3063-ILPB1-2.4511.309.2016.8.17-S.DJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 Ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 28 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Go 72/17 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 13 września 2017 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2016 r. (data wpływu 14 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

Dotychczasowy przebieg postępowania.

W dniu 23 listopada 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów wydał dla Wnioskodawczyni indywidualną interpretację nr 3063-ILPB1-2.4511.309.2016.1.DJ, w której uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawczyni, że dochód ze sprzedaży nieruchomości zabudowanej, osiągnięty na podstawie umowy sprzedaży z dnia 6 października 2016 r., nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei organ stwierdził, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, występują dwie daty nabycia przedmiotowej nieruchomości, tj. w dniu 17 marca 2015 r. w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Wnioskodawczynię w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w dniu 15 marca 2016 r. w drodze spadku po zmarłym mężu. Wobec czego odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie i stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, dochód ze sprzedaży tej nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Wnioskodawczyni na interpretację przepisów prawa podatkowego z 23 listopada 2016 r. nr 3063-ILPB1-2.4511.309.2016.1.DJ wniosła pismem z 8 grudnia 2016 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów pismem z 15 grudnia 2016 r. nr 3063-ILPB1-2.4511.309.2016.2.DJ stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawczyni na interpretację przepisów prawa podatkowego z 23 listopada 2016 r. nr 3063-ILPB1-2.4511.309.2016.1.DJ złożyła skargę z 18 stycznia 2017 r. (data wpływu 20 stycznia 2017 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 28 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Go 72/17 uchylił w całości zaskarżoną interpretację indywidualną z 23 listopada 2016 r. nr 3063-ILPB1-2.4511.309.2016.1.DJ.

Skład orzekający podniósł, że włączenie do majątku małżonków, w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową, nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka nie jest nabyciem tej nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy przez drugiego małżonka.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę opowiada się za ukształtowanym w orzecznictwie poglądem, że datą nabycia – w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przedmiotu majątkowego, objętego rozszerzoną wspólnością majątkową małżeńską, jest data nabycia go przez tego z małżonków, który przedmiot ten wnosi do wspólności małżeńskiej.

W analizowanej sprawie – zdaniem Sądu – mieć należy również na uwadze, że zagadnienie czy według art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy źródłem przychodu jest również odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa nabytych do majątku wspólnego, w przypadku gdy zbycie ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym na podstawie dziedziczenia nastąpiło nabycie przez małżonka pozostałego przy życiu udziału w nieruchomości lub w prawie nabytych do majątku wspólnego, ponad własny udział po ustaniu wspólności majątkowej na skutek śmierci drugiego z małżonków, w sytuacji gdy od nabycia nieruchomości lub prawa przez obojga małżonków do majątku wspólnego minęło pięć lat, zostało rozstrzygnięte w drodze uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny. NSA w uchwale z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17 stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

Naczelny Sąd Administracyjny przypomniał, że wspólność majątkowa to rodzaj wspólności łącznej, a więc bezudziałowej oraz zauważył, że faktycznie, zgodnie z art. 501 K.r.o. w razie ustania wspólności udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej, co nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3 K.r.o. Z datą ustania małżeństwa, po śmierci jednego z małżonków, współwłasność łączna przekształca się zatem we współwłasność w częściach ułamkowych. Jednak, skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. od daty ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej wskutek śmierci jednego z małżonków. Jest to – w rozumieniu wskazanego przepisu podatkowego – data przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych, a nie data nabycia prawa majątkowego.

Według NSA dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.

W świetle powyższego – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – za błędne należało uznać zatem również twierdzenie organu jakoby część przedmiotowej nieruchomości Skarżąca nabyła w dniu 15 marca 2016 r. w drodze spadku po zmarłym małżonku.

