IBPBII/1/415-506/12/AŻ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Opodatkowanie zasiłku dla bezrobotnych przyznanego w Islandii a wypłacanego przez polski Urząd Pracy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2012r. (data wpływu do tut. Biura – 14 maja 2012r.), uzupełnionym w dniu 24 lipca 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zasiłku dla bezrobotnych przyznanego w Islandii a wypłacanego przez polski Urząd Pracy – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2012r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zasiłku dla bezrobotnych przyznanego w Islandii a wypłacanego przez polski Urząd Pracy.

Jako, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 17 lipca 2012r. znak: IBPB II/1/415-506/12/AŻ wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 24 lipca 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca podjął zatrudnienie w ramach umowy o pracę w firmie H. w Islandii. Pracował tam w okresie od 01 lipca 2006r. do 28 lutego 2011r. W Islandii został mu przyznany zasiłek dla bezrobotnych na okres od 09 kwietnia 2011r. do 08 lipca 2011r.

Wnioskodawca uzyskał zezwolenie od instytucji łącznikowej na wypłatę zasiłku dla bezrobotnych przez polski Urząd Pracy. W dniu 12 kwietnia 2011r. Wnioskodawca zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba poszukująca pracy i złożył wniosek o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych przyznanego mu w Islandii.

Zasiłek islandzki został Wnioskodawcy wypłacony za powyższy okres przez Powiatowy Urząd Pracy. Na koniec lutego 2012r. Wnioskodawca otrzymał z Powiatowego Urzędu Pracy PIT-8C, w którym w poz. 34 tego dokumentu otrzymał informację o treści: „Transferowany zasiłek dla bezrobotnych z Islandii – podstawa prawna art. 8 ust. 1 pkt 8c oraz ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 415), art. 69 ust. 1 Rozporządzenia Rady EWG Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971r. Dz.U. WE/L 149 z dn. 05.07.1971r. z poźn. zm., art. 90 ust. 1 lit. c Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego Nr 883/2004r. z 29 kwietnia 2004r.

W poz. 35 PIT-8C, w kolumnie "przychód" wykazana została kwota 11.862,23, zaś w poz. 40 wykazana kwota 11.862,23. Pozostałe rubryki PIT-8C nie zawierają żadnych danych poza imieniem i nazwiskiem oraz podpisem i pieczątką osoby sporządzającej informację.

Poza tym przychodem w 2011r. Wnioskodawca uzyskał jeszcze przychód w Islandii z zatrudnienia w ramach umowy o pracę od 01 stycznia 2011r. do 28 lutego 2011r. oraz przychód w Polsce z innych źródeł potwierdzony PIT-11 przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym. Od wypłaconego wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę oraz od islandzkiego zasiłku dla bezrobotnych w Islandii Wnioskodawcy został potrącony podatek dochodowy, na co otrzymał potwierdzenie w informacji pisemnej przekazanej mu przez instytucje islandzkie.

Wnioskodawca dodał, że do dnia 07 kwietnia 2011r. posiadał zameldowanie w Islandii.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca ma prawo wykazać wypłacony przez Powiatowy Urząd Pracy transferowany z Islandii zasiłek dla bezrobotnych w załączniku PIT/ZG w poz. 24 tego załącznika (inne źródła) oraz wykazać w poz. 25 zapłacony podatek od tego zasiłku w Islandii oraz odliczyć ten podatek zgodnie z art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (metoda odliczenia proporcjonalnego)...

Wnioskodawca nie zgadza się z informacją przedstawioną mu w rozmowie telefonicznej, że transferowany zasiłek z Islandii jest polskim źródłem przychodu. Wnioskodawca wskazał, iż zasiłek ten został mu przyznany przez Islandię, w wyniku wykonywania w tym kraju pracy najemnej. Został on również w tym kraju opodatkowany, a jedynie jego wypłata za zgodą stosownych instytucji nastąpiła na terenie Polski. Zatem źródłem jego powstania jest Islandia.

