IBPBI/2/423-1059/14/IZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy nabyty w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem prawa autorskiego, podlega amortyzacji w księgach Wnioskodawcy jako wartość niematerialna i prawna - autorskie lub pokrewne prawo majątkowe i będzie mógł być nadal amortyzowany po jego zarejestrowaniu? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1),W jakiej wartości należy rozpoznać dla celów amortyzacji podatkowej wartość początkową nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego, stanowiącego wartość niematerialną i prawną- autorskie lub pokrewne prawo majątkowe? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 22 sierpnia 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 29 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • możliwości uznania nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1),
  • ustalenia, czy ww. znak towarowy będzie nadal podlegać amortyzacji po jego zarejestrowaniu (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1),
  • ustalenia wartości początkowej nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego, stanowiącego wartość niematerialną i prawną (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

-jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • możliwości uznania nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji,
  • ustalenia, czy ww. znak towarowy będzie nadal podlegać amortyzacji po jego zarejestrowaniu,
  • ustalenia wartości początkowej nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego, stanowiącego wartość niematerialną i prawną.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów.

W przyszłości Wnioskodawca rozważa nabycie w drodze umowy sprzedaży od spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w której jest akcjonariuszem, przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. W skład nabywanego przedsiębiorstwa będą wchodziły m.in. wartości niematerialne i prawne w postaci prawa autorskiego - niezarejestrowanego znaku towarowego słowno - graficznego, którego warstwa graficzna stanowi utwór w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.). W przypadku nabycia przedsiębiorstwa wystąpi dodatnia wartość firmy, ustalona zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o CIT. Nabyte składniki majątku, w tym wskazany niezarejestrowany znak towarowy, będący wartością niematerialną i prawną - przedmiotem prawa autorskiego, będzie wykorzystywany przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:
  1. Czy nabyty w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem prawa autorskiego, podlega amortyzacji w księgach Wnioskodawcy jako wartość niematerialna i prawna - autorskie lub pokrewne prawo majątkowe i będzie mógł być nadal amortyzowany po jego zarejestrowaniu...
  2. W jakiej wartości należy rozpoznać dla celów amortyzacji podatkowej wartość początkową nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego, stanowiącego wartość niematerialną i prawną - autorskie lub pokrewne prawo majątkowe...

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania nr 1, nabyty w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem prawa autorskiego, podlega amortyzacji w księgach Wnioskodawcy jako wartość niematerialna i prawna - autorskie lub pokrewne prawo majątkowe i będzie mógł być nadal amortyzowany po zarejestrowaniu.

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych (WNiP).

Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

  1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
  5. licencje,
  6. prawa określone w ustawie z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, ze zm. – winno być Dz.U. z 2013 r. poz. 1410),
  7. wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how),

-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Tym samym, aby nabyty niezarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem prawa autorskiego mógł być amortyzowany jako wartość niematerialna i prawna, muszą zostać spełnione następujące warunki:

  • możliwość kwalifikacji niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego do jednej z kategorii wartości niematerialnych i prawnych, wymienionych w art. 16b ust. 1 ustawy o CIT;
  • niezarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem prawa autorskiego musi zostać nabyty przez podatnika;
  • niezarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem prawa autorskiego musi być wykorzystywany w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej;
  • przewidywany okres wykorzystania przez podatnika niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego wyniesie minimum rok.

Zdaniem Wnioskodawcy, niezarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem prawa autorskiego stanowi przedmiot autorskiego prawa majątkowego, o którym mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Na mocy art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego są w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Wnioskodawca wskazuje również na treść art. 1 ust. 4 tej ustawy, w myśl którego ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że niezarejestrowany znak towarowy może stanowić utwór, w odniesieniu do którego przysługują prawa ochronne wynikające z przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, niezależnie od objęcia lub nieobjęcia ich ochroną wynikającą z rejestracji w Urzędzie Patentowym (tak też J. Barta, System Prawa Prywatnego. Tom 13. Prawo autorskie, Warszawa 2008, s. 27-28).

