IPPB5/423-1278/14-4/PS | Interpretacja indywidualna

Wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie istnienia zakładu na terytorium Polski w świetle przepisów art. 5 i 7 Konwencji z dnia 2 września 1991 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r., Nr 22, poz. 92, dalej: UPO).
IPPB5/423-1278/14-4/PSinterpretacja indywidualna
  1. działalność gospodarcza
  2. magazyn
  3. spółki
  4. zakład
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Zasięg terytorialny

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2014 r. (data wpływu 29 grudnia 2014 r.) uzupełnionego pismem z dnia 20 lutego 2015 r. (data nadania 20 lutego 2015 r., data wpływu 23 lutego 2015 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 13 lutego 2015 r. Nr IPPB5/423-1278/14-2/PS (data nadania 13 lutego 2015 r., data doręczenia 17 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie istnienia zakładu na terytorium Polski w świetle przepisów art. 5 i 7 Konwencji z dnia 2 września 1991 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r., Nr 22, poz. 92, dalej: UPO)– jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dnu 29 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie istnienia zakładu na terytorium Polski w świetle przepisów art. 5 i 7 Konwencji z dnia 2 września 1991 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r., Nr 22, poz. 92, dalej: UPO).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podmiotom posiadającym siedzibę w Szwajcarii i nieposiadąjącym siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu regulacji o VAT, lecz będącym w trakcie rejestracji w Polsce na potrzeby podatku od towarów i usług.

Przedmiotem działalności Spółki jest m. in. produkcja i sprzedaż opakowań (dalej również towary). Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w całości poza terytorium Polski. W ramach ww. działalności Spółka zamierza podjąć współpracę handlową z Grupą C (dalej - grupa C ) obejmującą sprzedaż opakowań na rzecz CP (dalej - C lub Kontrahent). Zgodnie z planowanym schematem sprzedaży, opakowania wyprodukowane przez Spółkę poza terytorium Polski zostaną przemieszczone do Polski i dostarczone do magazynu należącego do jednego z podmiotów z grupy C , położonego na terytorium Polski. Prawo własności opakowań przejdzie na Kontrahenta w momencie pobrania ich z magazynu przez podmiot z grupy C .

Spółka nie będzie posiadała żadnego tytułu prawnego do magazynu i nie będzie w nim prowadziła żadnej działalności. Magazyn będzie wykorzystywany wyłącznie do składowania w nim opakowań będących przedmiotem transakcji z C .

Wnioskodawca nie zamierza zatrudniać na terytorium Polski żadnych pracowników ani współpracować z żadnymi osobami na podstawie umów cywilnoprawnych odnośnie dostaw Towarów na rzecz C . Co więcej, żaden podmiot nie będzie miał prawa do negocjowania ani podpisywania w imieniu Wnioskodawcy kontraktów handlowych ani warunków dostaw, ani też nie będzie dysponował pełnomocnictwem w tym zakresie.

Wnioskodawca zamierza współpracować z wyspecjalizowanymi podmiotami świadczącymi usługi dotyczące zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami rozliczania i dokumentowania transakcji dokonywanych w opisanym schemacie sprzedaży, w szczególności w zakresie rozliczania VAT, dokonywania odpraw celnych w przypadku gdy towary będą przedmiotem importu do Polski oraz sprawozdawczości w zakresie INTRASTAT.

W piśmie z dnia 20 lutego 2015 r. (data wpływu 23 lutego 2015 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku Pełnomocnik Spółki wskazał, że umowa sprzedaży opakowań przez Spółkę na rzecz C P została zawarta na terytorium Szwajcarii. Wszelkie uzgodnienia dotyczące ww. sprzedaży będą zawierane na terytorium Szwajcarii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest stanowisku Wnioskodawcy, że w opisanym zdarzeniu przyszłym nie powstanie dla Spółki zakład podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 4 a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”) oraz w rozumieniu art. 5 UPO ...

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie powstanie dla Spółki zakład podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz w rozumieniu art. 5 UPO.

Szczegółowe uzasadnienie powyższego stanowiska Spółka przedstawia poniżej.

Definicja zakładu - uwagi ogólne

  • Definicja zakładu na gruncie ustawy o CIT

Zgodnie z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT „ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:

  1. stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
  2. plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
  3. osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
  • chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej".

