lodów, tortów urodzinowych, itp. (...) oraz wyposażenie do prowadzenia działalności rozrywkowej dla dzieci oraz zatrudnieni tam pracownicy recepcji oraz animatorzy prowadzący zabawy dla dzieci, stanowią w Spółce organizacyjnie wydzieloną całość, o nazwie (...). W pomieszczeniach (...) jest zainstalowana kasa fiskalna, w której jest ewidencjonowana sprzedaż usług rozrywkowych dla dzieci oraz usług gastronomicznych. Spółka pomimo wydzielenia organizacyjnego (...) nie prowadzi odrębnych ksiąg rachunkowych, ani też nie prowadzi dla powyżej opisanej działalności odrębnego rachunku bankowego. Strona jedynie w celu ustalenia wyniku na ww. działalności w księdze rachunkowej Spółki ewidencjonuje przychody na wyodrębnionym koncie syntetycznym, natomiast ponoszone wydatki oraz koszty pośrednie i bezpośrednie na wyodrębnionym koncie syntetycznym. Na wniosek Spółki Urząd Statyczny w Łodzi zawiadomił w formie pisemnej pismem z dnia 17 października 2016 r., iż sprzedaż usług polegających na organizowaniu imprez rozrywkowych i okolicznościowych dla dzieci w (...), tj.; imieniny, urodziny wraz z zapewnieniem zabaw i organizacją wolnego czasu z udziałem, należy klasyfikować jako PKWiU 93.29.29.0 Pozostałe usługi związane z rozrywką, gdzie indziej niesklasyfikowane. Kapitał zakładowy Spółki na dzień składania wniosku wynosi ... zł. Większościowym udziałowcem Spółki jest Pani (...), która jest właścicielem 56.616 udziałów o łącznej wysokości w kapitale w kwocie 2.830.800 zł. W przyszłości Pani (...), zwana także dalej w skrócie przedsiębiorcą, ma zamiar zbyć w całości lub w części posiadane udziały Spółki i założyć samodzielną działalność gospodarczą oraz wynająć pomieszczenia, w których znajduje się (...) wraz z częścią zainstalowanych tam urządzeń oraz rozpocząć prowadzenie w wynajętej od Spółki (...) działalności gospodarczej identycznej jak Spółka, tj. działalność rozrywką dla dzieci, działalność w zakresie organizowania imprez okolicznościowych dla dzieci oraz sprzedaż usług gastronomicznych w (...). Przed wynajęciem lokalu od Spółki oraz nabyciem wyposażenia od strony przedsiębiorca ma zamiar zarejestrować się jako podatnik VAT czynny. Strona przewiduje, iż czynsz za wynajem pomieszczeń oraz wynajem urządzeń będzie opłacany przez przedsiębiorcę miesięcznie. Spółka nie wie jakie zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wybierze w przyszłości przedsiębiorca oraz jakie będzie prowadził urządzenia księgowe. Przedsiębiorca nie nabędzie od Spółki razem z (...) zobowiązań związanych z ww. opisaną działalnością rozrywkową, ani też ksiąg rachunkowych.

W uzupełnieniu Spółka wskazała, że jej składniki majątku o nazwie (...) na dzień sprzedaży całości lub części wyposażenia nie będą podlegały wyodrębnieniu w prowadzonym przedsiębiorstwie (np. odrębna struktura w postaci działu lub wydziału przedsiębiorstwa, dająca możliwość samodzielnego funkcjonowania).

Składniki majątku Spółki na dzień sprzedaży całości lub części wyposażenia będą podlegały wyodrębnieniu funkcjonalnemu w prowadzonym przedsiębiorstwie, gdyż będą się znajdowały w odrębnej hali stanowiącej jej własność, z przeznaczeniem na świadczenie usług w zakresie prowadzenia działalności rozrywkowej dla dzieci.

