IPTPB3/4510-41/15-2/KJ | Interpretacja indywidualna

1.Czy nabyty przez Spółkę Znak towarowy będzie mógł podlegać amortyzacji w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji czy odpisy amortyzacyjne od Znaku towarowego będą stanowić koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia amortyzacji?
2.Czy zgodnie z art.16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prawidłowe będzie ustalenie wartości początkowej Znaku towarowego w wysokości ceny nabycia Znaku towarowego wynikającej z umowy sprzedaży (z uwzględnieniem art. 16g ust. 3 ww. ustawy)?
IPTPB3/4510-41/15-2/KJinterpretacja indywidualna
  1. amortyzacja
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. nabycie
  4. wartość początkowa
  5. znak towarowy
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2015 r. (data wpływu 30 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zakupionych praw ochronnych na znak towarowy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) –jest prawidłowe,
  • ustalenia wartości początkowej zakupionego prawa ochronnego na znak towarowy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą prawną (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji), która podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Spółka zajmować się będzie działalnością o charakterze marketingowym, mającym na celu w szczególności zarządzanie i promocję marki handlowej podmiotów z Grupy, a także szeroko rozumianą działalnością związaną z nieruchomościami. Spółka zamierza w przyszłości nabyć od innej spółki z Grupy (dalej: „Sprzedający”) prawo ochronne na znak towarowy zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „Znak towarowy”).

Zapłata za Znak towarowy może nastąpić zarówno poprzez faktyczne uiszczenie ustalonej przez strony umowy sprzedaży ceny, jak i poprzez potrącenie całości lub części wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz Sprzedającego.

Przykładowo Wnioskodawca może mieć wierzytelność wobec Sprzedającego o:

  • zapłatę ceny emisyjnej za zaoferowane Sprzedającemu obligacje lub
  • wypłatę środków z tytułu udzielenia pożyczki przez Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy lub
  • dokonanie przez Sprzedającego wpłaty na podwyższony kapitał zakładowy Wnioskodawcy.

Cena nabycia Znaku towarowego będzie odzwierciedlała jego wartość rynkową. Spółka będzie wykorzystywała nabyty Znak towarowy w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej będzie udzielanie licencji na korzystanie ze Znaku towarowego za wynagrodzeniem.

Transakcja sprzedaży Znaku towarowego podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podmiotem zobowiązanym do uiszczenia należnego podatku od towarów i usług w związku z dokonywaną transakcją będzie Sprzedający. Transakcja sprzedaży Znaku towarowego zostanie potwierdzona fakturą VAT wystawioną przez Sprzedającego na rzecz Spółki. Sprzedający i Spółka na moment sprzedaży Znaku towarowego będą zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy nabyty przez Spółkę Znak towarowy, z uwagi na fakt, że Spółka będzie go używać na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w okresie przekraczającym rok, będzie mógł podlegać amortyzacji w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji czy odpisy amortyzacyjne od Znaku towarowego będą stanowić koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia amortyzacji, tj. począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi wprowadzenie Znaku towarowego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych...
  2. Czy zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prawidłowe będzie ustalenie wartości początkowej Znaku towarowego w wysokości ceny nabycia Znaku towarowego wynikającej z umowy sprzedaży (z uwzględnieniem art. 16g ust. 3 ww. ustawy)...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, nabyty przez Spółkę Znak towarowy, z uwagi na fakt, że Spółka będzie go używać na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w okresie przekraczającym rok, będzie mógł podlegać amortyzacji w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), a w konsekwencji odpisy amortyzacyjne od Znaku towarowego będą stanowić koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia amortyzacji, tj. począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi wprowadzenie Znaku towarowego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodu są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Stosownie do art. 16b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

  1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe.
  5. licencje.
  6. prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410; dalej: „Prawo własności przemysłowej”),
  7. wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W katalogu wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, przy spełnieniu określonych przesłanek, wymienione zostały m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe oraz prawa określone w Prawie własności przemysłowej. Prawo własności przemysłowej normuje m.in.: stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 Prawa własności przemysłowej, na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.

Zgodnie z art. 120 Prawa własności przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 153 Prawa własności przemysłowej). Prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu (art. 162 ust. 1 Prawa własności przemysłowej).

Analiza przepisów Prawa własności przemysłowej prowadzi do wniosku, że prawa do znaków towarowych w rozumieniu Prawa własności przemysłowej, które spełnią przesłanki wyrażone w art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. takie jak Znak towarowy), mogą jako wartości niematerialne i prawne podlegać amortyzacji podatkowej.

Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych. Tytułem przykładu, Spółka wskazuje na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 lipca 2014 r. (znak IBPBI/2/423-426/14/PH), zgodnie z którą: „Nabyte przez podatnika prawa ochronne na te znaki potwierdzone wydaną przez Urząd Patentowy decyzją, stanowią w myśl cyt. wyżej przepisów wartości niematerialne i prawne, podlegające amortyzacji podatkowej. Jednocześnie muszą być spełnione również pozostałe przesłanki, tj. prawa takie muszą nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, a przewidywany okres ich używania winien być dłuższy niż rok”.

Analogiczne stanowisko przedstawił również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2014 r. (znak IPPB3/423-919/13-4/DP), w której zgodzono się ze stanowiskiem wnioskodawcy: „(...) prawa do znaków towarowych w rozumieniu ustawy o PWP, które spełnią przesłanki, wyrażone w art. 16b Ustawy CIT (tj. takie jak Znaki), mogą jako wartości niematerialne i prawne podlegać amortyzacji podatkowej”.

W związku z powyższym, mając na uwadze, że Znak towarowy zostanie nabyty przez Spółkę, będzie nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, przewidywany okres jego używania będzie dłuższy niż rok i będzie wykorzystywany przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, to w ocenie Wnioskodawcy Znak towarowy będzie podlegał amortyzacji w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy (...) dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (...). Powyższe prowadzi do wniosku, że w przypadku nabytego przez Wnioskodawcę Znaku towarowego, który spełniać będzie warunki wskazane w art. 16b ust. 1 ww. ustawy, odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodu. Stosownie do art. 16d ust. 2 ww. ustawy wartości niematerialne i prawne wymienione w art. 16b ust. 1 ww. ustawy wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (...) najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.

Z kolei, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (...) począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (...).

Uwzględniając wskazane przepisy ww. ustawy, Znak towarowy powinien zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki najpóźniej w miesiącu przekazania go do używania, natomiast odpisy amortyzacyjne od Znaku towarowego Spółka powinna dokonywać od pierwszego miesiąca po miesiącu, w którym Znak towarowy zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od podlegającego amortyzacji Znaku towarowego będą stanowić koszty uzyskania przychodu Spółki od momentu rozpoczęcia przez Spółkę amortyzacji, tj. począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi wprowadzenie Znaku towarowego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

Ad 2.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prawidłowe będzie ustalenie wartości początkowej Znaku towarowego w wysokości ceny nabycia Znaku towarowego wynikającej z umowy sprzedaży (z uwzględnieniem art. 16g ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy (...) dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

W ocenie Wnioskodawcy, wartość początkową Znaku towarowego nabytego przez Spółkę stanowić będzie ustalona przez Sprzedającego i Spółkę cena nabycia.

Jak zostało już wskazane w uzasadnieniu do pytania nr 1, Znak towarowy będzie spełniał definicję wartości niematerialnych i prawnych określonych w art. 16b ww. ustawy, a Spółka będzie miała obowiązek wprowadzić Znak towarowy nabyty od Sprzedającego do prowadzonej przez siebie ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zasady ustalania wartości początkowej powyższych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych regulują przepisy art. 16g ww. ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 tej ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia.

Przy czym w świetle art. 16g ust. 3 ww. ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (...).

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego jak i przytoczone przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą wspomniane przepisy art. 16g ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16g ust. 3 ww. ustawy.

Pogląd Spółki znajduje swe odzwierciedlenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych. Tytułem przykładu, Spółka wskazuje na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 lipca 2014 r. (znak IBPBI/2/423-426/14/PH), w której organ podatkowy zajął stanowisko, zgodnie z którym: „W przypadku nabycia wartości niematerialnych i prawnych w drodze umowy sprzedaży, wartością początkową będzie cena należna sprzedawcy, powiększona o inne wydatki związanie z ich nabyciem, poniesione do dnia ich przekazania do użytkowania. Zatem wyrażone we wniosku stanowisko Wnioskodawcy, że odpisy amortyzacyjne dot. zakupionych znaków towarowych (praw ochronnych) będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodu, a wartością początkową stanowiącą podstawę ich naliczenia będzie cena ich nabycia, należy uznać za prawidłowe”.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2014 r. (znak ITPB3/423-555b/13/PS), zgodnie z brzmieniem której: „(...) skoro Spółka nabędzie stosowne prawa do znaków towarowych na podstawie umowy sprzedaży, nie zaś na podstawie innego tytułu, np. aportu niepieniężnego, wówczas ich wartość początkową będzie stanowiła cena nabycia wyrażona w umowie sprzedaży, niezależnie od sposobu uregulowania (całości lub części) należności za nabywane znaki (np. w formie potrącenia wzajemnych zobowiązań zbywcy i Wnioskodawcy)”.