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Szwajcarii analiza, czy Spółka posiada zakład w Polsce powinna zostać przeprowadzona na podstawie postanowień UPO.

  • Definicja zakładu na gruncie UPO

Podobnie jak w przypadku brzmienia definicji zagranicznego zakładu na gruncie ustawy o CIT, zgodnie z definicją zawartą w art. 5 UPO, przez określenie „zakład” należy rozumieć:

  1. stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 1 UPO), a w szczególności miejsce zarządu, filię, biuro, zakład fabryczny, warsztat, kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych (art. 5 ust. 2 UPO);
  2. budowę, montaż lub instalację tylko wtedy, gdy okres ich prowadzenia trwa dłużej niż dwanaście miesięcy (art. 5 ust. 3 UPO) lub
  3. osobę, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu art. 5 ust. 6 UPO, która działa w imieniu przedsiębiorstwa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta posiada i zwykle wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w tym państwie w imieniu przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w art. 5 ust. 4 UPO i są takimi rodzajami działalności, które - gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień niniejszego ustępu.

UPO przewiduje jednak szereg wyjątków od powyższej definicji zakładu.

W szczególności, zgodnie z art. 5 ust. 4 UPO „bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, nie stanowią zakładu:

  1. użytkowane placówki, które służą wyłącznie do składowania albo wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
  2. utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania;
  3. utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
  4. stałe placówki utrzymywane wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
  5. stałe placówki utrzymywane wyłącznie dla celów reklamy, dla dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych albo wykonywania podobnej działalności mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter;
  6. prowadzenie przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa placówki montażowej w drugim Umawiającym się Państwie w związku z dokonywaną przez to przedsiębiorstwo dostawą maszyn lub urządzeń dla drugiego Umawiającego się Państwa;
  7. utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do f), jednak pod warunkiem, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma przygotowawczy lub pomocniczy charakter".

Natomiast w myśl art. 5 ust. 6 UPO „nie będzie się uważać, że przedsiębiorstwo posiada zakład w jednym z Umawiających się Państw tylko z tego powodu, że wykonuje ono tam czynności przez maklera, generalnego przedstawiciela handlowego albo każdego innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności”.

Brak zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. a) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 UPO

Aby uznać, że zagraniczny podmiot posiada zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. a) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 UPO w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w Polsce, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

  1. istnieje placówka działalności gospodarczej,
  2. placówka ma charakter stały (tzn. można jej przypisać określony stopień trwałości),
  3. działalność gospodarcza danego przedsiębiorstwa jest w całości albo przynajmniej w części prowadzona za pośrednictwem tej stałej placówki,
  4. placówka nie jest utrzymywana tylko i wyłącznie w celach wymienionych w art. 5 ust. 4 UPO.

Jeżeli choć jeden z wymienionych wyżej warunków nie jest spełniony, wówczas nie można mówić o istnieniu zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 1 i ust. 2 UPO.

W ocenie Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym nie powstanie dla Spółki zakład podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. a) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 UPO.

Wprawdzie jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Spółka będzie regularnie korzystała z pomieszczeń magazynowych będących własnością podmiotu z grupy C , to jednakże nie zostaną spełnione dwa ostatnie warunki uznania placówki położonej na terenie jednego państwa za zakład przedsiębiorstwa drugiego państwa.

(i)

Po pierwsze, Spółka nie będzie wykonywała działalności gospodarczej w Polsce poprzez magazyn. Całość działalności produkcyjnej oraz handlowej Wnioskodawcy będzie nadal odbywała się poza terytorium Polski. Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, magazyn w Polsce ma służyć wyłącznie składowaniu opakowań będących przedmiotem sprzedaży na rzecz C oraz umożliwieniu podmiotowi z grupy C pobierania ich w potrzebnych ilościach. Korzystanie przez Wnioskodawcę z magazynu położonego w Polsce w żaden sposób nie przyczyni się zatem do zwiększenia zysków Spółki.