W konkluzji, na potrzeby art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako moment nabycia nieruchomości, którą Skarżąca sprzedała w 2016 r. po śmierci męża – zgodnie ze wskazaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 czerwca 2017 r. , sygn. akt I SA/Go 72/17 – należy przyjąć nabycie prawa własności do tej nieruchomości przez męża Skarżącej w 2000 r.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. organ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 1990 roku A (mąż Wnioskodawczyni), drogą spadku nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego – domu jednorodzinnego w zabudowie szeregowej.

W dniu 26 kwietnia 1991 r. Zainteresowana zawarła związek małżeński z A. W chwili zawarcia związku małżeńskiego małżonkowie nie zawierali majątkowych umów małżeńskich – pomiędzy małżonkami istniał ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, stanowiło więc majątek odrębny małżonka Wnioskodawczyni.

W 2000 roku A przekształcił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu na prawo odrębnej własności budynku. W 2000 roku nabył również prawo użytkowania wieczystego działki znajdującej się pod budynkiem. Decyzją z dnia 15 września 2003 r. Prezydent Miasta, przekształcił prawo użytkowania wieczystego działki w prawo własności.

W dniu 17 marca 2015 r. małżonkowie zawarli umowę rozszerzającą małżeńską wspólność ustawową. Na podstawie niniejszej umowy, wspólność ustawowa została rozszerzona na majątek odrębny A, tj. nieruchomość, zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Od dnia zwarcia niniejszej umowy, współwłaścicielami niniejszej nieruchomości na zasadzie małżeńskiej współwłasności łącznej byli zatem Wnioskodawczyni oraz A.

Mąż Wnioskodawczyni zmarł w dniu 15 marca 2016 r. Jedynym spadkobiercą była na podstawie testamentu Wnioskodawczyni. Akt poświadczenia dziedziczenia został zarejestrowany w rejestrze aktów poświadczenia dziedziczenia w dniu 10 sierpnia 2016 r.

Na podstawie umowy z dnia 12 października 2016 r., Wnioskodawczyni sprzedała zabudowaną nieruchomość, za cenę 272.000,00 zł. Natomiast na podstawie aktu notarialnego z dnia 12 października 2016 r., Zainteresowana zakupiła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego za cenę 148.000,00 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, dochód ze sprzedaży nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a jeżeli tak to w jakiej części oraz w jakiej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, dochód ze sprzedaży nieruchomości zabudowanej, osiągnięty na podstawie umowy sprzedaży z dnia 6 października 2016 r., nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwaną dalej ustawą o pdof), źródłem przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jest między innymi odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie niniejszej nieruchomości.

Zatem, jeżeli nieruchomość została zbyta po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie niniejszej nieruchomości, a odpłatne zbycie nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej, przychód ze sprzedaży tej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Według Zainteresowanej sprzedaż nieruchomości zabudowanej nastąpiła po upływie pięciu lat od daty jej nabycia, w związku z czym przychód z jej odpłatnego zbycia nie będzie podlegał opodatkowaniu. Nabycie przedmiotowej nieruchomości (zgodnie z przytoczonym poniżej uzasadnieniem) nastąpiło w chwili nabycia nieruchomości przez małżonka Strony, tj. w 2000 roku, a zatem w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 jej odpłatne zbycie jest wolne od opodatkowania.

Zgodnie z art. 31 § 3 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy z dnia 25 lutego 1964 r. (zwany dalej ustawą k.r.o.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje pomiędzy małżonkami wspólność majątkowa, która obejmuje przedmioty nabyte w trakcie małżeństwa przez oboje małżonków lub też jednego z nich. Wspólność małżeńska ma charakter wspólności łącznej, niepodzielnej. Małżonkowie w czasie trwania wspólności tworzą majątek wspólny, do którego mają równe uprawnienia. Przedmioty nieobjęte wspólnością majątkową należą do majątku odrębnego, osobistego każdego z małżonków. Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego rozszerzyć wspólność majątkową. I taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.