W świetle powyższego należy uznać, że niezarejestrowany znak towarowy słowno - graficzny, którego warstwa graficzna stanowi przedmiot prawa autorskiego, jest podlegającą amortyzacji wartością niematerialną i prawną, o której mowa w art. 16b ust 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Zarejestrowanie znaku towarowego w Urzędzie Patentowym, pozostaje bez wpływu na powyższe stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę. Należy zatem uznać, że po zarejestrowaniu znaku Spółka nadal będzie mogła kontynuować amortyzację znaków ujętych w ewidencji jako prawo autorskie.

Niniejsze stanowisko potwierdzają również interpretacje podatkowe organów podatkowych np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 lipca 2013r. IPPB1/415-623/13-2/EC, jak i interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 maja 2011 r., nr IPPB3/423-219/11-3/PK1, czy interpretacja z 20 sierpnia 2010 r., nr IPPB3/423-336/10-5/MS; podobnie interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 2 lutego 2010 r., nr ITPB3/423-679c/09/MT.

Zdaniem Wnioskodawcy, nabyty w ramach przedsiębiorstwa niezarejestrowany znak towarowy, którego warstwa graficzna stanowi przedmiot ochrony prawa autorskiego, może być uznany za wartość niematerialną i prawną w myśl art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT - autorskie lub pokrewne prawo majątkowe. Amortyzacja będzie możliwa od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi wprowadzenie prawa do znaku towarowego jako prawa autorskiego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy niezależnie od tego, czy znak towarowy zostanie w przyszłości zarejestrowany w Urzędzie Patentowym.

Odnosząc się do pytania nr 2, Wnioskodawca uważa, że w przypadku nabycia przez niego w ramach przedsiębiorstwa prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego i wystąpienia dodatniej wartości firmy, zgodnie z art. 16g ust. 10 ustawy o CIT, będzie miał prawo do ustalenia wartości początkowej ww. niezarejestrowanego znaku jako prawa autorskiego w wartości rynkowej tego prawa, wycenionej przez biegłego rzeczoznawcę.

Zgodnie bowiem z art. 16g ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT, w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi - w razie wystąpienia dodatniej wartości firmy ustalonej zgodnie z ust. 2 - suma ich wartości rynkowej.

W konsekwencji, zgodnie z przywołanym przepisem, wartością początkową dla każdego z osobna składnika majątku jest wartość rynkowa składników nabytych. Amortyzacja od wartości rynkowej wartości niematerialnych i prawnych, wchodzących w skład przedsiębiorstwa nabytego w drodze umowy sprzedaży, jest dla nabywcy kosztem uzyskania przychodów. Łączną wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej z dnia nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w updop, wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Ustawodawca postanowił bowiem w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) updop, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te po ich zaktualizowaniu, zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o dokonane odpisy amortyzacyjne, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych, bez względu na czas ich poniesienia.

Z uwagi na to, że ww. składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia w postaci odpisów amortyzacyjnych.

Art. 15 ust. 6 updop stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

  1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
  5. licencje,
  6. prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1410),
  7. wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że prawo do znaku towarowego w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 updop, jako prawo podmiotowe dotyczy wyłącznie prawa do znaku zarejestrowanego, które ten status nabywa z chwilą rejestracji. Przymiotu tego nie posiada znak towarowy niezarejestrowany. Oznacza to, że pod pojęciem użytym w ww. przepisie mieszczą się tylko te prawa podmiotowe do znaku towarowego, które mają charakter bezwzględnego prawa majątkowego, tj. znaki towarowe, na które Urząd Patentowy wydał decyzję w sprawie udzielenia prawa ochronnego. Decyzja ta bowiem tworzy podmiotowe prawo używania znaku towarowego i oznaczania nim towarów i usług jako bezwzględne prawo majątkowe. Prawo ochronne jest więc wyłącznym prawem podmiotowym o czasowej i terytorialnej skuteczności. W konsekwencji, znaków towarowych, które nie zostały zarejestrowane w Urzędzie Patentowym, czy też w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego i które na moment sprzedaży nie będą objęte prawem ochronnym, nie można uznać za prawa określone w ustawie Prawo własności przemysłowej, które stosownie do treści art. 16b ust. 1 pkt 6 updop, stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji.

Zauważyć jednak należy, że jak wskazuje Wnioskodawca, nabyty w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowany znak towarowy, stanowić będzie przedmiot prawa autorskiego i będzie wykorzystywany przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 4 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania autorskie lub pokrewne prawa majątkowe.

