IBPB-1-2/4510-728/15/BD | Interpretacja indywidualna

Czy w przypadku odpłatnego zbycia w formule umowy datio in solutum przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce nabytych w drodze „wymiany udziałów”, kosztem uzyskania przychodów Wnioskodawcy z takiego zbycia będzie wartość nominalna udziałów własnych Wnioskodawcy wydanych udziałowcom Spółki w zamian za udziały tej Spółki w drodze w/w „wymiany udziałów”?
IBPB-1-2/4510-728/15/BDinterpretacja indywidualna
  1. aport
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. przychód
  4. wartość nominalna
  5. wymiana udziałów
  6. zbycie udziału
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 października 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 2 listopada 2015 r.), uzupełnionym 12 stycznia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia wysokości kosztu uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów nabytych w drodze transakcji wymiany udziałów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia wysokości kosztu uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów nabytych w drodze transakcji wymiany udziałów. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 30 grudnia 2015 r., Znak IBPB-1-2/4510-728/15/BD wezwano Wnioskodawcę do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 12 stycznia 2016 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prawną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce.

Wnioskodawca nabędzie 100% udziałów w spółce kapitałowej posiadającej osobowość prawną z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej (dalej: „Spółka”).

Przedmiotowe nabycie udziałów Spółki dokonane zostanie jako transakcja wymiany udziałów (dalej: „Wymiana udziałów”), unormowana w art. 12 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w ramach której Wnioskodawca będzie spółką nabywającą, tj. nabędzie w formie wkładu niepieniężnego (na podstawie jednej uchwały o podwyższeniu kapitału) Udziały w Spółce, w zamian za które przekaże na rzecz dokonujących aportu własne udziały. Wartość udziałów w Spółce nabytych w ramach wymiany udziałów zostanie w całości wniesiona na kapitał zakładowy Wnioskodawcy. Wartość nominalna udziałów Wnioskodawcy wydana na rzecz Udziałowców odpowiadać będzie wartości podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy w wyniku nabycia Udziałów w Spółce.

Wymiana udziałów spełniać będzie warunki wskazane w art. 12 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj.:

  1. Spółka, jako spółka nabywająca, uzyska w wyniku jednej uchwały o podwyższeniu kapitału (poprzez emisję nowych udziałów opłaconych aportem), udziały w Spółce Kapitałowej dające bezwzględną większość praw głosów w Spółce Kapitałowej,
  2. podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w Polsce lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Nadto przy wymianie udziałów nie będzie dopłat w gotówce.

Po przeniesieniu na rzecz Wnioskodawcy własności udziałów w Spółkach w ramach w/w transakcji „wymiany udziałów”, Wnioskodawca nie wyklucza, że dokona ich odpłatnego zbycia na rzecz podmiotu trzeciego.

Wnioskodawca nie wyklucza, że odpłatne zbycie udziałów w Spółkach nastąpi na podstawie np. umowy datio in solutum, gdzie Wnioskodawca w celu zwolnienia się z zobowiązania, za zgodą wierzyciela, wyda na jego rzecz udziały w Spółce, których wartość rynkowa z dnia zbycia będzie co najmniej równa (nie wyższa) zobowiązaniu, które będzie regulowane w następstwie takiego świadczenia.

Na gruncie przedstawionego powyżej stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) Wnioskodawca powziął wątpliwość, co do prawidłowości ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziałów Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku odpłatnego zbycia w formule umowy datio in solutum przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce nabytych w drodze „wymiany udziałów”, kosztem uzyskania przychodów Wnioskodawcy z takiego zbycia będzie wartość nominalna udziałów własnych Wnioskodawcy wydanych udziałowcom Spółki w zamian za udziały tej Spółki w drodze w/w „wymiany udziałów”...

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu, które wpłynęło do tut. BKIP 12 stycznia 2016 r.), na skutek odpłatnego zbycia udziałów Spółki, nabytych w drodze „wymiany udziałów” zgodnie z art. 12 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), rozpoznaje koszt uzyskania przychodów w wysokości wartości nominalnej udziałów własnych Wnioskodawcy wydanych udziałowcom Spółki w podwyższonym kapitale zakładowym, wydanych w zamian za udziały tej Spółki.

