ILPB1/415-1268/14-2/AG | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ustalenia dochodu oraz kosztów uzyskania przychodów.
ILPB1/415-1268/14-2/AGinterpretacja indywidualna
  1. przedsiębiorstwa
  2. remanent
  3. wkłady niepieniężne
  4. zaliczka na podatek
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Szczególne zasady ustalania dochodu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia dochodu – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia dochodu oraz kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 1 lipca 2011 r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, na podstawie wpisu do CEIDG, był opodatkowany podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych, księgowość prowadził w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, koszty księgował w dacie poniesienia zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o PDOF.

18 czerwca 2014 r. Wnioskodawca zawarł umowę spółki cywilnej, w której ma 50% udziału w zyskach i stratach, a z dniem 1 lipca 2014 r. wniósł do tej spółki swoje przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks Cywilny, jako wkład. Wspólnicy spółki opodatkowani są podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych i prowadzą księgowość w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, koszty księgują w dacie poniesienia zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o PDOF.

Z dniem 1 lipca 2014 r. Wnioskodawca zaprzestał prowadzenia działalności jako przedsiębiorstwo osoby fizycznej i 7 lipca 2014 r. zmienił dane w tym zakresie w CEIDG. Na dzień zaprzestania działalności (1 lipca 2014 r.) Wnioskodawca sporządził spis z natury towarów handlowych. Zainteresowany płaci kwartalne zaliczki na podatek dochodowy.

Dochód za III kwartał 2014 r i zaliczkę na podatek dochodowy z jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca wyliczył bez uwzględniania różnic remanentowych za okres od 1 stycznia 2014 r. do 1 lipca 2014 r., nie wyksięgował też z kosztów podatkowych wartości towarów handlowych wniesionych wraz z przedsiębiorstwem do spółki osobowej. Po zakończeniu roku podatkowego, dochód z jednoosobowej działalności Wnioskodawca ustali uwzględniając różnice remanentowe, traktując, że remanent z dnia 1 lipca 2014 r., tj. wartość towarów wniesionych do spółki jest remanentem końcowym.

Dochód za III kwartał 2014 r. i zaliczkę na podatek dochodowy ze spółki cywilnej, Wnioskodawca ustali z uwzględnieniem w kosztach spółki wartości towarów sprzedanych a pochodzących z wniesionego przedsiębiorstwa. Dochód roczny ze spółki cywilnej Wnioskodawca ustali zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o PDOF, poprzez powiększenie wartości spisu z natury towarów handlowych na dzień rozpoczęcia działalności spółki (18 czerwca 2014 r.) o wartość towarów handlowych wniesionych w dniu 1 lipca 2014 r. wraz z przedsiębiorstwem.

