Zarzuty skargi kasacyjnej | Interpretacje podatkowe

Zarzuty skargi kasacyjnej | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to zarzuty skargi kasacyjnej. Zestawienie zostało ograniczone do kilku najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Skuteczne zakwestionowanie prawidłowości sprawowanej kontroli przez sąd administracyjny pierwszej instancji jest możliwe w przypadku wskazania przepisów prawa, które naruszył sąd, a następnie powiązanie zarzutów z nimi związanych z odpowiednimi normami prawa procesowego bądź materialnego, które wadliwie zastosowano w postępowaniu administracyjnym.
Fragment:
(...) 3 i art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. nie powinny mieć zastosowania w sprawie. Jak już wcześniej wykazano, w złożonej skardze kasacyjnej skarżący nie sformułowali skutecznie zarzutu odpowiadającego wymogom art. 174 pkt 2 P.p.s.a., umożliwiającego Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu kontrolę spornych ustaleń faktycznych. Skoro nie zostały podważone przyjęte w sprawie ustalenia faktyczne, a zarzut naruszenia prawa materialnego wywodzą skarżący z kwestionowania tych ustaleń, to zarzuty skargi kasacyjnej oparte na naruszeniu prawa materialnego należało uznać za bezzasadne. 12. Kierując się wyżej wymienionymi względami Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 P.p.s.a. (...)
2011
1
lip

Istota:
W myśl art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie prawa procesowego może polegać na błędnej jego wykładni (opierając skargę kasacyjną na takim zarzucie należy wskazać, jak według wnoszącego skargę kasacyjną, przepis taki powinien być rozumiany) lub na naruszeniu prawa przez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na tak zwanym błędzie w subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo, że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie "podciągnięto" pod hipotezę określonej normy prawnej, z tym jednak zastrzeżeniem, iż skargę kasacyjną opartą na zarzucie naruszenia prawa procesowego można jedynie wywieść o ile stwierdzone uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zarzuty skargi kasacyjnej powinny być skierowane pod adresem sądu pierwszej instancji, co oznacza, iż skarżący jest zobowiązany do wskazania przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, które jego zdaniem zostały przez sąd naruszone. Postawienie zarzutu naruszenia przepisów postępowania wymaga zawsze przytoczenia przepisów postępowania przez ich oznaczenie numerem artykułu, paragrafu, ustępu oraz zawierać uzasadnienie, na czym to naruszenie polegało i jaki wpływ wywarło na treść kwestionowanego wyroku.
Fragment:
(...) błędzie w subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo, że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie "podciągnięto" pod hipotezę określonej normy prawnej, z tym jednak zastrzeżeniem, iż skargę kasacyjną opartą na zarzucie naruszenia prawa procesowego można jedynie wywieść o ile stwierdzone uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zarzuty skargi kasacyjnej powinny być skierowane pod adresem sądu pierwszej instancji, co oznacza, iż skarżący jest zobowiązany do wskazania przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, które jego zdaniem zostały przez sąd naruszone. Postawienie zarzutu naruszenia przepisów postępowania wymaga zawsze przytoczenia przepisów postępowania przez ich oznaczenie numerem artykułu, paragrafu, ustępu oraz zawierać uzasadnienie, na czym to naruszenie polegało i jaki wpływ wywarło na (...)
2011
1
cze

Istota:

1. Kwestionowanie zatem na etapie postępowania kasacyjnego okoliczności, które zostały poświadczone w dokumencie urzędowym jest nietrafione. Z dokumentu tego bezspornie wynika, iż skarżącej zapewniono udział w posiedzeniu Sądu pierwszej instancji (podobnie jak w całym poprzedzającym je postępowaniu), w którym aktywnie uczestniczyła (popierała skargę), co wyklucza możliwość uznania, że pozbawiono jej możności obrony swych praw w rozumieniu art. 183 § 2 pkt 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

2. Według niekwestionowanego protokołu z rozprawy z dyspozycji powyższego unormowania sędzia sprawozdawca się wywiązał, składając sprawozdanie z przebiegu rozprawy. Kompletność tego sprawozdania skarżąca mogłaby kwestionować, gdyby w ramach uprawnień przysługujących jej na podstawie art. 103 i art. 104 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podważyła treść protokołu z posiedzenia Sądu. Tego jednak nie uczyniła, wobec czego należy przyjąć za podstawę orzekania stan faktyczny w tym protokole uwidoczniony.

3. Podniesione przez skarżącą również w powyższym kontekście wywody sugerujące brak bezstronności sędziego sprawozdawcy (z uwagi na przeszłość zawodową i znajomość z pełnomocnikiem Dyrektora Izby Skarbowej) nie korespondują z treścią ww. przepisu ustawy procesowej i jako takie muszą być pozostawione bez komentarza. Tego rodzaju okoliczności skarżąca mogłaby powoływać w ramach zarzutu naruszenia art. 19 w związku z art. 21 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, którego w skardze kasacyjnej nie podniesiono.

4. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wyjaśniał już, że przepisy regulujące postępowanie administracyjne (podatkowe) nie mogą stanowić samodzielnej podstawy zaskarżenia (o której mowa w art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wyroku w procesie kasacyjnym.

5. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 20 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skarżąca podejmuje polemikę z oceną dowodów zgromadzonych w sprawie, usiłując dowieść prawdziwości swoich twierdzeń, tak co do globalnej ich oceny, jak i w ramach poszczególnych oświadczeń o pochodzeniu środków finansowych wydatkowanych przez skarżącą w 2003 r. Argumentacja ta zmierza więc do podważenia stanu faktycznego sprawy. Również i w tym kontekście należy zauważyć, że po ponad trzech latach obowiązywania Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga szczególnego uzasadnienia twierdzenie, że w ramach materialnoprawnych podstaw zaskarżenia (art. 174 pkt 1 Prawa) nie można kwestionować ustaleń faktycznych przyjętych w sprawie przez Sąd pierwszej instancji za podstawę orzeczenia.

6. Art. 86 Ordynacji podatkowej (określający okres przechowywania przez podatników ksiąg podatkowych i związanych w nimi dokumentów), jak i art. 306 tej ustawy (stanowiący przepis karny dotyczący odpowiedzialności za ujawnienie tajemnicy skarbowej) oraz art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn (określający moment powstania obowiązku podatkowego w tym podatku) nie znajdowały w sprawie zastosowania. Są to regulacje materialnoprawne, na które skarżąca powołała się ogólnikowo dla uzasadnienia swoich zarzutów odnoszących się do wadliwości ustaleń faktycznych w sprawie i nie stanowiły w żadnym zakresie podstawy działania organów podatkowych (ani Sądu). Za chybione należy więc uznać podniesione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej zarzuty ich naruszenia.

7. wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna, mimo że formalnie została sporządzona przez pełnomocnika wskazanego w art. 175 § 3 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera istotne wady konstrukcyjne, nie wyodrębnia wyraźnie podstaw kasacyjnych określonych w art. 174 tego Prawa, niewłaściwie przyporządkowuje wskazane przepisy do przepisów prawa materialnego i procesowego. Podnosząc naruszenie przepisów procesowych nie usiłuje nawet wykazywać, że naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy sądowoadministracyjnej (sposób jej załatwienia), a tylko taka wadliwość może stanowić skuteczną podstawę zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej instancji. Nieprawidłowy jest również zawarty w skardze kasacyjnej wniosek co do sposobu załatwienia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny (uchylenie wyroku zaskarżonej decyzji i wznowienie postępowania), świadczący o niezrozumieniu roli sądów administracyjnych w ogólności, a sądu kasacyjnego w szczególności. Sąd administracyjny (por. art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 i 2 i art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej legalności, nie jest natomiast uprawniony do załatwienia merytorycznego sprawy administracyjnej.
Fragment:
(...) żadnych skutków procesowych. W konsekwencji naruszenie art. 141 § 2 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi w sposób wskazany przez wnoszącego skargę kasacyjną w ogóle nie może stanowić podstawy zaskarżenia w rozumieniu art. 174 pkt 2 twj ustawy. W myśl bowiem tego ostatniego przepisu tylko uchybienie mające istotny wpływ na wynik sprawy może stanowić podstawę skargi kasacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2005 r. sygn. akt FSK 2321/04, niepubl.). Pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej zostały przez stronę wadliwie sformułowane, na co trafnie zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Zarzut naruszenia art. 291 § 2 Ordynacji podatkowej nie może zostać rozpoznany, gdyż zarówno z jego treści, jak i z jego uzasadnienia wynika, że adresowany jest do organu podatkowego. W myśl tego przepisu kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia do protokołu kontroli i w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania zawiadomić (...)
2011
1
maj

Istota:

1. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w danej sprawie sąd oraz organ administracyjny w przyszłości, ilekroć ta sprawa będzie przedmiotem rozpoznania sądu lub organu, jeżeli ocena prawna nie zostanie uchylona w prawem określonym trybie i jeżeli nie uległy zmianie przepisy stanowiące podstawę oceny w sprawie.
2. Nie można zatem na każdym etapie postępowania powracać do kwestii, która już została przesądzona.
Fragment:
(...) z dnia 14 września 2000r. sygn, akt I SA/Gd 790/98. W wydanym wyroku, jak podkreślił Sąd I instancji, NSA zajął jednoznaczne stanowisko, iż podziela ustalenia i ocenę prawną Izby Skarbowej stwierdzając, że działalność skarżącego w zakresie sprzedaży lokali I nieruchomości w okresie od końca 1994r. do czerwca 1997r. była działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o działalności gospodarczej. Za nieuzasadnione należy w związku z powyższym uznać zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia wskazanych przepisów postępowania. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez ich niezastosowanie stwierdzić należy, że są one niezasadne. Sąd administracyjny może bowiem interpretować przepisy prawa, do wyjątków należą natomiast sytuacje w których sąd stosowałby przepisy prawa materialnego, to organy administracji publicznej je stosują. Sąd administracyjny ocenia czy prawo materialne zostało przez organy w (...)
2011
1
maj

