Wierzytelność | Interpretacje podatkowe

Wierzytelność | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to wierzytelność. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
W jakiej wysokości należy ustalić przychód podatkowy Spółki z tytułu przeniesienia na wierzyciela w ramach umowy datio in solutum Wierzytelności Spółki w celu uregulowania zobowiązania?
Fragment:
Na podstawie zawieranych przez Spółkę umów datio in solutum Spółka będzie regulowała swoje zobowiązania z tytułu zaciągniętych pożyczek (Wierzytelności akcjonariusza). Poprzez wykonanie świadczenia niepieniężnego Spółka będzie regulowała swoje zobowiązania w zakresie spłaty kwoty głównej pożyczki oraz ewentualnie naliczonych odsetek wchodzących w skład Wierzytelności akcjonariusza. Jednocześnie, zdarzenie przyszłe przedstawione przez Spółkę nie wyczerpie dyspozycji zdania drugiego cyt. wyżej przepisu, tj. wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego w postaci Wierzytelności Spółki, nie będzie przewyższała wysokości Wierzytelności akcjonariusza. W ramach datio in solutum Spółka przekaże wierzycielowi Wierzytelności Spółki, których wartość nominalna będzie obejmować niespłaconą przez dłużnika Spółki kwotę główną pożyczek oraz ewentualnie naliczone odsetki. W rezultacie, wartość świadczenia niepieniężnego (Wierzytelności Spółki) oraz wartość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem (Wierzytelności akcjonariusza) będą ekwiwalentne. Jednocześnie, ewentualnie przekazane wierzycielowi na spłatę Wierzytelności akcjonariusza Wierzytelności Spółki w zakresie naliczonych odsetek nie będą stanowiły co do kwoty przedmiotowych odsetek przychodów dla Spółki, bowiem w momencie datio in solutum nie dojdzie do ich spłaty ani kapitalizacji na rzecz Spółki, a więc zdarzeń, z którymi związane jest powstanie przychodu odsetkowego.
2018
16
sty

Istota:
Czy w związku z uregulowaniem zobowiązania z tytułu Wierzytelności akcjonariusza w drodze przeniesienia na wierzyciela własności Wierzytelności Spółki w ramach datio in solutum, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość uregulowanych w tym trybie odsetek od Wierzytelności akcjonariusza?
Fragment:
Przedmiotem zapytania Spółki są następujące zagadnienia: wysokość przychodu podatkowego Spółki w przypadku umowy datio in solutum dotyczącej wierzytelności pożyczkowych, koszt uzyskania przychodu takiej operacji z uwzględnieniem zasad tzw. cienkiej kapitalizacji, kwestia uznania zaspokajanych wierzytelności pożyczkowych w zakresie uznania odsetek za zapłacone, podlegania umowy datio in solutum dotyczącej wierzytelności pożyczkowych podatkowi VAT. Analogiczny stan prawny był przedmiotem rozstrzygnięcia w interpretacji indywidualnej z 7 lutego 2017 r. wydanej przez Izbę Skarbową w Warszawie o nr 1462-IPPB3.4510.1125.2016.1.DP, gdzie potwierdzono stanowisko podatnika. W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie. Czy w związku z uregulowaniem zobowiązania z tytułu Wierzytelności akcjonariusza w drodze przeniesienia na wierzyciela własności Wierzytelności Spółki w ramach datio in solutum, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość uregulowanych w tym trybie odsetek od Wierzytelności akcjonariusza? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z uregulowaniem Wierzytelności akcjonariusza w ramach datio in solutum poprzez przeniesienie na wierzyciela własności Wierzytelności Spółki, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość odsetek od Wierzytelności akcjonariusza, które ureguluje w tym trybie na rzecz wierzyciela, z zastrzeżeniem zasad dotyczących tzw. cienkiej kapitalizacji opisanych w uzasadnieniu stanowiska do pytania 2, tj. zastosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
2018
16
sty

