0111-KDIB3-1.4012.597.2018.2.AB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Wyłączenie z opodatkowania przekazania wspólnikowi nieruchomości w związku z likwidacją Spółki

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 lipca 2018 r. (data wpływu 27 lipca 2018 r.) uzupełnionym pismem z 21 września 2018 r. (data wpływu 27 września 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania przekazania wspólnikowi nieruchomości w związku z likwidacją Spółki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2018 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania przekazania wspólnikowi nieruchomości w związku z likwidacją Spółki.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 21 września 2018 r. (data wpływu 27 września 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 17 września 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.597.2018.1.AB.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prawną będącą w stanie likwidacji oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 272 k.s.h. rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru. Mając na względzie treść przepisu zawartego w art. 282 § 1 k.s.h. celem likwidacji jest zamknięcie bieżących spraw oraz upłynnienie majątku spółki. Natomiast zgodnie z art. 286 § 1 i 2 k.s.h. majątek likwidowanej spółki pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli jest dzielony między wspólników spółki w stosunku do ich udziałów. Oznacza to, że w wyniku likwidacji spółki dochodzi do nieodpłatnego przekazania jej majątku na rzecz dotychczasowych wspólników. W przypadku Wnioskodawcy pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli majątek przeznaczony do podziału pomiędzy wspólników Wnioskodawcy stanowić będzie między innymi nieruchomość w postaci niezabudowanej działki. Przedmiotowa nieruchomość wniesiona została do majątku Wnioskodawcy w wyniku aportu dokonanego przez wspólnika (Gmina) dokonanego celem pokrycia kapitału zakładowego. Aport dokonany został w marcu 2009 r., a w wyniku tej czynności nie powstał po stronie Wnioskodawcy podatek naliczony, gdyż wspólnik nie wystawił w wyniku aportu faktury VAT z wykazanym należnym podatkiem od towarów i usług. Przez okres czasu, w którym nieruchomość była w posiadaniu Wnioskodawcy nie doszło do wybudowania budynków lub budowli, a przedmiotowa nieruchomość pozostała niezabudowana.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Biorąc pod uwagę, iż:

  • w związku z aportem przedmiotowej nieruchomości wnoszący aport nie wystawił faktury VAT,
  • Wnioskodawca przez cały okres posiadania nieruchomości nie wykorzystywał jej do jakichkolwiek czynności opodatkowanych

Wnioskodawcy nie przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia (aportu) nieruchomości niezabudowanej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wydanie przez Wnioskodawcę majątku likwidacyjnego w postaci opisanej w zdarzeniu przyszłym nieruchomości stanowić będzie dla Wnioskodawcy czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług jako dostawa towarów?

Stanowisko Wnioskodawcy (uzupełnione pismem z 21 września 2018 r.):

W opinii Wnioskodawcy wydanie majątku likwidacyjnego w postaci opisanej w zdarzeniu przyszłym nieruchomości nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, gdyż czynność ta nie będzie stanowiła dostawy towarów.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej uvat) opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Jak wskazuje art. 7 ust. 2 uvat, przez dostawę towarów należy rozumieć również nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Powyższe prowadzi do wniosku, że przekazanie wspólnikom spółki z ograniczoną odpowiedzialnością majątku, dokonane w wyniku podziału majątku spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności likwidacji podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u., jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Stanowisko takie prezentowane jest również w indywidualnych interpretacjach podatkowych, a także w wyrokach sądów administracyjnych.

