IBPBI/2/423-505/11/AP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W sytuacji gdy Spółka posiada dwa zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, czy wystarczającym jest łączne ustalenie dochodu Spółki uzyskanego na terenie SSE (w ramach obu zezwoleń) i korzystającego ze zwolnienia podatkowego oraz odrębne ustalenie dochodu Spółki, który nie jest objęty zwolnieniem w SSE i podlega opodatkowaniu?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2011 r. (data wpływu do tut. BKIP 04 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia dochodu Spółki uzyskanego zarówno z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej podlegającej zwolnieniu, jak i z działalności prowadzonej poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej, podlegającej opodatkowaniu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 04 maja 2011 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia dochodu Spółki uzyskanego zarówno z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej podlegającej zwolnieniu, jak i z działalności prowadzonej poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej, podlegającej opodatkowaniu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej i zajmuje się produkcją szkła dla celów branży motoryzacyjnej (szkło do produkcji szyb samochodowych) i budowlanej. W 2010 r. Spółka rozpoczęła również realizację projektu inwestycyjnego mającego na celu wdrożenie produkcji innowacyjnych profili dystansowych dla szyb zespolonych stosowanych również w branży budowlanej. Spółka prowadzi działalność produkcyjną na terenie zakładu w X oraz planuje uruchomienie zakładu w Y w oparciu o dwa odrębne zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: SSE).

Dnia 16 października 2007 r. Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE w zakładzie w X (dalej „Pierwsze Zezwolenie”). Pierwsze Zezwolenie zostało następnie zmienione decyzją z dnia 25 czerwca 2010 r. oraz decyzją z dnia 23 grudnia 2010 r. Ostatecznie, okres obowiązywania Pierwszego Zezwolenia został ustalony do dnia 31 marca 2018 r. Pierwsze Zezwolenie obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie Strefy, określonych w następujących pozycjach PKWiU:

  • 26.11 Szkło płaskie
  • 26.12 Szkło płaskie profilowane i poddane dalszej obróbce
  • 26.15 Wyroby ze szkła płaskiego pozostałe, włączając wyroby szklane do celów technicznych
  • 63.1 Usługi w zakresie prac przeładunkowych, magazynowania i przechowywania towarów.

Jednocześnie należy wskazać, że Spółka prowadzi również w SSE działalność gospodarczą w zakresie nieobjętym Pierwszym Zezwoleniem podlegającą opodatkowaniu oraz działalność gospodarczą poza terenem SSE, która została wydzielona organizacyjnie.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654, tekst jedn. ze zm.; dalej „ustawa o CIT”), w związku z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42 poz. 274, tekst jedn. ze zm., dalej: „ustawa o SSE”), Spółka kwalifikuje dochody z działalności gospodarczej objętej Pierwszym Zezwoleniem i prowadzonej na terenie SSE jako wolne od podatku.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2006 r. Nr 202, poz. 1485, ze zm., dalej: „Rozporządzenie KSSE”), maksymalna wielkość pomocy publicznej w odniesieniu do Pierwszego Zezwolenia wynosić będzie 40% kosztów inwestycji określonych w Pierwszym Zezwoleniu.

Spółka prowadzi ewidencję rachunkową pozwalającą określić łączny dochód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej „CIT”) osiągany w związku z Pierwszym Zezwoleniem oraz dochód podlegający opodatkowaniu, stosownie do wymagań określonych w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT w związku z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 tejże ustawy.

W 2010 r. Spółka zdecydowała się na realizację nowego projektu inwestycyjnego mającego na celu wdrożenie produkcji innowacyjnych profili dystansowych. W związku z realizacją tej inwestycji, w dniu 24 listopada 2010 r. Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE w zakładzie w Y (dalej „Drugie Zezwolenie”). Drugie Zezwolenie obowiązuje w okresie funkcjonowania SSE, tj. obecnie do dnia 31 grudnia 2020 r. Drugie Zezwolenie obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie Strefy, zaklasyfikowanych w następujących pozycjach PKWIU:

  • 22.23 wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa, oraz
  • w zakresie sprzedaży odpadów powstałych w wyniku ww. działalności określonych w kategorii: 38.11.52, 38.11.55, 38.11.58 oraz 38.11.39 PKWiU.