Dodatkowym argumentem potwierdzającym fakt, że Wnioskodawca nie będzie w Polsce wykonywał działalności gospodarczej poprzez magazyn, jest w ocenie Spółki okoliczność, iż nie zamierza ona współpracować z żadnymi osobami (ani na podstawie umów o pracę ani na podstawie umów cywilnoprawnych), które prowadziłyby w jej imieniu działalność na terytorium kraju.

(ii)

Po drugie, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka zamierza wykorzystywać magazyn wyłącznie w celu składowania opakowań.

Przepis art. 5 ust. 4 lit. a) UPO jednoznacznie stanowi, iż pojęcie „zakład” nie obejmuje użytkowania placówek, które „służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa”.

Ponadto, poza magazynem należącym do Kontrahenta Spółka nie zamierza korzystać z innej placówki na terenie Polski.

W konsekwencji, w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie wyjątek przewidziany w art. 5 ust. 4 lit. a) UPO i również z tego powodu korzystanie z magazynu C nie będzie skutkowało dla Wnioskodawcy powstaniem zakładu podatkowego na podstawie art. 4a pkt 11 lit. a) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 1 oraz ust. 2 UPO.

Analogiczny wniosek wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 grudnia 2011 r. (sygn. IPPB5/423 847/11-4/PS), w której organ stwierdził, że; „w przedmiotowym stanie faktycznym nie powstanie w Polsce zakład podatkowy Wnioskodawcy na zasadach ogólnych (art. 5 ust. 1 i 2 UPO PL DE) bowiem:

  • Wnioskodawca będzie korzystał na terytorium Polski wyłącznie ze składu konsygnacyjnego,
  • poza powierzchniami składu konsygnacyjnego służącymi jedynie do „składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów" Wnioskodawca nie będzie utrzymywał w Polsce żadnej innej stałej placówki, zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. a) UPO PL DE, utrzymywanie składu konsygnacyjnego na potrzeby magazynowania towarów nie prowadzi do powstania zakładu podatkowego na terenie Polski”.

Brak zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. b) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 3 UPO

Jak wynika ze stanu faktycznego, Spółka nie przewiduje prowadzenia na terytorium Polski budowy, montażu ani instalacji.

Z uwagi na powyższe, w Polsce nie powstanie zakład na podstawie art. 4a pkt 11 lit. b) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 3 UPO.

Brak zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. c) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 5 UPO

Art. 4a pkt 11 lit. c) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 5 UPO przewiduje również możliwość powstania zakładu w postaci osoby tzw. zależnego przedstawiciela.

W myśl ww. regulacji zakład podatkowy w postaci zależnego przedstawiciela powstaje, gdy są łącznie spełnione następujące warunki:

  1. istnieje przedstawiciel, który działa w drugim państwie w imieniu przedsiębiorstwa,
  2. przedstawiciel nie wykonuje tzw. czynności pomocniczych z art. 5 ust. 4 UPO,
  3. przedstawiciel posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu tego przedsiębiorstwa i wykonuje takie pełnomocnictwo zwyczajowo,
  4. warunek zależności, zakładający, że przedstawiciel nie jest maklerem, komisantem albo innym niezależnym przedstawicielem, działającym w ramach swojej zwykłej działalności.

Brak spełnienia któregoś z wymienionych powyżej warunków skutkuje tym, że „przedstawiciel” nie może zostać uznany za zakład podatkowy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 5 UPO.

W ocenie Spółki żaden z wymienionych wyżej warunków powstania zakładu na podstawie art. 4a pkt 11 lit. a) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 5 UPO nie zostanie spełniony w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku.

W szczególności, żaden podmiot nie będzie działał na terytorium Polski w imieniu Wnioskodawcy. Nie będzie zatem istniał przedstawiciel, którego działalność na terytorium Polski będzie można uznać za kreującą zakład w rozumieniu art. 4 a pkt 11 lit. c) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 5 UPO. Ewentualne czynności wykonywane na rzecz Spółki będą stanowiły czynności o charakterze pomocniczym, wymienione w art. 5 ust. 4 UPO.

Przez działanie „w imieniu przedsiębiorstwa” należy bowiem rozumieć podejmowanie za przedsiębiorstwo takich czynności, które mieszczą się w jego przedmiocie działalności (tak M. Jamroży i A. Cloer, „Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami”). Natomiast, jak wnika z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka nie zamierza współpracować w Polsce z żadną osobą ani na podstawie umowy o pracę ani na podstawie umów cywilnoprawnych w zakresie dotyczącym dostaw Towarów na rzecz C .

