IBPBI/2/423-150/12/JD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy prowadzenie na terenie SSE działalności zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych („PDOP"), na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz .U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; „ustawa o PDOP”), w oparciu o dwa zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, skutkuje obowiązkiem prowadzenia ewidencji rachunkowej odrębnie dla każdego z zezwoleń? W konsekwencji, czy istnieje obowiązek dodatkowego podziału dochodów z działalności prowadzonej na terenie SSE na części przypadające na każde zezwolenie osobno? (stan faktyczny)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2012 r. (wpływ do tut. Biura 13 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych posiadania dwóch zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie dwóch specjalnych stref ekonomicznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1, stan faktyczny) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2012 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych posiadania dwóch zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie dwóch specjalnych stref ekonomicznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie dwóch Specjalnych Stref Ekonomicznych („Strefa”, „SSE”) na podstawia następujących zezwoleń:

  • z dnia 28 września 2010 r. (Zezwolenie nr 1) oraz
  • z dnia 3 stycznia 2012 r. (Zezwolenie nr 2).

Zgodnie z treścią Zezwolenia nr 1 warunkiem prowadzenia działalności gospodarczej jest „Poniesienie na terenie strefy wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 października 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 z późn. zm., zwanego dalej: „ Rozporządzeniem”) w wysokości:

  1. nie mniej niż 24.024.592,00 zł do dnia 31 marca 2012 roku;
  2. narastająco nie mniej niż 34.356.000,00 zł do dnia 31 marca 2015 roku;
  3. narastająco nie mniej niż 55.292.576.00 zł do dnia 30 czerwca 2020 roku".

W treści Zezwolenia nr 1 warunek dotyczący minimalnych nakładów inwestycyjnych został określony we wskazany powyżej sposób, z uwagi na fakt, iż kosztem kwalifikowanym w ramach Zezwolenia nr 1 są także koszty najmu, ponoszone przez cały okres czasu do daty zakończenia inwestycji (30 czerwca 2020 r.) - czyli co roku limit podlega dodatkowemu zwiększeniu o poniesione na bieżąco koszty najmu.

Zgodnie z treścią Zezwolenia nr 2 warunkiem prowadzenia działalności gospodarczej jest „Poniesienie na terenie strefy wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 października 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 z późn. zm., zwanego dalej: „Rozporządzeniem”) w wysokości do najmniej 25.000.000 zł (słownie: dwadzieścia pięć milionów złotych) w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r.”. Zarówno Zezwolenie nr 1 jak i Zezwolenie nr 2 obowiązują bezterminowo, do czasu zakończenia funkcjonowania SSE.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy prowadzenie na terenie SSE działalności zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych („PDOP”), na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz .U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; „ustawa o PDOP”), w oparciu o dwa zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, skutkuje obowiązkiem prowadzenia ewidencji rachunkowej odrębnie dla każdego z zezwoleń... W konsekwencji, czy istnieje obowiązek dodatkowego podziału dochodów z działalności prowadzonej na terenie SSE na części przypadające na każde zezwolenie osobno... (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 – stan faktyczny)

Zdaniem Spółki, w treści przepisów ustalających zasady korzystania ze zwolnienia podatkowego w Strefie brak jest zapisów, które nakładałyby obowiązek prowadzenia odrębnej księgowości podatkowej dla każdego z projektów, na które wydane zostały zezwolenia strefowe.

W szczególności, brak jest takich zapisów:

  • w ustawie o PDOP,
  • w ustawie o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.; „ustawa o SSE”,
  • jak również w rozporządzeniu Rady Ministrów z 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 ze zm.; „rozporządzenie w sprawie pomocy”).

Art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP stanowi, iż wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy na podstawie zezwolenia, stanowiącego, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, podstawę do korzystania z pomocy publicznej. Art. 17 ust. 4 ustawy o PDOP określa, iż zwolnienie to przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy.

Z kolei stosownie do art. 12 ustawy o SSE, ustalającej podstawowe zasady prowadzenia działalności w Strefie, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy w ramach zezwolenia strefowego, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, zwolnieniem podatkowym objęty jest dochód z działalności gospodarczej:

(I) prowadzonej przez Spółkę na terenie Strefy, która równocześnie

(II) została wymieniona w posiadanym zezwoleniu strefowym.

