1061-IPTPB4.4511.49.2017.2.JR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy jeśli Wnioskodawczyni w 2017 r., w drodze zamiany, dokona odpłatnego zbycia opisanego przez Nią mieszkania na większe mieszkanie (również w 2017 r.), przysługiwać Jej będzie zwolnienie przedmiotowe z podatku dochodowego, o jakim mowa w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2017 r. (data wpływu 15 lutego 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 marca 2017 r. (data wpływu 31 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 20 marca 2017 r., nr 1061-IPTPB4.4511.49.2017.1.JR, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 20 marca 2017 r. (data doręczenia 23 marca 2017 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 29 marca 2017 r. (data wpływu 31 marca 2017 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 30 marca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe, ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu wniosku:

W dniu 16 sierpnia 2012 r., Wnioskodawczyni wraz z mężem, kupiła na wolnym rynku mieszkanie w ... o pow. 47,9 m2, za cenę 183 000 zł. Tym samym, zostali właścicielami odrębnej własności lokalu. Mieszkanie zostało nabyte na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej.

W dniu 18 września 2015 r., Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli w formie notarialnej umowę w przedmiocie ustanowienia rozdzielności majątkowej między nimi oraz umowę o podziale majątku wspólnego. Umowy te obowiązują zgodnie z zapisem w akcie notarialnym, od dnia ich zawarcia, tj. od dnia 18 września 2015 r. Przedmiotem podziału majątku wspólnego były: ww. mieszkanie w ..., samochód osobowy Toyota, nakłady poniesione w trakcie trwania małżeństwa na remont nieruchomości (domu mieszkalnego w ...), która stanowi majątek osobisty męża Wnioskodawczyni, środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych.

W ww. umowie z dnia 18 września 2015 r., Wnioskodawczyni i Jej mąż zgodnie dokonali podziału majątku wspólnego w następujący sposób:

  • ww. mieszkanie w ... o pow. 47,9 m2, którego wartość została oszacowana na kwotę 191 000 zł, nabyła w całości Wnioskodawczyni;
  • samochód osobowy Toyota o wartości 19 000 zł, nabył w całości mąż;
  • środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych nabyli: Wnioskodawczyni w kwocie 50 000 zł, a mąż w kwocie 70 000 zł;
  • Wnioskodawczyni zrzekła się w całości na rzecz męża wszelkich roszczeń wynikających z nakładów poniesionych przez nich na remont kapitalny domu w ..., który stanowi majątek osobisty Jej męża (wartość nakładów 220 000 zł).

Powyższy podział nastąpił z obowiązkiem spłaty na rzecz Wnioskodawczyni przez Jej męża, w kwocie 30 000 zł, którą Wnioskodawczyni otrzymała w gotówce przed notariuszem w dniu podpisania aktu notarialnego. Żadnych innych spłat ani dopłat w podziale majątku nie było. Wartość składników, które otrzymała Wnioskodawczyni, mieści się w udziale, jaki posiadała w majątku wspólnym, będącym przedmiotem podziału.

Wnioskodawczyni w 2017 r. zamierza odpłatnie zbyć w drodze zamiany ww. mieszkanie w ... o pow. 47,9 m2, które wraz z mężem nabyła w 2012 r., a które w wyniku opisanego powyżej podziału majątku w 2015 r. stało się wyłącznie Jej własnością. Wnioskodawczyni jest właścicielką odrębnej własności tego lokalu mieszkalnego.

Przez odpłatne zbycie w drodze zamiany Wnioskodawczyni rozumie, że zamierza odpłatnie zbyć mieszkanie w ... o pow. 47,9 m2, za cenę 193 000 zł, w drodze zamiany na większe mieszkanie (82 m2), które wycenione jest przez właściciela na kwotę 308 000 zł. Zatem Wnioskodawczyni dopłaci kwotę 115 000 zł, do zbywanego przez Nią w drodze zamiany mieszkania, na poczet nabycia lokalu większego. Większe mieszkanie, które zamierza nabyć w drodze zamiany jest odrębną własnością lokalu mieszkalnego. Odpłatne zbycie w drodze zamiany nastąpi zatem w ten sposób, że Wnioskodawczyni zamierza zbyć odpłatnie swoje mieszkanie za cenę 193 000 zł, nabywając jednocześnie lokal większy za cenę 308 000 zł, na poczet której to ceny zaliczona zostanie wartość zbywanego przez Wnioskodawczynię lokalu w kwocie 193 000 zł oraz będzie musiała dopłacić kwotę brakującą, tj. 115 000 zł.

