IPTPB1/415-462/12-4/MD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Czy Wnioskodawca, jako podmiot zobowiązany na podstawie art. 41 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, do naliczenia, pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie do organu podatkowego, powinien potraktować wyżej opisane świadczenie jako wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) w pełnej przysługującej funkcjonariuszowi z art. 214 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r o Służbie Więziennej kwocie 738,50 zł (2 x 369,25 zł), czy też wyłączyć z opodatkowania tylko kwotę 423,00 zł - opisaną na rachunku przedstawionym przez funkcjonariusza jako koszt pobytu dwojga dzieci?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17 lipca 2012 r. (data wpływu 23 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 października 2012 r. (data wpływu 25 października 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem wypoczynku dzieci funkcjonariusza przyznanego na podstawie ustawy o Służbie Więziennej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem wypoczynku dziecka funkcjonariusza przyznanego na podstawie ustawy o Służbie Więziennej.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa m. in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749), w związku z czym pismem z dnia 11 października 2012 r., Nr IPTPB1/415-462/12-2/MD, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie z dnia 11 października 2012 r. skutecznie doręczono w dniu 15 października 2012 r., następnie w dniu 25 października 2012 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej 22 października 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Zgodnie z art. 214 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2010 r. Nr 79, poz. 523), funkcjonariuszowi, który nabył prawo do urlopu wypoczynkowego, oraz każdemu z członków jego rodziny przysługuje świadczenie w postaci dopłaty do wypoczynku, w wysokości 35% najniższego uposażenia zasadniczego w służbie więziennej, według stawek obowiązujących w dniu wypłaty świadczenia - obecnie kwota dopłaty na osobę wynosi 369,25 zł.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są: dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo - sanatoryjnych, rehabilitacyjno - szkoleniowych i leczniczo - opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

  1. z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,
  2. z innych źródeł - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Funkcjonariusz złożył wniosek o wypłatę przysługującej mu dopłaty do wypoczynku za dzieci (2 osoby) wraz z rachunkiem poświadczającym pobyt dzieci z rodzicami na wypoczynku zorganizowanym przez podmiot prowadzący działalność w tym zakresie - w formie wczasów. Na rachunku, oprócz wyliczonych ogólnie kosztów pobytu, wystawiający zawarł informację dotyczącą kwoty będącej wyliczeniem kosztów pobytu samych dzieci - 497,00 zł.

Wnioskodawca wskazał, iż w podobnej sprawie została wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 9 kwietnia 2009 r. interpretacja Nr IPPB4/415-46/09-4/MO.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ww. świadczenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 361 ze zm.) w całej przysługującej z art. 214 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523) kwocie, tj. 738,50 zł, czy też w części, tj. w kwocie 497,00 zł, opisanej w rachunku jako koszt pobytu dzieci...

Pismem z dnia 19 października 2012 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca przeformułował zadane pytanie, w następujący sposób:

Czy Wnioskodawca, jako podmiot zobowiązany na podstawie art. 41 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, do naliczenia, pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie do organu podatkowego, powinien potraktować wyżej opisane świadczenie jako wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) w pełnej przysługującej funkcjonariuszowi z art. 214 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r o Służbie Więziennej kwocie 738,50 zł (2 x 369,25 zł), czy też wyłączyć z opodatkowania tylko kwotę 423,00 zł - opisaną na rachunku przedstawionym przez funkcjonariusza jako koszt pobytu dwojga dzieci...

Zdaniem Wnioskodawcy, zawartym w piśmie z dnia 19 października 2012 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, ww. świadczenie wpisuje się w katalog świadczeń opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) i zgodnie z lit. b) wspomnianego artykułu, świadczenie to jako wynikające z innych źródeł – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł - nie podlega opodatkowaniu w pełnej, przysługującej wysokości niezależnie od kwot opisanych na rachunku poświadczającym pobyt dzieci na wypoczynku zorganizowanym. Tak więc zdaniem Wnioskodawcy, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, powinien przyjąć iż zwolnieniu podlegają pełne kwoty świadczenia przysługującego funkcjonariuszowi z art. 214 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więzienne, tj. 738,50 zł, nie zaś wartość opisana na rachunkach, jako koszt pobytu dzieci na wypoczynku zorganizowanym, tj. 423,00 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Mając na uwadze powyższe należy przyjąć, że kwota dofinansowania wypoczynku funkcjonariusza i jego rodziny stanowi przychód funkcjonariusza. Przychód ten może być jednak w określonych sytuacjach zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

  1. z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,
  2. z innych źródeł - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

  1. wypoczynek jest zorganizowany,
  2. organizatorem wypoczynku jest podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
  3. forma wypoczynku nie odbiega swoim charakterem od wymienionych form wypoczynku, takich jak wczasy, kolonie, obozy lub zimowiska, w tym również połączony z nauką, pobyt na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych,
  4. dopłata dotyczy dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły 18 roku życia.

