IPPB5/423-714/09-2/AJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż w opisanej sytuacji, nie wycenia wartości otrzymanych nieodpłatnie praw (zezwoleń) do emisji spotów społecznych i nie zalicza ich do przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 03.11.2009 r. (data wpływu 12.11.2009 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania przychodów związanych z emisją spotów społecznych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2009 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania przychodów związanych z emisją spotów społecznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka została zawiązana jako... Podstawowym zadaniem... jest wypełnianie misji publicznej. Ustawa o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r., Nr 254 poz. 2531 z późn. zm.) wymienia działania jakie mogą być podejmowane w ramach misji publicznej - art. 1 oraz 21 w/w ustawy. Istotą misji publicznej realizowanej przez... jest dostarczanie informacji, popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej, działalności oświatowej a także, stosowanie do art. 1 ust. 3a upowszechnianie edukacji obywatelskiej. Spółka wypełniając ustawowy obowiązek, m.in. podaje na antenie telewizyjnej komunikaty oraz informacje edukacyjne dla społeczeństwa. Zadania te są realizowane przez Spółkę poprzez różne formy działania.

Spółka samodzielnie na antenie informuje o przedsięwziętych kampaniach społecznych, ale również otrzymuje zgłoszenia różnych organizacji, wnoszących o przeprowadzenie kampanii społecznych.

Zgłoszeń do organizacji jest dużo. W tym celu, w ramach wypełniania tego rodzaju misji publicznej, zarząd Spółki podjął uchwałę w prawie powołania Komisji ds. Kampanii Społecznych, która koordynuje kampanie społeczne na antenie telewizyjnej. Z pośród nadsyłanych zgłoszeń Komisja wybiera daną kampanię społeczną.

Wybrana instytucja, która jest organizatorem danej kampanii społecznej, przekazuje Wnioskodawcy nieodpłatnie, bez wynagrodzenia, niezbędne prawa i zezwolenia do wyemitowania spotu telewizyjnego, informacji o danej kampanii społecznej tzw. spotu społecznego dotyczącego danego zagadnienia, na antenie telewizyjnej poza czasem reklamowym.

Spółka upowszechnia edukację obywatelską, współuczestniczy z różnymi instytucjami organizującymi kampanie społeczne, bierze udział w przedsięwzięciach ogólnopolskich o szerokim znaczeniu społecznym, mających na celu uświadomienie istnienia danego zjawiska, ale także zmianę świadomości i postaw wobec stawianego problemu, poprzez podanie informacji, komunikatu o danym zagadnieniu — emisję spotu społecznego na antenie telewizyjnej poza czasem reklamowym.

Dotyczy to kampanii społecznych np. poruszających problemy AIDS, sprzedaży alkoholu nieletnim, ochrony środowiska, spoty społeczne „Nie daję / nie biorę łapówek”, „Zróbmy dobry klimat”, „Dzieciństwo bez przemocy”, „Prowadzę jestem trzeźwy”, „Krewniacy” — zachęcające do honorowego oddawania krwi ratującej życie.

Należy podkreślić, że nabycie prawa do emisji oraz wyemitowanie spotu społecznego na antenie telewizyjnej nie wiąże się z jakimikolwiek przepływami pieniężnymi ze strony Spółki i podmiotu będącego organizatorem danej kampanii społecznej. Czynności te są nieodpłatne i nie wyceniane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż w opisanej sytuacji, nie wycenia wartości otrzymanych nieodpłatnie praw (zezwoleń) do emisji spotów społecznych i nie zalicza ich do przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Nabycie praw do emisji spotów społecznych jest obowiązkiem wynikającym z ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90. poz. 631 ze zm.). Dlatego Spółka podpisuje stosowne umowy z organizacjami społecznymi i na podstawie tych umów Wnioskodawca otrzymuje prawo do emisji spotów nieodpłatnie. Nieodpłatność tej czynności prawnej związana jest z jej celem, intencją licencjodawcy jak i Spółki oraz służy podjęciu działań zmierzających do poszerzania świadomości społecznej w istotnych dziedzinach, m.in. profilaktyki zdrowotnej, bezpieczeństwa, ekologii.

Zasady kwalifikowania przychodów określają przepisy art. 12 i 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Decydującym czynnikiem pozwalającym na nie zaliczenie nabytych praw do emisji spotów społecznych do przychodu jest brak przysporzenia do majątku Spółki.

Przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne (t.j. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu) przysporzenie majątku tej osobie mającej konkretny wymiar finansowy.

Spółka przywołała treść komentarza do art. 56 kodeksu cywilnego (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93), pracy zbiorowej Giesen Beata, Katner Wojciech J., Księżak Paweł, Lewaszkiewicz-Petrykowska Biruta, Majda Rafał, Michniewicz-Broda Ewa, Pajor Tomasz, Promińska Urszula, Pyziak-Szafnicka Małgorzata, Robaczyński Wojciech, Serwach Małgorzata, Swiderski Zbigniew, Wojewoda Michał - komentarz do ..., LEX 2009, odnoszącą się do istoty przysporzenia:

Z przysporzeniem mamy do czynienia, gdy zamierzonym skutkiem czynności prawnej jest nabycie korzyści majątkowej przez drugą stronę (por. A. Wolter, J. Ignatowicz, K. Stefaniuk, Prawo cywilne. Zarys..., 1996, s. 250). W majątku kontrahenta pojawiają się nowe aktywa (nabycie prawa) lub zmniejszają się istniejące dotąd pasywa (np. zwolnienie z długu). Przysporzenie po jednej stronie czynności prawnej może być następstwem zarówno rozporządzenia, jak i zobowiązania się przez drugą stronę.

A taka sytuacja nie ma miejsca w opisanym stanie faktycznym, Spółka nabywając prawa do emisji spotów społecznych nie odnosi żadnej korzyści natury majątkowej, nie dochodzi do przysporzenia w majątku Spółki, tak naprawdę nabywając nieodpłatnie prawo do emisji spotu społecznego, Wnioskodawca uzyskuje zezwolenie do nadania spotu na antenie, dlatego też spoty te nie są wyceniane.

Określona kampania społeczna jest wspólnym przedsięwzięciem non profit, zarówno jej organizatora jak i..., nie związanym z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej. Spoty społeczne emitowane są poza czasem reklamowym. Działalność Spółki w dziedzinie kampanii społecznych jest wypełnieniem ustawowego obowiązku misji nałożonego na... przez ustawę o radiofonii i telewizji.

Przepis art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych normuje sposób określenia wartości nabytych praw. Jest to wartość rynkowa określona na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie prawami tego samego rodzaju, z uwzględnieniem w szczególności czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Licencje do emisji spotów społecznych nie posiadają wartości rynkowej, nie są wprowadzane do obrotu poprzez sprzedaż, a przekazywane nadawcy wyłącznie w celu ich rozpowszechniania w ramach kampanii społecznych.

W związku z powyższym, Spółka uważa, że brak jest podstaw aby uznać, iż otrzymywane nieodpłatnie prawa (zezwolenia) do emisji spotów społecznych, spełniają przesłanki wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie wycena wartości rynkowej tych praw jest w praktyce niemożliwa, w związku z tym, że nie są one przedmiotem obrotu handlowego.

Zdaniem Spółki, nabycie praw (zezwoleń) do emisji spotów społecznych nie stanowi jej przychodu określonego w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie tut. Organ podatkowy uznaje za oczywistą pomyłkę pisarską określenie publikacji ustawy Kodeks cywilny w Dz.U. z 1994 r. Nr 16, poz. 93, a nie Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.