Wnioskodawca zamierza współpracować jedynie z wyspecjalizowanymi podmiotami świadczącymi usługi dotyczące zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami rozliczania i dokumentowania transakcji dokonywanych w opisanym schemacie sprzedaży, w szczególności w zakresie rozliczania VAT, dokonywania odpraw celnych w przypadku gdy towary będą przedmiotem importu do Polski oraz sprawozdawczości w zakresie INTRASTAT. Ww. formy współpracy nie stanowią jednak współpracy w zakresie przedmiotu działalności Spółki, a jedynie w zakresie działalności pomocniczej, o której mowa w art. 5 ust. 4 lit. e) UPO. Czynności wykonywanych przez podmioty świadczące na rzecz Wnioskodawcy usługi w ww. zakresie nie można zatem uznać za „działanie w imieniu przedsiębiorstwa”.

(ii)

Ponadto, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, żaden podmiot, w tym w szczególności Kontrahent:

  • nie będzie miał prawa do negocjowania w imieniu Wnioskodawcy kontraktów handlowych/warunków dostaw,
  • nie będzie dysponował pełnomocnictwem w sensie formalnoprawnym do podpisywania w imieniu Wnioskodawcy kontraktów handlowych z polskimi odbiorcami,

co wyłącza możliwość uznania za spełniony warunku posiadania i wykonywania pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa.

(iii)

W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku nie zostanie również spełniony warunek zależności.

Zależność danej osoby od przedsiębiorstwa występuje w szczególności wówczas, gdy osoba ta wykonuje polecenia przedsiębiorstwa (tak jak w przypadku stosunku pracy), nie ponosi ryzyka związanego z wykonywaniem czynności na rzecz przedsiębiorstwa oraz jest uzależniona ekonomicznie wyłącznie od przedsiębiorcy.

Jak natomiast wynika ze stanu faktycznego, Spółka nie zamierza współpracować w Polsce z żadną osobą ani na podstawie umowy o pracę ani na podstawie umów cywilnoprawnych. Jedyną formą współpracy ma być współpraca z wyspecjalizowanymi podmiotami w zakresie świadczenia na rzecz Spółki usług w zakresie zgodności z obowiązującymi przepisami rozliczania i dokumentowania transakcji w opisanym w stanie faktycznym schemacie sprzedaży. Jednakże ww. podmioty nie będą zobowiązane do wykonywania poleceń Spółki, będą ponosiły ryzyko związane z wykonywaniem czynności na rzecz przedsiębiorstwa i nie będą uzależnione ekonomicznie wyłącznie od Spółki. Będą one podmiotami niezależnymi od Spółki.

W świetle powyższego, w wyniku zaistnienia zdarzenia przyszłego nie powstanie zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. c) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 5 UPO.

Podsumowanie

Jak wynika z powyższego, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie powstanie dla Spółki zakład podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz w rozumieniu art. 5 UPO z uwagi na to, że:

  • Spółka nie będzie wykonywała działalności gospodarczej w Polsce poprzez magazyn oraz zamierza wykorzystywać magazyn wyłącznie w celu składowania opakowań, co wyłącza możliwość uznania magazynu w Polsce za stałą placówkę kreującą zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. a) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 UPO;
  • Spółka nie przewiduje prowadzenia na terytorium Polski budowy, montażu ani instalacji, co wyłącza możliwość powstania zakładu w Polsce na podstawie art. 4a pkt 11 lit. b) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 3 UPO;
  • Żaden podmiot nie będzie działał na terytorium Polski w imieniu Wnioskodawcy. Żaden też podmiot nie będzie w Polsce pozostawał w stosunku zależności od Spółki ani posiadał pełnomocnictwa do zawierania umów do negocjowania ani podpisywania kontraktów w imieniu Wnioskodawcy. Ewentualne czynności wykonywane na rzecz Spółki będą ograniczały się do czynności o charakterze pomocniczym. Powyższe fakty wykluczają możliwość powstania zakładu w oparciu o art. 4a pkt 11 lit. c) ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 5 UPO.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –– tekst jednolity Dz.U.2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.