Zgodnie z § 4 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548, dalej „Rozporządzenie SSE”), maksymalna wielkość pomocy publicznej w odniesieniu do Drugiego Zezwolenia wynosić będzie również 40% kosztów inwestycji określonych w Drugim Zezwoleniu.

Z punktu widzenia profilu działalności Spółki obie Inwestycje realizują wspólne założenia branżowe oraz są współzależne organizacyjnie.

W związku z prowadzeniem działalności na podstawie dwóch zezwoleń, Spółka prowadzić będzie ewidencję księgową w sposób umożliwiający jednoznaczne przyporządkowanie wydatków inwestycyjnych oraz utworzonych nowych miejsc pracy do każdego Zezwolenia. Ewidencja ta umożliwi rozliczenie obydwu projektów pod kątem wypełnienia warunków określonych w Zezwoleniach oraz ustalenia kosztów kwalifikowanych poniesionych w związku z realizacją tych projektów dla celów kalkulacji przysługującego Spółce limitu pomocy publicznej.

Spółka jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W sytuacji gdy Spółka posiada dwa zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, czy wystarczającym jest łączne ustalenie dochodu Spółki uzyskanego na terenie SSE (w ramach obu zezwoleń) i korzystającego ze zwolnienia podatkowego oraz odrębne ustalenie dochodu Spółki, który nie jest objęty zwolnieniem w SSE i podlega opodatkowaniu... (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę posiadane przez Spółkę Zezwolenia, wystarczające jest łączne ustalenie dochodu Spółki uzyskanego na terenie SSE (w ramach obu zezwoleń) i korzystającego ze zwolnienia podatkowego oraz odrębne ustalenie dochodu Spółki, który nie jest objęty zwolnieniem w SSE i podlega opodatkowaniu.

Uzasadnienie stanowiska Spółki

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów i kosztów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu CIT lub są wolne od podatku. Ponadto, w myśl art. 7 ust. 4 ustawy o CIT, przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3 tego artykułu.

Art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT stanowi, że wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Na mocy art. 12 ustawy o SSE dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z § 5 ust. 5 Rozporządzenia SSE oraz obowiązującego wcześniej § 5 ust. 3 Rozporządzenia KSSE, zwolnienia z podatku przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie danej specjalnej strefy ekonomicznej. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Stosownie natomiast do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia odpisów amortyzacyjnych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zwolnieniu podlegają wszystkie dochody Spółki z określonej w obu Zezwoleniach działalności, uzyskiwane na terenie SSE w okresie ważności tych zezwoleń. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji z 01 lutego 2008 r. wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IP-PB3-423-426/07-3/KB). W piśmie tym stwierdza się, że „wykładnia gramatyczna powyższych przepisów wskazuje, że poza kryteriami określającymi wielkość pomocy publicznej, udzielanej w formie zwolnienia, wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest każdy dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu i prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.” Spółka ma przy tym zapewnić - na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o CIT oraz § 5 ust. 5 Rozporządzenia SSE - możliwość wyodrębnienia dochodów uzyskiwanych z działalności podlegającej zwolnieniu oraz z działalności nieobjętej zwolnieniem z CIT (pozostającej poza zakresem określonym w Zezwoleniach lub prowadzonej poza terytorialnym obszarem specjalnej strefy ekonomicznej).

Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie przewidział określonej formy wyodrębnienia ewidencyjnego oraz organizacyjnego działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Nie jest zatem konieczne tworzenie formalnie wyodrębnionych oddziałów prowadzących oraz nieprowadzących działalności na terenie strefy. Zarówno wykładnia literalna, jak i celowościowa przepisów wskazuje, że obowiązkiem korzystającego ze zwolnienia jest prowadzenie odrębnej ewidencji rachunkowej dla działalności zwolnionej oraz działalności nieobjętej zwolnieniem. Powyższe podejście zostało potwierdzone przez Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską z dnia 19 kwietnia 2006 r. (znak SPS-023-2267/06): „Organizacyjne wyodrębnienie z osoby prawnej - prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią - jednostki, której wypracowany dochód korzysta ze zwolnienia podatkowego, służy przede wszystkim prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W związku z tym przedsiębiorca musi zapewnić by na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych możliwe było ustalenie wysokości dochodu podlegającego zwolnieniu. A zatem wyodrębnienie organizacyjne służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym.” Wcześniej Ministerstwo Finansów zajęło podobne stanowisko w piśmie z dnia 31 października 2003 r. (znak: PB4/KGK-8214-2434-319/03) skierowanym do Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z którym: „Zdaniem Ministerstwa Finansów organizacyjne wyodrębnienie, służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym.