Jak wynika z cytowanego unormowania, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, które spełniają następujące warunki:

  1. zostały nabyte,
  2. nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
  3. przewidywany okres ich używania przekracza rok,
  4. są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 updop.

Prawa, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4 updop, normuje ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.).

W myśl art. 1 ust. 1-2 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem tego prawa są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno - urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno - muzyczne, sceniczne, sceniczno - muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną (art. 1 ust. 3 ww. ustawy). Ochrona przewidziana przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Omawiana ustawa wyróżnia przy tym:

  • autorskie prawa osobiste, chroniące nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem (art. 16), oraz
  • autorskie prawa majątkowe, rozumiane jako przysługujące twórcy wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu (art. 17).

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy (art. 41 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga przy tym zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 53 tej ustawy).

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy zauważyć, że w analizowanej sprawie, znak towarowy będący przedmiotem prawa autorskiego, stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oznacza to, że w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa, Spółka nabędzie m.in. prawo majątkowe dotyczące znaku towarowego, wchodzące w skład nabywanego przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121).

W takiej sytuacji, prawo to pomimo braku formalnej rejestracji w Urzędzie Patentowym, czy też Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego, może zostać uznane za podlegającą amortyzacji wartość niematerialną i prawną, o której mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4 updop.

Kwalifikacji tej nie zmieni również fakt późniejszego zarejestrowania znaku towarowego.

W celu udzielenia odpowiedzi na pytanie Wnioskodawcy oznaczone we wniosku Nr 2, tj. w zakresie sposobu ustalenia, dla celów amortyzacji podatkowej, wartości początkowej nabytego znaku towarowego – należy odwołać się do art. 16g updop, który wskazuje zróżnicowane zasady ustalania przez podatników wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w zależności od sposobu ich nabycia.

I tak, zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 updop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, w razie odpłatnego nabycia uważa się cenę ich nabycia.

W myśl art. 16g ust. 10 updop, w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:

  1. suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z ust. 2;
  2. różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca nabędzie prawo do znaku towarowego na podstawie umowy sprzedaży, której przedmiotem będzie przedsiębiorstwo i w związku z nabyciem wystąpi dodatnia wartość firmy, wówczas wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej będzie stanowiła wartość rynkowa tego prawa, zgodnie z art. 16g ust. 10 pkt 1 updop, niezależnie od sposobu uregulowania (całości lub części) należności za nabywane przedsiębiorstwo (np. w formie potrącenia wzajemnych zobowiązań zbywcy i Wnioskodawcy).

Reasumując, nabycie w wyniku umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego, który stanowi przedmiot prawa autorskiego, będzie podlegać amortyzacji w księgach Wnioskodawcy jako wartość niematerialna i prawna. Ewentualne przyszłe zarejestrowanie przez Spółkę tego znaku towarowego w Urzędzie Patentowym pozostanie bez wypływu na powyższe stanowisko. Z kolei, dla celów amortyzacji podatkowej Wnioskodawca powinien rozpoznać wartość początkową nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego, stanowiącego wartość niematerialną i prawną - autorskie prawo majątkowe - według wartości rynkowej, stosownie do art. 16g ust. 10 pkt 1 updop.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że stanowisko Spółki w zakresie:

  • możliwości uznania nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1),
  • ustalenia, czy ww. znak towarowy będzie nadal podlegać amortyzacji po jego zarejestrowaniu (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1),
  • ustalenia wartości początkowej nabytego w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa niezarejestrowanego znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego, stanowiącego wartość niematerialną i prawną (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

-jest prawidłowe.

Należy przy tym podkreślić, że istotę interpretacji indywidualnej stanowi ocena stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (art. 14b i art. 14c Ordynacji podatkowej). W analizowanym przypadku, z uwagi

na treść postawionego pytania, tut. Organ jako uprawniony w tym zakresie dokonał jedynie oceny, czy niezarejestrowane w Urzędzie Patentowym znaki towarowe będące przedmiotem prawa autorskiego mogą zostać uznane za wartość niematerialną i prawną, o której mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4 updop. Przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest natomiast kwestia możliwości uznania niezarejestrowanych w Urzędzie Patentowym znaków towarowych za przedmiot autorskiego prawa majątkowego. Nadmienia się, że właściwym w sprawie rozstrzygania w zakresie materii przedmiotów stanowiących autorskie prawa majątkowe jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.