Ustalając przypadający na siebie dochód w spółce Wnioskodawca, przychód i koszty spółki podzieli zgodnie ze swoim udziałem w zyskach i stratach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy ustalając dochód z jednoosobowej działalności, na potrzeby obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za III kwartał 2014 r., Wnioskodawca postąpi prawidłowo nie uwzględniając w kosztach różnicy remanentowej za okres 1 stycznia 2014 r. i l lipca 2014 r. oraz nie wyksięgowując z kosztów zakupu towarów handlowych, kosztów towarów wniesionych wraz z przedsiębiorstwem...
  2. Czy Wnioskodawca ma prawo do uwzględnienia w kosztach podatkowych spółki, ustalanych na potrzeby wyliczenia dochodu za III kwartał, bez sporządzania spisu z natury na dzień 30 września 2014 r., wartości sprzedanych towarów handlowych będących wkładem do spółki a pochodzących z wniesienia przedsiębiorstwa...
  3. Czy ustalając przypadający na siebie dochód ze spółki cywilnej Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów cały koszt sprzedanych towarów pochodzących z wniesienia do spółki swojego przedsiębiorstwa, czy tylko część zgodną z udziałem Wnioskodawcy w zyskach i stratach spółki...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1, tj. w zakresie ustalenia dochodu. Natomiast odpowiedź na pytania oznaczone numerami 2 i 3, tj. w zakresie kosztów uzyskania przychodów, została udzielona w dniu 5 lutego 2015 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-1268/14-3/AG.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 1, w związku z wniesieniem z dniem 1 lipca 2014 r. swojego przedsiębiorstwa do Spółki cywilnej, przy ustalaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, Wnioskodawca postąpił prawidłowo nie ustalając kosztów sprzedanych towarów z uwzględnieniem różnicy remanentowej za okres 1 stycznia 2014 r. – 1 lipca 2014 r. oraz nie wyksięgowując z kosztów zakupu towarów handlowych, kosztów towarów wniesionych wraz z przedsiębiorstwem z uwagi na fakt, że wniesienie przedsiębiorstwa i likwidacja działalności nie odbywała się z końcem miesiąca, Wnioskodawca nie miał obowiązku stosowania przepisu art. 44 ust. 2 w powiązaniu z art. 24 ust. 2 ustawy o PDOF. Także wyksięgowanie z kosztów uzyskania przychodów wartości sporządzonego remanentu nie znajduje uzasadnienia w przepisach. Do chwili likwidacji koszty poniesione na zakup towarów w 2014 roku spełniają definicję kosztów uzyskania przychodu, opisaną w art. 22 ustawy o PDOF, nie zostały także wymienione w art. 23 ww. ustawy. Po zakończeniu roku podatkowego Wnioskodawca ustali dochód z działalności zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o PDOF.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 2, na podstawie art. 22 ust. 8a pkt 2 ustawy o PDOF, może uwzględnić w bieżących kosztach działalności spółki wartości wniesionych wraz z przedsiębiorstwem towarów w momencie ich sprzedaży. Odbędzie się to bez dokonywania zapisów księgowych a jedynie w rachunku podatkowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 3, majątek spółki cywilnej stanowią tylko te prawa i rzeczy, które zostały wniesione do spółki jako przedmiot wkładu oraz nabyte w ramach działalności spółki. W czasie trwania spółki cywilnej, wspólnikom w stosunku do majątku spółki przysługuje współwłasność łączna, w proporcji w jakiej uczestniczą w zyskach i stratach spółki. W związku z powyższym, z chwilą nabycia przez wspólników spółki, niezależnie od sposobu nabycia (wkład, zakup) prawa lub rzeczy, każdy z nich ma prawo do takiej części kosztu, a po zbyciu przychodu, w jakiej uczestniczy w zyskach i stratach spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie ustalenia dochodu jest nieprawidłowe.

W myśl art. 24 ust. 2 zdanie 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Stosownie natomiast do art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zasady sporządzania spisu z natury, przez podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, zostały szczegółowo uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1037).

Stosownie natomiast do § 27 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

W myśl natomiast pkt 21 Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym należy na oddzielnej stronie księgi:

  1. ustalić wartość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kolumna 9);
  2. ustalić wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodów w sposób następujący:
    1. do wartości spisu z natury na początek roku podatkowego doliczyć wartość zakupu towarów handlowych (materiałów) z kolumn 10 i 11, a następnie pomniejszyć o wartość spisu z natury sporządzonego na koniec roku podatkowego,
    2. kwotę wynikającą z tego obliczenia powiększyć o kwotę wydatków z kolumny 14 oraz pomniejszyć o wartość wynagrodzeń w naturze w tej części, w której wydatki (koszty) związane z wynagrodzeniami w naturze zostały zaksięgowane w innych kolumnach księgi przychodów i rozchodów (np. w gastronomii koszty zakupu materiałów i towarów handlowych zużytych do przygotowania posiłków dla pracowników zostały wpisane w kolumnie 10);
  3. wartość osiągniętego przychodu (kolumna 9) pomniejszyć o wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodu, obliczonych zgodnie z objaśnieniami zawartymi w pkt 2; wynikająca z tego obliczenia różnica stanowi kwotę dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

