ILPP3/443-19/13-5/TW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca uznany będzie za wewnątrzwspólnotowego nabywcę wyrobu akcyzowego?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 11 marca 2013 r. (data wpływu 12 marca 2013 r.) uzupełnionym pismami z dnia 8 marca 2013 r. (data wpływu 13 marca 2013 r.) oraz z dnia 6 maja 2013 r. (data wpływu 8 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju opałowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obrotu olejem opałowym.

Wniosek uzupełniono w dniach 13 marca 2013 r. oraz 8 maja 2013 r. w zakresie dokonanej opłaty, opisanego zdarzenia przyszłego, zadanych pytań oraz o własne stanowisko w sprawie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Przyszły kontrahent Wnioskodawcy, zamierza dokonać wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego - oleju opałowego - ze składu podatkowego producenta w Niemczech. Kontrahent ten nie posiada znajomości ustawy akcyzowej oraz nie ma wiedzy i doświadczenia w wypełnianiu stosownych dokumentów i deklaracji akcyzowych. Aby nie popełnić błędów i nie naruszyć przepisów prawa, planuje dokonać wspomnianego nabycia wyrobu akcyzowego przy posiłkowaniu się (za pośrednictwem) podatnika pytającego - prowadzącego skład podatkowy na co dzień mającego związek z przepisami ustawy akcyzowej.

Obydwa podmioty posiadają koncesje wydane przez Prezesa URE na handel paliwami płynnymi. Obydwa podmioty są także czynnymi podatnikami VAT.

Sprzedająca firma niemiecka zawarła z kontrahentem podatnika stosowną umowę na sprzedaż tego wyrobu akcyzowego. Pytający podatnik zawarł także stosowną umowę ze swoim kontrahentem, na obsługę administracyjno-podatkową tego nabycia wyrobu akcyzowego.

Kontrahent podatnika dokona wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego z akcyzą zapłaconą w Niemczech. W cenie nabycia wyrobu akcyzowego będzie ujęty również koszt transportu tego wyrobu do Polski. Faktury nabycia wyrobu, dokument transportowy CMR, uproszczony dokument towarzyszący, dokument wydania towaru w Niemczech, wszystkie te dokumenty będą wystawiane na kupującego - nabywcę wyrobu. Zapłatę za nabyty wyrób uiszczał będzie kupujący-nabywca bezpośrednio do podmiotu sprzedającego. Rola pytającego podatnika ma się sprowadzać do przyjęcia tego wyrobu do miejsca odbioru wyrobów akcyzowych (bez jego wyładunku i oraz prawa przeładunku na inny środek transportu) w celu sporządzenia deklaracji podatkowej AKC-U, złożeniu tej deklaracji w stosownym urzędzie celnym oraz w imieniu i ze środków finansowych nabywcy wyrobu, zapłaty podatku akcyzowego. Podatnik jako przyjmujący wyrób do „odprawy i opodatkowania” będzie także potwierdzał przyjęcie towaru do opodatkowania, na dokumencie UDT. Podatnik dokonujący tej „odprawy celnej” będzie sam podpisywał deklaracje celne, gdyż siedziba kontrahenta jest w odległej miejscowości. Także nabywający wyrób kontrahent będzie każdorazowo do dostawy sporządzał wymagane ustawą oświadczenie i przekazywał je będzie do urzędu celnego, przyjmującego deklaracje podatkowe w akcyzie. Podatnik „odprawiający wyrób”, nie będący nabywcą nie będzie mógł w imieniu nabywcy składać oświadczeń o dalszym przeznaczeniu tego wyrobu akcyzowego. Ustawa nie przewiduje takiej możliwości, a wręcz jej nie dopuszcza. Za świadczoną usługę odprawy oraz sporządzania i składania deklaracji w podatku akcyzowym, podatnik - zgodnie z umową z kontrahentem - będzie otrzymywał wynagrodzenie za „odprawienie” wyrobu akcyzowego. Także zgodnie z tą umowa nabywający wyrób podmiot zastrzega sobie, iż dokonujący odprawy podatnik nie ma prawa do rozporządzania nabytym wyrobem jak właściciel, ani jako właściciel. Wyrób przez cały czas pozostaje własnością nabywcy.

Zgodnie z umową zlecenia na obsługę administracyjno-podatkową wspomnianych wyżej nabyć wyrobu akcyzowego podatnik pytający dokona u odpowiedniego naczelnika urzędu celnego, stosownych zgłoszeń oraz czynności wynikających z przepisu art. 78 niejako we własnym imieniu, bez wskazywania, iż nabywcą będzie inny podmiot. Wynika to z faktu, że pytający sam będzie sporządzał i podpisywał deklaracje podatkowe AKC-U oraz będzie opłacał podatek.

Ze złożonego uzupełnienia do wniosku wynika, iż zakupu wyrobu akcyzowego i zapłaty za ten wyrób, zapłaty za transport tego wyrobu oraz faktycznego przemieszczenia tego wyrobu na teren kraju, dokonywał będzie kontrahent Wnioskodawcy we własnym imieniu.

Wyrób akcyzowy jest oznaczony kodem celnym CN 2710 19 41. Wnioskodawca wskazuje, iż wyrób akcyzowy - olej opałowy będzie kupowany z zapłaconą akcyzą na terenie państwa członkowskiego.

