IPPP1/443-1265/13-4/MPe | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy, jeżeli Strony określiły terminy płatności

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2013 r. (który wpłynął do tut. Biura za pomocą platformy ePUAP w dniu 6 grudnia 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

  • nieprawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z jednej faktury dokumentującej nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy, jeżeli termin wynagrodzenia nastąpi w 3, 6 albo 12 ratach,
  • prawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z każdej z 3, 6 albo 12 faktur dokumentujących nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy, jeżeli Strony określiły terminy płatności.

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

X. spółka akcyjna spółka komandytowo-akcyjna (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą opodatkowaną VAT polegającą na produkcji kosmetyków, podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy sprzedaży (dalej: „Umowa”) zamierza nabyć prawo ochronne na znak towarowy (dalej: „Znak towarowy”). Sprzedający wykorzystuje obecnie Znak towarowy w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Znak Towarowy jest przez Sprzedającego zaliczony do wartości niematerialnych i prawnych i podlega amortyzacji. Wnioskodawca, zgodnie z postanowieniami Umowy, planuje nabyć prawo do Znaku towarowego w grudniu 2013 r. Kwota za jaką Wnioskodawca nabędzie prawo do Znaku towarowego nie została jeszcze ustalona ze Sprzedającym. Płatność za prawo ochronne na Znak towarowy zostanie rozłożona na 3, 6 albo 12 rat, o określonym terminie płatności w ciągu roku od dnia nabycia. Termin płatności pierwszej z rat na podstawie Umowy przypadnie na 31 grudnia 2013 r. Sprzedaż prawa ochronnego na Znak towarowy zostanie udokumentowana fakturą VAT wystawioną nie później niż 31 grudnia 2013 r. Wystawiona faktura będzie spełniać wymogi co do treści określone w Rozporządzeniu fakturowym. Wnioskodawca będzie wykorzystywał Znak towarowy w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

  1. Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy obejmującej całą wartość transakcji, w miesiącu otrzymania tej faktury, jeżeli termin płatności wynagrodzenia nastąpi w 3, 6 albo 12 ratach...
  2. W przypadku, jeśli stanowisko Wnioskodawcy na pytanie 1 będzie nieprawidłowe, to czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości określonej w każdej z 3, 6 albo 12 otrzymanych faktur, w miesiącu otrzymania każdej kolejnej faktury...

Zdaniem Wnioskodawcy:

  1. Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy obejmującej całą wartość transakcji, w miesiącu otrzymania tej faktury, jeżeli termin płatności wynagrodzenia nastąpi w 3, 6 albo 12 ratach.
  2. W przypadku, jeśli stanowisko Wnioskodawcy na pytanie 1 będzie nieprawidłowe, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości określonej w każdej z 3, 6 albo 12 otrzymanych faktur w miesiącu otrzymania każdej kolejnej faktury.

Ad. 1.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego zostało uregulowane w art. 86-89 ustawy o VAT. Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”. Kwotę podatku naliczonego, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a-b ustawy o VAT, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika a) z tytułu nabycia towarów i usług, b) potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego. Art. 86 ust. 2 lit. a) ustawy o VAT ustala zatem, że w wypadku, gdy podatnik nabędzie towar lub usługę będzie mu przysługiwać prawo do pełnej kwoty podatku wynikającej z nabytego towaru lub usługi. Natomiast art. 86 ust. 2 lit. b) ustawy o VAT oznacza, że jeśli nabywca otrzymał fakturę w związku z uiszczeniem przedpłaty na poczet przyszłej dostawy lub usługi, nabywcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości odpowiadającej kwocie podatku, jaka wynika z tej przedpłaty. Co istotne, art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o VAT odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy przedpłata dotyczy przyszłej dostawy lub usługi. Przedpłata stanowi więc zaliczkę, zadatek na rzecz czynności opodatkowanej, która ma się zdarzyć. Czyli, w przypadku, gdy podatnik nabędzie towar lub usługę, za którą to czynność została wystawiona faktura, podatnikowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty podatku wynikającej z transakcji niezależnie od tego, czy podatnik zapłacił za otrzymany towar lub usługę.

Podstawowa zasada dotycząca momentu, w którym powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony została sformułowana w art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT. Zasadą jest, że prawo to powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny.

