4218-0011/Int./07 | Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego

Sprawa dotyczy ustalenia roku podatkowego podatnika. Postanowienie zostało wydane przez niewłaściwy w sprawie Urząd Skarbowy.

4218-0011/Int./07

decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego
  1. siedziba firmy
  2. właściwość miejscowa
  1. Ordynacja podatkowa (ORD) -> Organy podatkowe i ich właściwość

Na podstawie art. 14b § 2 i § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – po rozpatrzeniu zażalenia Strony z dnia 22.05.2007r. (data wpływu do tut. Organu podatkowego – 11.06.2007r.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uchyla postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z dnia 11.05.2007r. Nr II/423/1/07, którym uznano za nieprawidłowe stanowisko przedstawione przez Stronę w złożonym wniosku z dnia 13.02.2007r. w sprawie daty zakończenia pierwszego roku podatkowego dla Spółki, z uwagi na naruszenie przepisów o właściwości.

Wnioskiem z dnia 13.02.2007r. Pełnomocnik Spółki wystąpił do Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Wniosek dotyczył zakresu stosowania przepisów art. 8 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w związku z art. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589).

W złożonym wniosku o interpretację, Strona przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, że 29 listopada 2006r. aktem notarialnym Rep. A nr ..../2006 zawarta została umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „T”. Korzystając z uprawnienia przewidzianego w przepisie art. 8 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wspólnicy spółki w § 14 umowy Spółki postanowili, że pierwszy rok obrotowy spółki kończy się 31.12.2007r. Z dniem 24.01.2007r. Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego otrzymując numer KRS ....... Zgłoszenie rejestracyjne NIP-2 dokonane zostało w dniu 21 grudnia 2007r. (wpływ zgłoszenia do Urzędu Skarbowego w Radomsku nastąpił 27.12.2006r.) w którym określono datę rozpoczęcia działalności na dzień 2 stycznia 2007r.

W dniu 01.01.2007r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589). Stosownie do przepisu art. 2 powołanej ustawy, podatnicy, których rok podatkowy rozpoczął się przed dniem 01.01.2007r. i zakończy się po tym dniu, stosują do przyjętego przez siebie roku podatkowego ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r.

W tak opisanym stanie faktycznym problemem jest ustalenie, które przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych znajdują zastosowanie do opodatkowania dochodów Spółki w roku 2007- w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2006r., czy też od dnia 01.01.2007r. Zatem wątpliwość dotyczy tego, czy pierwszy rok podatkowy dla Spółki, który rozpoczął się z chwilą zawarcia umowy spółki, skończył się 31.12.2006r., czy też skończy się dopiero 31.12.2007r. jak wynika to z treści umowy Spółki. Zdaniem Jednostki pierwszy rok podatkowy zakończył się 31.12.2006r., a okres od 01.01.2007r. do 31.12.2007r. będzie stanowił kolejny rok podatkowy. Zatem do rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2007 zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2007r. Opisane stanowisko Strona opiera na brzmieniu przepisu art. 1 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przepisem art. 8 ust. 2a ww. ustawy oraz art. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych spółki kapitałowe w organizacji są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast na podstawie przepisu art. 161 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. kodeks spółek handlowych spółka kapitałowa w organizacji powstaje z chwilą zawarcia umowy spółki i to z tą chwilą podmiot zostaje objęty przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i określany jest jako podatnik. Jednakże dla Strony istotne wątpliwości budzi treść przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym, w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność. Według Strony literalne brzmienie ww. przepisu wskazuje na możliwość określenia pierwszego roku obrachunkowego jako dłuższego niż 12 miesięcy kalendarzowych jest uwarunkowana „podjęciem działalności” w drugiej połowie roku kalendarzowego. A zatem o dopuszczalności takiego rozstrzygnięcia decydować powinna data wskazana jako dzień rozpoczęcia działalności określona w chwili składania zgłoszenia identyfikacyjnego NIP-2. Zatem warunkiem umożliwiającym zastosowanie przedłużonego roku podatkowego nie jest samo zawiązanie spółki kapitałowej w organizacji, lecz rzeczywiste podjęcie przez nią działalności - wydaje się że należy się posłużyć datą wskazaną w zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP. Zdaniem Strony spółka, która została zawiązana w drugiej połowie roku kalendarzowego, pomimo wskazania w umowie spółki roku kalendarzowego jako roku obrachunkowego, nie może skorzystać z przywileju przedłużenia pierwszego roku obrachunkowego do końca roku kalendarzowego następującego po tym roku, jeżeli jednocześnie nie rozpoczęła działalności do końca pierwszego (niepełnego) roku kalendarzowego. W takim przypadku pomimo przymiotu podatnika w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik taki nie spełnia warunku przewidzianego w przepisie art. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten przewiduje zastosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w dotychczasowym brzmieniu dla podatników, których rok podatkowy rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2007r. Skoro Jednostka nie podjęła działalności do dnia 31 grudnia 2006r. nie powinien być stosowany przepis art. 8 ust. 2a cyt. ustawy. Zdaniem Strony w roku 2007 winna Jednostka stosować przepisy w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2007r. i nie jest uprawniona do przedłużenia pierwszego roku podatkowego na okres późniejszy niż do dnia 31.12.2006r.