Jak wynika z powyższego, wymogi dotyczące prowadzenia stosownej ewidencji rachunkowej oraz wyodrębnienia organizacyjnego mają na celu prawidłowe ustalenie dochodu opodatkowanego oraz dochodu zwolnionego z opodatkowania i pod kątem realizacji tych celów należy oceniać prawidłowość prowadzonej przez podatników ewidencji. Oznacza to, że Spółka zobowiązana będzie do odrębnego ewidencjonowania dochodu opodatkowanego (osiąganego poza Zezwoleniami) oraz dochodu zwolnionego (osiąganego w ramach posiadanych przez Spółkę Zezwoleń). Ani wykładnia literalna, ani celowościowa powołanych na wstępie przepisów nie wymaga od Spółki wyodrębniania dochodu osiąganego w ramach poszczególnych Zezwoleń (jako że dochód ten korzysta w całości ze zwolnienia). Podsumowując, Spółka - podobnie jak czyni to obecnie - będzie zobowiązana do wydzielania księgowego dochodów, które podlegają opodatkowaniu CIT (osiąganych poza SSE oraz na obszarze SSE, ale z działalności niewymienionej w Zezwoleniach) oraz dochodów zwolnionych z opodatkowania (osiąganych na terenie SSE łącznie na podstawie obydwu Zezwoleń).

W związku z uzyskaniem Drugiego Zezwolenia (w powiązaniu ze spełnieniem warunków określonych w tym Zezwoleniu) Spółce będzie przysługiwało prawo do zwolnienia dochodu w kwocie wynikającej z sumy iloczynów dostępnej intensywności pomocy publicznej oraz wydatków kwalifikowanych dla obydwu Zezwoleń, z uwzględnieniem dyskontowania.

Tak obliczona pula pomocy przysługująca Spółce będzie konsumowana przez dochód wolny od podatku, osiągany w zakresie określonym w posiadanych ważnych Zezwoleniach (jak wskazano w stanie faktycznym Spółka zapewni odpowiednią ewidencję gwarantującą, że limit dopuszczalnej wysokości pomocy publicznej określony w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT nie zostanie przekroczony).

Z uwagi na to, że uprawnienie wynikające z Pierwszego Zezwolenia jest wcześniejsze, pierwotne w stosunku do Drugiego Zezwolenia, należy przyjąć, że do momentu wyczerpania puli pomocy publicznej dostępnej na podstawie Pierwszego Zezwolenia, jednak nie dłużej niż do momentu wygaśnięcia Pierwszego Zezwolenia, Spółka będzie korzystała ze zwolnienia wynikającego z inwestycji, w związku z którą udzielone było Pierwsze Zezwolenie. Jednocześnie, po wygaśnięciu Pierwszego Zezwolenia lub po wykorzystaniu puli pomocy publicznej dla Pierwszego Zezwolenia, Spółka będzie mogła nadal korzystać z puli zwolnienia podatkowego dostępnego na podstawie Drugiego Zezwolenia (jednak nie dłużej niż do momentu wygaśnięcia Drugiego Zezwolenia). Innymi słowy, przez cały okres prowadzenia przez Spółkę działalności na terenie SSE (wynikający łącznie z Pierwszego i Drugiego Zezwolenia), Spółka będzie prowadzić takie ewidencje dochodów, które umożliwią obliczenie dochodu (straty) zwolnionego z opodatkowania w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie SSE łącznie w ramach posiadanych ważnych zezwoleń oraz odrębnie dochodu opodatkowanego (straty podatkowej).