Przedmiotowy wniosek dotyczy nabycia prawa ochronnego na Znak towarowy. Nabycie prawa będzie stanowić odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT. Samą usługę nabycia prawa ochronnego na Znak towarowy zalicza się do usług wymienionych w art. 28l pkt 1 ustawy o VAT, tj. „sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw”. Obowiązek podatkowy po stronie Sprzedającego w związku ze zbyciem prawa do Znaku towarowego powstanie z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze (art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy o VAT). Niezależnie od przepisów dotyczących momentu powstania obowiązku podatkowego w związku ze zbyciem prawa do znaku Towarowego po stronie Sprzedającego, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktury, mimo że płatność za wykonaną usługę zostanie rozbita na 3, 6 albo 12 rat. Faktura, jaką otrzyma od Sprzedającego Wnioskodawca będzie spełniać wszelkie wymagania stawiane przez przepisy prawa. Art. 106 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że „Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16”.

W sprawie Wnioskodawcy nie podlega wątpliwościom, że dojdzie do nabycia prawa do Znaku towarowego przez Wnioskodawcę. Sprzedający zasadnie zatem wystawi fakturę VAT. Przepisy Rozporządzenia fakturowego regulują z kolei moment, w którym należy wystawiać fakturę. § 11 ust. 1 wskazuje, że „W przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-4 i 7-11 oraz ust. 16a i 16b ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego”. Jednocześnie zastrzeżone jest, że faktury te nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego (§ 11 ust. 2 Rozporządzenia fakturowego).

Mając na uwadze powyższe przepisy, Sprzedający wypełni wszystkie wymogi związane terminem wystawienia faktur. Faktura zostanie wystawiona przed powstaniem obowiązku podatkowego, który zgodnie z treścią Umowy przypadnie na 31 grudnia 2013 r. Zatem faktura zostanie wystawiona prawidłowo. Faktura nie będzie dokumentować pustej transakcji, gdyż do nabycia przez Wnioskodawcę usługi w rzeczywistości dojdzie, nie ma więc przesłanek zakwestionowania prawa do odliczenia VAT. Wnioskodawca uważa, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wystąpi obowiązek wystawienia tylko jednej faktury. Świadczenie polegające na zbyciu prawa ochronnego na Znak towarowy ma bowiem charakter zdarzenia jednorazowego, które następuje w ściśle określonym momencie. Nie będzie to zatem czynność polegająca na świadczeniu usług w sposób ciągły. Zbycie prawa do Znaku towarowego można bowiem porównać do zbycia rzeczy. Nabywca w takim przypadku staje się jej właścicielem z chwilą zawarcia umowy sprzedaży. W sytuacji sprzedaży rzeczy nie mamy żadnych wątpliwości, że za tę czynność powinna zostać wystawiona jedna faktura VAT. Analogicznie powinniśmy potraktować sytuację zbycia prawa ochronnego na znak towarowy. Co więcej, przepisy ustawy o VAT oraz przepisy wykonawcze do niej nie stanowią, by istniał obowiązek wystawienia dwu lub więcej faktur, które dokumentowałyby usługę o charakterze jednorazowym. Zatem kompletne wykonanie usługi (przeniesienia prawa do Znaku towarowego), powinno zostać udokumentowane tylko jedną fakturą.

Podsumowując, w sytuacji, gdy Wnioskodawca otrzyma od Sprzedającego fakturę z tytułu usługi zbycia prawa do Znaku towarowego, która to faktura będzie odejmowała całą wartość prawa do Znaku wraz z podatkiem VAT, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT wynikającej z tej faktury. Nie ma bowiem przepisów w ustawie o VAT, które tego prawa by odmawiały. W związku z tym, zastosowanie znajdzie reguła z art. 86 ust. 1 w zw. z ust. 2 lit. a w zw. z ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad. 2.