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie ma art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz § 1 lit. f) i § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 14 listopada 2011r. w sprawie ustalenia wzorów rocznego obliczenia podatku oraz zeznań podatkowych obowiązujących za rok 2011, w którym ustalono załącznik do zeznania rocznego PIT/ZG- informacja o wysokości dochodów z zagranicy i zapłaconym podatku.

Wnioskodawca uważa, że przychód ten powinien być rozliczony z zastosowaniem art. 23 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wypłacony transferowany zasiłek dla bezrobotnych jest przychodem z Islandii i ma prawo do odliczenia zapłaconego podatku w Islandii w zeznaniu rocznym zgodnie z art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z powyższych przepisów wynika, iż w pierwszej kolejności obowiązek podatkowy ustala się w oparciu o ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, a następnie o umowy mające na celu rozgraniczenie obowiązku podatkowego nałożonego ustawodawstwami dwóch umawiających się państw, co wynika z ograniczającego i korygującego charakteru umów międzynarodowych.

W przypadku transferowanego zasiłku dla bezrobotnych, zgodnie z art. 70 ust. 1 rozporządzenia Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 149 z dnia 5 lipca 1971r.) w przypadkach określonych w przepisach art. 69 ust. 1 świadczenia udzielane są przez instytucję każdego z państw, do którego bezrobotny udaje się w celu poszukiwania pracy. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu podlegali pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek w okresie ostatniego wykonywania pracy, zobowiązana jest do zwrotu kosztów tych świadczeń. Z przepisu tego wynika więc, że właściwa instytucja państwa, w którym przyznano bezrobotnemu zasiłek transferowy (dalej jako państwo właściwe) zobowiązana jest do zwrotu kosztów tych świadczeń.

Stosownie do art. 70 ust. 2 ww. rozporządzenia Nr 1408/71, zwroty są ustalane i dokonywane na podstawie udokumentowanych rzeczywistych wydatków lub w kwocie zryczałtowanej, na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) Nr 574/72 z dnia 21 marca 1972r. dotyczącego stosowania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1408/71 (dalej: rozporządzenie 574/72).

Zgodnie z art. 97 ust. 1 rozporządzenia Nr 574/72, kwota wypłaconych świadczeń jest zwracana przez instytucję państwa właściwego na rzecz instytucji, która wypłaciła te świadczenia, w wysokości wynikającej z rozliczenia tej ostatniej instytucji. Oznacza to, że o formie zwrotu kosztów wypłaconego transferowanego zasiłku dla bezrobotnych (rzeczywiste wydatki lub kwota zryczałtowana) decyduje zawsze instytucja państwa, do którego udał się bezrobotny, tj. w tym przypadku instytucja polska. W praktyce polskich instytucji zawsze stosuje się rozliczenie w oparciu o rzeczywiste wydatki.

Zgodnie z art. 70 ust. 3 rozporządzenia Nr 1408/71, państwa członkowskie mogą ustalić między sobą inne sposoby dokonywania zwrotów lub wypłat, lub też mogą zrezygnować z dokonywania jakichkolwiek zwrotów pomiędzy instytucjami podlegającymi ich kompetencji.

Polska nie zawarła tego rodzaju porozumienia z żadnym państwem członkowskim UE, EOG, ani Szwajcarią. W związku z tym, zwrot kosztów wypłaconych przez polskie instytucje zasiłków transferowych dla bezrobotnych następuje zawsze, zaś kwota tego zwrotu zawsze odpowiada kwocie rzeczywiście poniesionych przez Fundusz Pracy wydatków. Oznacza to, iż Fundusz Pracy występuje tu jedynie jako instytucja kredytująca świadczenia dla bezrobotnych wypłacane de facto na koszt innych państw. W związku z powyższym, wypłacany przez polski Urząd Pracy zasiłek transferowy dla bezrobotnych, zwracany następnie w rzeczywistej wysokości przez właściwą instytucję państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jest świadczeniem pochodzącym z tego drugiego państwa.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż istotnie – jak słusznie stwierdza Wnioskodawca – wskazany zasiłek transferowy pochodzi z Islandii – to państwo jest źródłem jego wypłaty. Jednakże z uwagi na to, że jego faktycznej wypłaty dokonuje instytucja mająca siedzibę na terytorium Polski – ciążą na niej określone obowiązki wynikające z ustaw podatkowych, tj. m.in. obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C.

