0114-KDIP3-3.4011.3.2018.3.MP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie zasiłku wdowiego z Austrii

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2017 r. (data wpływu 3 stycznia 2018 r.) uzupełnione pismem z dnia 16 lutego 2018 r. (data nadania 16 lutego 2018 r., data wpływu 23 lutego 2018 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 31 stycznia 2018 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.3.2018.1.JM (data nadania 1 lutego 2018 r., data doręczenia 9 lutego 2018 r.) oraz pismem z dnia 30 marca 2018 r. (data nadania 3 kwietnia 2018 r., data wpływu 6 kwietnia 2018 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 16 marca 2018 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.3.2018.2.JM (data nadania 16 marca 2018 r., data doręczenia 27 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zasiłku wdowiego z Austrii – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zasiłku wdowiego z Austrii.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.3. 2018.1.JM (data nadania 1 lutego 2018 r., data doręczenia 9 lutego 2018 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez wyjaśnienie w zakresie jakich przepisów prawa podatkowego ma być wydana interpretacja oraz wskazanie konkretnych przepisów prawa podatkowego, doprecyzowanie stanu faktycznego, sformułowanie pytania w formie pytającej oraz przedstawienie własnego stanowiska w odniesieniu do sformułowanego pytania.

Pismem z dnia 16 lutego 2018 r. (data nadania 16 lutego 2018 r., data wpływu 23 lutego 2018 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła powyższe w terminie.

W związku z dalszymi wątpliwościami, co do przedstawionego stanu faktycznego, organ pismem z dnia 16 marca 2018 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.3.2018.2.JM (data nadania 16 marca 2018 r., data doręczenia 27 marca 2018 r.) wezwał Wnioskodawczynię o doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 30 marca 2018 r. (data nadania 3 kwietnia 2018 r., data wpływu 6 kwietnia 2018 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła powyższe w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest osobą pobierającą świadczenie Witwenpension z Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft w Austrii po zmarłym mężu. Świadczenie jakie Wnioskodawczyni otrzymuje nie jest emeryturą. Wnioskodawczyni otrzymuje zasiłek tzw. wdowi „Witwenpension”, jako żona zmarłego męża. Mąż Wnioskodawczyni zmarł w wieku 56 lat i nie nabył praw emerytalnych. Ww. zasiłek Wnioskodawczyni będzie otrzymywać do chwili ewentualnego powtórnego zawarcia związku małżeńskiego. Świadczenie wypłacane jest przez podmiot o nazwie: Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft z siedzibą w Austrii. Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie, zamieszkuje w Polsce. Świadczenie jakie Wnioskodawczyni otrzymuje w Austrii podlega obowiązkowi podatkowemu w Austrii, natomiast w praktyce, z uwagi, że jest to bardzo niska kwota, w Austrii stanowi kwotę wolną od podatku.

W uzupełnieniu z dnia 30 marca 2018 r. w odpowiedzi na pytanie czy zasiłek wdowi jest otrzymany na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych Wnioskodawczyni poinformowała, że zasiłek wdowi otrzymywany jest na podstawie następujących austriackich przepisów:

  1. Bundesgesetz vom 11. Oktober 1978 über die Sozialversicherung der in der gewerblichen Wirtschaft selbständig Erwerbstätigen (Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz – GSVG) – w wolnym tłumaczeniu Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz (GSVG) można określić jako Prawo o zawodowym ubezpieczeniu społecznym;
  2. Allgemeines Pensionsgesetz (APG) – w wolnym tłumaczeniu Allgemeines Pensionsgeset jako ogólne prawo emerytalne.

Poza tym Wnioskodawczyni dodała, że na podstawie wyżej wskazanych przepisów zasiłek należał się również młodszemu synowi Wnioskodawczyni, z racji osierocenia przez ojca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie obowiązujących przepisów prawa powszechnie obowiązującego (przepisów prawa podatkowego), dochód z zasiłku (Witwenpension) otrzymywany w latach 2014 i 2015 od podmiotu o nazwie Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft z siedzibą w Austrii, podlega opodatkowaniu w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ww. dochód – zasiłek, nie podlega w Polsce opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 200, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie, zamieszkuje w Polsce. Wnioskodawczyni jest osobą pobierającą świadczenie po zmarłym mężu „Witwenpension” wypłacane z Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft z siedzibą w Austrii. Świadczenie jakie Wnioskodawczyni otrzymuje nie jest emeryturą. Wnioskodawczyni otrzymuje zasiłek tzw. wdowi „Witwenpension”, jako żona zmarłego męża. Mąż Wnioskodawczyni zmarł w wieku 56 lat i nie nabył praw emerytalnych. Ww. zasiłek Wnioskodawczyni będzie otrzymywać do chwili ewentualnego powtórnego zawarcia związku małżeńskiego.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 224, poz. 1921; Dz. U. z 2008 r. Nr 222, poz. 1450).