Ponadto Zainteresowany wskazał, iż kontrahent podatnika dokona wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego w Niemczech. W cenie nabycia wyrobu akcyzowego będzie ujęty również koszt transportu tego wyrobu do Polski. Faktury nabycia wyrobu, dokument transportowy CMR, uproszczony dokument towarzyszący, dokument wydania towaru w Niemczech, wszystkie te dokumenty będą wystawiane na kupującego - nabywcę wyrobu, czyli kontrahenta Wnioskodawcy. Zapłatę za nabyty wyrób uiszczał będzie kupujący-nabywca bezpośrednio do podmiotu sprzedającego.

Rola Wnioskodawcy ma się sprowadzać wyłącznie do przyjęcia tego wyrobu na prowadzony przez niego skład podatkowy (bez jego wyładunku i bez prawa przeładunku na inny środek transportu) w celu sporządzenia deklaracji podatkowej AKC-U, złożenia tej deklaracji w stosownym urzędzie celnym oraz w imieniu i ze środków finansowych nabywcy wyrobu, zapłaty podatku akcyzowego. Wnioskodawca jako przyjmujący wyrób do „odprawy i opodatkowania” będzie także potwierdzał przyjęcie towaru do opodatkowania, na dokumencie UDT. Wnioskodawca dokonujący tej „odprawy celnej” będzie sam podpisywał deklaracje celne, gdyż siedziba kontrahenta jest w odległej miejscowości. Także nabywający wyrób kontrahent będzie każdorazowo do dostawy sporządzał wymagane ustawą oświadczenie i przekazywał je będzie do urzędu celnego, przyjmującego deklaracje podatkowe w akcyzie. Wnioskodawca „odprawiający wyrób”, nie będący nabywcą nie będzie mógł w imieniu nabywcy składać oświadczeń o dalszym przeznaczeniu tego wyrobu akcyzowego. Ustawa nie przewiduje takiej możliwości, a wręcz jej nie dopuszcza.

Za świadczoną usługę odprawy oraz sporządzania i składania deklaracji w podatku akcyzowym, Wnioskodawca - zgodnie z umową zawartą z kontrahentem - będzie otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 1 grosz za 1 litr „odprawionego” wyrobu akcyzowego. Także zgodnie z tą umową nabywający wyrób podmiot zastrzega sobie, iż dokonujący odprawy Wnioskodawca nie ma prawa do rozporządzania nabytym wyrobem jak właściciel, ani jako właściciel. Wyrób przez cały czas pozostaje własnością nabywcy. Zgodnie z umową zleceniem na obsługę administracyjno podatkową wspomnianych wyżej nabyć wyrobu akcyzowego, Wnioskodawca pytający dokona u odpowiedniego naczelnika urzędu celnego, stosownych zgłoszeń oraz czynności wynikających z przepisu art. 78 niejako we własnym imieniu, bez wskazywania, iż nabywcą będzie inny podmiot. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca sam będzie sporządzał i podpisywał deklaracje podatkowe AKC-U oraz będzie opłacał podatek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca uznany będzie za wewnątrzwspólnotowego nabywcę wyrobu akcyzowego...

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego nabywcą wyrobu akcyzowego będzie kupujący kontrahent, który dokona nabycia wyrobu (zapłaci za ten wyrób) oraz sam przemieści ten wyrób na teren kraju - do opodatkowania - po czym dalej do własnej siedziby bądź miejsca końcowego przeznaczenia. Nie ma podstaw do uznania podatnika odprawiającego ten wyrób za wewnątrzwspólnotowego nabywcę wyrobu akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają wyroby akcyzowe - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Z kolei zgodnie z zapisami poz. załącznika nr 1 do ustawy zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wyrobami akcyzowymi są wyroby oznaczone kodem CN 2710, tj. oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe.

Z opisu sprawy wynika w szczególności, iż kontrahent Wnioskodawcy dokona zakupu oleju opałowego kod CN 2710 19 41 z zapłaconą akcyzą na terenie państwa członkowskiego. Zarówno Zainteresowany jak i jego kontrahent posiadają koncesje wydane przez Prezesa URE na handel paliwami płynnymi. Obydwa podmioty są także czynnymi podatnikami podatku VAT.

Faktycznego przemieszczenia tego wyrobu na teren kraju, dokonywał będzie kontrahent we własnym imieniu.

W związku z powyższym wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Z kolei w świetle art. 13 ust. 1 ustawy, podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (...).

W opisanym przypadku czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą - przemieszczenia wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - dokonuje kontrahent Wnioskodawcy.

Odpowiadając zatem na pierwsze z zadanych pytań stwierdzić należy, iż skoro przemieszczenia wyrobu akcyzowego z zapłaconą akcyzą na teren kraju, dokonywał będzie kontrahent, to tym samym Wnioskodawca nie może zostać uznany za podatnika akcyzy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tego wyrobu.

Dodatkowo zauważyć należy, iż zgodnie z art. 137 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych.

Na gruncie postępowania podatkowego katalog podmiotów mogących być pełnomocnikami ograniczono wyłącznie do osób fizycznych.

Ponadto informuje się, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju opałowego. Natomiast, pozostałe kwestie są przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.