Umową z dnia 17 marca 2015 r., Wnioskodawczyni i jej mąż rozszerzyli wspólność majątkową na nieruchomość stanowiącą majątek odrębny męża, tj. nieruchomość zabudowaną. Z chwilą objęcia niniejszej nieruchomości małżeńską wspólnością majątkową nie nastąpiło jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu ze współmałżonków nie przysługiwała własność fizycznie wydzielonej części nieruchomości. Oboje z małżonków stali się współwłaścicielami nieruchomości jako całości. Nie można bowiem uznać, że w chwili zawarcia umowy rozszerzającej wspólność majątkową mąż Wnioskodawczyni najpierw wyzbył się własności nieruchomości, a następnie na skutek wniesienia jej do wspólności majątkowej, ponownie nabył prawo własności. Stąd należy uznać, że w stosunku do niniejszej nieruchomości okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o pdof, należy liczyć od daty nabycia prawa własności nieruchomości przez męża, przed objęciem tego prawa wspólnością majątkową.

W świetle powyższego uzasadnienia, nie można bowiem uznać, że Wnioskodawczyni nabyła niniejszą nieruchomość w dacie zawarcia umowy rozszerzającej wspólność majątkową, tj. w dniu 17 marca 2015 r. W momencie objęcia nieruchomości wspólnością majątkową mąż władający wcześniej całą nieruchomością nie miał bowiem prawa do władania tylko i wyłącznie połową nieruchomości, natomiast Wnioskodawczyni prawa do rozporządzania drugą połową nieruchomości. Byłoby to bowiem sprzeczne z zasadą ustawowej wspólności łącznej. Udział we współwłasności ustawowej nie może być przedmiotem obrotu. Ponadto, umowa małżeńska rozszerzająca wspólność majątkową nie mieści się w pojęciu „nabycia”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o pdof i tym samym nie ma wpływu na powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym.

Stanowisko Wnioskodawczyni, że zawarcie umowy rozszerzającej wspólność majątkową nie stanowi nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 a datę nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego należy rozpatrywać w dacie nabycia majątku przez małżonka wnoszącego nieruchomość lub prawo majątkowe do wspólności majątkowej poparte jest bardzo licznym orzecznictwem sądów administracyjnych, tak jak np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 października 2014 r. o sygn. I SA/Gd 964/14, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2015 r. o sygn. I SA/Po 845/14,Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2015 r. o sygn. III SA/Wa 1984/14 oraz z dnia 21 września 2016 r. o sygn. III SA/Wa 2342/15. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na aktualne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. wyrok z dnia 7 kwietnia 2016 r. o sygn. II FSK 313/14 oraz wyrok z 13 maja 2016 r. o sygn. II FSK 1110/14. Niniejsze orzeczenia sądu administracyjnego II instancji są prawomocne i nie podlegają zaskarżeniu.

W świetle powyższego, należy rozważyć datę nabycia nieruchomości przez małżonka Wnioskodawczyni. Analizując wyżej przedstawiony stan faktyczny należy uznać, że mąż nabył niniejszą nieruchomość w 2000 roku.

W 2000 roku przekształcone zostało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w prawo własności budynku, mąż w tym roku nabył również prawo użytkowania wieczystego gruntu znajdującego się pod tym budynkiem. Wprawdzie prawo użytkowania wieczystego, decyzją z dnia 15 września 2003 r. zostało przekształcone w prawo własności, jednakże decyzja administracyjna stanowi jedynie zmianę formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości. Nabycie prawa do nieruchomości następuje w chwili nabycia prawa użytkowania wieczystego, czyli w niniejszej sprawie w 2000 roku. W momencie sprzedaży nieruchomości przez Wnioskodawczynię znajdujący się na nim budynek, zgodnie z zasadą superficies solo cedit, stanowił cześć składową nieruchomości gruntowej, zatem datę nabycia własności budynku należy rozpoznawać w dacie nabycia prawa do nieruchomości gruntowej, czyli również w 2000 roku, tj. w dacie nabycia prawa użytkowania wieczystego.