Jeżeli stanowisko przedstawione w uzasadnieniu do pytania 1 zostanie uznane za nieprawidłowe, to właściwym rozwiązaniem będzie odliczanie przez Wnioskodawcę podatku naliczonego w wysokości określonej w każdej z 3, 6 albo 12 otrzymanych faktur. W zależności od ilości rat prawo to będzie przysługiwać w miesiącu otrzymania poszczególnej z faktur. Jedną z naczelnych zasad w podatku od wartości dodanej jest zasada neutralności podatku VAT. Neutralność podatku VAT dla podatnika rozumiana jest jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wskazuje się jednocześnie, że prawo do odliczenia VAT po stronie nabywcy powstaje z chwilą, gdy podatek, który zostanie odliczony, staje się wymagalny. Zasada bezpośredniej relacji prawa do odliczenia z wymagalnością podatku została wprost wyrażona w art. 167 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, który stanowi, że: „Prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny”. Zauważalna jest w takim przypadku bezpośrednia relacja między dwoma podmiotami, pomiędzy którymi zachodzi czynność opodatkowana. Podatnik-nabywca ma prawo odliczyć podatek naliczony, w momencie gdy podatnik-sprzedawca jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego. W niniejszej sprawie podatek po stronie Sprzedającego staje się wymagalny, tj. powstaje obowiązek podatkowy, z chwilą otrzymania płatności, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze (art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy o VAT). Zgodnie z zasadą wyrażoną w § 11 ust. 1-2 Rozporządzenia fakturowego fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego i nie wcześniej niż 30 dni przed jego powstaniem. Rozpatrując łącznie art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy o VAT w powiązaniu z § 11 ust. 1-2 Rozporządzenia fakturowego należy stwierdzić, że Sprzedający prawidłowo zachowa się, jeżeli wystawi 3, 6 albo 12 faktur dokumentujących transakcję, ponieważ tylko wówczas zostanie zachowana bezpośrednia relacja między prawem do odliczenia podatku naliczonego, a wymagalnością podatku należnego. Zatem, jeżeli stanowisko, do którego przyporządkowane jest pytanie 1 będzie uznane za nieprawidłowe, to Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości określonej w każdej z 3, 6 albo 12 otrzymanych faktur z dniem otrzymania kolejnej faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z jednej faktury dokumentującej nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy, jeżeli termin wynagrodzenia nastąpi w 3, 6 albo 12 ratach, prawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z każdej z 3, 6 albo 12 faktur dokumentujących nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy, jeżeli Strony określiły terminy płatności.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Według art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z powyższego wynika, że prawo do znaków towarowych nie stanowi towaru w rozumieniu przepisów ustawy, a zatem transakcja sprzedaży prawa do zarejestrowanego znaku towarowego nie może być kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów. Rozważenia wymaga natomiast kwalifikacja wskazywanej transakcji, jako odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanego wyżej przepisu wynika, że przez usługę należy rozumieć każde odpłatne świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy), w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych.

Odpłatność czynności (dostawy towarów, czy świadczenia usług) oznacza wykonanie tej czynności za wynagrodzeniem. Aby uznać daną czynność za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności. Wynagrodzenie musi być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu.

Należy zauważyć, że wartość znaku towarowego mieści się w kategorii „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem, sprzedaż prawa do znaku towarowego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatne świadczenie usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca czynny podatnik VAT na podstawie zawartej umowy sprzedaży zamierza nabyć prawo ochronne na znak towarowy. Sprzedający wykorzystuje obecnie Znak towarowy w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Znak Towarowy jest przez Sprzedającego zaliczony do wartości niematerialnych i prawnych i podlega amortyzacji. Wnioskodawca, zgodnie z postanowieniami Umowy, planuje nabyć prawo do Znaku towarowego w grudniu 2013 r. Kwota za jaką Wnioskodawca nabędzie prawo do Znaku towarowego nie została jeszcze ustalona ze Sprzedającym. Płatność za prawo ochronne na Znak towarowy zostanie rozłożona na 3, 6 albo 12 rat, o określonym terminie płatności w ciągu roku od dnia nabycia. Termin płatności pierwszej z rat na podstawie Umowy przypadnie na 31 grudnia 2013 r. Sprzedaż prawa ochronnego na Znak towarowy zostanie udokumentowana fakturą VAT wystawioną nie później niż 31 grudnia 2013 r. Wystawiona faktura będzie spełniać wymogi co do treści określone w Rozporządzeniu fakturowym. Wnioskodawca będzie wykorzystywał Znak towarowy w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione we wniosku dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy obejmującej całą wartość transakcji, w miesiącu jej otrzymania, jeżeli termin płatności wynagrodzenia nastąpi w 3, 6 albo 12 ratach.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że sprzedaż prawa ochronnego na Znak towarowy zostanie udokumentowana fakturą VAT wystawioną nie później niż 31 grudnia 2013 r. a Wnioskodawca będzie wykorzystywał Znak towarowy w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

