0114-KDIP1-2.4012.141.2018.2.MC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz obowiązku rejestracji dla celów podatku VAT.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2018 r. (data wpływu 11 stycznia 2018 r.), uzupełnionym w dniu 20 lutego 2018 r. (data wpływu 26 lutego 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 12 lutego 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 16 lutego 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – jest prawidłowe,
  • obowiązku rejestracji dla celów podatku VAT – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz obowiązku rejestracji dla celów podatku VAT.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 20 lutego 2018 r., złożonym w dniu 20 lutego 2018 r. (data wpływu 26 lutego 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 12 lutego 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka posiadająca siedzibę w Belgii (dalej również Wnioskodawca lub X.) jest częścią Grupy z główną siedzibą w USA. Belgia jest miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę.

Grupa zajmuje się produkcją towarów poza granicami Polski - w Belgii, USA i Azji. Sprzedażą i dystrybucją wyprodukowanych towarów zajmują się spółki lokalne będące częścią Grupy, wspierane przez podmioty zewnętrzne.

Spółka planuje dokonać czasowego odpłatnego udostępnienia Maszyn na rzecz podmiotu zewnętrznego z siedzibą w Polsce (zarejestrowany w Polsce podatnik VAT) na czas nieokreślony (czas ten może przekroczyć dwa lata).

Maszyny mają być wykorzystywane do świadczenia usług pakowania towarów przez ten podmiot zewnętrzny w Polsce. Zewnętrzny podmiot z siedzibą w Polsce będzie świadczyć usługi pakowania na rzecz innej spółki z Grupy z siedzibą w Szwajcarii. Usługa pakowania będzie wykonywana w Polsce.

Każda ze stron może wypowiedzieć umowę udostępnienia Maszyn w przypadku, gdy przestanie obowiązywać lub zostanie wypowiedziana/anulowana umowa na świadczenie powyższych usług pomiędzy kontrahentem Wnioskodawcy a innym podmiotem z grupy, na rzecz którego będzie świadczona usługa pakowania.

Maszyny przez cały czas trwania ww. umowy pozostają własnością Spółki. Podmiot z siedzibą w Polsce nie będzie uprawniony do pożyczania ani zastawiania maszyny.

Planuje się, że po zakończeniu umowy Maszyny mają zostać zwrócone Spółce (nastąpi wywóz maszyn z Polski).

Koszty przywozu maszyn do Polski, ich zapakowania i przygotowania sprzętu do transportu, jak i ubezpieczenia maszyn w transporcie będzie ponosić spółka z siedzibą w Polsce.

Podmiot z siedzibą w Polsce będzie odpowiedzialny za (i) odpowiednie przystosowanie maszyn, (ii) poniesienie kosztów bieżącego ich utrzymania, (iii) drobnych napraw oraz (iv) ubezpieczenia, a także (v) zatrudnienie wedle własnego uznania odpowiednio wykwalifikowanej kadry do ich obsługi. Maszyny nie będą mogły zostać przemieszczone bez zgody Wnioskodawcy.

Podmiot zewnętrzny z siedzibą w Polsce będzie odpowiedzialny za ponoszenie kosztów napraw, konserwacji lub wymiany wraz z rutynową konserwacją i rutynową naprawą sprzętu. Ponadto podmiot ten ponosi koszty napraw lub wymiany, które są konieczne wskutek zaniedbania bądź naruszenia ze strony podmiotu z siedzibą w Polsce.

Ponadto podmiot zewnętrzny z siedzibą w Polsce będzie zobowiązany do przedkładania okresowego oraz za każdym razem na żądanie Spółki, raportu z działania i stanu maszyn oraz do informowania Wnioskodawcy o problemach, uszkodzeniach lub zakłóceniach w funkcjonowaniu maszyn. Będzie on również ponosił odpowiedzialność za zużycie maszyn ponad poziom wynikający ze zwykłego ich używania zgodnie z przeznaczeniem.

Spółka będzie uprawniona do wglądu i wizytacji miejsc, w których podmiot z siedzibą w Polsce korzysta z Maszyn, za wcześniejszym uprzedzeniem, w godzinach pracy oraz wyłącznie w celu dokonania inspekcji Maszyn.

Spółka nie będzie sprawować bieżącej kontroli usług wykonywanych przez podmiot niezależny przy użyciu maszyn.

Maszyny nie będą trwale połączone z budynkiem. W rezultacie w każdym czasie możliwy będzie ich powtórny wywóz z terytorium kraju (z Polski).

Spółka:

  1. w ramach udostępnienia Maszyn oraz wizytacji nie będzie posiadała żadnej przestrzeni do wyłącznej dyspozycji, ani nie będzie dysponowała stale żadną przestrzenią w magazynie podmiotu zewnętrznego;
  2. nie będzie posiadała na terytorium Polski osoby tj. osoby fizycznej lub spółki lub każdego innego zrzeszenia osób, posiadającej i wykonującej pełnomocnictwo do zawierania umów w Polsce w imieniu Spółki;
  3. nie będzie posiadać na terytorium Polski zaplecza technicznego w postaci nieruchomości (nie jest właścicielem ani nie będzie użytkować w Polsce żadnych nieruchomości), urządzeń technicznych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce,
  4. nie będzie zatrudniać na terytorium Polski personelu - ani na podstawie umowy o pracę ani na podstawie umów cywilnoprawnych.