Istota:
Wydana w trybie art. 115 § 1 - 5 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) decyzja o odpowiedzialności byłych wspólników rozwiązanej spółki osobowej, za jej zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 tej ustawy, jest należącą do właściwości naczelników urzędów skarbowych decyzją w zakresie określenia podatków w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2004 r., która mogła być wydana przez organ kontroli skarbowej.
Fragment:
(...) zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 tej ustawy, jest należącą do właściwości naczelników urzędów skarbowych decyzją w zakresie określenia podatków w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2004 r., która mogła być wydana przez organ kontroli skarbowej. Na uwzględnienie nie zasługują także pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej. Podniesione w niej zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, jako niepowiązane ze stosownymi przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uznać należy za bezprzedmiotowe. Zaskarżeniu bowiem skargą kasacyjną podlega w tym przypadku wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jako Sądu l instancji, co powoduje, że w skardze kasacyjnej od tego wyroku skutecznie można (...)
2011
1
kwi

Istota:
1. W skardze kasacyjnej należy sprecyzować, w jaki sposób Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył wskazane w niej przepisy postępowania oraz jak naruszenie to mogło wpłynąć na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny może przy tym merytorycznie rozpoznać zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące norm postępowania - muszą odnosić się do postępowania sądowego zakończonego zaskarżonym wyrokiem, a nie działań organów administracji i stosowanych przez nie norm.
2. Sformułowanie "ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże ten sąd" oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy, na podstawie których zapadł wyrok. Dotyczy to oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu, w jego uzasadnieniu, a nie w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku polegające na uchyleniu decyzji organu podatkowego w całości nie musi bezwzględnie oznaczać, iż sąd przychylił się do wszystkich zarzutów skargi oraz że nie mógł uwzględniając skargę, dokonać oceny prawnej, w której w jakiejś określonej części podzielił stanowisko organów podatkowych zawarte w uchylonej decyzji.
3. Wskazując zarzut naruszenia prawa materialnego nie wystarczy wskazać jedynie konkretnego przepisu, który w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną został naruszony, ale należy także określić, na czym to naruszenie polega.
Fragment:
(...) organów podatkowych, a nie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd ten nie stosuje norm wyrażonych w ordynacji podatkowej i z tej przyczyny nie mógł dopuścić się ich naruszenia. Tryb i zasady postępowania przed sądami administracyjnymi zawarte są bowiem w ustawie z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i przepisy tej ustawy mają obowiązek stosować sądy administracyjne. Aby Naczelny Sąd Administracyjny mógł merytorycznie rozpoznać zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące norm postępowania, muszą odnosić się do postępowania sądowego zakończonego zaskarżonym wyrokiem, a nie działań organów administracji i stosowanych przez nie norm. Odnosząc się zaś do wskazanego przez stronę skarżącą zarzutu naruszenia przez prawa materialnego, to jest art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, iż również ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie bowiem do art. 174 punkt (...)
2011
1
kwi

Istota:
Rozpatrując zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie dyspozycji tych przepisów należy wskazać, iż zarzuty skargi kasacyjnej są w tym zakresie dość ogólnikowe i mało konkretne. Naczelny Sąd Administracyjny badając szczegółowo te zarzuty stwierdza, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera podstawę prawną oraz jej wyjaśnienie, o których stanowi treść tego przepisu. Należy również powiedzieć, że treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oraz jego charakter pozwala na skontrolowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny toku jego postępowania i konstatację, że sąd orzekający nie popełnił w swoim rozumowaniu błędów.
Fragment:
(...) tak skumulowane zarzuty, które w istocie odnoszą się do wadliwego uzasadnienia zaskarżonego wyroku trzeba stwierdzić, iż są one bezzasadne. Przemawia za tym treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, które odpowiada prawu, także pod względem formalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył więc ani art. 131 § 1 ani art. 141 § 4 u.p.p.s.a. Rozpatrując zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie dyspozycji tych przepisów należy wskazać, iż zarzuty skargi kasacyjnej są w tym zakresie dość ogólnikowe i mało konkretne. Naczelny Sąd Administracyjny badając szczegółowo te zarzuty stwierdza, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera podstawę prawną oraz jej wyjaśnienie, o których stanowi treść tego przepisu. Należy również powiedzieć, że treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oraz jego charakter pozwala na skontrolowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny (...)
2011
1
kwi
© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.