Odpłatne zbycie w drodze zamiany, którego Wnioskodawczyni zamierza dokonać w 2017 r., nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. W większym mieszkaniu Wnioskodawczyni zamierza mieszkać wraz z nieletnią córką. Wnioskodawczyni poza wymienionym mieszkaniem w ... o pow. 47,9 m2, nie posiada żadnych innych nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy jeśli Wnioskodawczyni w 2017 r., w drodze zamiany, dokona odpłatnego zbycia opisanego przez Nią mieszkania na większe mieszkanie (również w 2017 r.), przysługiwać Jej będzie zwolnienie przedmiotowe z podatku dochodowego, o jakim mowa w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy założeniu, że dokona odpłatnego zbycia swojego mieszkania za cenę 193 000 zł, a nabędzie w drodze zamiany lokal za cenę 308 000 zł i na poczet ceny lokalu większego dokona dopłaty w kwocie 115 000 zł?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku, w świetle przepisu art. 30e, szczególnie art. 30e ust. 3 oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie posiadanego przez Nią mieszkania przed upływem 5 lat od daty jego nabycia, powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym przewidzianym w ustawie. Jednakże mając na uwadze treść przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód z odpłatnego zbycia lokalu w drodze zamiany w Jej sytuacji będzie zwolniony z opodatkowania w ramach zwolnienia przedmiotowego.

W ocenie Wnioskodawczyni, odpłatne zbycie w drodze zamiany posiadanego przez Nią mieszkania będzie zwolnione z podatku dochodowego, ponieważ już w dniu zbycia lokalu cały uzyskany ze zbycia przychód zostanie wydatkowany na lokal o większej powierzchni i wyższej cenie, zatem zostanie spełniony warunek wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia w ciągu dwóch lat na własne cele mieszkaniowe. Ww. przepis stanowi, że jeżeli cały przychód z odpłatnego zbycia zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, uzyskany z tego tytułu dochód zostanie w całości zwolniony od podatku dochodowego. Ponieważ Wnioskodawczyni zamierza mieszkać w lokalu, który ma zamiar nabyć w drodze zamiany, spełniony zostanie warunek o wydatkowaniu dochodu z odpłatnego zbycia na własne cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Użyte ww. przepisie pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Tym samym, odpłatne zbycie obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży, ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej bowiem towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy. Forma bezpośredniej wymiany towarów, jaką jest uregulowana w art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459) umowa zamiany, w wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również stanowi odpłatne zbycie rzeczy. Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie wartości pieniężne. Stosownie do art. 604 ww. Kodeksu do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Umowa zamiany jest zatem umową o podobnym charakterze co umowa sprzedaży, nie można jej jednak utożsamiać ze sprzedażą. Obie umowy stanowią o odpłatnym zbyciu.

Powołany przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, formułuje generalną zasadę stanowiącą, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli wspomniane zbycie nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie bądź wybudowanie, nie generuje ono przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie – kwota uzyskana z takiego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości oraz ww. praw majątkowych decydujące znaczenie ma ustalenie daty ich nabycia. W odniesieniu do sprawy będącej przedmiotem wniosku, istotnym jest więc ustalenie daty nabycia przez Wnioskodawczynię prawa do odrębnej własności lokalu mieszkalnego mającego podlegać zamianie.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni wraz z mężem, w dniu 16 sierpnia 2012 r., kupiła na wolnym rynku mieszkanie. Tym samym, Wnioskodawczyni została współwłaścicielem odrębnej własności lokalu. Mieszkanie zostało nabyte na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej. W dniu 18 września 2015 r., Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli w formie notarialnej umowę w przedmiocie ustanowienia rozdzielności majątkowej między nimi oraz umowę o podziale majątku wspólnego. W wyniku tej umowy Wnioskodawczyni otrzymała min. ww. lokal mieszkalny. Powyższy podział nastąpił z obowiązkiem spłaty na rzecz Wnioskodawczyni przez Jej męża, w kwocie 30 000 zł, którą Wnioskodawczyni otrzymała w gotówce przed notariuszem w dniu podpisania aktu notarialnego. Żadnych innych spłat ani dopłat w podziale majątku nie było. Wartość składników, które otrzymała Wnioskodawczyni, mieści się w udziale, jaki posiadała w majątku wspólnym, będącym przedmiotem podziału.