Decyzje biznesowe dotyczące transakcji będą podejmowane poza terytorium Polski.

Spółka nie wyklucza również sytuacji, w której po zakończeniu umowy udostępnienia maszyn, zostanie podjęta decyzja o sprzedaży tych Maszyn w Polsce (nie nastąpi wywóz Maszyn z Polski). Spółka pragnie podkreślić jednak, iż podjęcie takiej decyzji będzie w przyszłości motywowane aspektem ekonomicznej opłacalności i na obecnym etapie ocena takiego działania jest niemożliwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone nr 3):

Czy w wyniku transportu Maszyn z Belgii do Polski w celu ich udostępnienia na rzecz polskiego podatnika VAT, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT i nie powstanie obowiązek rejestracji dla celów podatku VAT? (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania (oznaczonego nr 3):

W wyniku transportu Maszyn z Belgii do Polski w celu ich udostępnienia na rzecz polskiego podatnika VAT, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej: WNT) zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT i nie powstanie obowiązek rejestracji dla celów podatku VAT.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług polegają wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Ustawa o VAT zawiera katalog sytuacji, dla których przemieszczenia własnych towarów nie stanowi WNT. I tak, art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za WNT przemieszczenia towarów, w przypadku gdy towary mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu.

Powyższy przepis ustawy o VAT jest odpowiednikiem art. 17 ust. 2 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE i tak jak i przepis dyrektywy nie wprowadza żadnego specyficznego ograniczenia czasowego używania towarów dla zastosowania wyłączenia.

Tym samym, w ocenie Spółki, w przypadku transportu towarów (Maszyn) z Belgii do Polski, które to Maszyny mają być objęte umową odpłatnego udostępnienia z polskim kontrahentem - po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi konieczność rozliczenia WNT.

Wskazać należy, że dla braku rozliczenia transakcji jako WNT nie ma znaczenia również okres na jaki Maszyny mają być odpłatnie udostępnione. Znaczenie ma fakt ich czasowego używania na terytorium Polski.

Powyższe potwierdzają również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach - przykładowo:

  • Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. 1462-IPPP3.4512.119.2017.1.RD: „W przedmiotowym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości, że przemieszczony do Polski sprzęt do wideokonferencji ma być używany czasowo (okres leasingu będzie trwał od 3 do 4 lat), a po zakończeniu leasingu sprzęt do wideokonferencji zostanie powrotnie przetransportowany z Polski do Finlandii. Co również istotne przez cały okres leasingu a także po jego zakończeniu sprzęt do wideokonferencji pozostanie własnością Wnioskodawcy. Tym samym uznać należy, że skoro przemieszczony (przetransportowany) przez Spółkę sprzęt do wideokonferencji z Finlandii do Polski będzie czasowo służył do świadczenia usług na terytorium kraju, zastosowanie znajdzie wyłączenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy. W konsekwencji w wyniku transportu sprzętu do wideokonferencji z terytorium Finlandii na terytorium Polski w celu świadczenia usług leasingu tego sprzętu na rzecz polskiego podatnika VAT Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania w Polsce wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
  • Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. IPPP3/4512-837/15-2/WH: „skoro przemieszczone przez Wnioskodawcę maszyny z magazynu w Finlandii do Polski będą czasowo służyły do świadczenia usług na terytorium Polski, zastosowanie znajdzie wyłączenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy. Tym samym w wyniku transportu maszyn z Finlandii do Polski Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania w Polsce wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Ponieważ w przedmiotowym przypadku Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia WNT w Polsce - w związku z tym Spółka nie będzie zobowiązana do rejestracji, jako podatnik VAT w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Przepis ten rozszerza zatem zakres transakcji uznawanych za WNT o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego do Polski. Przy czym norma ta doznaje wielu ograniczeń a jednym z nich jest przemieszczenie towarów w celu czasowego świadczenia usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w przypadku gdy towary mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy w przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka posiadająca siedzibę w Belgii jest częścią Grupy z główną siedzibą w USA. Belgia jest miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę. Spółka planuje dokonać czasowego odpłatnego udostępnienia Maszyn na rzecz podmiotu zewnętrznego z siedzibą w Polsce (zarejestrowany w Polsce podatnik VAT) na czas nieokreślony (czas ten może przekroczyć dwa lata). Maszyny mają być wykorzystywane do świadczenia usług pakowania towarów przez ten podmiot zewnętrzny w Polsce. Zewnętrzny podmiot z siedzibą w Polsce będzie świadczyć usługi pakowania na rzecz innej spółki z Grupy z siedzibą w Szwajcarii. Usługa pakowania będzie wykonywana w Polsce. Każda ze stron może wypowiedzieć umowę udostępnienia Maszyn w przypadku, gdy przestanie obowiązywać lub zostanie wypowiedziana/anulowana umowa na świadczenie usług pomiędzy kontrahentem Wnioskodawcy a innym podmiotem z grupy, na rzecz którego będzie świadczona usługa pakowania. Maszyny przez cały czas trwania umowy pozostają własnością Spółki. Podmiot z siedzibą w Polsce nie będzie uprawniony do pożyczania ani zastawiania maszyny. Po zakończeniu umowy Maszyny mają zostać zwrócone Spółce (nastąpi wywóz maszyn z Polski). Koszty przywozu maszyn do Polski, ich zapakowania i przygotowania sprzętu do transportu, jak i ubezpieczenia maszyn w transporcie będzie ponosić spółka z siedzibą w Polsce. Podmiot z siedzibą w Polsce będzie odpowiedzialny za odpowiednie przystosowanie maszyn, poniesienie kosztów bieżącego utrzymania, drobnych napraw oraz ubezpieczenia, a także zatrudnienie wedle własnego uznania odpowiednio wykwalifikowanej kadry do ich obsługi. Maszyny nie będą mogły zostać przemieszczone bez zgody Wnioskodawcy. Podmiot zewnętrzny z siedzibą w Polsce będzie odpowiedzialny za ponoszenie kosztów napraw, konserwacji lub wymiany wraz z rutynową konserwacją i rutynową naprawą sprzętu. Ponadto podmiot ten ponosi koszty napraw lub wymiany, które są konieczne wskutek zaniedbania bądź naruszenia ze strony podmiotu z siedzibą w Polsce. Podmiot zewnętrzny z siedzibą w Polsce będzie zobowiązany do przedkładania okresowego oraz za każdym razem na żądanie Spółki, raportu z działania i stanu maszyn oraz do informowania Wnioskodawcy o problemach, uszkodzeniach lub zakłóceniach w funkcjonowaniu maszyn. Będzie on również ponosił odpowiedzialność za zużycie maszyn ponad poziom wynikający ze zwykłego ich używania zgodnie z przeznaczeniem. Spółka będzie uprawniona do wglądu i wizytacji miejsc, w których podmiot z siedzibą w Polsce korzysta z Maszyn, za wcześniejszym uprzedzeniem, w godzinach pracy oraz wyłącznie w celu dokonania inspekcji Maszyn. Spółka nie będzie sprawować bieżącej kontroli usług wykonywanych przez podmiot niezależny przy użyciu maszyn. Maszyny nie będą trwale połączone z budynkiem. W rezultacie w każdym czasie możliwy będzie ich powtórny wywóz z terytorium kraju (z Polski). Spółka nie wyklucza również sytuacji, w której po zakończeniu umowy udostępnienia maszyn, zostanie podjęta decyzja o sprzedaży tych Maszyn w Polsce (nie nastąpi wywóz Maszyn z Polski). Podjęcie takiej decyzji będzie w przyszłości motywowane aspektem ekonomicznej opłacalności i na obecnym etapie ocena takiego działania jest niemożliwa.