Niewątpliwie w warunkach opisanych w zdarzeniu przyszłym dojdzie do nieodpłatnego przekazania towaru (niezabudowanej nieruchomości), co skutkuje spełnieniem jednej z przesłanek wskazanych w art. 7 ust. 2 uvat. Nie jest natomiast spełniona druga z przesłanek zawarta w ww. przepisie prawa jaką jest przysługiwanie podatnikowi w całości lub części, prawa do obniżenia podatku o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowego towaru. Jak opisano w zdarzeniu przyszłym w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości niezabudowanej w formie aportu, wspólnik wnoszący aport nie wystawił faktury i nie wykazał podatku należnego z tytułu tej transakcji. Okoliczność ta w opinii Wnioskodawcy skutkować musi uznaniem, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowego towaru. Tym samym wydanie majątku likwidacyjnego w postaci opisanej w zdarzeniu przyszłym nieruchomości nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, gdyż czynność ta nie będzie stanowiła dostawy towarów z uwagi na brak spełnienia jednej z przesłanek wskazanych w art. 7 ust. 2 uvat.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje na treść art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE.L.2006.347.1 z późn. zm.), którego implementację stanowi art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z ww. przepisem dyrektywy:

„Wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów.

Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki”. Zwrócić należy uwagę, iż ww. przepis prawa nie odnosi się w ogóle do kwestii przysługiwania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a wskazuje jedynie, iż opisane w tym przepisie prawa czynności uznawane są odpłatną dostawę towarów gdy VAT od powyższych towarów podlegał w całości lub części odliczeniu. Analizując brzmienie art. 16 dyrektywy uznać należy, iż z odpłatną dostawą towarów w odniesieniu do czynności opisanych w tym przepisie prawa będziemy mieli do czynienia wyłącznie wówczas, gdy w związku z uprzednim nabyciem danego towaru przez podatnika podatek VAT wystąpił. Biorąc pod uwagę powyższe w opinii Wnioskodawcy okoliczność braku wystąpienia przy nabyciu (aporcie) przedmiotowej nieruchomości podatku naliczonego jest okolicznością wystarczającą do uznania, iż czynność nieodpłatnego przekazania tej nieruchomości dotychczasowym wspólnikom Wnioskodawcy nie będzie stanowiła dostawy towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

W analizowanej sprawie wyjaśnienia wymaga, czy przekazanie majątku w związku z likwidacją Spółki wspólnikowi będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zasady oraz tryb rozwiązania i likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577, z późn. zm.).

Na podstawie art. 58 § 1 Kodeksu spółek handlowych, rozwiązanie spółki powodują:

  1. przyczyny przewidziane w umowie spółki;
  2. jednomyślna uchwała wszystkich wspólników;
  3. ogłoszenie upadłości spółki;
  4. śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości;
  5. wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika;
  6. prawomocne orzeczenie sądu.

W myśl art. 67 § 1 Kodeksu spółek handlowych, w przypadkach określonych w art. 58 należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki.

Zgodnie z art. 272 Kodeksu spółek handlowych, rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru.

Na mocy art. 286 § 1 Kodeksu spółek handlowych, podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.

Stosownie do art. 286 § 2 Kodeksu spółek handlowych majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów.

Uregulowania Kodeksu spółek handlowych wskazują, że podział majątku między wspólników następuje po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. Tym samym, przejęcie majątku likwidowanej spółki handlowej przez wspólników następuje z mocy prawa i nie stanowi rozdysponowania majątku przez likwidowany podmiot. Likwidowany podmiot nie może przeznaczyć majątku likwidacyjnego na żaden inny cel (chyba że inne zasady podziału określone zostały w umowie już w momencie zawiązywania spółki), lecz tylko dokonać podziału pozostałego majątku między wspólników.

Z opisu sprawy wynika, że nieruchomość wniesiona została do majątku Wnioskodawcy w wyniku aportu dokonanego przez wspólnika celem pokrycia kapitału zakładowego, w marcu 2009 r. Wnioskodawcy nie przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia (aportu) nieruchomości niezabudowanej. Przez okres czasu, w którym nieruchomość była w posiadaniu Wnioskodawcy nie doszło do wybudowania budynków lub budowli, a przedmiotowa nieruchomość pozostała niezabudowana.

Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawcy przy nabyciu Nieruchomości niezabudowanej nie przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, tym samym przekazanie wspólnikowi nieruchomości niezabudowanej w związku z likwidacją Spółki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.