Zakaz reformationis in peius | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to zakaz reformationis in peius. Zestawienie zostało ograniczone do kilku najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2011
1
cze

Istota:

1. Nie jest możliwe równoczesne stosowanie w danym roku podatkowym kasowej oraz memoriałowej metody księgowania kosztów uzyskania przychodów, albowiem treść przepisów art. 22 ust. 5 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wyklucza taką sposobność.
2. Zarzut naruszenia zasady zakazu orzekania na niekorzyść podatnika wymaga wnikliwego rozważenia w każdej sprawie zwłaszcza, że skuteczność tegoż zarzutu związana jest z trudnym do zdefiniowania pojęciem „niekorzyść" strony. Zasada reformationis in peius nie ma zastosowania przy rozpatrywaniu sprawy przez organ pierwszej instancji w postępowaniu toczącym się w następstwie decyzji kasacyjnej organu odwoławczego

Fragment:

(...) 1. Decyzją z dnia 14 kwietnia 2004r, nr PB1/41100-16/04 Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Toruniu określił Grażynie i Henrykowi B... wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 37.104,70 zł, a więc wyższą o 31.653 zł niż wykazana w zeznaniu podatkowym. Podstawę decyzji stanowiły ustalenia kontroli podatkowej przeprowadzonej we wspólnej firmie podatników „H..." s.c. oraz w firmie „Hx..." prowadzonej jednoosobowo przez Henryka B.... Analiza ksiąg podatkowych i dokumentacji źródłowej spółki „H..." wykazała, że w 2001 r. nie można było ustalić, jaką metodę księgowania stosowano, ponieważ daty zapisów zdarzeń gospodarczych różniły się od dat dowodów księgowych oraz od dat poniesienia wydatków. Część wydatków księgowano metodą kasową, a część memoriałową. Ponadto organ pierwszej instancji skorygował wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne i wysokość składek na ubezpieczenie (...)

2011
1
cze

Istota:

Badając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny był związany opinią i wskazaniami co do dalszego postępowania organów podatkowych zawartymi we wcześniejszym swoim wyroku w sprawie. Wydając zaskarżoną decyzję organ zreformował orzeczenie Sądu na niekorzyść skarżących, zatem wykroczył poza art. 153 w związku z art. 134 § P.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Fragment:

(...) Dauter: Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, s. 357). Nie to jednak stanowi główną przyczyną nie uznania powyższego zarzutu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Pełnomocnik organu postawił zarzutu naruszenia art. 134 § 2 p.p.s.a., w myśl którego sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności, podnosząc, iż wprowadzony powołanym przepisem zakaz reformationis in peius ma zastosowanie w postępowaniu sądowoadministarcyjnym, a wobec tego nie mógł zostać naruszony przez organ podatkowy pierwszej instancji. Stawiając ten zarzut pełnomocnik pominą jednak fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny badając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem był związany opinią prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, zawartymi we wcześniejszym swoim wyroku z dnia 1 grudnia 2004 r. W wyroku tym Sąd wskazał (...)