Na marginesie powyższych argumentów Spółka wskazuje, że podejście Spółki znajduje co do zasady potwierdzenie w dotychczasowej linii interpretacyjnej organów podatkowych w stanach faktycznych najbardziej zbliżonych do sytuacji Spółki, w szczególności w:

Jednolita pozytywna linia interpretacyjna organów podatkowych w ww. zakresie może zostać dodatkowo potwierdzona poniższymi interpretacjami:

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.).

Na mocy art. 12 ust. 1 tej ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o pdop, stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest pewnym wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż zwolnienie od podatku przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z prowadzonej na terenie strefy działalności gospodarczej, określonej w zezwoleniu. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy wówczas dochód z takiej działalności również nie będzie podlegał zwolnieniu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka posiada dwa zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W dniu 16 października 2007 r. Spółka uzyskała pierwsze zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, które zostało zmienione decyzją z dnia 25 czerwca 2010 r. oraz decyzją z dnia 23 grudnia 2010 r. Pierwsze Zezwolenie obowiązuje do 31 marca 2018 r. W związku z realizacją nowej inwestycji Spółka uzyskała drugie zezwolenie z dnia 24 listopada 2010 r. Drugie zezwolenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2020 r. Spółka prowadzi również na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalność gospodarczą nieobjętą zezwoleniem oraz działalność gospodarczą poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej.

Jak wynika z powołanych wcześniej przepisów prawa możliwość zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych uzależniona jest od tego czy dochód został uzyskany z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz od tego czy działalność generująca ten dochód objęta została zezwoleniem. Istotnym jest także to, aby wielkość dochodu zwolnionego nie przekroczyła dopuszczalnego limitu pomocy ustalonego dla przedsiębiorcy. Bez wpływu na możliwość skorzystania ze zwolnienia o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o pdop pozostaje natomiast okoliczność przy pomocy jakich inwestycji dochód ten został osiągnięty.

Ustawa o pdop wprowadzając podział na działalność opodatkowaną oraz wyodrębnioną działalność zwolnioną nie nakazuje wydzielać różnych rodzajów działalności zwolnionej i traktować ich odrębnie - tym bardziej zatem nie ma obowiązku wydzielania w ramach działalności zwolnionej dochodów z poszczególnych projektów inwestycyjnych. Wobec tego, jeżeli dany rodzaj działalności jest objęty zezwoleniem i działalność Przedsiębiorcy spełnia wymogi ustawy i rozporządzeń dotyczących specjalnej strefy ekonomicznej oraz jednocześnie ogólny maksymalny dostępny poziom pomocy publicznej nie został wykorzystany, nie ma formalnych przeszkód do skorzystania z pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku dochodowego.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o pdop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a - 16m. Zasady prowadzenia tej ewidencji przez podatników określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

W myśl § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 02 listopada 2006 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 202, poz. 1485 ze zm.), zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Z kolei zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.), w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Ustawodawca nie zdefiniował, o jak dalekie wyodrębnienie organizacyjne działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej chodzi. Organizacyjne wyodrębnienie z osoby prawnej - prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią - jednostki, której wypracowany dochód korzysta ze zwolnienia podatkowego, służy przede wszystkim prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W związku z tym przedsiębiorca musi zapewnić, by na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych możliwe było ustalenie wysokości dochodu podlegającego zwolnieniu. Zatem, wyodrębnienie organizacyjne służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym. Cytowany wyżej § 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej potwierdza stanowisko, iż przedsiębiorca zobowiązany jest do takiego prowadzenia ksiąg, aby możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu; nie ma natomiast obowiązku prowadzenia ewidencji odrębnie dla każdego zezwolenia.

W konsekwencji, zdaniem tut. Organu, w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie dwóch zezwoleń, jak i równoczesnego prowadzenia działalności niewymienionej w zezwoleniu, a także działalności prowadzonej poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej, Spółka będzie zobowiązana do prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla celów obliczenia dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy dla wszystkich posiadanych zezwoleń i odrębnej ewidencji rachunkowej dla działalności podlegającej opodatkowaniu. Tym samym nie ma obowiązku wydzielania w ramach działalności zwolnionej dochodów z poszczególnych zezwoleń.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Odnosząc się do powoływanych we wniosku interpretacji organów podatkowych należy wskazać, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.