Wierzyciel | Interpretacje podatkowe

Wierzyciel | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to wierzyciel. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Czy wstąpienie przez A. LUX w prawa zaspokojonego wierzyciela z tytułu Pożyczek w drodze subrogacji zgodnie z art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce?
Fragment:
LUX stanie się wierzycielem z tytułu Pożyczek udzielonych Wnioskodawcy przez A. US. W tym celu A. LUX wstąpi w prawa zaspokojonego wierzyciela z tytułu Pożyczek w miejsce A. US do wysokości dokonanej spłaty, za pisemną zgodą dłużnika, zgodnie z art. 518 Kodeksu cywilnego (subrogacja). Wstąpienie przez A. LUX w prawa zaspokojonego wierzyciela w drodze subrogacji może odbyć się poprzez zaspokojenie wierzyciela w formie gotówkowej lub rzeczowej, np. poprzez przekazanie weksla. Po zakończeniu restrukturyzacji, zarówno kwoty główne Pożyczek jak i należne odsetki będą spłacane przez Wnioskodawcę tylko do nowego wierzyciela, tj. A. LUX. Zapisy umowy Pożyczek dopuszczają możliwość zmiany wierzyciela. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wstąpienie przez A. LUX w prawa zaspokojonego wierzyciela z tytułu Pożyczek w drodze subrogacji zgodnie z art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Instytucję przeniesienia wierzytelności reguluje przepis art. 509 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
2016
28
lis

Istota:
Czy w związku ze zmianą wierzyciela Wierzytelności, Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (tzw. podatku u źródła) od wypłat dokonywanych na rzecz Wierzyciela i Nowego Wierzyciela?
Fragment:
Tymczasem, Wnioskodawca, , będzie płacił opłatę licencyjną na rzecz Nowego Wierzyciela, a nie na rzecz Wierzyciela. W wyniku zmiany wierzycieli, to Nowy Wierzyciel stanie się podmiotem uprawnionym do otrzymania zapłaty z tytułu Wierzytelności. W przypadku płatności dokonywanych między polskimi rezydentami podatkowymi, obowiązek poboru podatku, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych (w związku z art. 21 ust. 1 tej ustawy) nie powstaje. Nowy Wierzyciel będzie zobowiązany we własnym zakresie do rozpoznania i zadeklarowania do opodatkowania 19% podatku dochodowego od osób prawnych wpłat dokonywanych przez Wnioskodawcę. Spłata Wierzytelności przez Wnioskodawcę na rzecz Nowego Wierzyciela nie może być uznana za dokonanie wypłaty należności, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na rzecz Wierzyciela. Po przeniesieniu Wierzytelności na Nowego Wierzyciela, dotychczasowy Wierzyciel nie będzie uprawniony do otrzymania zapłaty tytułem zapłaty Wierzytelności, Wnioskodawca faktycznie też nie będzie dokonywał żadnej wypłaty na rzecz zagranicznego rezydenta podatkowego. Stanowisko takie jest również prezentowane przez organy podatkowe w dotychczas wydawanych interpretacjach, np.: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 listopada 2013 r. (nr IPTPB3/423-321/13-4/GG ): „ Wnioskodawca jest dłużnikiem spółki akcyjnej prawa szwajcarskiego z tytułu umów pożyczek – będącej jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy.
2016
27
lis

Istota:
Czy w związku z przedawnieniem zobowiązania powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wierzyciel ma obowiązek wystawienia informacji PIT-8C?
Fragment:
(...) wierzyciel ma obowiązek wystawienia informacji PIT-8C? Zdaniem Wnioskodawcy informacja PIT-8C została wystawiona nieprawidłowo, ponieważ zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 508) zobowiązanie nie wygasło, gdyż wierzyciel nie zwolnił dłużnika (Wnioskodawcy) z długu, a jedynie w piśmie (w załączeniu) poinformował, że zgadza się ze stanem faktycznym, tj. przedawnieniem długu (brak możliwości egzekucji komorniczej). Jednak nadal wierzycielowi przysługuje prawo do obrotu długiem oraz jego potrąceniami lub ugody. W sytuacji gdy wierzyciel nie umorzył należności samo przedawnienie zobowiązania nie wywołuje zmiany charakteru zobowiązania na zobowiązanie bezzwrotne i nie powoduje powstania przychodu na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego Wnioskodawca uważa, że wystawiony PIT-8C nie oddaje obecnego stanu faktycznego. Przychód nie wystąpił, dlatego wierzyciel nie był zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
2016
26
lis

