IPPB4/415-801/11-2/MP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy prawidłowym jest zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów żołnierza zawodowego, osiągniętych z tytułu otrzymywania przez niego zapomóg, które zostały przyznane w związku z pełnieniem przez niego służby w składzie jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.)?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki przedstawione we wniosku z dnia 18.10.2011 r. (data wpływu 27.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym zapomóg wypłacanych żołnierzom zawodowym w związku z użyciem w konflikcie zbrojnym poza granicami państwa – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27.10.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym zapomóg wypłacanych żołnierzom zawodowym w związku z użyciem w konflikcie zbrojnym poza granicami państwa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Żołnierz zawodowy, na podstawie art. 24 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) może być skierowany do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa.

Skierowanie żołnierza zawodowego do pełnienia służby wojskowej poza granicami państwa, zgodnie z § 4 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 184, poz. 1237 ze zm.), następuje w przypadkach pełnienia tej służby w składzie jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.).

Art. 2 pkt 1 ww. ustawy mówi: „W rozumieniu ustawy:

  1. użycie Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej poza granicami państwa oznacza obecność jednostek wojskowych poza granicami państwa w celu udziału w:
    1. konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych,
    2. misji pokojowej,
    3. akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom”.

Żołnierz zawodowy, o którym mowa powyżej, na podstawie art. 102 ust. 4 ww. ustawy oraz § 4 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 41, poz. 243 ze zm.), otrzymuje należność zagraniczną w miesięcznej wysokości, określonej przy zastosowaniu mnożników najniższego uposażenia. Mnożnik ten uzależniony jest od stopnia wojskowego stanowiska służbowego, na które został skierowany.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa powyżej, przysługuje ponadto:

  • na podstawię art. 102 ust. 5 ww. ustawy, dodatek wojenny, o ile przebywa on w strefie działań wojennych;
  • na podstawie § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, zwiększenie stawki dodatku wojennego od 3-5% najniższego uposażenia. Zwiększenie to ustala dowódca polskiego kontyngentu wojskowego;
  • na podstawie § 4 pkt 5 i 6 ww. rozporządzenia, zwiększenie stawki należności zagranicznej od 10-30% kwoty najniższego uposażenia. Zwiększenie to ustala dowódca polskiego kontyngentu wojskowego;
  • na podstawie § 4 pkt 7 i 8 ww. rozporządzenia, zwiększenie stawki należności zagranicznej od 20-70% kwoty najniższego uposażenia. Zwiększenie to ustala Minister Obrony Narodowej;
  • na podstawie § 4 pkt 14 ww. rozporządzenia, należność zagraniczna za czas przejazdu od dnia wyjazdu z kraju do rejonu działania jednostki wojskowej i z powrotem, jeżeli czas przejazdu trwał dłużej niż 1 dzień;
  • na podstawie pkt 8 ww. rozporządzenia, diety oraz zwrot kosztów przejazdów i noclegów, w sytuacji odbywania podróży służbowej poza miejscowością, w której pełni on służbę poza granicami państwa.

Wśród ww. świadczeń nie występują zapomogi.

Rozstrzygając przedmiotową sprawę Wnioskodawca zauważa, że na podstawie art. 73 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), żołnierze zawodowi otrzymują inne należności pieniężne - zapomogi.

Art. 84 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy mówi, że żołnierzom zawodowym zapomogi mogą być przyznawane w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz z innych przyczyn powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych.

Analiza ww. zapisów pozwala stwierdzić, że miejsce pełnienia przez żołnierza zawodowego służby, z punktu widzenia możliwości przyznania zapomogi, jest dla ustawodawcy nieistotne. Istotnym jest jedynie fakt zaistnienia pewnych zdarzeń, które uprawniałyby żołnierza do otrzymania takiej zapomogi.

Na podstawie ww. przepisów, zapomogi są zatem przyznawane również żołnierzom zawodowym, którzy na podstawie § 4 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 184, poz. 1237), zostali skierowani do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa w składzie jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117 ze zm.).

Obecnie, na podstawie § 4 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu finansowania przygotowania i działania jednostek wojskowych poza granicami państwa (Dz. U. Nr 68, poz. 389), Dowództwo Operacyjne Sił Zbrojnych w Warszawie wypłaca zapomogi dla żołnierzy, którzy zostali ranni w trakcie służby w polskich kontyngentach wojskowych m.in. w Islamskiej Republice Afganistanu.