Wnioskodawczyni w 2017 r zamierza odpłatnie zbyć w drodze zamiany ww. mieszkanie, które wraz z mężem nabyła w 2012 r., a które w wyniku opisanego powyżej podziału majątku w 2015 r. stało się wyłącznie Jej własnością. Wnioskodawczyni jest właścicielką odrębnej własności tego lokalu mieszkalnego.

Wnioskodawczyni zamierza posiadane mieszkanie zamienić na większe mieszkanie. Zatem, Wnioskodawczyni dopłaci do zbywanego przez Nią w drodze zamiany mieszkania kwotę 115 000 zł, na poczet nabycia lokalu większego. Większe mieszkanie, które zamierza nabyć w drodze zamiany jest odrębną własnością lokalu mieszkalnego.

Odpłatne zbycie w drodze zamiany, którego Wnioskodawczyni zamierza dokonać w 2017 r., nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. W większym mieszkaniu Wnioskodawczyni zamierza mieszkać wraz z nieletnią córką.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Z kolei w myśl art. 35 ww. Kodeksu, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Powyższe regulacje precyzuje art. 43 § 1 Kodeksu, w świetle którego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności bądź wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest jej nabyciem. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

  • podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
  • wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Tym samym, za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, ale tylko wówczas, jeżeli podział był ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieściła się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku wspólnym.

Odnosząc powyższe do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, mając na względzie, że wartość majątku jaki przypadł Wnioskodawczyni po dokonanym podziale odpowiadała udziałowi przysługującemu Jej w majątku dorobkowym małżeńskim, za datę nabycia prawa do odrębnej własności lokalu mieszkalnego mającego podlegać zamianie należy przyjąć 2012 r., kiedy to nastąpiło nabycie ww. lokalu mieszkalnego przez małżonków do majątku wspólnego w czasie trwania związku małżeńskiego. Oznacza to, że pięcioletni okres liczony od końca roku, w którym nastąpiło nabycie upłynie z dniem 31 grudnia 2017 r. Zatem, planowana przez Wnioskodawczynię zamiana ww. prawa do odrębnej własności lokalu mieszkalnego w 2017 r. będzie stanowić dla Niej źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W przypadku odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) dochód ustala się u każdej ze stron umowy na zasadach, o których mowa w ust. 2 (art. 30e ust. 3 ustawy).

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej ze stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub prawa zbywanego w drodze zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio (art. 19 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jak z ww. przepisów wynika, dochód uzyskany z zamiany, stanowiący różnicę pomiędzy wartością nieruchomości zbywanej w drodze zamiany (wartość tego prawa wynikająca z aktu notarialnego na dzień dokonania transakcji zamiany) a kosztami uzyskania przychodu, będzie podlegała opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Jednakże zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy jest zatem fakt wydatkowania nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw na własne cele mieszkaniowe, które wskazane zostały przez ustawodawcę w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Treść art. 21 ust. 25 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131, uważa się wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany znajdującego się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej:

  1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych prawach, lub
  3. gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, lub
  4. gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym w lit. a).

Zatem, Wnioskodawczyni może uwzględnić, przy ustalaniu dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 3 ustawy, wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność.

Reasumując należy stwierdzić, że odpłatne zbycie w 2017 r. w drodze zamiany lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość nabytego w 2012 r., będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem zostanie dokonane przed upływem pięciu lat od daty jego nabycia. Tym samym, dochód uzyskany z takiej zamiany, stanowiący różnicę pomiędzy wartością mieszkania zbywanego w drodze zamiany (wartość tego prawa wynikająca z aktu notarialnego na dzień dokonania transakcji zamiany) a kosztami uzyskania przychodu (udokumentowanymi kosztami jego nabycia, powiększonymi o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość prawa majątkowego w czasie jego posiadania), będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w przypadku, gdy przychód z odpłatnego zbycia w całości zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25, uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości zwolniony od podatku dochodowego. Skoro Wnioskodawczyni w drodze zamiany nabędzie inny lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, to wartość nabytego lokalu mieszkalnego będzie traktowana jako wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 3 ww. ustawy. Zatem w sytuacji, gdy wartość nabytego w drodze zamiany lokalu mieszkalnego przewyższy wartość zbywanego w drodze zamiany lokalu mieszkalnego, to nie powstanie obowiązek zapłaty podatku z tytułu dokonanej transakcji.

Należy mieć jednak na uwadze, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.