Przy czym wskazać należy, iż obowiązek sporządzenia przez Urząd Pracy informacji PIT-8C zależy od tego, czy dany transferowy zasiłek dla bezrobotnych będzie podlegał w Polsce opodatkowaniu, w świetle postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z państwem członkowskim Unii Europejskiej, z którego zasiłek pochodzi.

Jeżeli z treści właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania będzie wynikało prawo do opodatkowania w Polsce dochodu z tytułu transferowego zasiłku dla bezrobotnych, w związku z obowiązkami podatkowymi uregulowanymi w ustawie, to Powiatowy Urząd Pracy będzie zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C, o wysokości wypłaconych dochodów, zgodnie z art. 42a ustawy.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca podjął zatrudnienie w ramach umowy o pracę w firmie H. w Islandii. Pracował tam w okresie od 01 lipca 2006r. do 28 lutego 2011r. W Islandii został mu przyznany zasiłek dla bezrobotnych na okres od 09 kwietnia 2011r. do 08 lipca 2011r. Wnioskodawca uzyskał zezwolenie od instytucji łącznikowej na wypłatę zasiłku dla bezrobotnych przez polski Urząd Pracy. W dniu 12 kwietnia 2011r. Wnioskodawca zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba poszukująca pracy i złożył wniosek o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych przyznanego mu w Islandii. Zasiłek islandzki został Wnioskodawcy wypłacony za powyższy okres przez Powiatowy Urząd Pracy. Na koniec lutego 2012r. Wnioskodawca otrzymał z Powiatowego Urzędu Pracy PIT-8C.

W przedstawionym stanie faktycznym znajdzie zatem zastosowanie umowa z dnia 19 czerwca 1998r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1999r. Nr 79, poz. 890).

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym Państwie.

Skutki podatkowe wypłaty w Polsce zasiłku dla bezrobotnych przyznanego w Islandii należy analizować zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. umowy który to przepis dotyczy tzw. innych dochodów, tj. dochodów nieobjętych regulacjami innych przepisów kwalifikujących uzyskiwany dochód do odpowiedniego źródła w świetle umowy międzynarodowej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. umowy części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Z powołanych wyżej przepisów umowy polsko-islandzkiej o unikaniu podwójnego opodatkowania wynika, iż dochody osoby mającej miejsce zamieszkania bez względu na to, skąd są one osiągane, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce. W konsekwencji zatem dochód z tytułu transferowego zasiłku dla bezrobotnych przyznanego w Islandii podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. Skoro tak, to Powiatowy Urząd Pracy, wypłacający zasiłek transferowy z Islandii był zobowiązany (zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) do sporządzania informacji PIT-8C o wysokości wypłaconych dochodów.

Zatem w zeznaniu podatkowym za 2011r. Wnioskodawca winien był wykazać dochód z tytułu zasiłku transferowanego oraz obliczyć od niego podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach ogólnych, tj. wg obowiązującej skali podatkowej.

Wypłaconego zasiłku transferowego – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – nie należało wykazywać w załączniku PIT/ZG, ponieważ dochód z tego tytułu podlegał opodatkowaniu tylko w Polsce i wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy nie miał do niego zastosowania art. 23 umowy polsko-islandzkiej dotyczący podwójnego opodatkowania, gdyż zgodnie z postanowieniami umowy – w związku z brzmieniem przywołanego art. 21 umowy – nie powinno dochodzić do podwójnego opodatkowania. Postanowienia umowy dotyczące metod zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu stosowane są jedynie wówczas, gdy zgodnie z jej uregulowaniami dany dochód podlega opodatkowaniu w obu państwach.

W świetle umowy polsko-islandzkiej dochód z tytułu wypłaconego Wnioskodawcy zasiłku transferowanego winien być opodatkowany tylko w Polsce. Skoro, jak twierdzi Wnioskodawca również w Islandii pobrano z tego tytułu podatek dochodowy, Wnioskodawca ma prawo wystąpić do właściwych władz tego państwa o zwrot tego podatku.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.