Na dzień sprzedaży całości lub części opisanego wyposażenia nie nastąpi przejecie pracowników przypisanych do (...) na podstawie art. 231 Kodeksu pracy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż w przyszłości przez Spółkę dla przedsiębiorcy usług w zakresie wynajmu pomieszczeń (...) wraz z wyposażeniem, w których jest prowadzona (...) oraz sprzedaż dla przedsiębiorcy całości lub części wyposażenia (...), który to przedsiębiorca będzie prowadził w wynajętej (...) działalność gospodarczą identyczną jak Wnioskodawca, tj. działalność rozrywką dla dzieci, działalność w zakresie organizowania imprez okolicznościowych dla dzieci oraz sprzedaż usług gastronomicznych w (...), winna uznać za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt l u.p.t.u rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i „materialnych”, w tym zobowiązania oraz księgi, przeznaczonych do określonych zadań gospodarczych, w przypadku prowadzenia działalności rozrywkowej oraz gastronomicznej dla dzieci. W przedmiotowej sprawie zważyć należy, iż faktem jest, że w przyszłości przedsiębiorca będzie prowadził identyczną działalność w (...), można też określić, że będzie ją nadal kontynuował. Ale przedsiębiorca nie nabędzie od Spółki zobowiązań związanych z (...), ani też ksiąg rachunkowych, co stanowi, iż w przedmiotowej sprawie nie dojdzie do nabycia przez przedsiębiorcę od Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Reasumując powyższe należy uznać, iż sprzedaż w przyszłości przez Spółkę dla przedsiębiorcy usług w zakresie wynajmu pomieszczeń (...) wraz z wyposażeniem, w których to pomieszczeniach jest aktualnie prowadzona (...) oraz sprzedaż dla przedsiębiorcy całości lub części wyposażenia (...), w której przedsiębiorca będzie prowadził działalność gospodarczą identyczną jak Wnioskodawca, tj. działalność rozrywką dla dzieci, działalność w zakresie organizowania imprez okolicznościowych dla dzieci oraz sprzedaż usług gastronomicznych w (...), należy uznać w przyszłości za sprzedaż towarów i usług podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatkowej, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wskazać należy, iż identyczne stanowisko, jak Wnioskodawca, przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt III Sa/Wa 1896/17, opublikowany Lex nr 2469233.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

I tak na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

W świetle art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

  1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
  2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
  3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
  4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m. in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

W orzecznictwie Sądów Administracyjnych podkreśla się, że pojęcie przedsiębiorstwa zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy należy w odniesieniu do art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady rozumieć w sposób funkcjonalny, a nie tylko literalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów (przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa), który jest przedmiotem zbycia, pozwalał na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, której służy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1001/11). Zatem okolicznością determinującą możliwość uznania określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych za przedsiębiorstwo/zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest takie ich zorganizowanie, aby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia określonego rodzaju działalności gospodarczej. Zespół składników tworzących przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa musi funkcjonować w określonym otoczeniu i musi być naznaczony pewnymi elementami, które zadecydują o tym. że będziemy mieli do czynienia z przedsiębiorstwem lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa a nie wyłącznie ze zbiorem składników niematerialnych i materialnych. Dopiero zaistnienie czynnika organizacyjnego opartego na kryterium funkcjonalności i celowości zestawienia składników podlegających przeniesieniu pozwala uznać ten zespół za przedsiębiorstwo.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Należy wyjaśnić, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że zarówno świadczenie usług w zakresie wynajmu pomieszczeń (...) wraz z wyposażeniem, jak również sprzedaż całości lub części jej wyposażenia stanowić będą czynności opodatkowane w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy czym zbycie całości lub części wyposażenia (...) nie będzie stanowić czynności zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na niespełnienie wszystkich przesłanek zawartych w tym przepisie. Jak wskazano bowiem we wniosku, Spółka pomimo wyodrębnienia funkcjonalnego (...) (odrębna hala przeznaczona na świadczenie usług w zakresie działalności rozrywkowej dla dzieci), nie posiada wyodrębnienia organizacyjnego w postaci odrębnej struktury dającej możliwość samodzielnego jej funkcjonowania, nie posiada odrębnego rachunku bankowego, czy odrębnych ksiąg rachunkowych. Ponadto nie nastąpi także przejecie przez nabywcę zobowiązań (...), ani pracowników do niej przypisanych na podstawie art. 231 Kodeksu pracy.

Tym samym, zbycie poszczególnych składników majątku należy opodatkować według odpowiednich stawek podatku.

W konsekwencji, stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że będące przedmiotem zbycia składniki majątku nie będą wyodrębnione w majątku Spółki, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo informuje się, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Tut. organ podatkowy nie dokonał oceny w jakich stawkach podatkowych opodatkowane są poszczególne składniki majątkowe mające być przedmiotem sprzedaży, gdyż Spółka nie przedstawiła pytania w tym zakresie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.