ILPB4/423-85/12-2/DS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy w opisanej w stanie faktycznym sytuacji, Spółka ma obowiązek sporządzania CIT-ST?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2012 r. (data wpływu 28 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania informacji CIT-ST – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania informacji CIT-ST.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która zatrudnia przedstawicieli handlowych, którzy w umowach o pracę mają wskazane miejsce wykonywania pracy – teren jednego lub więcej województw, bez wskazania konkretnej miejscowości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej w stanie faktycznym sytuacji, Spółka ma obowiązek sporządzania CIT-ST...

Zdaniem Wnioskodawcy, podobnie jak Departament Finansów Samorządu Terytorialnego w piśmie opublikowanym w Biuletynie Skarbowym 1/2009, jeśli z umowy o pracę z przedstawicielem handlowym wynika, że miejscem wykonywania pracy jest określone województwo, bez wskazania konkretnego adresu, dochody z udziału w podatku dochodowym od osób prawnych należy przekazywać do jednostek samorządu terytorialnego właściwych dla siedziby pracodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby są obowiązani składać do urzędu skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub kwartalnych oraz załączać do zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 80, poz. 526 ze zm.), jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób prawnych posiada zakład (oddział) położony na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla jego siedziby, to część dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na której obszarze znajduje się ten zakład (oddział), proporcjonalnie do liczby zatrudnionych w nim osób na podstawie umowy o pracę, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.

Cytowana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji zakładu (oddziału). Zakładem (oddziałem), w rozumieniu art. 10 ust. 3 ww. ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, jest określone w umowie o pracę miejsce wykonywania pracy, położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika.

Podobnie na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie rozliczeń dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 230 poz. 1693), fakt zatrudnienia pracownika w zakładzie (oddziale) ustala się biorąc pod uwagę miejsce świadczenia pracy, wynikające z umowy o pracę.

Również ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (przepis art. 10 ust. 4) nakłada na podatników podatku dochodowego od osób prawnych obowiązek sporządzania i przekazywania informacji składanych do urzędów skarbowych, zawierających wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach) ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których obszarze są położone.

Wzór i terminy składania ww. informacji o zakładach (oddziałach) oraz liczbie osób świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach) określa powołane wcześniej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie rozliczeń dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.

W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, informacja podatnika zawiera:

  1. wykaz zakładów, ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których obszarze te zakłady są położone;
  2. liczbę osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach, ustaloną według stanu:
    1. na ostatni dzień miesiąca, za który przypada zaliczka na podatek - dla rozliczenia dochodów, o których mowa w § 2 ust. 1, w trakcie roku podatkowego,
    2. na ostatni dzień roku podatkowego, za który składane jest zeznanie o wysokości dochodu (straty), osiągniętego w roku podatkowym - dla ostatecznego rozliczenia dochodów, o których mowa w § 2 ust. 1, za ostatni miesiąc roku podatkowego.

W myśl § 5 rozporządzenia, liczbę osób zatrudnionych w zakładzie ustala się, biorąc pod uwagę miejsce świadczenia pracy wynikające z umowy o pracę, zgodnie z zasadami metodycznymi statystyki określonymi w odrębnych przepisach.

Zatem, dla ustalenia liczby osób zatrudnionych w zakładzie (oddziale) podatnika podstawowe znaczenie ma miejsce świadczenia pracy wynikające z umowy o pracę.

Co do zasady, określenie przez pracodawcę miejsca świadczenia pracy przez konkretnego pracownika jest więc jedynym kryterium przesądzającym o tym, która jednostka samorządu terytorialnego (gmina, powiat, województwo) uzyska odpowiedni, procentowo określony udział w podatku dochodowym od osób prawnych, zapłaconym przez tego pracodawcę (podatnika).

W przypadku, kiedy praca jest wykonywana w więcej niż jednym miejscu pracy, rozstrzygające jest w jakim miejscu pracownik najczęściej wykonuje pracę. Jeżeli wskazanie takiego miejsca nie jest możliwe, pracownicy winni być zaliczeni do gminy, na terenie której mieści się siedziba Jednostki. Jeżeli Jednostka zakwalifikuje miejsca pracy wszystkich swoich pracowników jako Jej siedziba, to wówczas nie będzie zobowiązana do sporządzania informacji CIT-ST.

Z powyższego wynika, że o konieczności składania informacji CIT-ST decydujące znaczenie ma miejsce świadczenia pracy pracownika.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka zatrudnia przedstawicieli handlowych, który w umowach o pracę mają wskazane jako miejsce wykonywania pracy – teren jednego lub więcej województw, bez wskazania konkretnej miejscowości.

Reasumując, skoro nie jest możliwe określenie powiatów i gmin, w których wykonują pracę zatrudnieni przez Wnioskodawcę przedstawiciele handlowi, to dochody z tytułu udziałów w podatku dochodowym od osób prawnych należy przekazać do jednostek samorządu terytorialnego (województwo, powiat, gmina) właściwych dla siedziby Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.