Wyrok zaoczny | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to wyrok zaoczny. Zestawienie zostało ograniczone do kilku najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2013
22
mar

Istota:

W zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisu aktualizującego.

Fragment:

W 2002 roku został wydany wyrok zaoczny przez Sąd Okręgowy zasądzający na rzecz Spółki kwotę opiewającą na wartość niezapłaconych faktur przez dłużnika wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami sądowymi. Od wyroku tego został złożony sprzeciw przez dłużnika, i w wyniku tego dopiero w czerwcu 2008 roku został wydany prawomocny wyrok utrzymujący w mocy ww. wyrok zaoczny. W związku z wydanym wyrokiem zaocznym przeciwko Dłużnikowi w 2002 roku została wszczęta egzekucja, która, jak wskazuje Wnioskodawca okazała się nieskuteczna, ponieważ Dłużnik w międzyczasie przeniósł cały majątek w formie aportu na inną spółkę. Wnioskodawca w związku z powyższymi działaniami Dłużnika wniósł skargę pauliańską, a także powództwo oparte o zakres odpowiedzialności członka zarządu Dłużnika (art. 299 Kodeksu spółek handlowych), skierowane bezpośrednio przeciwko tej osobie fizycznej. Spółka wskazuje, że przedmiotowe wierzytelności z tytułu wykonanej usługi polegającej na wykonaniu kompletnej stacji paliw zaliczone były przez Spółkę do przychodów należnych na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 333 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.

2011
1
sty

Istota:

Artykuły 173-177 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 83, poz. 930, z 2000 r. Nr 60, poz. 703 i Nr 62, poz. 717, z 2001 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 106, poz. 1149 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676 i Nr 89, poz. 804) są zgodne z art. 42 ust. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 6 ust. 1 i ust. 3 lit. a-d Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177, z 1998 r. Nr 147, poz. 962) i z art. 14 ust. 1 i ust. 3 lit. a, b, d, e Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych z dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167).

Fragment:

Należy do nich tryb nakazowy, wyrok zaoczny w postępowaniu uproszczonym, warunkowe umorzenie postępowania na posiedzeniu sądu, o którego terminie oskarżony nie musi być powiadomiony czy też orzekanie w postępowaniu apelacyjnym pod nieobecność oskarżonego. Prokurator Generalny przypomniał, że tryb postępowania w stosunku do nieobecnych w procesie karnym skarbowym obwarowany jest poważnymi rygorami. Najpoważniejszym z nich jest to, że po uprawomocnieniu się wyroku, traci on moc, jeżeli skazany po doręczeniu mu odpisu wyroku w terminie 14 dni złoży wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i stawi się na wyznaczoną rozprawę. Wówczas ponowne postępowanie prowadzone jest na zasadach ogólnych. Tak więc z chwilą ujawnienia się skazanego, a więc od momentu kiedy mogłoby być możliwe wykonanie kar orzeczonych wobec niego, na jego wniosek dotychczasowe kary tracą moc i zostają mu przywrócone wszystkie konstytucyjne gwarancje, jakie daje proces karny prowadzony w zwykłym trybie. 3. Marszałek Sejmu zajmując stanowisko w sprawie stwierdził, że art. 173-177 k.k.s. nie naruszają zarówno postanowień art. 42 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, jak i powołanych przepisów art. 6 ust.1 i 3 lit. a-d konwencji europejskiej oraz art. 14 ust. 1 i 3 lit. a, b, d, e Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.