Zgodnie z art. 18 ww. umowy, emerytury i podobne płatności lub renty otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie.

Określenie „renty” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez określony albo dający się ustalić okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania wypłat w zamian za w pełni dokonane zobowiązanie pieniężne lub w równoważniku danej kwoty pieniężnej (art. 18 ust. 2 ww. umowy).

Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji (pkt I.7 Komentarza do art. 18), artykuł 18 MK OECD obejmuje swoim zakresem tzw. inne, podobne wynagrodzenia. Są to m.in. świadczenia wypłacane na rzecz wdów i sierot. Warunkiem, który musi zostać przy tym spełniony, jest ich związek z wcześniejszą pracą wykonywaną przez pracownika oraz ich charakter, polegający na zabezpieczeniu środków do życia. Bez znaczenia pozostaje natomiast okoliczność, czy wypłata następuje jednorazowo, czy też periodycznie. Nie wymaga się też osiągnięcia przez osoby uprawnione wieku emerytalnego – przy czym sieroty co do zasady otrzymują świadczenia do chwili osiągnięcia pełnoletniości, do chwili zakończenia nauki bądź do chwili usamodzielnienia się.

Zatem otrzymywany przez Wnioskodawczynię zasiłek wdowi z Austrii należy zakwalifikować do „innych podobnych płatności”, o których mowa w art. 18 ww. umowy. Zgodnie z tym przepisem świadczenie to jest opodatkowane wyłącznie w państwie miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni, tj. w Polsce.

Tym samym, nie ma zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania, określona w art. 24 umowy, bowiem przedmiotowe świadczenie, zgodnie z cytowaną polsko – austriacką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

W Polsce zasiłek wdowi wypłacany z Austrii podlega opodatkowaniu zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2014 r. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja źródeł przychodów ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie.

Zatem, do przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które nie mieszczą się w kategorii przychodów zaliczonych do enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 1-8 powołanej ustawy źródeł przychodów. W rezultacie, wypłacany Wnioskodawczyni zasiłek wdowi z Austrii należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zaznaczyć, że przepis art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa w sposób enumeratywny (tj. wyczerpujący) przychody (lub dochody) objęte zwolnieniem od podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Z przedstawionego we wniosku i uzupełnieniu opisu stanu faktycznego nie wynika, że otrzymywany z Austrii przez Wnioskodawczynię zasiłek wdowi jest wypłacany na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych. W szczególności Wnioskodawczyni nie określiła, że jest to świadczenie rodzinne wypłacane na podstawie austriackich przepisów prawa rodzinnego lub odpowiadające przepisom prawa rodzinnego w Polsce. Wnioskodawczyni wskazała w uzupełnieniu wniosku, że zasiłek wdowi otrzymywany jest na podstawie austriackich przepisów, które można określić jako Prawo o zawodowym ubezpieczeniu społecznym oraz ogólne prawo emerytalne.

Wobec powyższego, przyznany Wnioskodawczyni zasiłek wdowi - w sytuacji, gdy nie jest wypłacany na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych - nie jest objęty zamkniętym katalogiem zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Również świadczenia tego nie można zwolnić na podstawie żadnego z pozostałych przepisów (punktów) enumeratywnie wymienionych w katalogu art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego uznać należy, że zasiłek wdowi wypłacany Wnioskodawczyni z Austrii w latach 2014 i 2015, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce zgodnie z powołanymi przepisami ww. umowy polsko – austriackiej oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji, gdy brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymany zasiłek wdowi, stanowi przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym i wykazaniu w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym został otrzymany.

Stanowisko Wnioskodawczyni jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  • z zastosowaniem art. 119a;
  • w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.