IBPB-2-2/4511-631/16-1/KRB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Opodatkowanie dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wypoczynku dziecka pracownika.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2016 r. (data otrzymania 21 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wypoczynku dziecka pracownika – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2016 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wypoczynku dziecka pracownika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest państwową osoba prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r o finansach publicznych (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem Vat. Wnioskodawca tworzy fundusz socjalny na podstawie ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. W ramach regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wprowadzonego zarządzeniem dyrektora, środki funduszu przeznacza się min. na finansowanie wypoczynku w formie krajowego lub zagranicznego wypoczynku dzieci i młodzieży do 18 roku życia, zorganizowanego w formie kolonii, zimowisk, zielonych szkół, obozów. Dzieci mogą korzystać z dopłaty w różnych latach nie częściej niż raz na dwa lata. Wypłata dofinansowania następuje po przedstawieniu rachunku za udział w wypoczynku. Wielkość dofinansowania pokrywa poniesione koszty zgodnie z postanowieniem regulaminu jednakże do wysokości nie większej niż 200% diety obowiązującej na dzień wypłaty, (jako dietę rozumie się wartość ustaloną jak do rozliczania krajowych podróży służbowych). W chwili obecnej dzieci pracowników korzystają z tej formy dofinansowania.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytania.

Pytanie 1. Czy Wnioskodawca postąpił prawidłowo naliczając i pobierając zaliczkę na podatek dochodowy od wypłaconego dofinansowania do wypoczynku dzieci ‒ zorganizowanej przez Przedsiębiorstwo Turystyczne ?

Pytanie 2. Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo żądając od osoby wnioskującej o dofinansowanie wypoczynku dzieci oprócz przedłożenia rachunku, stosownego zaświadczenia ?

Pytanie 3. Jakie dokumenty musi złożyć Wnioskodawca aby prawidłowo ustalić zaliczkę na podatek dochodowy lub aby wypoczynek dziecka mógł zostać zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych ?

Zdaniem Wnioskodawcy przesłankę dotyczącą zorganizowania wypoczynku przez podmiot prowadzący działalność w zakresie organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży, należy uznać za spełnioną, jeżeli organizacją wypoczynku zajmuje się uprawniony do tego podmiot.

Istotne znaczenie ma bowiem w tym przypadku formalno-prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizacją tego rodzaju przedsięwzięć. Zgodnie natomiast z interpretacją indywidualną z 17 stycznia 2014 r., sygn. IPTPB1/415-652/13-4/ AG ‒ Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi „dopłaty do wypoczynku oraz przejazdów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełniające łącznie ww. warunki (w tym warunek posiadania statusu małoletniego dziecka w trakcie wypoczynku), korzystają w całości ze zwolnienia od podatku. Od tego rodzaju dopłat udzielający świadczenia nie jest obowiązany do poboru podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy świadczeniobiorcą jest pracownik, członek rodziny zmarłego pracownika, czy były pracownik mający obecnie status emeryta lub rencisty. Jednocześnie, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przedłożenie, przez osobę ubiegającą się o dofinansowanie, dowodu (dowodów) ‒ na podstawie którego udzielający świadczenia może stwierdzić, czy zarówno w zakresie przedmiotowym (np. forma i termin wypoczynku, tytuł zapłaty), jak i podmiotowym (np. dane identyfikacyjne podmiotu prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku, imię i nazwisko dziecka korzystającego ze zorganizowanej formy wypoczynku, imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty) są spełnione warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy ‒ jest dokumentem wystarczającym dla zastosowania tego zwolnienia.” Jednakże w chwili gdy na rachunku nie jest doprecyzowana forma wypoczynku a Wnioskodawca nie jest w stanie określić umocowania formalno-prawnego organizatora, wówczas takie dofinansowanie nie korzysta ze zwolnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednakże, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

  • z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra niezależnie od ich wysokości,
  • z innych źródeł - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

  • wypoczynek jest zorganizowany,
  • organizatorem wypoczynku jest podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
  • forma wypoczynku nie odbiega swoim charakterem od wymienionych form wypoczynku, takich jak wczasy, kolonie, obozy lub zimowiska, przy czym może to być również wypoczynek połączony z nauką, pobyt na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych,
  • dopłata dotyczy dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły 18 roku życia.