Tym samym składniki majątku objęte remanentem sporządzonym na koniec okresu sprawozdawczego, wyłączone zostają z kosztów uzyskania przychodów danego okresu sprawozdawczego, w którym nie uzyskano przychodu z ich sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą. Następnie zawiązał spółkę cywilną. Dnia 1 lipca 2014 r. dokonał wniesienia swojego przedsiębiorstwa do zawiązanej spółki, tego też dnia zaprzestał prowadzenia działalności jako przedsiębiorstwo osoby fizycznej. W tym też dniu sporządził spis z natury towarów handlowych.

Zainteresowany powziął wątpliwość, czy ustalając dochód z jednoosobowej działalności, na potrzeby obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za III kwartał 2014 r., postąpi prawidłowo nie uwzględniając w kosztach różnicy remanentowej za okres od 1 stycznia 2014 r. do l lipca 2014 r. oraz nie wyksięgowując z kosztów zakupu towarów handlowych, kosztów towarów wniesionych wraz z przedsiębiorstwem.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Na podstawie art. 44 ust. 2 cyt. ustawy, dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub naczelnik urzędu skarbowego zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według zasad określonych w art. 24 ust. 2.

W myśl art. 44 ust. 3g powołanej ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, będący małymi podatnikami oraz podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej, o których mowa w art. 22k ust. 11, mogą wpłacać zaliczki kwartalne. Wysokość zaliczek, z zastrzeżeniem ust. 3h, ustala się w następujący sposób:

  1. obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od kwartału, w którym dochody przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku;
  2. zaliczkę za ten kwartał stanowi podatek obliczony od dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b;
  3. zaliczkę za kolejne kwartały ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za poprzednie kwartały.

Biorąc pod uwagę opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca przeprowadzając remanent w związku z aportem przedsiębiorstwa do spółki cywilnej oraz zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej, ustalając wysokość zaliczki na podatek dochodowy z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, powinien uwzględnić wartości remanentów z dnia 1 stycznia 2014 r i dnia 1 lipca 2014 r.

Należy przy tym podkreślić, że w sytuacji gdy towary handlowe zostaną przekazane do spółki cywilnej tytułem wkładu niepieniężnego wraz z całym przedsiębiorstwem, to wówczas należy o ich wartość pomniejszyć koszty uzyskania przychodów i dokonać stosownego zapisu w księdze podatkowej prowadzonej przez Wnioskodawcę w działalności jednoosobowej. Okoliczność przekazania przez Wnioskodawcę towarów handlowych na rzecz przedsiębiorstwa prowadzonego przez spółkę skutkuje bowiem tym, że wydatek poniesiony na ich zakup traci związek z przychodem uzyskiwanym z działalności gospodarczej prowadzonej w formie jednoosobowej, a zatem nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów tej działalności. W związku z powyższym w odniesieniu do przekazanych towarów handlowych należy dokonać stosownej korekty kosztów w prowadzonej przez Wnioskodawcę podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Korekta kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej w formie jednoosobowej działalności powinna nastąpić poprzez wykazanie przedmiotowych towarów w remanencie sporządzonym na dzień wniesienia aportem przedsiębiorstwa do spółki cywilnej), w konsekwencji czego wyłączone zostaną z kosztów uzyskania przychodów różnicami remanentowymi, stosownie do art. 24 ust. 2 cyt. ustawy.

W związku z powyższym, Wnioskodawca, ustalając dochód z jednoosobowej działalności, na potrzeby obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za III kwartał 2014 r., nie postąpi prawidłowo nie uwzględniając w kosztach różnicy remanentowej za okres 1 stycznia 2014 r. i l lipca 2014 r. oraz nie wyksięgowując z kosztów zakupu towarów handlowych, kosztów towarów wniesionych wraz z przedsiębiorstwem.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.