IBPBII/1/415-966/14/ASz | Interpretacja indywidualna

Czy w związku z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można zastosować zwolnienie z podatku dochodowego do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł dla powyższych osób, które w dniu wypłaty nie były już pracownikami?
IBPBII/1/415-966/14/ASzinterpretacja indywidualna
  1. pracownik
  2. przychody ze stosunku pracy
  3. zakładowy fundusz świadczeń socjalnych
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 listopada 2014 r. (wpływ do Biura – 21 listopada 2014 r.), uzupełnionym 3 lutego 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 20 stycznia 2015 r. znak: IBPB II/1/415-966/14/ASz wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 3 lutego 2015 r.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Pracownicy sezonowi, zatrudnieni w okresie od 5 maja 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r., złożyli w dniu 31 lipca 2014 r. oraz 26 sierpnia 2014 r. (w okresie zatrudnienia) wnioski o przyznanie świadczenia finansowego z ZFŚS wraz z wymaganymi oświadczeniami o dochodzie.

Komisja rozpatrzyła wnioski i przyznała powyższe świadczenia w dniu 28 sierpnia 2014 r., zgodnie z ustawą z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 2012r., poz. 592 ze zm.) i na podstawie zarządzenia Dyrektora Wnioskodawcyz 15 kwietnia 2014 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych u Wnioskodawcy, który został uzgodniony ze związkami zawodowymi.

Osoby te w dniu przyznania dofinansowania (tj. 28 sierpnia 2014 r.) były pracownikami Wnioskodawcy. Protokół z posiedzenia komisji i decyzję do wypłaty dostarczono do płac 7 października 2014 r. Wypłaty dokonano 3 listopada 2014 r., tj. po wygaśnięciu umów o pracę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można zastosować zwolnienie z podatku dochodowego do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł dla powyższych osób, które w dniu wypłaty nie były już pracownikami...

Wnioskodawca uważa, że nie należy stosować art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącego zwolnienia z podatku do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 powołanej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy (art. 12 ust. 4 ww. ustawy).

Biorąc powyższe pod uwagę do przychodów ze stosunku pracy zalicza się każde świadczenie, które zostało otrzymane w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych – mające swe źródło w stosunku pracy.

Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 2012 r., poz. 592 z późn. zm.), działalność socjalna, to usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno -oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej-rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że zwolniona od podatku na podstawie powołanego przepisu – do wysokości 380 zł w roku podatkowym - jest wartość świadczeń otrzymywanych przez pracownika, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

  • świadczenia mają związek z finansowaniem działalności socjalnej,
  • świadczenia mają charakter świadczenia rzeczowego bądź pieniężnego,
  • są w całości sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że pracownicy sezonowi, złożyli w okresie zatrudnienia wnioski o przyznanie świadczenia finansowego z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Komisja rozpatrzyła wnioski i przyznała powyższe świadczenia, zgodnie z ustawą o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych i na podstawie zarządzenia Dyrektora Wnioskodawcy w sprawie wprowadzenia Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Świadczenia zostały przyznane w okresie zatrudnienia, ich wypłaty dokonano natomiast po wygaśnięciu umów o pracę.

Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r., poz. 1502) przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.

Zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy (art. 22 § 11 ww. Kodeksu).

W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych powyżej przepisów stwierdzić należy, że zarówno w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jak i w dniu przyznania powyższych świadczeń, pracowników, korzystających z dofinansowania, łączył z pracodawcą (Wnioskodawcą) stosunek pracy, w rozumieniu powołanego powyżej art. 22 Kodeksu pracy. Zatem to stosunek pracy, zawarty przez pracowników sezonowych z Wnioskodawcą, stanowił podstawę nabycia praw do otrzymania świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Przedmiotowe świadczenia, mimo że ich faktyczna wypłata nastąpiła już po ustaniu zatrudnienia, stanowią dla ww. pracowników przychód ze stosunku pracy.

Skoro zatem wypłata świadczeń finansowanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych pracownikom sezonowym po ustaniu zatrudnienia jest przychodem, którego źródłem był zawarty z Wnioskodawcą stosunek pracy, to w analizowanym stanie faktycznym może mieć zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazał, że dokonał dofinansowania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, zgodnie z ustawą o zakładowym funduszu świadczeń. Jeżeli zatem wypłacone świadczenia mają związek z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, to ww. świadczenia zwolnione będą z podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości 380 zł w danym roku podatkowym.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

pracownik
ILPB2/415-806/14-4/TR | Interpretacja indywidualna

przychody ze stosunku pracy
IPTPB1/415-694/14-2/AG | Interpretacja indywidualna

zakładowy fundusz świadczeń socjalnych
DD3/033/39/IMD/14/RD-28618/14 | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.