Wynika to z następujących względów:

  1. Podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych stanowi dochód osiągnięty przez podatnika w danym roku podatkowym. Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W związku z powyższym Podatnik dla prawidłowego określenia podstawy opodatkowania oraz prawidłowego obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego musi ustalić wysokość przychodu i kosztów uzyskania przychodów jakie poniósł w danym roku podatkowym.
  2. Podmioty uczestniczące w obrocie gospodarczym, korzystając ze swobody umów, bardzo często decydują się na uregulowanie wzajemnych zobowiązań za pośrednictwem świadczenia niepieniężnego. Art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.) wskazuje, że jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się ze zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Instytucja świadczenia w miejsce wykonania - datio in solutum - daje dłużnikowi możliwość zwolnienia się ze swojego zobowiązania poprzez spełnienie innego świadczenia niż pierwotnie określone treścią zobowiązania. Pomiędzy wierzycielem, a dłużnikiem dochodzi do zawarcia umowy datio in solutum, tj. odpłatnej umowy rozporządzającej, w której dłużnik zobowiązuje się do spełnienia na rzecz wierzyciela innego świadczenia niż pierwotnie wynikające z treści zobowiązania, a wierzyciel takie świadczenie przyjmuje. Na skutek zawarcia umowy datio in solutum pomiędzy dłużnikiem, a wierzycielem nie dochodzi do powstania nowego stosunku zobowiązaniowego, ale jedynie zmiany przedmiotu świadczenia, np. z pieniężnego na niepieniężny.
  3. Umowa datio in solutum jest czynnością kauzalną, tj. zawieraną w związku z istniejącym pomiędzy stronami pierwotnym zobowiązaniem. Ponadto jest to czynność odpłatna i przysparzająca. Z ekonomicznego punktu widzenia umowa sprzedaży oraz umowa datio in solutum prowadzi zatem do tego samego skutku, tj. zbycia składnika majątkowego i powstania przysporzenia majątkowego o charakterze trwałym. Powyższy wniosek potwierdza obowiązujący od 1 stycznia 2015 r. art. 14a ustawy o CIT, który wskazuje, że w przypadku, gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości lub w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowana w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowana tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego. Zatem, mając na uwadze powyższe, w przypadku odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę w formule umowy datio in solutum udziałów w Spółce (których wartość rynkowa z dnia zbycia będzie co najmniej równa - nie wyższa - zobowiązaniu, które będzie regulowane w następstwie takiego świadczenia), po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy w wysokości zobowiązania uregulowanego w następstwie świadczenia w formule umowy datio in solutum.
  4. Powstały powyżej przychód Wnioskodawcy należy obniżyć o koszty uzyskania przychodu. Art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
  5. Art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT wskazuje natomiast, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów. Wydatki te - w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji) wydanych wspólnikom spółki, której udziały są nabywane, powiększonych o zapłatę w gotówce, o której mowa w art. 12 ust. 4d - są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji). Art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT nie wyłącza zatem zupełnie możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodu, ale jedynie odsuwa w czasie moment ich potrącenia do chwili odpłatnego zbycia udziałów objętych przez spółkę nabywającą w wyniku „wymiany udziałów”.

Przez „odpłatne zbycie”, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT należy rozumieć, każde faktyczne przeniesienie na inny podmiot prawa własności udziałów, nabytych przez podatnika w ramach „wymiany udziałów”, za wynagrodzeniem. Przeniesienie własności udziałów na podstawie umowy datio in solutum również stanowi ich odpłatne zbycie.

Zatem, w momencie zbycia przez Wnioskodawcę udziałów Spółki, nabytych w drodze „wymiany udziałów”, zgodnie z art. 12 ust. 4d ustawy o CIT, rozpozna on koszt uzyskania przychodów w wysokości wartości nominalnej udziałów własnych Wnioskodawcy wydanych udziałowcom Spółki w podwyższonym kapitale zakładowym, wydanych w zamian za udziały tej Spółki.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na skutek opisanego w zdarzeniu przyszłym odpłatnego zbycia udziałów Spółki (nabytych w ramach „wymiany udziałów”) w formule umowy datio in solutum po jego stronie powstanie przychód podatkowy w wysokości zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia, który to przychód może zostać obniżony o koszty uzyskania przychodu zgodnie art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT, w wysokości równej wartości nominalnej udziałów własnych Wnioskodawcy, wydanych udziałowcom Spółki w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy w wyniku transakcji „wymiany udziałów”.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również pozytywne interpretacje organów podatkowych dotyczące rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT, np.:

(...) zarówno wykładnia literalna, jak i autentyczna art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prowadzą do wniosku, że w przypadku odpłatnego zbycia akcji Spółki, nabytych przez Wnioskodawcę w ramach transakcji wymiany udziałów, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości akcji Wnioskodawcy wydanych Akcjonariuszowi w zamian za aport w postaci akcji Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.