Istota:
1. Czy postanowienie Sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości z uwagi na brak majątku wystarczającego do pokrycia kosztów postępowania upadłościowego w sytuacji, gdy postępowanie o ogłoszenie upadłości nie zostało zainicjowane przez Wnioskodawcę i nie doszło w nim do zgłoszenia wierzytelności przez Wnioskodawcę, jest dokumentem wystarczającym do udokumentowania uznania takiej wierzytelności za nieściągalną?
2. W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - czy fakt, że stan nieściągalności wierzytelności zaistniał już w 2009 r., stanowi przeszkodę dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w roku 2017 wierzytelności odpisanej jako nieściągalnej (innymi słowy, czy odpisanie wierzytelności jako nieściągalnej może nastąpić jedynie w tym roku, w którym stwierdzono nieściągalność wierzytelności, czy także w kolejnych latach)?
3. Czy jest możliwe zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wierzytelności zaliczonej uprzednio do przychodów i odpisanej jako nieściągalnej, jeżeli jednocześnie uległa ona już przedawnieniu, ale potwierdzenie jej nieściągalności zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nastąpiło jeszcze zanim doszło do przedawnienia?
Fragment:
Wnioskodawca z przyczyn formalnych nie był uczestnikiem tego postępowania - z uwagi na nieogłoszenie przez Sąd upadłości nie doszło do otwarcia terminu na zgłaszanie wierzytelności. Żadna z wierzytelności wobec tego podmiotu nie była nigdy przedmiotem postępowania sądowego. Do dnia dzisiejszego wierzytelności te nie zostały odpisane jako nieściągalne. Część z tych wierzytelności prawdopodobnie uległa już przedawnieniu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy postanowienie Sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości z uwagi na brak majątku wystarczającego do pokrycia kosztów postępowania upadłościowego w sytuacji, gdy postępowanie o ogłoszenie upadłości nie zostało zainicjowane przez Wnioskodawcę i nie doszło w nim do zgłoszenia wierzytelności przez Wnioskodawcę, jest dokumentem wystarczającym do udokumentowania uznania takiej wierzytelności za nieściągalną? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - czy fakt, że stan nieściągalności wierzytelności zaistniał już w 2009 r., stanowi przeszkodę dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w roku 2017 wierzytelności odpisanej jako nieściągalnej (innymi słowy, czy odpisanie wierzytelności jako nieściągalnej może nastąpić jedynie w tym roku, w którym stwierdzono nieściągalność wierzytelności, (...)
2018
13
sty

Istota:
W zakresie opodatkowania transakcji przelewu wierzytelności
Fragment:
W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że czynności polegającej na zbyciu wierzytelności nie można uznać za dostawę towaru, gdyż wierzytelność stanowi prawo majątkowe, które nie mieści się w dyspozycji art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Zbycie wierzytelności nie stanowi również świadczenia usługi, ponieważ jest ono jedynie przejawem wykonania prawa własności w stosunku do wierzytelności powstałej z innego tytułu (dostawy towaru lub świadczenia usługi). Należy zauważyć, że przeniesienie wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy wierzytelności, które następuje na podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, jest skutkiem rozporządzania tą wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się do spełnienia określonego świadczenia na rzecz zbywcy wierzytelności (cedenta). Spełnienie świadczenia wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność (w sytuacji, kiedy cesja będzie miała charakter odpłatny).
2018
6
sty

Istota:
W zakresie ustalenia, czy w związku z nabyciem Wierzytelności, prowizja należna Wnioskodawcy stanowić będzie wynagrodzenie za świadczenie przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta usługi zwolnionej z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy
Fragment:
Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na podstawie której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się do spełnienia określonego świadczenia na rzecz cedenta. Spełnienie świadczenia, wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność (w sytuacji, kiedy cesja będzie miała charakter odpłatny). Zakup wierzytelności stanowi usługę polegającą na przeniesieniu wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku osoby trzeciej na mocy umowy zawartej między zbywcą wierzytelności (cedentem), a jej nabywcą (cesjonariuszem). Oznacza to, że w takim przypadku nabywca wierzytelności świadczy na rzecz jej zbywcy usługę, której celem jest uwolnienie sprzedawcy od ciężaru egzekwowania wierzytelności. Z punktu widzenia nabywcy wierzytelności do świadczenia usług dochodzi już w momencie samego nabycia wierzytelności, obojętnie, czy nabycie zostało dokonane w celu windykacji tej wierzytelności przez samego nabywcę, czy też innego jej wykorzystania do celów prawno-gospodarczych.
2017
29
gru

Istota:
Czy w przypadku Cesji wierzytelności Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy nie będzie stanowiło przychodu Wnioskodawcy, a przychodem Wnioskodawcy będzie jedynie część odsetkowa opłaty leasingowej w dniu wymagalności jej zapłaty?
Fragment:
Tym samym, skutki podatkowe przeniesienia wierzytelności z tytułu opłat leasingowych na rzecz osoby trzeciej (tj. podmiotu innego niż strony umowy leasingu) w przypadku leasingu finansowego przy jednoczesnym braku przeniesienia własności przedmiotu leasingu, należy oceniać przez pryzmat art. 17k ust. 1 ustawy o PDOP. Z kolei przez przeniesienie wierzytelności z tytułu opłat leasingowych, o którym mowa w art. 17k ust. 1 ustawy o PDOP, można rozumieć m.in. cesję (przelew) wierzytelności w rozumieniu art. 509 i n. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 459 z późn. zm.). Co istotne, w wyniku cesji wierzytelności nie dochodzi do zmiany treści (praw i obowiązków) stosunku prawnego łączącego strony umowy leasingu, tj. finansującego i korzystającego. Dodatkowo, zmiana wierzyciela (z finansującego na osobę trzecią) z tytułu opłat leasingowych dokonana w wyniku cesji nie wymaga zgody dłużnika (tj. korzystającego); należy go jednak o fakcie dokonania cesji zawiadomić. Mimo cesji wierzytelności z tytułu opłat leasingowych umowa nadal obowiązuje między jej pierwotnymi stronami. Co istotne strona rzeczowa umowy leasingu, czyli udostępnienie przez finansującego korzystającemu określonego składnika do używania lub używania i pobierania pożytków jest nadal wykonywana między finansującym i korzystającym.
2017
16
gru

