Własność | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to własność. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
9
wrz

Istota:

Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości – przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności.

Fragment:

Użytkowanie wieczyste jest prawem rzeczowym, którego przedmiotem – zgodnie z art. 232 Kodeksu cywilnego – może być grunt stanowiący własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Jest to prawo na rzeczy cudzej, jednak zakres i sposób określenia treści tego prawa zbliża je bardziej do prawa własności niż praw rzeczowych ograniczonych. Ponadto, na podstawie wyraźnych odesłań w art. 234 i art. 237 ustawy Kodeks cywilny, do ww. prawa stosuje się odpowiednio przepisy o własności. Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa o której mowa wyżej zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela. Co istotne, możliwe jest przekształcenie prawa użytkowania wieczystego, przysługującego osobom fizycznym będącym dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi, w prawo własności. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nie stanowi nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jedynie zmianę tytułu prawnego faktycznego władztwa nad nieruchomością.

2018
17
maj

Istota:

Możliwość zwolnienia z opodatkowania umowy sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Fragment:

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który w wyroku z dnia 29 sierpnia 2012 r. sygn. akt III SA/Po 491/12, stwierdził, że „organy podatkowe obu instancji zasadnie uznały, iż na skutek powyższej umowy nie nastąpiło nabycie prawa własności nieruchomości gruntów a wyłącznie prawa ich użytkowania wieczystego, wobec czego w stanie faktycznym sprawy nie było przesłanek do zastosowania zwolnienia podatkowego. Prawo użytkowania wieczystego jest czymś odmiennym od prawa własności, co wynika bezpośrednio z odpowiednich odrębnych regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym. Wbrew twierdzeniom strony prawo użytkowania wieczystego nie może być wobec tego utożsamiane w żaden sposób z prawem własności, jako najszerszym prawem do rzeczy. Prawo użytkowania wieczystego jest niewątpliwie prawem pośrednim pomiędzy prawem własności a ograniczonymi prawami rzeczowymi, co oznacza, iż na gruncie postanowień Kodeksu cywilnego skutki przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nie mogą być tożsame z przeniesieniem prawa własności nieruchomości. Zdaniem Sądu precyzyjny i jednoznaczny przepis art. 9 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych musi być przy tym interpretowany literalnie, nie rozszerzająco, gdyż dotyczy on uzyskiwania przywileju finansowego w postaci zwolnienia podatkowego. Bez znaczenia jest wobec tego skutek prawno–gospodarczy w postaci włączenia spornej nieruchomości do gospodarstwa rolnego nabywcy.” Ponadto, gdyby zamiarem ustawodawcy było objęcie wskazanym zwolnieniem przeniesienia prawa wieczystego użytkowania gruntów, uczyniłby to wprost, analogicznie jak np. w przypadku zwolnienia określonego np. w art. 9 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

2018
15
kwi

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania opłaty należnej Miastu z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności ustanowionego przed dniem 1 maja 2004 r.

Fragment:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r., poz. 83), decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje: starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej – w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne; wójt, burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa – odpowiednio w przypadku nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5. Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 3a i art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.

2018
30
mar

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego przy sprzedaży towarów magazynowanych u kontrahenta.

Fragment:

Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „ prawo do rozporządzania jak właściciel ” nie można interpretować jako „ prawa własności ”. Idąc dalej należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „ dostawa towarów ” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Potwierdza to orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Co należy rozumieć przez „ przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ” TSUE określił w wyroku w sprawie C-320/88 stwierdzając, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „ własności w sensie ekonomicznym ”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów.

2017
6
gru

Istota:

Należy stwierdzić, iż przyjmując za Wnioskodawcą, że zawarcie na podstawie art. 392 k.c. umowy, w ramach której Spółka odpłatnie zobowiąże się do spłaty kredytu zaciągniętego przez Właściciela Hotelu i w związku z tym nabędzie własność Hotelu nie mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i podstawą nabycia własności Hotelu nie będzie żadna z umów wskazanych w art. 1 ustawy PCC, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Fragment:

Z kolei zgodnie z art. 156 k.c. jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego zobowiązania. Ujęte w umowie zawartej na podstawie art. 392 k.c. dodatkowe porozumienie stron zobowiązujące dłużnika do przeniesienia własności nieruchomości na rzecz przejemcy długu tytułem odpłatności w zamian za zobowiązanie przejemcy długu, iż zwolni dłużnika od obowiązku świadczenia wobec wierzyciela stanowić będzie zatem samodzielną podstawę do przeniesienia własności Hotelu na nabywcę. W swoim postanowieniu z dnia 15 listopada 2015 r. sygn.. akt IV CSK. 9/15 Sąd Najwyższy stwierdził: „ Uwzględniając powyższe, tj. istnienie otwartego katalogu umów, na podstawie których można zobowiązać się do przeniesienia własności oraz wskazane cechy prawa własności, w tym do nieruchomości, nie ma przeszkód, aby zobowiązanie do przeniesienia własności nieruchomości przedstawiającej określoną wartość ekonomiczną mogło stanowić świadczenie, którego celem jest uzyskanie prawa o charakterze obligacyjnym. ” W konsekwencji podstawą nabycia własności Hotelu nie będzie żadna z umów wskazanych w art. 1 Ustawy PCC.