Istota:
Czy w związku z zawarciem porozumienia z najemcą, Wnioskodawca zobowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego za okresy, za które najemca nie pokrył należności czynszowych - na podstawie art. 89a ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku VAT?
Fragment:
W tym przypadku nie dochodzi zatem do zaspokojenia roszczeń wierzyciela (Wnioskodawcy) z tytułu istniejącego stosunku cywilnoprawnego łączącego strony transakcji, poprzez uiszczenie należności w jakiejkolwiek części. Celem zrzeczenia się przez Wnioskodawcę roszczeń z umowy najmu jest w tej sytuacji rezygnacja ze ściągania należności, o których mowa we wniosku, dokonana z woli wierzyciela i za zgodą dłużnika. Powyższa analiza jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie dłużnika z długu przez wierzyciela (Wnioskodawcę) w związku z zawartym pomiędzy nimi porozumieniem nie może być w żaden sposób utożsamiane z uregulowaniem należności (uiszczeniem należności przez dłużnika) lub zbyciem w jakiejkolwiek innej formie. W takim przypadku nie wystąpi zatem u wierzyciela (Wnioskodawcy) obowiązek korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w trybie art. 89a ust. 4 ustawy. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w przypadku, gdy Wnioskodawca na mocy art. 89a ust. 1 ustawy skorzystał z prawa do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do należności nieściągalnych, późniejsze zawarcie porozumienia z najemcą w dniu 22 grudnia 2014 roku, na mocy którego Wnioskodawca zrzekł się roszczeń z umowy najmu przy spełnieniu przez najemcę określonych warunków, o których mowa powyżej, nie spowoduje, że Wnioskodawca utraci to prawo.
2015
3
gru

Istota:
Skutki podatkowe przedawnienia zobowiązania kredytowego.
Fragment:
R. poinformował, że Wierzyciel - Prokura uznał zarzut przedawnienia jako zasadny i poinformował, że przedawniona kwota będzie stanowiła przychód Wnioskodawcy w roku 2015 i będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym wierzyciel sporządzi PIT-8C i prześle go do właściwego Urzędu Skarbowego. Zaznaczyli, że kwota zobowiązania na dzień 6 lutego 2015 r. to 46.015,66 PLN. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy przychodem Wnioskodawcy (osoby fizycznej), podlegającym opodatkowaniu jest cała kwota długu wraz z odsetkami na dzień 6 lutego 2015 r. (dzień uznania przez wierzyciela zarzutu przedawniania), mimo, że termin przedawnienia minął 22 marca 2004 roku... Czy przychodem Wnioskodawcy (osoby fizycznej), podlegającym opodatkowaniu jest kwota należności głównej i odsetek ustawowych na dzień przedawnienia... Czy obecny wierzyciel, który nie był wierzycielem w dacie przedawnienia ma postawę do wystawienia PIT-8C i w jakiej wysokości... Czy Wnioskodawca podlega obowiązkowi opodatkowania takiego przychodu... Czy przychodem osoby fizycznej podlegającym opodatkowaniu jest: kwota zadłużenia z tytułu kapitału, kwota odsetek do momentu przedawnienia, czyli w okresie 3 lata od rozwiązania umowy przez bank, kwota odsetek naliczona przez wierzyciela, który wykupił dług, do dnia uznania przeterminowania, czyli do dnia 6 lutego 2015 r. Wnioskodawca poprosił o określenie ewentualnego momentu powstania przychodu i interpretację, czy przychód taki podlega obowiązkowi podatkowemu w chwili obecnej.
2015
18
lis

