IPPB6/4510-211/15-2/TO | Interpretacja indywidualna

Czy rodzaje przychodów osiągane przez Spółkę, o których mowa w punktach 1-3 w opisie zdarzenia przyszłego można określić jako przychody z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) Ustawy o CIT?
IPPB6/4510-211/15-2/TOinterpretacja indywidualna
  1. faktoring
  2. koszt
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. nabycie
  5. odsetki
  6. opłata
  7. prowizje
  8. usługi
  9. wierzytelność
  10. zbycie
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2015 r. (data wpływu 14 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji przychodów osiąganych przez Spółkę jako przychody z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o CIT – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji przychodów osiąganych przez Spółkę jako przychody z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o CIT.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka S.A. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest instytucją finansową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. d) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. Spółka świadczy wyłącznie usługi faktoringowe. Ponad 90% przychodów ze sprzedaży stanowią przychody ze sprzedaży faktoringowej w tym przychody faktoringowe z tytułu opłat i prowizji za nabycie wierzytelności objętych faktoringiem oraz przychody z tytułu odsetek za finansowanie pomiędzy momentem nabycia wierzytelności a momentem spłaty wierzytelności.

Spółka stosuje trzy modele usług faktoringowych opartych o trzy wzorce umowne:

  1. Umowa faktoringu bez przejęcia ryzyka. W ramach takiej umowy Spółka zobowiązuje się wobec wierzyciela (dostawcy/klienta) do stałego świadczenia usług nabywania od niego jego wierzytelności handlowych i udzielenia mu z tego tytułu finansowania. Na podstawie umowy Spółka nabywa wskazane wierzytelności klienta. Wynagrodzeniem Spółki za nabycie wierzytelności są prowizje i opłaty, w tym za nabycie wierzytelności, za przyznanie limitu finansowania (gotowość faktoringową) oraz inne prowizje i opłaty związane z usługami faktoringowymi, a także odsetki za czas finansowania konkretnych nabytych przez Spółkę wierzytelności.
  2. Umowa faktoringu z przejęciem ryzyka. W ramach takiej umowy Spółka zobowiązuje się wobec wierzyciela (dostawcy/klienta) do stałego świadczenia usług nabywania od niego jego wierzytelności handlowych i udzielenia mu z tego tytułu finansowania oraz przejmuje ryzyko niewypłacalności kontrahenta. Na podstawie umowy Spółka nabywa wskazane wierzytelności klienta. W tym przypadku Spółka pobiera od klienta wynagrodzenie w formie prowizji i odsetek wyliczane w oparciu o tę samą metodologię co w punkcie 1, a ponadto pobiera dodatkową prowizję za przejęcie ryzyka niewypłacalności odbiorcy obliczoną od wartości brutto każdej nabytej wierzytelności.
  3. Umowa faktoringu odwrotnego. W tym przypadku klientem Spółki jest dłużnik, który otrzymuje fakturę wymagającą spłaty, a nie - jak w dwóch poprzednich przypadkach - wierzyciel. W ramach takiej umowy Spółka zobowiązuje się wobec dłużnika (klienta) do stałego świadczenia usług spłacania wierzytelności jakie mają wobec niego jego dostawcy i udzielenia mu z tego tytułu finansowania. Jednocześnie Spółka wstępuje w prawa zaspokojonego wierzyciela, nabywa wierzytelności przysługujące mu wobec dłużnika i może dochodzić od dłużnika zwrotu tych wierzytelności do wysokości dokonanej spłaty. Wynagrodzeniem Spółki za nabycie wierzytelności są prowizje i odsetki wyliczane w oparciu o tę samą metodologię co w punkcie 1.

W każdej z opisanych powyżej typów umów faktoringowych Spółka nabywa wierzytelności z tym, że do ich zbycia dochodzi rzadziej, gdyż w normalnym trybie prowadzenia działalności wierzytelności są spłacane przez dłużników i ich zobowiązania z tego tytułu z reguły wygasają.

W przyszłości Spółka zamierza rozpocząć stosowanie metody alternatywnej niedostatecznej kapitalizacji. Z uwagi na fakt, że przepisy w tym zakresie są nowe Spółka pragnie upewnić się, że spełnia warunek o którym mowa w art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o CIT odnoszący się do kwalifikacji przychodów Spółki jako przychodów z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności. W przypadku, gdyby Spółka zdecydowała się w przyszłości na stosowanie tej metody musi być pewna, że rodzaje przychodów opisane powyżej w punktach 1-3 stanowią przychody z usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) Ustawy o CIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy rodzaje przychodów osiągane przez Spółkę, o których mowa w punktach 1-3 w opisie zdarzenia przyszłego można określić jako przychody z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) Ustawy o CIT...

Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione powyżej w opisie zdarzenia przyszłego (punkty 1-3) przychody osiągane przez Spółkę z odsetek, prowizji i opłat związanych ze świadczeniem usług faktoringowych są przychodami z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm., dalej: ustawa o CIT).

Ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw z dnia 29 sierpnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328) wprowadziła nową metodę obliczania współczynnika niedostatecznej kapitalizacji uwzględniającą odmienności systemowe jednostek świadczących usługi w zakresie bankowości, leasingu i faktoringu.