Analizując opisywany przypadek pod kątem podatkowym, Wnioskodawca zauważa, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a) Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są świadczenia przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw żołnierzom oraz pracownikom wojska wykonującym zadania poza granicami państwa w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom.

Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo tego, że zapomogi nie są świadczeniem przyznanym na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, żołnierzom zawodowym wykonującym zadania poza granicami państwa w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, powinny być wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca zauważa, że przyznanie i wypłata zapomóg ma ścisły i bezpośredni związek z pełnieniem przez żołnierzy zawodowych służby w polskich kontyngentach wojskowych. Zdarzenie losowe, które z definicji jest nagłe i nieprzewidywalne, w kontekście pełnienia przez żołnierzy zawodowych służby w polskim kontyngencie wojskowym jest najczęściej zdarzeniem dramatycznym, powodującym poważne konsekwencje zdrowotne, w tym nawet utratę życia. Słusznym zatem wydaje się zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych zapomóg, których charakter i cel przyznania jednoznacznie i niepodważalnie wynika z wykonywania przez żołnierzy zadań w polskim kontyngencie wojskowym.

Zastosowanie takiego rozwiązania pozwoli w ramach obowiązującego prawa, w sposób godny wspomóc żołnierzy zawodowych w przezwyciężeniu trudnej sytuacji zdrowotnej, w której się znaleźli, pełniąc niebezpieczną służbę poza granicami państwa, w celu wypełniania zobowiązań międzynarodowych i w celu budowy pozytywnego wizerunku Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej na arenie międzynarodowej.

Jednocześnie Wnioskodawca powołał się na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w której ustosunkowano się do podobnej sprawy w swojej decyzji - znak sprawy IPPB4/415-87/11-4/JK.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy prawidłowym jest zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów żołnierza zawodowego, osiągniętych z tytułu otrzymywania przez niego zapomóg, które zostały przyznane w związku z pełnieniem przez niego służby w składzie jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.)...

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów żołnierza zawodowego, osiągniętych z tytułu otrzymywania przez niego zapomóg, które zostały przyznane w związku z pełnieniem przez niego służby w składzie jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., wolne od podatku dochodowego są świadczenia przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw żołnierzom oraz pracownikom wojska wykonującym zadania poza granicami państwa:

  1. w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom,
  2. jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego w misjach pokojowych organizacji międzynarodowej i sił wielonarodowych,

- z wyjątkiem wynagrodzenia za pracę oraz uposażeń i innych należności pieniężnych przysługujących z tytuły pełnienia służby.

Zatem zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 83 ww. ustawy, ma zastosowanie do świadczeń przyznanych na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych żołnierzom oraz pracownikom wojska wykonującym zadania poza granicami państwa w składzie jednostki wojskowej użytej w celach określonych w tym przepisie.

Podkreślenia wymaga, iż przepisy dotyczące zwolnień przedmiotowych są odstępstwem od generalnej zasady powszechnego opodatkowania. Wszelkie zwolnienia bowiem w prawie podatkowym są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, dlatego też wykładnia przepisów ustanawiających te zwolnienia musi być wykładnią ścisłą.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wypłaca na podstawie § 4 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu finansowania przygotowania i działania jednostek wojskowych poza granicami państwa (Dz. U. Nr 68, poz. 389) zapomogi dla żołnierzy, którzy zostali ranni w trakcie służby w polskich kontyngentach wojskowych m.in. w Islamskiej Republice Afganistanu. Świadczenia te, tj.: zapomogi są przyznawane również żołnierzom zawodowym, którzy na podstawie § 4 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 184, poz. 1237), zostali skierowani do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa w składzie jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117 ze zm.).

Zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11.09.2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593), żołnierze zawodowi otrzymują jako inne należności pieniężne – nagrody uznaniowe i zapomogi.

W myśl natomiast § 6 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 23.12.2010 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg żołnierzom zawodowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 9, poz. 46), warunkiem przyznania zapomogi żołnierzowi zawodowemu jest konieczność poniesienia wydatków pieniężnych spowodowanych zdarzeniem określonym w art. 84 ust. 1 pkt 2 ustawy. Przy przyznawaniu zapomogi uwzględnia się okoliczności mające wpływ na sytuację materialną żołnierza zawodowego i jego rodziny.

Jednocześnie, stosownie do art. 84 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11.09.2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzom zawodowym mogą być przyznawane zapomogi - w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz z innych przyczyn powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż otrzymywane przez żołnierzy zawodowych w związku z pełnieniem przez nich służby w polskich kontyngentach wojskowych poza granicami państwa zapomogi przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, iż została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.