Istota:
Czy w przypadku Cesji wierzytelności Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość ewentualnego dyskonta pomniejszającego Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od Osoby Trzeciej?
Fragment:
Zgodnie z art. 17k ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP, który reguluje zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów w przypadku przeniesienia wierzytelności wynikających z zawartych umów leasingu (w sytuacji, w której na osobę trzecią nie została przeniesiona własność przedmiotu umowy leasingu), kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto lub wynagrodzenie. Mając na uwadze uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie stanowiska do pytania numer 1 w odniesieniu do art. 17k ust. 1 ustawy o PDOP, przepis ten powinien znaleźć również zastosowanie do ustalenia kosztów uzyskania przychodów u finansującego w przypadku przeniesienia wierzytelności z tytułu opłat leasingowych wynikających z umowy leasingu finansowego. W konsekwencji, w przypadku Cesji wierzytelności Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość ewentualnego dyskonta pomniejszającego Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od Osoby Trzeciej. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego, przykładowo w: interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 7 maja 2015 r. znak ILPB4/4510-1-60/15-3/DS , w której organ podatkowy potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym: w przypadku cesji wierzytelności wynikających z zawartych przez Spółkę umów leasingu oraz najmu Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w wysokości zapłaconego Kupującemu dyskonta (wynagrodzenia).
2017
16
gru

Istota:
Podatek od towarów i usług w zakresie rozpoznania importu usług zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT należnego z tytułu cesji wierzytelności własnych.
Fragment:
Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie. Należy zaznaczyć, że wierzytelność jest prawem jednego podmiotu do żądania od drugiego podmiotu pewnego zachowania się zwanego świadczeniem (wyrażalnym np. pieniężnie). Przeniesienie wierzytelności jest więc skutkiem rozporządzania wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności, nie jest więc świadczeniem usług w myśl ustawy VAT. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Komisję Europejską, znajdującym również poparcie w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych, z perspektywy zbywcy, zbycie wierzytelności własnych nie powinno być traktowane jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu, lecz pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Komisja Europejska uznała, iż sprzedaż własnych wierzytelności, jako wykonywanie prawa własności, nie podlega opodatkowaniu VAT (Biuletyn Informacyjny dla Służb Ekonomiczno-Finansowych z dnia 1 stycznia 2005 r., Nr 1).
2017
16
gru

Istota:
Podatek od towarów i usług w zakresie rozpoznania importu usług zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT należnego z tytułu cesji wierzytelności własnych.
Fragment:
Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie. Należy zaznaczyć, że wierzytelność jest prawem jednego podmiotu do żądania od drugiego podmiotu pewnego zachowania się zwanego świadczeniem (wyrażalnym np. pieniężnie). Przeniesienie wierzytelności jest więc skutkiem rozporządzania wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności, nie jest więc świadczeniem usług w myśl ustawy VAT. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Komisję Europejską, znajdującym również poparcie w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych, z perspektywy zbywcy, zbycie wierzytelności własnych nie powinno być traktowane jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu, lecz pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Komisja Europejska uznała, iż sprzedaż własnych wierzytelności, jako wykonywanie prawa własności, nie podlega opodatkowaniu VAT (Biuletyn Informacyjny dla Służb Ekonomiczno-Finansowych z dnia 1 stycznia 2005 r., Nr 1).
2017
16
gru

Istota:
Podatek od towarów i usług w zakresie rozpoznania importu usług zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT należnego z tytułu cesji wierzytelności własnych.
Fragment:
Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie. Należy zaznaczyć, że wierzytelność jest prawem jednego podmiotu do żądania od drugiego podmiotu pewnego zachowania się zwanego świadczeniem (wyrażalnym np. pieniężnie). Przeniesienie wierzytelności jest więc skutkiem rozporządzania wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności, nie jest więc świadczeniem usług w myśl ustawy VAT. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Komisję Europejską, znajdującym również poparcie w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych, z perspektywy zbywcy, zbycie wierzytelności własnych nie powinno być traktowane jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu, lecz pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Komisja Europejska uznała, iż sprzedaż własnych wierzytelności, jako wykonywanie prawa własności, nie podlega opodatkowaniu VAT (Biuletyn Informacyjny dla Służb Ekonomiczno-Finansowych z dnia 1 stycznia 2005 r., Nr 1).
2017
16
gru
© 2011-2018 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.