Zgodnie z nowym art. 15c ustawy o CIT spółki, które otrzymały pożyczki od podmiotów powiązanych mogą wybrać metodę alternatywną uznawania odsetek za koszt podatkowy w oparciu o stopę referencyjną oprocentowania NBP powiększoną o 1,25 punktów procentowych (art. 15c ust. 2 ustawy o CIT). Dodatkowym ograniczeniem jest limit odliczenia odsetek stanowiący maksymalnie 50% zysku z działalności operacyjnej (art. 15c ust. 5 ustawy o CIT). Jednakże niektóre instytucje mające zgodnie z ustawą Prawo bankowe status instytucji finansowej, nie są objęte tym 50% limitem, jeżeli co najmniej 90% przychodów uzyskanych w roku podatkowym pochodzi z działalności w zakresie świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności (art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o CIT).

Spółka jest instytucją finansową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. d) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r., poz. 128), gdyż jej podstawowa działalność będąca źródłem większości przychodów to świadczenie usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności. Spółka prowadzi wyłącznie działalność gospodarczą jako faktor. Spółka w ramach świadczenia tych usług stale nabywa wierzytelności w drodze cesji od wierzyciela lub też wstępuje w prawa wierzyciela działając na zlecenie dłużnika. W każdej z opisanych powyżej w opisie zdarzenia przyszłego (w punktach 1-3) typów umów faktoringowych Spółka nabywa wierzytelności z tym, że do ich zbycia dochodzi rzadziej, gdyż w normalnym trybie prowadzenia działalności wierzytelności są spłacane przez dłużników i ich zobowiązania z tego tytułu z reguły wygasają. Niemniej jednak Spółka otrzymuje wynagrodzenie z tytułu prowizji od zakupu konkretnych wierzytelności, z tytułu opłat i prowizji za inne usługi faktoringowe, za gotowość faktoringową do ustalonego w umowie limitu oraz z tytułu odsetek za finansowanie w czasie pomiędzy zakupieniem wierzytelności (lub wejściem prawa wierzyciela), a otrzymaniem jej spłaty od dłużnika. Wszystkie te przychody należy uznać za przychody z działalności w zakresie świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności, gdyż warunkiem ich uzyskania jest nabycie przez Spółkę wierzytelności oraz zobowiązanie się do ich stałego nabywania. W rezultacie przychody z wymienionych w stanie faktycznym umów faktoringowych stanowią zdaniem Spółki przychody z działalności faktoringowej, tj. z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o CIT.

Zgodnie z uzasadnieniem rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 2330), która weszła w życie jako nowelizacja z 29 sierpnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328) wymienione wyżej przepisy zostały przygotowane specjalnie dla firm faktoringowych i innych instytucji finansowych wymienionych w art. 15c ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT. W uzasadnieniu Minister Finansów wyjaśnia, że:

Ograniczenia tego (tj. limitu 50% zysku operacyjnego, przyp. Spółki) nie stosuje się do banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, instytucji kredytowych, leasingodawców oraz faktorów. Przy czym warunkiem skorzystania przez leasingodawców z wyłączenia, jest uzyskiwanie co najmniej 80% przychodów z działalności polegającej na udostępnianiu i zbywaniu składników majątkowych na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1 ustawy CIT, natomiast w przypadku faktorów wskaźnik ten wynosi 90% przychodów z tytułu świadczonych usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności”. (str. 24 uzasadnienia, druk 2330, Sejm VII kadencji).

Wyjątki od limitu 50% zysku operacyjnego zostały wprowadzone dla instytucji finansowych ze względu na specyfikę ich działalności, którą w istocie jest udzielanie finansowania podmiotom gospodarczym lub ludności. Wobec tego odsetki są naturalnym przychodem i naturalnym kosztem takiej działalności. Jak czytamy w powołanym wyżej uzasadnieniu kryterium zysku z działalności operacyjnej w art. 15c ust. 5 ustawy o CIT miało na celu odwołanie się do „zysków nieuwzględniających m. in, przychodów i kosztów finansowych” (str. 24 uzasadnienia, druk 2330, Sejm VII kadencji). W szerszym kontekście chodziło o dostosowanie prawa polskiego do standardów światowych i europejskich:

Zgodnie z rezolucją Rady z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie koordynacji zasad dotyczących kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych i niedostatecznej kapitalizacji w Unii Europejskiej (2010/C 156/01) przy ustalaniu zasad dotyczących niedostatecznej kapitalizacji zaleca się stosowanie kryterium odwołującego się do zysku operacyjnego przed odsetkami i opodatkowaniem (EBIT) lub zysku przed potrąceniem odsetek od zaciągniętych kredytów, podatków i amortyzacji (EBITDA)”. (str. 23 uzasadnienia, druk 2330, Sejm VII kadencji).

Jest oczywiste, że zalecenia te nie mogły być zastosowane do sektora finansowego, w którym pieniądz jest de facto „towarem”, a korzystanie z niego przez określony czas za wynagrodzeniem istotą usług finansowych (w tym faktoringowych). Stąd też ustawodawca wprowadził opisany wyjątek m. in. dla firm faktoringowych, które jak inne instytucje finansowe czerpią przychody z odsetek i prowizji. Zatem również wykładnia celowościowa oparta o badanie zamiaru ustawodawcy potwierdza, że wymienione powyżej w opisie zdarzenia przyszłego (punkty 1-3) przychody osiągane przez Spółkę z odsetek, prowizji i opłat związanych ze świadczeniem usług faktoringowych są przychodami z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie kwalifikacji przychodów osiąganych przez Spółkę jako przychody z tytułu świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności w rozumieniu art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o CIT – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.