Dopłaty do wypoczynku, które spełniają łącznie ww. warunki i są finansowane z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub udzielane są zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra, podlegają w całości zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym, natomiast w przypadku sfinansowania z innych źródeł, zwolnienie przysługuje do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Odrębne przepisy, to w szczególności akty wykonawcze wydawane przez branżowych ministrów, dotyczące funkcjonariuszy różnych służb mundurowych. W przypadku Służby Więziennej jest to Minister Sprawiedliwości.

Ponadto z powyższego przepisu wynika, że do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest m.in. spełnienie przesłanki, iż wypoczynek musi być zorganizowany przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie.

Do podmiotów prowadzących działalność w zakresie wypoczynku zaliczyć można zarówno te podmioty, które świadczą usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, np.: biura turystyczne, jak również i te, które zajmują się statutowo tego rodzaju działalnością, m.in.:

  • podmioty prowadzące działalność agroturystyczną – polegającą na wyjazdach na wieś, do specjalnie przygotowanych na przyjęcie wczasowiczów gospodarstw wiejskich,
  • szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 ze zm.),
  • kościoły, stowarzyszenia, organizacje charytatywne, fundacje, których działalnością statutową może być organizowanie wypoczynku zorganizowanego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1989 r. Nr 29, poz. 154 ze zm.), diecezje i parafie jako terytorialne jednostki organizacyjne Kościoła są osobami prawnymi. Ww. jednostki mogą być również organizatorami wypoczynku zorganizowanego – zgodnie z treścią art. 39 pkt 6 ww. ustawy, który stanowi iż działalność charytatywno – opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się w potrzebie.

Istotne znaczenie ma zatem formalno-prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z wypoczynkiem.

Przez zorganizowany wypoczynek należy rozumieć wszelkie formy wypoczynku zorganizowanego z wyjątkiem takich form wypoczynku, jak: wczasy „pod gruszą”, pobyt u rodziny oraz wypoczynek organizowany „na własną rękę”.

Do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezbędne jest posiadanie dokumentu (faktury VAT, rachunku, dowodu wpłaty KP, przelewu bankowego, przekazu pocztowego), który zawiera co najmniej:

  • nazwę i adres podmiotu prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku, na rzecz którego została dokonana wpłata (w razie wątpliwości należy zwrócić się z zapytaniem do usługodawcy, czy świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub czy zajmuje się statutowo tego typu działalnością),
  • formę wypoczynku (wczasy, kolonie, obóz lub zimowisko),
  • imię i nazwisko dziecka korzystającego ze zorganizowanej formy wypoczynku,
  • imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty,
  • kwotę i datę dokonania zapłaty.

Wskazać należy, że to na pracowniku ciąży obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów i udowodnienia prawa do zwolnienia.

Z wniosku wynika, że zgodnie z art. 214 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523), funkcjonariuszowi, który nabył prawo do urlopu wypoczynkowego oraz każdemu z członków jego rodziny przysługuje świadczenie w postaci dopłaty do wypoczynku, w wysokości 35% najniższego uposażenia zasadniczego w służbie więziennej, według stawek obowiązujących w dniu wypłaty świadczenia - obecnie kwota dopłaty na osobę wynosi 369,25 zł.

Funkcjonariusz złożył wniosek o wypłatę przysługującej mu dopłaty do wypoczynku za dzieci (2 osoby) wraz z rachunkiem poświadczającym pobyt dzieci z rodzicami na wypoczynku zorganizowanym przez podmiot prowadzący działalność w tym zakresie - w formie wczasów. Na rachunku, oprócz wliczonych ogólnie kosztów pobytu, wystawiający zawarł informację dotyczącą kwoty będącej wyliczeniem kosztów pobytu samych dzieci - 497,00 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że kwota dofinansowania do wypoczynku zorganizowanego przez podmiot prowadzący działalność w tym zakresie, dla dzieci w wieku do lat 18 funkcjonariusza zatrudnionego przez Wnioskodawcę, przyznanego na podstawie odrębnych przepisów, jest wolna od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w wysokości wynikającej z przepisów ustawy o Służbie Więziennej. Zatem, Wnioskodawca jako płatnik, nie jest zobowiązany do naliczenia, pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie do organu podatkowego.

Pomimo powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, gdyż przedmiotowe dofinansowanie będzie korzystało ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak wskazał Wnioskodawca z art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. b) powołanej ustawy.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, tut. Organ stwierdza, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.