Wątpliwości dotyczą między innymi ustalenia czy w wyniku transportu Maszyn z Belgii do Polski w celu ich udostępnienia na rzecz polskiego podatnika VAT po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że z przemieszczeniem towarów w celu czasowego używania będziemy mieli do czynienia wtedy, gdy podatnik zakłada używanie przemieszczonych towarów przez pewien czas (bez uwzględnienia przewidzianego okresu żywotności danego towaru) lub też do realizacji konkretnego zadania (projektu), dla którego nie przewidziano ram czasowych i co ważne przemieszczenie towarów do kraju winno się wiązać z zamiarem powrotnego przemieszczenia towarów z kraju po wykonaniu usług, dla których przywieziono dane towary na terytorium kraju.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Belgii. Wnioskodawca planuje dokonać czasowego odpłatnego udostępnienia Maszyn na rzecz podmiotu zewnętrznego z siedzibą w Polsce. Maszyny zostaną przetransportowane z Belgii do Polski. Co istotne, Maszyny przez cały czas trwania umowy pozostaną własnością Wnioskodawcy. Wnioskodawca planuje, że po zakończeniu umowy Maszyny zostaną zwrócone Wnioskodawcy (nastąpi wywóz Maszyn z Polski). Tym samym uznać należy, że skoro przetransportowane z Belgii do Polski Maszyny będą czasowo używane w celu świadczenia usług na terytorium kraju, to zastosowanie znajdzie wyłączenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy. Zatem w wyniku transportu Maszyn z Belgii do Polski, które po zakończeniu umowy zostaną wywiezione w terytorium Polski, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należało uznać za prawidłowe.

Ponadto przedmiotem wątpliwości jest ustalenie czy w analizowanym przypadku powstanie obowiązek rejestracji dla celów podatku VAT.

Odnosząc się do niniejszych wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że stosownie art. 96 ust. 1 ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Ponadto, zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zatem obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego powstaje przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu określonej w art. 5 ustawy.

W przedmiotowej sprawie, jak ustalono powyżej, w związku z transportem Maszyn z Belgii do Polski w celu świadczenia usług, które po zakończeniu umowy zostaną wywiezione z Polski, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku rejestracji dla celów podatku VAT należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja indywidualna rozstrzyga tylko i wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3, zaś w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2, oraz 4 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.