IPTPP4/443-700/12-2/ALN | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Czy świadcząc usługi rachunkowo – księgowe, sklasyfikowane pod kodem PKWiU 69.20.2, nie świadcząc usług doradztwa podatkowego i innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, porad prawnych, sporządzania deklaracji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia, niebędącego elementem kompleksowej usługi rachunkowo-księgowej, jednocześnie nie przekraczając limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawczyni może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, korzystając jednocześnie z art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2012 r. (data wpływu do 9 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług rachunkowo - księgowych od dnia 04.02.2008 r. (usługi mieszczą się w grupowaniu kodu PKD 69.20.Z). Od początku tej działalności jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiada Certyfikat Księgowy wydany przez Ministra Finansów RP potwierdzający kwalifikacje niezbędne do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, nie posiada natomiast uprawnień do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego.

W ramach prowadzonej działalności świadczy kompleksowo, na podstawie zawartych umów z przedsiębiorcami, następujące usługi:

  • prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych: ksiąg rachunkowych, podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług, ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencji wyposażenia, ewidencji wynagrodzeń oraz innych ewidencji, jeżeli obowiązek taki wynika z przepisów prawa podatkowego przeznaczonych do ewidencjonowania przychodów i kosztów oraz faktur sprzedaży i zakupu VAT w ramach prowadzonej przez Zleceniodawcę działalności gospodarczej,
  • gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz dokumentacji księgowej i podatkowej,
  • sporządzanie, na podstawie prowadzonych ewidencji VAT, deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług oraz ich podpisywanie i wysyłanie za pomocą środków komunikacji elektronicznej do odpowiednich urzędów skarbowych (na podstawie pełnomocnictwa UPL-1),
  • sporządzanie, na podstawie prowadzonych ksiąg i ewidencji, sprawozdań finansowych, obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników, sporządzanie deklaracji podatkowych oraz ich podpisywanie i wysyłanie za pomocą środków komunikacji elektronicznej do odpowiednich urzędów skarbowych (na podstawie pełnomocnictwa UPL-1),
  • sporządzanie na koniec roku podatkowego zeznań podatkowych oraz ich wysyłanie drogą elektroniczną do urzędów skarbowych,
  • sporządzanie list płac, kart przychodów pracowników oraz sporządzanie, na ich podstawie, informacji PIT-11,
  • sporządzanie dokumentów ubezpieczeniowych ZUS, dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników, oraz ich podpisywanie i przesyłanie drogą elektroniczną do zakładu ubezpieczeń społecznych.

Wyżej wymienione czynności są świadczone wyłącznie na rzecz przedsiębiorców, na podstawie zawartych z nimi umów na kompleksowe usługi rachunkowo – księgowe. Sporządzanie deklaracji podatkowych i ich podpisywanie za pomocą kwalifikowanego certyfikatu elektronicznego, a następnie przekazywanie ich drogą elektroniczną, stanowi element kompleksowej usługi rachunkowo - księgowej.

Wnioskodawczyni nie sporządza i nie podpisuje deklaracji podatkowych oraz innych zeznań i informacji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia, nie świadczy również usług doradztwa podatkowego i nie udziela porad prawnych.

Zainteresowana od momentu prowadzenia działalności w żadnym roku podatkowym nie przekroczyła limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadcząc usługi rachunkowo – księgowe, sklasyfikowane pod kodem PKWiU 69.20.2, nie świadcząc usług doradztwa podatkowego i innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, porad prawnych, sporządzania deklaracji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia, niebędącego elementem kompleksowej usługi rachunkowo-księgowej, jednocześnie nie przekraczając limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawczyni może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, korzystając jednocześnie z art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od dnia 01.01.2013r., gdyż upłynął ponad rok od końca roku, w którym zrezygnowała Wnioskodawczyni ze zwolnienia, jednocześnie nie przekraczając kwoty sprzedaży opodatkowanej łącznie za 2012 rok 150.000 zł oraz prowadząc wyłącznie działalność rachunkowo – księgową, sklasyfikowaną pod kodem PKD 69.20.Z i PKWiU 69.20.2, nie wykonując usług o charakterze doradczym oraz innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, nie udzielając porad prawnych i nie reprezentując klientów przed organami podatkowymi, oraz nie sporządzając deklaracji podatkowych, nie będących elementem kompleksowej usługi rachunkowo-księgowej. Ponadto Wnioskodawczyni posiada Certyfikat Księgowego wydany przez Ministerstwo Finansów RP, a nie posiada uprawnień do wykonania czynności doradztwa podatkowego i nie jest wpisana na listę doradców podatkowych. Należy również zauważyć, że ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielać porad, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie.

Takie prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT Minister Finansów przyznał w interpretacjach indywidualnych:

nr ILPP1/443-1326/11-4/MS z 13.01.2012,

nr IPTPP4/443-72/11-2/ALN z 08.02.2012,

nr IBPP2/443-1284//11/RSz z 05.03.2012,

nr IPPP2/443-26/12-2/RR z 15.03.2012,

nr IPPP2/443-233/12-2/KOM z 04.04.2012,

nr IPTPP1/443-11 /12-4/MW z 13.04.2012,

nr IPTPP1/443-235/12-2/IG z 25.05.2012,

nr IPTPP4/443-387/12-4/JM z 14.09.2012.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 – art. 8 ust. 1 ustawy.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

W wykonaniu ww. delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Stosownie do § 27 ww. rozporządzenia, Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia. W poz. 12 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego. Natomiast pod poz. 13 załącznika do ww. rozporządzenia wymieniono usługi prawnicze.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz. U. z 2011 Nr 41, poz. 213), czynności doradztwa podatkowego obejmują:

  1. udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
  2. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  3. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  4. reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 tej ustawy podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni, biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl ust. 2 art. 76a ustawy o rachunkowości przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

  1. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
  2. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

-w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

  1. przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
  2. pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

-o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Stosownie do art. 76a ust. 4 ww. ustawy, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług rachunkowo - księgowych od dnia 04.02.2008 r. (usługi mieszczą się w grupowaniu kodu PKD 69.20.Z). Od początku tej działalności jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiada Certyfikat Księgowy wydany przez Ministra Finansów RP potwierdzający kwalifikacje niezbędne do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, nie posiada natomiast uprawnień do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego. W ramach prowadzonej działalności świadczy kompleksowo usługi rachunkowo-księgowe, na podstawie zawartych umów z przedsiębiorcami. Sporządzanie deklaracji podatkowych i ich podpisywanie za pomocą kwalifikowanego certyfikatu elektronicznego, a następnie przekazywanie ich drogą elektroniczną, stanowi element kompleksowej usługi rachunkowo - księgowej. Wnioskodawczyni nie sporządza i nie podpisuje deklaracji podatkowych oraz innych zeznań i informacji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia, nie świadczy również usług doradztwa podatkowego i nie udziela porad prawnych. Zainteresowana od momentu prowadzenia działalności w żadnym roku podatkowym nie przekroczyła limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni również w 2012 r. nie przekroczy kwoty sprzedaży opodatkowanej w wysokości 150.000 zł.

W świetle powołanych przepisów i opisanego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni świadcząc usługi rachunkowo-księgowe, nie świadcząc usług doradztwa podatkowego i nie wykonując innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 oraz nie przekraczając limitu, o którym mowa w art. 113 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego wyżej art. 113 ust. 11 ustawy, w związku z art. 113 ust. 1.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni, iż od dnia 01.01.2013 r. może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.