W odniesieniu do powyższego w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35 z późn. zm.) do rozliczeń za okresy rozliczeniowe, które upływają w dniu 31 grudnia 2013 r., stosuje się przepisy art. 86 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r., w przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19-21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem. Do dokumentowania czynności dokonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. stosuje się przepisy art. 106 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem, oraz przepisy wydane na jego podstawie, z zastrzeżeniem ust. 2 (art. 12 ust. 1 ww. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r.).

Zatem z uwagi na to, że zdarzenie opisane we wniosku ma mieć miejsce nie później niż 31 grudnia 2013 r. niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan prawny obowiązujący do 31 grudnia 2013 r.

Stosownie do art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze – z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług, o których mowa w art. 28l pkt 1.

W przypadkach określonych w ust. 10 oraz ust. 13 pkt 2-4 i 7-10 otrzymanie części zapłaty (ceny) lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części (art. 19 ust. 15 ustawy).

W art. 28l pkt 1 ustawy, zostały wymienione takie czynności jak: sprzedaż praw lub udzielanie licencji i sublicencji, przeniesienie lub cesja praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddanie do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw.

Obowiązek podatkowy – na podstawie ww. art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy – związany jest w pierwszej kolejności z płatnością. Co oznacza, że w omawianej sprawie koniecznym jest ustalenie, kiedy nastąpi płatność (otrzymanie zapłaty) oraz czy i kiedy upływa termin zapłaty określony w umowie lub fakturze.

Z opisu sprawy wynika, że strony transakcji przewidują płatność w 3, 6 albo 12 ratach zatem obowiązek podatkowy u sprzedawcy powstanie każdorazowo z chwilą otrzymania każdej z rat, nie później jednak niż z upływem terminów płatności określonych dla poszczególnych należności.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Na podstawie § 11 ust. 1 rozporządzenia, w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-4 i 7-11, ust. 16a i 16b ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego.

W § 11 ust. 2 powołanego rozporządzenia wskazano, że faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego.

W odniesieniu do wskazanych powyżej przepisów prawa należy wskazać, że skoro płatność z tytułu sprzedaży Znaku towarowego dokonywana będzie w 3, 6 albo 12 ratach sprzedawca zobowiązany będzie każdą otrzymaną ratę potwierdzić fakturą VAT z zachowaniem terminów i zasad określonych w ww. rozporządzeniu.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18 (art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy).

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy – jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 12 ustawy – w przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

Przepisu ust. 12 nie stosuje się do przypadków, gdy faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11 (art. 86 ust. 12a pkt 1 ustawy).

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Analizując okoliczności niniejszej sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w niniejszej sytuacji zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a zakupiony Znak będzie służył – jak twierdzi Zainteresowany – do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wskazano w niniejszej interpretacji z tytułu nabycia prawa ochronnego na Znak towarowy, w sytuacji kiedy płatność dokonywana będzie w 3, 6 albo 12 ratach sprzedawca zobowiązany będzie każdą otrzymaną ratę potwierdzić fakturą VAT z zachowaniem terminów i zasad określonych w ww. rozporządzeniu. Natomiast Wnioskodawca stosownie do ww. art. 86 ust. 1 ustawy będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z każdej otrzymanej faktury. Prawo to powstanie – zgodnie z ww. art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy – w rozliczeniu za okres, w którym Wnioskodawca otrzyma każdą fakturę dokumentującą sprzedaż Znaku, bądź w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym będzie Mu przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie prawa ochronnego na Znak towarowy obejmującej całą wartość transakcji, w miesiącu otrzymania tej faktury, jeżeli termin płatności wynagrodzenia nastąpi w 3, 6 albo 12 ratach należało uznać za nieprawidłowe. Natomiast stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości określonej w każdej z 3, 6 albo 12 otrzymanych faktur w miesiącu otrzymania każdej kolejnej faktury uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.