Analogiczne stanowisko zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2014 r. (znak IPPB3/423-919/13-4/DP), gdzie przyznano rację wnioskodawcy: „dla potrzeb ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Y wartość początkową Praw/Znaków nabytych przez Y stanowić będzie ustalona przez Y i X cena nabycia w rozumieniu art. 16g ust. 3 ustawy CIT)”, jak również w interpretacji indywidualnej z dnia 27 marca 2013 r. (znak IPPB3/423-10/13-4/PK1), w której zgodzono się z wnioskodawcą, że: „(...) w przypadku odpłatnego nabycia aktywów w postaci znaku towarowego (znaków towarowych) wartość początkową należy ustalić w wysokości ceny ich nabycia na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT (...). Na tej podstawie stwierdzić należy, że wartość początkową aktywów w postaci znaku towarowego (znaków towarowych) należy ustalić w wysokości wartości ceny nabycia”.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dla potrzeb ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki, wartość początkową Znaku towarowego nabytego przez Spółkę stanowić będzie ustalona przez Sprzedającego i Spółkę cena nabycia w rozumieniu art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (z uwzględnieniem art. 16g ust. 3 ww. ustawy).

Dodatkowo Spółka podkreśla, że bez znaczenia dla ustalenia wartości początkowej nabytego Znaku towarowego pozostaje kwestia sposobu uregulowania ceny nabycia Znaku towarowego.

Potwierdzają to również organy podatkowe w wydawanych indywidualnych interpretacjach, m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2014 r. (znak ITPB3/423-555b/13/PS) zajął stanowisko, zgodnie z którym: „(...) skoro Spółka nabędzie stosowne prawa do znaków towarowych na podstawie umowy sprzedaży, nie zaś na podstawie innego tytułu, np. aportu niepieniężnego, wówczas ich wartość początkową będzie stanowiła cena nabycia wyrażona w umowie sprzedaży, niezależnie od sposobu uregulowania (całości lub części) należności za nabywane znaki (np. w formie potrącenia wzajemnych zobowiązań zbywcy i Wnioskodawcy)”.

Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 27 marca 2013 r. (znak IPPB3/423-10/13-4/PK1), który mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdził, że: „W związku z zawartą umową sprzedaży Spółka kapitałowa będzie zobowiązana do zapłaty ceny aktywów, w wyniku czego po stronie S.KA. powstanie wierzytelność wobec Spółki kapitałowej (dalej zwana Wierzytelność I). Umowa sprzedaży aktywów zostanie udokumentowana przez SKA fakturą VAT. Jednocześnie SKA przystąpi jako wspólnik do Spółki kapitałowej. W związku z przystąpieniem do Spółki kapitałowej SKA będzie zobowiązana do pokrycia obejmowanych udziałów wkładem pieniężnym, w wyniku czego po stronie Spółki kapitałowej powstanie wierzytelność wobec S.KA. (dalej zwana Wierzytelność II). Rozliczenie umowy sprzedaży aktywów nastąpi w drodze umownego potrącenia Wierzytelności I oraz Wierzytelności II” i zgodził się z wnioskodawcą, że: .,(...) w przypadku odpłatnego nabycia aktywów w postaci znaku towarowego (znaków towarowych) wartość początkową należy ustalić w wysokości ceny ich nabycia na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT. (...) W przypadku Wnioskodawcy aktywa w postaci znaku towarowego (znaków towarowych) zostaną odpłatnie nabyte na podstawie umowy sprzedaży. Potrącenie Wierzytelności I i II nie ma wpływu na kwalifikację czynności. Dotyczy wyłącznie sposobu uregulowania należności”.

W tym stanie sprawy Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie Jego stanowiska przedstawionego powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zakupionych praw ochronnych na znak towarowy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest prawidłowe,
  • ustalenia wartości początkowej zakupionego prawa ochronnego na znak towarowy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w zakresie pytania nr 1 i nr 2 oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...), po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.