0115-KDIT2-2.4011.321.2018.3.RS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie z opodatkowania świadczenia otrzymywanego z Wielkiej Brytanii.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2018 r. (data wpływu 31 lipca 2018 r.), uzupełnionym w dniu 11 września 2018 r. oraz 2 października 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania świadczenia otrzymywanego z Wielkiej Brytanii – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 11 września 2018 r. oraz 2 października 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania świadczenia otrzymywanego z Wielkiej Brytanii.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni, po ukończeniu liceum w 1993 r., wyjechała do Londynu, gdzie ukończyła studia i pracowała do 2016 r. W 2016 r. zachorowała (zdiagnozowano schizofrenię) i musiała wrócić do Polski, do rodziny, bowiem w Londynie nie miała żadnej opieki. Obecnie jako osoba, która nie pracowała w Polsce a jedynie w Wielkiej Brytanii, otrzymuje zasiłek ESA (Employment and Support Allowance) brytyjskiej opieki społecznej z tytułu ograniczonej możliwości do pracy, jako zasiłek socjalny dla osób, które ze względu na stan zdrowia nie mogą aktualnie wykonywać żadnej pracy. Zasiłek taki został przyznany Wnioskodawczyni na trzy lata.

Ze względu na stan zdrowia, Wnioskodawczyni musi obecnie przebywać wyłącznie w Polsce, pod stałą opieką rodziny oraz lekarza psychiatry. W żadnym innym kraju nie posiada obecnie innego miejsca zamieszkania. W Polsce przebywa od 14 lutego 2016 r. na stałe, początkowo była na oddziale psychiatrycznym szpitala.

Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie i brytyjskie. Z przedstawionych faktów wynika, że aktualne miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni dla celów podatkowych jest jedynie w Polsce. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności biznesowej w Polsce ani w żadnym innym kraju. Nie posiada nieruchomości w kraju ani za granicą. Zasiłek socjalny jest jedynym źródłem utrzymania Wnioskodawczyni.

W Wielkiej Brytanii osoby, które na skutek utraty zdrowia nie mogą podjąć żadnej pracy, otrzymują zasiłek socjalny. Odnosi się to do osób, które nie mają żadnych innych źródeł utrzymania (dochodów). Tak jest w przypadku Wnioskodawczyni. Gdyby przebywała w Wielkiej Brytanii, zasiłek ten nie byłby opodatkowany, musiała jednak przyjechać do Polski, bowiem w Wielkiej Brytanii była zupełnie samotna i w przypadku nasilenia się objawów choroby, w pewnych sytuacjach byłaby bezradna. W Polsce Wnioskodawczyni przebywa z ojcem, który pomaga w trudnych sytuacjach, w czasie nasilenia się choroby.

Przyznany Wnioskodawczyni zasiłek jest okresowy i zależy od diagnozy lekarzy, którzy się Nią opiekują. Wypłacane Wnioskodawczyni świadczenie jest pomocą społeczną dla ludzi, którzy nie posiadają żadnego innego dochodu i nie są w stanie podjąć aktualnie pracy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymywany przez Wnioskodawczynię zasiłek z pomocy społecznej (ESA) podlega opodatkowaniu w Polsce, czy też jest zwolniony z podatku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna płacić podatku ponieważ jest to wsparcie dla osoby, która nie może mieć dochodu z pracy. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymywana przez Wnioskodawczynię pomoc socjalna powinna być zwolniona z podatku, ponieważ nie posiada Ona żadnych innych źródeł dochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509) osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Jak wynika z treści wniosku oraz jego uzupełnienia, Wnioskodawczyni, po ukończeniu liceum w 1993 r., wyjechała do Londynu, gdzie ukończyła studia i pracowała do 2016 r. W 2016 r. zachorowała (zdiagnozowano schizofrenię) i musiała wrócić do Polski, do rodziny, bowiem w Londynie nie miała żadnej opieki. Obecnie jako osoba, która nie pracowała w Polsce a jedynie w Wielkiej Brytanii, otrzymuje zasiłek ESA (Employment and Support Allowance) brytyjskiej opieki społecznej z tytułu ograniczonej możliwości do pracy, jako zasiłek socjalny dla osób, które ze względu na stan zdrowia nie mogą aktualnie wykonywać żadnej pracy. Zasiłek taki został przyznany Wnioskodawczyni na trzy lata.

Ze względu na stan zdrowia, Wnioskodawczyni musi obecnie przebywać wyłącznie w Polsce, pod stałą opieką rodziny oraz lekarza psychiatry. W żadnym innym kraju nie posiada obecnie innego miejsca zamieszkania. W Polsce przebywa od 14 lutego 2016 r. na stałe, początkowo była na oddziale psychiatrycznym szpitala.

Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie i brytyjskie. Z przedstawionych faktów wynika, że aktualne miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni dla celów podatkowych jest jedynie w Polsce. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności biznesowej w Polsce ani w żadnym innym kraju. Nie posiada nieruchomości w kraju ani za granicą. Zasiłek socjalny jest jedynym źródłem utrzymania Wnioskodawczyni.

W Wielkiej Brytanii osoby, które na skutek utraty zdrowia nie mogą podjąć żadnej pracy, otrzymują zasiłek socjalny. Odnosi się to do osób, które nie mają żadnych innych źródeł utrzymania (dochodów). Tak jest w przypadku Wnioskodawczyni. Gdyby przebywała w Wielkiej Brytanii, zasiłek ten nie byłby opodatkowany, musiała jednak przyjechać do Polski, bowiem w Wielkiej Brytanii była zupełnie samotna i w przypadku nasilenia się objawów choroby, w pewnych sytuacjach byłaby bezradna. W Polsce Wnioskodawczyni przebywa z ojcem, który pomaga w trudnych sytuacjach, w czasie nasilenia się choroby.

Przyznany Wnioskodawczyni zasiłek jest okresowy i zależy od diagnozy lekarzy, którzy się Nią opiekują. Wypłacane Wnioskodawczyni świadczenie jest pomocą społeczną dla ludzi, którzy nie posiadają żadnego innego dochodu i nie są w stanie podjąć aktualnie pracy.

W myśl art. 17 ust. 1 Konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840) z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 Konwencji, części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są świadczenia z pomocy społecznej.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonego zwolnienia od podatku, do świadczeń z pomocy społecznej, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczają się wszelkie świadczenia, dla których źródłem jest pomoc społeczna.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1508) pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy, pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.

Pomoc społeczna, stosownie do art. 3 ww. ustawy, wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.

Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie sytuacjom, o których mowa w art. 2 ust. 1, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy zatem stwierdzić, iż zgodnie z postanowieniami Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, świadczenie w postaci zasiłku otrzymywanego przez Wnioskodawczynię z Wielkiej Brytanii wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Jednocześnie jednak, w sytuacji gdy - jak twierdzi Wnioskodawczyni - świadczenie to, wypłacane z brytyjskiej opieki społecznej, stanowi świadczenie pomocy społecznej, to korzysta ze zwolnienia w myśl art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.