2017
19
paź

Istota:

W zakresie określenia przychodu z tytułu uzyskania wynagrodzenia stanowiącego 50% poniesionych kosztów w związku z przeniesieniem własności nowo powstałej infrastruktury na rzecz innego podmiotu.

Fragment:

Spółka podjęła decyzje w zakresie budowy lub przebudowy konstrukcji wsporczych, a tym samym w stosunku do położonej na tych konstrukcjach infrastruktury elektroenergetycznej będącej własnością P., realizując ustawowe zobowiązania. Inwestycja realizowana przez Spółkę była pokrywana ze środków budżetowych bądź pochodzących z programów pomocowych Unii Europejskiej. Realizacja tej inwestycji nie jest ukierunkowana na uzyskiwanie przychodów z tytułu budowy i sprzedaży infrastruktury energetycznej pomiotom uprawnionym do zarządzania sieciami energetycznymi. Usunięcie kolizji energetycznej stanowi element realizacji całościowego planu modernizacji linii kolejowych, do którego jest z mocy prawa zobowiązana Spółka. W świetle powyższego należy w opinii Spółki stwierdzić, że skoro w przedstawionym stanie faktycznym wystąpiły uzasadnione okoliczności (przyczyny) dla odbiegania ceny, za jaką przeniesiona została własność infrastruktury elektroenergetycznej od wartości rynkowej infrastruktury elektroenergetycznej, to przychód należny w wysokości 50% poniesionych przez Spółkę kosztów przebudowy Infrastruktury elektroenergetycznej został określony prawidłowo. W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawców.

2017
29
wrz

Istota:

Zwolnienie od podatku czynności zbycia udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z nim udziałem w prawie współużytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz takim samym udziałem w częściach wspólnych budynku, nabytego przez Gminę w drodze spadku oraz brak opodatkowania opłat rocznych z tytułu współużytkowania wieczystego.

Fragment:

Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „ dostawa towarów ” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „ przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „ prawo do rozporządzania jak właściciel ” nie można interpretować jako „ prawo własności ”. Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „ dostawa towarów ” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie „ dostawa towarów ” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

2017
26
cze

Istota:

Wydatkowanie środków z tytułu przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości przed jej odpłatnym zbyciem.

Fragment:

U. z 2017 r., poz. 459) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Umowa tego rodzaju w rozumieniu cywilnoprawnym ma charakter umowy wzajemnej, do której odnosi się wyrażona w art. 488 Kodeksu cywilnego zasada jednoczesnego wykonywania świadczeń, tj. przeniesienia własności rzeczy i zapłacenia sprzedawcy ceny. Jednakże przepis ten przewiduje również wyjątki, z których najważniejsze znaczenie ma treść umowy pomiędzy stronami, albowiem w granicach zasady swobody umów ustanowionej w art. 353 1 Kodeksu cywilnego strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Stosownie do powyższego, strony mogą ustalić, że przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży kupujący może zapłacić część lub całość ceny. Stosownie zaś do przepisu art. 389 Kodeksu cywilnego umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jednakże ani umowa przedwstępna, ani zapłata zaliczki, zadatku czy przedpłaty nie przenosi spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na nabywcę.

2017
18
lut

Istota:

W zakresie:
przychodu z tytułu nabycia z dniem 1 stycznia 1985 r. prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia

Fragment:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółdzielni, jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych, jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzi księgi rachunkowe.  W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy wartość nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia przez Wnioskodawcę stanowi przychód w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych? Czy w przypadku uznania, że wartość nabycia prawa własności w drodze zasiedzenia stanowi przychód, zobowiązanie podatkowe z tytułu osiągnięcia przychodu uległo przedawnieniu na podstawie art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 poz. 201)? Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Spółdzielnia nabyła prawo własności nieruchomości z dniem 1 stycznia 1985 r. w drodze zasiedzenia. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 172 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.; dalej: „ k.c. ”), posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Oznacza to, że postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia ma charakter deklaratoryjny, a zatem nie jest warunkiem nabycia prawa własności. Jak wynika z utrwalonego stanowiska organów podatkowych wyrażonego m.in. w: interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 21 czerwca 2013 r.

2017
28
sty

Istota:

Braku opodatkowania czynności przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na podstawie przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności ustanowionego po dniu 1 maja 2004 r.

Fragment:

Należy zaznaczyć, że przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy definiujący pojęcie „ dostawa towarów ” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „ przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ” należy zaznaczyć, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nią jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „ prawo do rozporządzania jak właściciel ” nie można interpretować jako „ prawo własności ”. Czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, gdyż „ dostawa towarów ” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie „ dostawa towarów ” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.