Pismem z dnia 05.04.2007r. nr ŁUS II-2-422/134/07/JB Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi, działając w oparciu o przepisy art. 15, art. 17 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) stwierdzając, że nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku Strony z dnia 13.02.2007r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14 a § 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, przedmiotowy wniosek przesłał do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku.

Postanowieniem z dnia 11.05.2007r. Nr II/423/1/07 Naczelnik Urzędu Skarbowego w Radomsku uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe, wskazując, że już w momencie zawiązania spółki, a jeszcze przed jej rejestracją sądową Jednostka uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. Pomimo, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie regulują „rozpoczęcia działalności”, to jednak zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz.U. z 2002r. Nr 76, poz. 694 z późn. zm.) księgi rachunkowe otwiera się na dzień rozpoczęcia działalności, którym jest dzień pierwszego zdarzenia wywołującego skutki o charakterze majątkowym lub finansowym, czego dowodem w niniejszej sprawie jest objęcie wszystkich udziałów w zamian za wkłady gotówkowe (§ 9 ust. 2 umowy Spółki). Zatem takie zdarzenie jak wniesienie przez wspólników wkładów (w formie pieniężnej lub niepieniężnej), jest przejawem rozpoczęcia działalności. Do 31.12.2007r. Spółka winna zatem stosować zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Nr 217, poz. 1589) przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2006r. W związku z tym Jednostka zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006r. winna składać od 29.11.2006r. do 31.12.2007r. miesięczne deklaracje CIT-2 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

Na przedmiotowe postanowienie Pełnomocnik Spółki złożył zażalenie z dnia 22.05.2007r. wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę.

W zażaleniu Strona podnosi argumenty przytoczone w złożonym wniosku z dnia 13.02.2007r. jednocześnie dodając, że nie można zgodzić się z twierdzeniem organu podatkowego I instancji, iż fakt umieszczenia w umowie spółki z dnia 29.11.2006r. postanowienia, że wszystkie udziały zostały objęte w zamian za wkłady gotówkowe jest jednoznaczne z okolicznością, iż w dniu zawarcia umowy Spółki doszło jednocześnie do rozpoczęcia przez nią działalności. Strona w zażaleniu wskazuje, że ustawa o rachunkowości jest autonomicznym aktem prawnym, zawierającym wiele definicji legalnych, często odmiennych od definicji tych samych pojęć, występujących w ustawach podatkowych. Pojęcie udziałów i sposobu ich pokrycia są natomiast pojęciami odrębnymi od kwestii dokonania rzeczywistej wpłaty kwot na pokrycie tychże udziałów. W rzeczywistości do dnia 31.12.2006r. spółka, poza otrzymaniem wpłaty kapitału zakładowego na rachunek bankowy, w rzeczywistości nie podjęła jakiejkolwiek działalności - poza czynnościami zmierzającymi do zorganizowania tejże. Rozpoczęcie działalności nastąpiło z dniem 2 stycznia 2007r. w tym dniu zawarte zostały umowy o pracę z pracownikami spółki oraz zaczęła obowiązywać umowa najmu lokalu, zawarta 2 grudnia 2006r. Zatem rozpoczęcie działalności nastąpiło w dniu 2 stycznia 2007r.- w tym czasie zaczęła ona bowiem dokonywać jakichkolwiek czynności. Z powyższego wynika, że wbrew postanowieniu o przedłużeniu pierwszego roku obrotowego, zawartemu w umowie Spółki, Jednostka nie wypełniła dyspozycji przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zatem nie mogła skorzystać z prawa do przedłużenia roku podatkowego. Ponadto Strona w zażaleniu wskazuje na niekonsekwencję w działaniu Organu podatkowego bowiem przyjmując, że Spółka jest podmiotem, który rozpoczął działalność w roku 2006, to z dniem 1 stycznia 2007r. powinno dojść na podstawie przepisu art. 5a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych do zmiany właściwości naczelnika urzędu skarbowego, na urząd właściwy dla podmiotów, które są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu przepisów prawa dewizowego lub w których nierezydent dysponuje co najmniej 5 % głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu. Tymczasem, pomimo złożenia przez Skarżącego stosownego zawiadomienia o zmianie właściwości Naczelnika Urzędu Skarbowego na Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego, ten ostatni nie uznał swojej właściwości (należy przypuszczać, że wobec przyjęcia, że na dzień 31.12.2006r. nie doszło do włączenia Spółki do ww. kategorii podatników). Powyższe oznacza, że Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi przyjął, wbrew stanowisku organu podatkowego w Radomsku, że podmiot stał się podatnikiem w dacie rozpoczęcia działalności, wskazanej w zgłoszeniu identyfikacyjnym. W związku z powyższym uznać należy, że stanowisko przedstawione przez organ podatkowy w udzielonej interpretacji nie znajduje poparcia w obowiązujących przepisach prawa i w konsekwencji winna zostać uchylona lub zmieniona zgodnie ze stanowiskiem zawartym w złożonym zapytaniu przez skarżącego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi po zapoznaniu się ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku Strony z dnia 13.02.2007r. oraz postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z dnia 11.05.2007r. Nr II/423/1/07, analizując materiał zgromadzony w sprawie oraz biorąc pod uwagę zarzuty podniesione w zażaleniu stwierdza co następuje.

