ILPB2/415-354/12-2/WM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy otrzymane od męża pieniądze, stanowiące zgodnie z postanowieniem sądu zabezpieczenie rodziny na czas trwania procesu rozwodowego, stanowią dla Wnioskodawczyni dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2012 r. (data wpływu 4 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania świadczeń pieniężnych wypłacanych na zaspokojenie potrzeb rodziny –jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania świadczeń pieniężnych wypłacanych na zaspokojenie potrzeb rodziny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w ubiegłym roku wystąpiła do sądu z pozwem o rozwód z orzeczeniem winy męża. Zainteresowana wychowuje małoletniego syna ze związku małżeńskiego. Do chwili obecnej trwa proces rozwodowy, ponieważ mąż przeciąga postępowanie. Z uwagi na to, iż mąż Wnioskodawczyni osiąga wysokie dochody ze stosunku pracy (wysokie stanowisko kierownicze w firmie), a Zainteresowana ma niskie dochody z pracy, sąd apelacyjny postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r. udzielił zabezpieczenia na czas trwania procesu rozwodowego, zobowiązując męża Wnioskodawczyni do łożenia na potrzeby rodzinny w kwocie 2 500 zł płatnej do rąk Zainteresowanej do 10 dnia każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat.

Wnioskodawczyni podaje, iż Jej mąż wypełnia zobowiązanie sądu. W związku z powyższym, Zainteresowana w 2011 r. otrzymała od męża kwotę 17 500 zł, tj.7 rat x 2 500 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane od męża pieniądze, stanowiące zgodnie z postanowieniem sądu zabezpieczenie rodziny na czas trwania procesu rozwodowego, stanowią dla Wnioskodawczyni dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspakajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli.

Do chwili obecnej Zainteresowana pozostaje w związku małżeńskim, zatem zarówno Ona, jak również Jej mąż, ma obowiązek łożenia na utrzymanie rodziny. Ponieważ mąż odmówił dobrowolnego łożenia na rodzinę został do tego zobowiązany postanowieniem sądowym. Otrzymywane od męża pieniądze są przeznaczane na codzienne życie, tzn. na wyżywienie, wykształcenie/edukację syna, leczenie, odzież, środki higieny. Mąż partycypuje również w kosztach utrzymania mieszkania, stanowiącego współwłasność małżeńską.

W świetle powyższego, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że otrzymywane przez Nią od męża pieniądze, stanowiące zgodnie z postanowieniem sądu zabezpieczenie rodziny na czas trwania procesu rozwodowego, nie stanowią dla Zainteresowanej przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Zainteresowana wystąpiła z pozwem o rozwód z orzeczeniem winy męża. Wnioskodawczyni wychowuje małoletniego syna pochodzącego ze związku małżeńskiego. Z uwagi na fakt przeciągającego się postępowania rozwodowego, sąd w drodze postanowienia udzielił zabezpieczenia na czas trwania procesu, zobowiązując męża Zainteresowanej do łożenia na potrzeby rodziny w kwocie 2 500 zł, płatnej do rąk Wnioskodawczyni.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że stosunki majątkowe miedzy małżonkami uregulowane zostały w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. W świetle art. 43 § 1 Kodeksu oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Natomiast stosownie do art. 31 § 2 ww. ustawy, do majątku wspólnego należą w szczególności:

  1. pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków,
  2. dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków,
  3. środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków,
  4. kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.).

Obowiązek zaspokajania potrzeb rodziny został uregulowany w art. 27 i 28 cytowanej ustawy. Jego celem jest zapewnienie środków materialnych umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie rodziny jako całości oraz zaspokojenie uzasadnionych potrzeb poszczególnych członków przy zachowaniu zasady równej stopy życiowej.

Stosownie do treści art. 27 ww. ustawy, oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli.

Obowiązek ten – jako wynikający z przepisu bezwzględnie obowiązującego – powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa i gaśnie z chwilą jego ustania, orzeczenia separacji lub unieważnienia. Rodzaj i zakres potrzeb, które powinny zostać zaspokojone, zależy od uzasadnionych indywidualnych okoliczności dotyczących każdego z członków rodziny. Określenie, iż każdy z małżonków ma się przyczynić do zaspokojenia potrzeb rodziny oznacza, że realizacji tego obowiązku można dochodzić drogą prawną.

Jeżeli jeden z małżonków pozostających we wspólnym pożyciu nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka (art. 28 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Z kolei, w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objętych wspólnością majątkową małżeńską.

Z literalnego brzmienia powołanego przepisy wynika zatem, iż wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają wyłącznie świadczenia na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objęte wspólnością majątkową małżeńską.

Reasumując, stwierdzić należy, iż otrzymane od męża Zainteresowanej pieniądze, stanowiące zgodnie z postanowieniem sądu zabezpieczenie rodziny na czas trwania procesu rozwodowego, w sytuacji istnienia między małżonkami wspólności majątkowej, nie stanowią dla Wnioskodawczyni dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.