IBPB-1-3/4510-53/16/PC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy po dokonaniu obniżenia stawek amortyzacyjnych w stosunku do ujętych w wykazie, Spółka będzie uprawniona do podwyższenia tych stawek do poziomu nie wyższego niż wynikający z wykazu?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 5 listopada 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 10 listopada 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych (pytanie oznaczone we wniosku numerem 2) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest przedsiębiorstwem budowlanym. W ramach swojej działalności, Spółka realizuje projekty we wszystkich obszarach budownictwa, część z nich w okresach przekraczających 12 miesięcy.

Obecnie Spółka dokonuje podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych przy zastosowaniu odpowiednich stawek ujętych w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.). W kolejnych okresach Spółka planuje obniżenie stawek amortyzacyjnych wybranych środków trwałych nawet do 0%, co spowoduje brak dokonywania przez pewien okres odpisów amortyzacyjnych tych środków trwałych.

W związku z realizacją wieloletnich kontraktów budowlanych, Spółka w oparciu o prognozy finansowe, w początkowym okresie trwania kontraktu może nie generować dochodu. W przypadku zastosowania standardowych stawek amortyzacyjnych Spółka mogłaby generować stratę podatkową, która uniemożliwiłaby rozliczenie istniejących strat podatkowych, jak i nie byłaby możliwa do rozliczenia z przyszłymi dochodami. Obniżenie stawek amortyzacyjnych ma na celu uniknięcie negatywnych konsekwencji podatkowych, co związane jest z wyrazem racjonalnego zarządzania polityką finansową Spółki.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy po dokonaniu obniżenia stawek amortyzacyjnych w stosunku do ujętych w wykazie, Spółka będzie uprawniona do podwyższenia tych stawek do poziomu nie wyższego niż wynikający z wykazu... (pytanie oznaczone we wniosku numerem 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, po dokonaniu obniżenia stawek amortyzacyjnych w stosunku do stawek ujętych w wykazie, będzie uprawniony do podwyższenia tych stawek do poziomu nie wyższego niż wynikający z wykazu.

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje się, co do zasady, przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie. Zgodnie natomiast z art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy mogą obniżać podane w wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Przepis art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przewiduje zatem możliwość obniżenia wysokości dokonywanych odpisów amortyzacyjnych, a tym samym czasowego obniżenia poziomu kosztów uzyskania przychodów. Zdaniem Spółki, możliwość ponownego podwyższenia stawki amortyzacyjnej wynika ze zdania drugiego art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które stanowi, że zmiany stawki dokonuje się w pierwszym miesiącu następnego roku podatkowego. Zastosowanie w zdaniu drugim powołanego przepisu określenia „zmiany” sugeruje, że pojęcie to powinno być rozumiane zarówno jako jej obniżenie, jak i podwyższenie, a nie tylko obniżenie, o którym z kolei mowa wprost w zdaniu pierwszym ww. przepisu. Tym samym, wykładnia literalna przedmiotowej regulacji wskazuje na możliwość podwyższenia stawek amortyzacyjnych po ich uprzednim obniżeniu na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Co więcej, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli podatnik posiada prawo do obniżenia stosowanych stawek amortyzacyjnych, to systemowo powinien być również uprawniony do ponownego podwyższenia stawek amortyzacyjnych i amortyzowania środków trwałych przy zastosowaniu stawek ustawowych, tj. nie wyższych niż te przewidziane w wykazie. Odmienna interpretacja przedmiotowych regulacji stanowiłaby ograniczenie (bez podstawy prawnej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych) prawa podatnika do amortyzacji środków trwałych zgodnie ze stawkami określonymi w wykazie, które to prawo przewiduje art. 16i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dodatkowo, zdaniem Spółki, gdyby ustawodawca rzeczywiście chciał ograniczyć możliwość podwyższania przez podatnika uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych, zawarłby takie ograniczenie wprost w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe argumenty, należy uznać, że w stosunku do środków trwałych amortyzowanych metodą, o której mowa w art. 16i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka może stosować stawki amortyzacyjne w przedziale mieszczącym się pomiędzy stawkami określonymi w wykazie, stanowiącymi górną ich granicę, a wartością ustaloną na najniższym poziomie (tj. 0%). Jednocześnie, jedynym ograniczeniem w przedmiotowym zakresie jest określenie momentu, kiedy można dokonać zmiany stawki (jej obniżenia lub podwyższenia), czyli zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że ma prawo do ponownego podwyższenia stawek amortyzacyjnych, w przypadku ich uprzedniego obniżenia (zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Podwyższenie takie może być dokonane do dowolnej wysokości, pod warunkiem że stawki amortyzacyjne nie będą wyższe od stawek wynikających z wykazu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerem 1 i 3 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.