Istota:
Możliwość zastosowania art. 89a w przypadku umorzenia należności.
Fragment:
W konsekwencji biorąc pod uwagę literalną wykładnię ww. przepisów wskazać należy, że uregulowanie należności lub zbycie w jakiejkolwiek formie odbywa się poprzez zaspokojenie całości lub części roszczeń wynikających z wierzytelności, wskutek uiszczenia należności, przez dłużnika, bądź osobę trzecią na rzecz wierzyciela. W analizowanej sprawie - jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego - Spółka skorzysta z prawa korekty podatku należnego na mocy art. 89a ust. 1 ustawy od niezapłaconych wierzytelności, a następnie zamierza dokonać umorzenia wierzytelności objętych korektą. Jak wynika z definicji słownikowej - „ umorzyć ” oznacza zrezygnować całkowicie lub częściowo ze ściągania jakiś należności pieniężnych (Słownik Języka Polskiego - www.sjp.pwn.pl ). W przypadku umorzenia długu nie dochodzi zatem do zaspokojenia roszczeń wierzyciela z tytułu istniejącego stosunku cywilnoprawnego łączącego strony transakcji, poprzez uiszczenie należności w jakiejkolwiek części. Celem umorzenia długu jest w tej sytuacji rezygnacja ze ściągania części należności dokonana z woli wierzyciela i za zgodą dłużnika. Powyższa analiza jednoznacznie wskazuje, że umorzenie wierzytelności, czyli zwolnienie dłużnika z długu przez wierzyciela nie może być w żaden sposób utożsamiane z uregulowaniem należności (uiszczeniem należności przez dłużnika) lub zbyciem w jakiejkolwiek innej formie. W takim przypadku nie wystąpi zatem u wierzyciela obowiązek korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w trybie art. 89a ust. 4 ustawy.
2015
27
mar

Istota:
Skutki podatkowe planowanego wstąpienia Spółki w prawa Wierzyciela w drodze subrogacji.
Fragment:
Wnioskodawca wskazuje, że wstąpienie przez niego w prawa dotychczasowego wierzyciela będzie stanowiło szczególny sposób przeniesienia wierzytelności, w którym osoba trzecia (tu: Wnioskodawca) spłacając za zgodą dłużnika dotychczasowego wierzyciela (tu: C Ltd), lip. poprzez zapłatę w gotówce lub w formie potrącenia, nabędzie określoną wierzytelność (tu: z tytułu pożyczki), wstępując w prawa zaspokojonego wierzyciela. Instytucja subrogacji zakłada również, że pomimo zmiany podmiotu posiadającego prawa wierzyciela, pozostałe elementy stosunku zobowiązaniowego (tj. postanowienia umowy pożyczki) obowiązujące na dzień subrogacji, z których wynikają uprawnienia obowiązki stron tego stosunku prawnego, me ulegną zmianie. Należy podkreślić, że wstąpienie w prawa wierzyciela z mocy prawa zgodnie z art. 518 § 1 pkt 3 Kodeksu cywilnego różni się istotnie charakterem od cesji wierzytelności, która następuje na podstawie umowy pomiędzy dotychczasowym a nowym wierzycielem (bez zgody dłużnika) na podstawie art. 509-510 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tymi przepisami, cesja wierzytelności może przybrać formę umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności. Tym samym cesja może dojść do skutku także (choć nie tylko) poprzez zawarcie jednej z umów o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit a upcc.
2014
23
kwi

