IPPB3/4510-400/15-2/EŻ | Interpretacja indywidualna

Czy uiszczenie ceny wynikającej z otrzymanej od Kontrahenta faktury zakupowej, rachunku, innego dokumentu poprzez jej potrącenie z wierzytelnością własną Wnioskodawcy stanowić będzie formę uregulowania zobowiązania Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT?
IPPB3/4510-400/15-2/EŻinterpretacja indywidualna
  1. faktura
  2. kontrahenci
  3. rachunki
  4. wierzytelność
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2015r. (data wpływu 4 maja 2015r.) w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2015r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w sytuacji uiszczenia ceny poprzez jej potrącenie z wierzytelnością własną Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza regulować część swoich obecnych i przyszłych zobowiązań wynikających z otrzymanych od kontrahenta (dalej: „Kontrahent”) faktur VAT, rachunków, innych dokumentów w drodze potrącenia wzajemnych należności i zobowiązań.

Przykładowo Wnioskodawca może mieć wierzytelność wobec Kontrahenta o:

  • zapłatę za weksel własny wystawiony przez Wnioskodawcę objęty przez Kontrahenta - przedmiotowa wierzytelność może powstać w związku z zawarciem przez Wnioskodawcę i Kontrahenta umowy, na podstawie której Kontrahent działający jako remitent obejmie weksel własny wystawiony przez Wnioskodawcę (wystawcę) za cenę niższą od sumy wekslowej (w związku z powyższym po stronie Wnioskodawcy powstanie wierzytelność o zapłatę przedmiotowej ceny);
  • zapłatę ceny emisyjnej za zaoferowane Kontrahentowi obligacje;
  • wypłatę środków z tytułu udzielenia pożyczki przez Kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy.

W takiej sytuacji zobowiązanie (lub część zobowiązania) Wnioskodawcy wynikające z faktury wystawionej przez Kontrahenta zostanie potrącone z jego wierzytelnością wobec Kontrahenta.

Zobowiązania, które Wnioskodawca zamierza regulować w drodze potrącenia, związane są z nabyciem towarów i usług, w celu uzyskania przychodu (lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu). Tym samym zgodnie z art. 15 ustawy o CIT Wnioskodawcy przysługuje prawo do zaliczenia tych kosztów do kosztów uzyskania przychodu (jednorazowo lub poprzez odpisy amortyzacyjne).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy uiszczenie ceny wynikającej z otrzymanej od Kontrahenta faktury zakupowej, rachunku, innego dokumentu poprzez jej potrącenie z wierzytelnością własną Wnioskodawcy stanowić będzie formę uregulowania zobowiązania Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT...

Zdaniem Wnioskodawcy, uiszczenie ceny wynikającej z otrzymanej od Kontrahenta faktury zakupowej, rachunku, innego dokumentu poprzez jej potrącenie z wierzytelnością własną Wnioskodawcy stanowić będzie formę uregulowania zobowiązania Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT.

W konsekwencji, w sytuacji w której przedmiotowe potrącenie nastąpi w terminach wskazanych w art . 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korekty kosztów uzyskania przychodów, o której mowa w art . 15b ust. 1 i 2 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o CIT „w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów”. Zgodnie natomiast z art. 15b ust. 2 ustawy o CIT „jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie”.

Jednocześnie na podstawie art. 15b ust. 6 ustawy o CIT „przepisy art. 15b ust. 1 -5 stosuje się odpowiednio, w przypadku nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych, do tej części odpisów amortyzacyjnych, które podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów”.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż:

  • wydatki związane z nabyciem usług, czy tez towarów niestanowiących środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych;
  • odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych mogą być co do zasady zaliczone do kosztów podatkowych, jeżeli cena ich nabycia wynikająca z faktury lub innego dokumentu została uregulowana przez podatnika we wskazanych w ustawie terminach.

W przeciwnym wypadku podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o tę część:

  • wydatków które faktycznie nie zostały uiszczone (w przypadku nabycia usług i towarów niebędących środkami trwałymi/wartościami niematerialnymi i prawnymi)
  • odpisów amortyzacyjnych, które zostały dokonane od nieuregulowanej części ceny nabycia środka trwałego i wartości niematerialnej i prawnej.

Przedmiotowa korekta kosztów uzyskania przychodów ma charakter czasowy - ponowne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów jest możliwe po uregulowaniu ceny - w myśl art. 15b ust. 7 ustawy o CIT.

W tym miejscu podkreślić należy, iż ustawa o CIT nie uszczegóławia w jakiej formie cena powinna zostać uiszczona, aby mogła zostać uznana za uregulowana w myśl art. 15b ustawy o CIT. Ustawodawca nie przewidział żadnych ograniczeń w przedmiotowej kwestii. Tym samym, każda forma zapłaty ceny (czyli wykonania świadczenia którego skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązania z tytułu ceny) powinna zostać uznana za uregulowanie, o którym mowa w powołanym art. 15b ustawy o CIT.