Brak jest we wskazanych przepisach regulacji nakazujących ustalanie odrębnego wyniku finansowego/podatkowego w przypadku posiadania przez przedsiębiorcę więcej niż jednego zezwolenia strefowego. Brak jest również regulacji zabraniających posiadania więcej niż jednego zezwolenia strefowego.

Warto także podkreślić, iż rozporządzenie w sprawie pomocy wskazuje w § 5 ust. 5, iż w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem Strefy, działalność prowadzona na terenie Strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie Strefy.

Zgodnie ze wskazanym przepisem, obowiązek ustalania odrębnego wyniku odnosi się wyłącznie do sytuacji, kiedy ten sam podatnik prowadzi jednocześnie działalność na terenie Strefy i poza nią. W konsekwencji, zdaniem Spółki, w przypadku prowadzenia działalności na terenie Strefy, na podstawie dwóch zezwoleń strefowych, będzie ona zobowiązana do prowadzenia jednej ewidencji spełniającej wymogi art. 9 ust. 1 ustawy o PDOP, czyli w sposób zapewniający m.in. określenie kwoty dochodu zwolnionego od PDOP oraz podlegającego opodatkowaniu. W przepisach regulujących zasady kalkulacji wyniku podatkowego przedsiębiorcy strefowego brak jest bowiem wymogu dodatkowego podziału dochodów z działalności prowadzonej na terenie Strefy dla projektów inwestycyjnych związanych z poszczególnymi zezwoleniami.

Biorąc pod uwagę powyższe, korzystanie z dwóch zezwoleń strefowych nie kreuje obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej i ustalania odrębnego wyniku podatkowego dla każdego z Zezwoleń.

Równocześnie Spółka jest świadoma, iż powinna zapewnić możliwość wyodrębnienia środków trwałych oraz utworzonych, nowych miejsc pracy związanych z każdym projektem inwestycyjnym, będącym podstawą do wydania Spółce poszczególnych Zezwoleń. Powyższe umożliwi niezależne rozliczenie każdego z projektów pod kątem wypełnienia warunków określonych we właściwym zezwoleniu oraz ustalenie kosztów inwestycji poniesionych w związku z realizacją poszczególnych projektów dla celów kalkulacji przysługującego Spółce limitu pomocy publicznej. Wskazane przez Spółkę stanowisko jest w pełni zgodne z jednolitą linią interpretacyjną prezentowaną przez organy podatkowe.

Analogiczne podejście zostało zaprezentowane m.in. przez:

  • Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 8 listopada 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-995/11/SD;
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 29 sierpnia 2011 r., sygn. ILPB3/423-241/11-2/MM;
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 17 marca 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-1887/10/JD;
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 2 marca2011 r., sygn. ILPB3/423-946/10-3/MM.

Zdaniem Spółki, fakt iż będzie ona prowadzić działalność gospodarczą na podstawie Zezwoleń Strefowych, w dwóch różnych specjalnych strefach ekonomicznych, nie różnicuje jakkolwiek jej sytuacji podatkowej względem sytuacji jednostek prowadzących działalność gospodarczą na terenie jednej Strefy na podstawie więcej niż jednego zezwolenia (w wielu przypadkach na terenie różnych podstref poprzez oddzielne zakłady produkcyjne).

Analogiczne podejście zostało zaprezentowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w Interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-1036/11/AK, który uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „(...) pomimo faktu, iż działalność zwolniona będzie prowadzona przez Spółkę jednocześnie na terenie dwóch stref ekonomicznych (Mieleckiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej) (...) na Spółce będzie ciążył obowiązek odrębnego ewidencjonowania dochodu opodatkowanego (osiąganego poza Zezwoleniami) oraz dochodu zwolnionego (osiąganego w ramach Zezwoleń). Nie będzie natomiast konieczne wyodrębnianie dochodu osiąganego w ramach poszczególnych Zezwoleń”. Podobne stanowisko zajął Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w piśmie z 7 sierpnia 2006 r. (sygn. PUS.I/423/73/08).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego nr 1 (dotyczącego zdarzenia przyszłego), a także pytania oznaczonego nr 2 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.