Istota:
Opodatkowanie czynności polegającej na umorzeniu zobowiązań przy pomocy alternatywnego środka płatniczego Bitcoin.
Fragment:
Natomiast na mocy art. 508 § 1 k.c., zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Dla skutecznego umorzenia zobowiązania (lub jego części) koniecznym jest zatem zaistnienie dwóch elementów: zwolnienie z długu przez wierzyciela oraz przyjęcie zwolnienia przez dłużnika. W świetle prawa zwolnienie z długu jest dwustronną czynnością prawną (umową). Wierzyciel umarza zobowiązanie dłużnika, który musi to zwolnienie przyjąć, zgodzić się na nie. Strony powinny sporządzić odpowiednie porozumienie na tą okoliczność. Umowę należy sporządzić zarówno, gdy umorzenie wierzytelności następuje nieodpłatnie, jak i wówczas, gdy dłużnik zobowiązuje się do innego świadczenia na rzecz wierzyciela. Wierzyciel może umorzyć zarówno całość, jak i część wierzytelności, a także wszelkie wynikające z braku uiszczenia zapłaty kary czy odsetki. W przypadku umorzenia długu nie dochodzi do zaspokojenia roszczeń wierzyciela z tytułu istniejącego stosunku cywilnoprawnego łączącego strony transakcji, poprzez uiszczenie należności w jakiejkolwiek części. Celem umorzenia długu jest w tej sytuacji rezygnacja ze ściągania części należności dokonana z woli wierzyciela i za zgodą dłużnika.
2014
18
lut

Istota:
Czy po przeniesieniu Wierzytelności w drodze Subrogacji, o której mowa w zdarzeniu przyszłym, Spółka będzie miała prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od przedmiotowych Pożyczek w momencie ich zapłaty / kapitalizacji do Nowego Wierzyciela, z uwzględnieniem ewentualnych ograniczeń wynikających z przepisów o niedostatecznej kapitalizacji oraz regulacji dotyczących transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi?
Fragment:
Obecnie ze względów ekonomicznych i regulacyjnych leżących po stronie Wierzyciela Spółki, Wierzyciel rozważa przeniesienie przysługującej mu względem Spółki Wierzytelności z tytułu Pożyczek do innej zagranicznej spółki z grupy lub spoza grupy (dalej: „ Nowy Wierzyciel ”). Planowane przeniesienie Wierzytelności do Nowego Wierzyciela nastąpi w drodze subrogacji, w trybie art. 518 § 1 pkt 3 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że osoba trzecia, która spłaca wierzyciela, nabywa spłaconą wierzytelność do wysokości dokonanej zapłaty, jeżeli działa za zgodą dłużnika w celu wstąpienia w prawa wierzyciela; zgoda dłużnika powinna być pod rygorem nieważności wyrażona na piśmie (dalej: „ Subrogacja ”). Powyższe oznacza, że Nowy Wierzyciel wstąpi w prawa dotychczasowego Wierzyciela Spółki z tytułu Wierzytelności w wyniku spłaty Wierzyciela (przy czym spłata Wierzyciela nastąpi w wyniku zapłaty w gotówce lub w formie potrącenia przysługujących im nawzajem wierzytelności), za zgodą Spółki. Po dokonaniu opisanego wyżej przeniesienia Wierzytelności, tj. z chwilą, gdy subrogacja stanie się prawnie skuteczna, kwoty główne Pożyczek, jak i odsetki od tych Pożyczek (w tym niespłacone do dnia opisanego wyżej przeniesienia naliczone, ale nieskapitalizowane odsetki od tych Pożyczek), będą spłacane przez Spółkę do Nowego Wierzyciela.
2013
11
sie

Istota:
1) Czy kwota uzyskiwana od wierzyciela przez Spółkę na podstawie zawartej z nim umowy stanowi wynagrodzenie za usługę wykonaną przez Spółkę na rzecz wierzyciela i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: VAT)?
2) Zakładając, że ww. kwota stanowi wynagrodzenie za usługę, według jakiej stawki VAT należy ją opodatkować?
Fragment:
Zgodnie z treścią art. 509 § 1 wyżej cytowanej ustawy, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W myśl art. 509 § 2 ww. ustawy, wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Przeniesienie wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy wierzytelności następuje – w myśl art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego – na podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, jest skutkiem rozporządzania tą wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności. Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią (w tym przypadku Wnioskodawca), na mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności cesjonariusz może dochodzić spełnienia określonego świadczenia od dłużnika, przysługuje mu również uprawnienie do rozporządzania wierzytelnością poprzez jej dalszą odsprzedaż, zamianę, darowiznę, zapis w testamencie lub zastaw.
2013
11
lip
© 2011-2016 Interpretacje.org
Lokalizacja: Wyszukiwarka > Wierzyciel
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.