W konsekwencji, za uregulowanie ceny uznać należy również zapłatę ceny na skutek potrącenia zobowiązania z wierzytelnością przysługującą podatnikowi. Podkreślić należy, iż nie ma przy tym znaczenia rodzaj wierzytelności przysługującej podatnikowi, która potrącana jest w celu uregulowania zobowiązania podatnika (przez uregulowanie ceny uznać należy zapłatę na skutek potrącenia z wierzytelnością handlową, o zapłatę za weksel własny, z tytułu wypłaty środków w związku z udzieloną podatnikowi pożyczką itp.).

Za takim stanowiskiem przemawia również fakt, iż na gruncie ustawy o CIT rozliczenie zobowiązania w drodze potrącenia traktowane jest jako forma uregulowania należności – wprost przedmiotową kwestię wskazują np. przepisy w zakresie różnic kursowych (art. 15a ust. 7 ustawy o CIT) oraz wypłat należności od których pobierany jest podatek u źródła (art. 26 ust. 7 ustawy o CIT).

Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, iż zapłata w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT to zapłata w jakiejkolwiek formie.

W wyroku z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1372/13, WSA w Gliwicach wyjaśnił, że „wykładnia językowa art . 15b ust. 2 ustawy podatkowej prowadzi do wniosku, że każdy sposób uregulowania kwoty wynikającej z faktury - zarówno przez podatnika, jak i inny podmiot - w warunkach dozwolonych prawem, przed upływem 90 dni od daty zaliczenia kwoty wynikającej z faktury do kosztów uzyskania przychodów, powoduje że nie powstaje obowiązek korekty kosztów. Ustawodawca nie wprowadził żadnych zawężeń ani ograniczeń przedmiotowych czy podmiotowych. Nie sprecyzował ani sposobu uregulowania kwoty wynikającej z faktury, ani podmiotu, który może tego dokonać, ze skutkiem braku podstaw do stosowania sankcji. Wbrew przekonaniu organu interpretacyjnego, z przepisu nie wynika, że wyłącznie podatnik może uregulować zobowiązanie, ze skutkiem braku obowiązku zmniejszenia kosztów”.

Takie samo stanowisko zajął WSA w Krakowie, który w wyroku z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1846/13, wyjaśnił, że pojęcie "uregulowanie zobowiązania" w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT oznacza również sytuację, w której zobowiązania są regulowane w innych formach niż zapłata.

SA w Krakowie wywiódł, że „z «uregulowaniem zobowiązania» mamy do czynienia wtedy, gdy zobowiązanie wygasa w rozumieniu Kodeksu cywilnego, ale wierzyciel nie ponosi uszczerbku majątkowego tzn. interes majątkowy wierzyciela jest zaspokojony. Zatem «uregulowanie zobowiązania» to pojęcie zawierające w sobie zarówno «spełnienie świadczenia» jak i «wygaśnięcie zobowiązania» prowadzące do zaspokojenia wierzyciela”.

Stanowisko, zgodnie z którym przez uregulowanie zobowiązań rozumie się nie tylko uregulowanie ceny w formie pieniężnej, ale również inne formy np. potrącenie podzielają również organy podatkowe.

Przykładowo:

  • Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 16 września 2014 r., sygn. ITPB3/423-264/14/PS):
    (...) termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującym wygaśnięciem zobowiązania...
    Tym samym, również wykładnia systemowa wewnętrzna wskazuje, ze pojęcie „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca, w szczególności w art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinno być interpretowane szeroko, w konsekwencji powinno obejmować każdą prawnie dopuszczalną formę wykonania zobowiązania przez podatnika, w tym również potrącenie (kompensatę).
  • Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-1071/14/CzP, w której uznał za prawidłowe stanowisko podatnika zgodnie z którym „(...) potrącenie powinno być uznane za formę „uregulowania” kwoty odpowiadającej cenie nabycia, o którym mowa w art. 15b ustawy o CIT. W konsekwencji, w przypadku uregulowania przez Wnioskodawcę zobowiązania z tytułu zapłaty za nabyte przedsiębiorstwo w drodze potrącenia w terminach wskazanych w ustawie, możliwe będzie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów pełnych odpisów amortyzacyjnych od nabytych w ramach przedsiębiorstwa wartości niematerialnych i prawnych (autorskich praw majątkowych)

Reasumując powyższe, zaplata ceny nabycia wartości niematerialnej i prawnej na skutek potrącenia w terminie wskazanym w powołanym art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT, powoduje, iż podatnik nie ma obowiązku korekty kosztów uzyskania przychodów (dokonanych w formie odpisów amortyzacyjnych) przewidzianej w art. 15b ust. 6 ustawy o CIT. ”

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, uiszczenie zobowiązania przez Wnioskodawcę w formie potrącenia np. z wierzytelnością o zapłatę ceny z tytułu nabycia weksla, zapłatę ceny za obligacje itp., stanowić będzie jej uregulowanie w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy przedmiotowe potrącenie nastąpi w terminach wskazanych w art . 15b ust 1 i ust 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korekty kosztów uzyskania przychodów, o której mowa w art . 15b ust 6 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tym zakresie odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.