Na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych, o których mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz.U. z 2004r. Nr 121, poz. 1267 i Nr 273, poz. 2703). Z art. 17 Ordynacji podatkowej wynika, że jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2 cyt. ustawy. Ponieważ ustawa z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) nie reguluje kwestii właściwości organu podatkowego w sprawie opodatkowania tym podatkiem, dlatego też właściwość tę należy ustalić na podstawie reguł zawartych w Ordynacji podatkowej oraz odrębnych przepisach.

Zgodnie zatem z art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. c ustawy z dnia 21 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004r. Nr 121, poz. 1267 ze zm.) wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania określonego urzędu skarbowego zgodnie z ust. 9a następuje w przepisach określonych na podstawie ust. 9c i może dotyczyć w szczególności osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu przepisów prawa dewizowego lub nierezydent dysponuje co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu. W myśl natomiast art. 5a ust. 1 pkt 1 ustawy o urzędach i izbach skarbowych dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników – w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d. Stosownie do art. 5a ust. 3 cyt. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 9b, są obowiązani, w przypadku ustalenia właściwości zgodnie z art. 5 ust. 9a pkt 1, zawiadomić o zmianie właściwości dotychczas właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 października roku poprzedzającego rok, od którego nastąpi ta zmiana, składając zawiadomienie według ustalonego wzoru. W przypadku gdy włączenie ich do kategorii podatników określonych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 i pkt 7 lit. b-d nastąpiło w okresie od dnia 15 października do dnia 31 grudnia, zawiadomienie powinno nastąpić w terminie 7 dni od tego włączenia, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok, od którego następuje zmiana właściwości.

Zgodnie z art. 5 ust. 9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych, minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, terytorialny zasięg działania oraz siedziby naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych, uwzględniając zasady określone w ust. 9a i 9b oraz potrzeby właściwego zorganizowania wykonywania zadań, zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika. Zgodnie z § 2 wydanego na podstawie tego przepisu rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz.U. z 2003r. Nr 209, poz. 2027 z późn. zm.) ustala się siedziby i terytorialny zasięg działania naczelników urzędów skarbowych, właściwych wyłącznie w zakresie podatników określonych w art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do tego rozporządzenia. Zgodnie z tym załącznikiem, dla tego rodzaju podatników mających siedzibę na terenie województwa łódzkiego właściwy jest Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, zarzuty podniesione przez Stronę w zażaleniu oraz stan faktyczny przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z dnia 11.05.2007r. nr II/423/1/07 zostało wydane z naruszeniem przepisów dotyczących właściwości działania urzędów skarbowych.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, że Spółka z o.o. „T” powstała w dniu 29.11.2006r., a siedzibą Spółki jest miasto Radomsko. Udziały Spółki objęte zostały przez Spółkę pod firmą X z siedzibą w Brunello, Włochy. Powyższe oznacza, że Jednostka należy do kategorii podatników określonych w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. c ustawy o urzędach i izbach skarbowych, bowiem jest osobą prawną, której nierezydent dysponuje co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników. Ponieważ Spółka swą siedzibę ma w Radomsku, dlatego też zgodnie z art. 17 Ordynacji podatkowej Jednostka zgłoszenie identyfikacyjne NIP-2 złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku (wpływ do Urzędu Skarbowego w Radomsku- 27.12.2006r.). Zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 1 ustawy o urzędach i izbach skarbowych zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników, zatem dla „T” Sp. z o.o. od dnia 01.01.2007r. właściwy jest Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi. Dlatego też wniosek Strony z dnia 13.02.2007r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), który wpłynął do Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi w dniu 27 lutego 2007r., a do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku w dniu 10.04.2007r., winien być rozpatrzony przez Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi.

Z uwagi na powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uchyla postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z dnia 11.05.2007r. nr II/423/1/07, jednocześnie wskazując, że wniosek Strony z dnia 13.02.2007r. zostaje przekazany Naczelnikowi Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi celem jego merytorycznego rozpatrzenia.

Ponadto nadmienia się, iż stosownie do art. 14 b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – interpretacja, o której mowa w art. 14 a § 1 nie jest wiążąca dla podatnika.

Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2019 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.