Obowiązek zorganizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie oznacza, że zasadnicze znaczenie ma formalno-prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach stanowiących podstawę funkcjonowania danego podmiotu. Istotne jest przy tym, czy podmiot świadczący tego typu usługi wypoczynkowe czyni to zgodnie ze specjalnymi regulacjami dotyczącymi organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży.

W świetle powyższego należy zauważyć, że stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67, ze. zm.), organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Do podmiotów prowadzących działalność w zakresie wypoczynku zaliczyć można zarówno te podmioty, które świadczą usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej np.: biura turystyczne, biura podróży jak również i te, które zajmują się statutowo tego rodzaju działalnością, m.in. szkoły i placówki, kościoły, stowarzyszenia, organizacje charytatywne, fundacje, których działalnością statutową może być organizowanie wypoczynku zorganizowanego.

Jednocześnie należy podkreślić, że wymienione przez ustawodawcę w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy formy wypoczynku w postaci wczasów, kolonii, obozów czy zimowisk mają na celu uwypuklenie warunku uczestniczenia w formach wypoczynku zorganizowanego przez uprawnione podmioty na zasadach określonych w rozporządzeniu w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania. Intencją ustawodawcy jest bowiem wyłączenie z zakresu przedmiotowego zwolnienia dopłat do niezorganizowanych form wypoczynku, takich na przykład jak wczasy potocznie nazywane „pod gruszą”.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że jeśli dofinansowano wypoczynek dziecka do lat 18 ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych zorganizowany przez podmiot uprawniony do organizowania i prowadzenia działalności wypoczynkowej na zasadach określonych w rozporządzeniu w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania, to dofinansowanie mieści się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji pracodawca jako płatnik nie jest obowiązany pobierać zaliczki na podatek dochodowy.

Jak wynika z treści wniosku Wnioskodawca tworzy fundusz socjalny na podstawie ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. W ramach regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wprowadzonego zarządzeniem dyrektora, środki funduszu przeznacza się min. na finansowanie wypoczynku w formie krajowego lub zagranicznego wypoczynku dzieci i młodzieży do 18 roku życia, zorganizowanego w formie kolonii, zimowisk, zielonych szkół, obozów. Dzieci mogą korzystać z dopłaty w różnych latach nie częściej niż raz na dwa lata. Wypłata dofinansowania następuje po przedstawieniu rachunku za udział w wypoczynku.

Określona w zwolnieniu przesłanka dotycząca zorganizowania wypoczynku przez podmiot prowadzący działalność w tym zakresie, wskazuje że istotne znaczenie ma formalno-prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizacją tego rodzaju przedsięwzięć. W konsekwencji warunek ten jest spełniony, gdy organizacją wypoczynku zajmuje się uprawniony do tego podmiot, którym w szczególności może być biuro podróży, pensjonat, gospodarstwo agroturystyczne, jak również szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania.

Do zastosowania powyższego zwolnienia niezbędne jest również posiadanie dokumentu (faktury VAT, rachunku, dowodu wpłaty KP, przelewu bankowego, przekazu pocztowego), który zawiera co najmniej:

  • nazwę i adres podmiotu prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku, na rzecz którego została dokonana wpłata (w razie wątpliwości winno zostać przedstawione zaświadczenie usługodawcy czy świadczy usługi w zakresie organizacji wypoczynku dla dzieci i młodzieży),
  • forma wypoczynku (wczasy, kolonie, obóz lub zimowisko),
  • imię i nazwisko dziecka korzystającego z zorganizowanej formy wypoczynku,
  • imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty,
  • kwotę i datę dokonania zapłaty.

W związku z powyższym, dofinansowanie do wypoczynku dziecka ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, o których mowa jest w treści wniosku, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie można określić umocowania formalno-prawnego organizatora wypoczynku. Zwolnienie ma zastosowanie gdy wypoczynek został zorganizowany przez podmiot uprawniony do organizacji wypoczynku dla dzieci i młodzieży.

Zatem w rozpatrywanej sytuacji Wnioskodawca będzie miał obowiązek potrącenia zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconego pracownikowi świadczenia.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zatem za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.