Nie można uznać za prawidłowe również takie twierdzenie, że Wnioskodawczyni nabyła 1/2 część nieruchomości na skutek dziedziczenia po zmarłym w dniu 15 marca 2016 r. małżonku. Mąż zmarł rok po zawarciu umowy rozszerzającej wspólność małżeńską. Nieruchomość w chwili śmierci małżonka Zainteresowanej była objęta wspólnością majątkową. Podobnie jak wskazano wyżej, z uwagi na charakter małżeńskiej współwłasności majątkowej, jej bezudziałowy charakter, moment nabycia nieruchomości należy rozpatrywać w dacie nabycia tej nieruchomości przez małżonka Zainteresowanej, tj. w 2000 roku. Tak jak wskazano wyżej, nabycie nieruchomości w trakcie trwania wspólności majątkowej, wiąże się z nabyciem tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku np. sprzedaży tego prawa, przyjmuje się że każdy z małżonków sprzedaje to prawo w całości a nie w określonym udziale. Przyjęcie stanowiska, że dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych, śmierć współmałżonka powoduje, że strona powtórnie nabywa część nieruchomości, której wcześniej była właścicielem, jest sprzeczne z istotą współwłasności łącznej.

Z uwagi na wspólność majątkową nie można było wyróżnić udziałów, jakimi dysponowali małżonkowie w rzeczonej nieruchomości w chwili śmierci małżonka Wnioskodawczyni. Nie można zatem przyjąć, że pięcioletni termin odnośnie 1/2 udziału w nieruchomości biegnie od daty nabycia niniejszej nieruchomości w drodze spadku, czyli od 2016 roku. Skoro małżonkowie już raz nabyli niniejszą nieruchomość do majątku wspólnego, Wnioskodawczyni nie mogła jej nabyć ponownie w drodze dziedziczenia.

Moment nabycia nieruchomości należy rozpoznać w dacie nabycia nieruchomości do wspólności majątkowej. Konsekwentnie, skoro za datę nabycia nieruchomości przez Wnioskodawczynię wskutek zawarcia umowy rozszerzającej wspólność majątkową należy uznać datę nabycia nieruchomości przez małżonka Zainteresowanej, przy ocenie „nabycia” o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt ustawy o pdof, należy przyjąć rok 2000, tj. rok w którym małżonek Zainteresowanej nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu.

Stanowisko Wnioskodawczyni, że w przypadku śmierci małżonka, momentem nabycia nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego, nie jest data dziedziczenia po tym małżonku, poparte jest licznym orzecznictwem sądów administracyjnych. Do najświeższych orzeczeń w niniejszym zakresie należy wyrok Wojewódzkiego Sądu w Łodzi z dnia 27 października 2016 r. o sygn. I SA/Łd 593/16 z dnia 27 października 2016 r., wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 października 2016 r. o sygn. I SA/Gd 910/16 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2016 r. o sygn. III SA/Wa 2117/15. Szczególne znaczenie należy zwrócić uwagę na prawomocne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. wyrok z dnia 20 lipca 2016 r. o sygn. II FSK 1431/14 oraz wyrok z dnia 20 maja 2016 r. o sygn. II FSK 1249/14. W niniejszych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne organów podatkowych.

Podsumowując uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni w niniejszej sprawie, należy zwrócić dodatkową uwagę na wykładnię przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o pdof. Podniesiony przepis nie jest w świetle przedstawionego stanu faktycznego jednoznaczny w zakresie wykładni językowej. Należy zatem odwołać się do wykładni celowościowej. Celem wprowadzenia niniejszego przepisu przez ustawodawcę było opodatkowanie zbycia nieruchomości w sytuacji, gdy nabywanie oraz zbywanie nieruchomości nosi cechy obrotu nieruchomościami dla celów korzyści finansowych. Zbycie nieruchomości przez Wnioskodawczynię było przejawem zwykłej czynności związanej z wykonywaniem prawa własności. Nieruchomość przy ul. Y była po śmierci męża dla Zainteresowanej za duża. Z uwagi na powyższe oraz wysokie koszty utrzymania budynku, który prócz opłat związanych ze zwykłą eksploatacją wymagał również nakładów remontowych, Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać nieruchomość oraz kupić mniejsze mieszkanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.